रविवार, १६ ऑगस्ट, २०२६

विठ्ठल दर्शन आषाढी

विठ्ठल दर्शन (आषाढी)
*****************

पाहिला मी देव उभा विटेवर 
सावळा सुंदर मनोहर

पाहिला ना वेष नच वा मुकुट 
चंदनाचा नीट गंध उभा 

पाहिले न हार नच वा पुजारी 
कमान रुपेरी समोरील 

मुखावर डोळे होते खिळलेले 
शब्द विरलेले मनातील 

आले न मागणे काहीच सांगणे 
एक शून्य गाणे भरलेले 

होते खेचणारे जरी ओढणारे 
पापण्यांची दारे मिटली ना 

युगांची तहान मिटली वाढली 
स्पर्शा न कळली पदावर 

विक्रांता कळेना काय ते घडले 
शब्द न उरले सांगावया

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १५ ऑगस्ट, २०२६

१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास


१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास
**************************
हे माझ्या सुंदर देशा 
तुझ्यासाठी मी फारसे काही करू शकलो नाही. 
घरदार संसार पोट यापलीकडे  
जीवनात काही घडलेही नाही 
पण मला समाधान एकाच गोष्टीचे आहे .
तुला लागलेल्या भ्रष्टाचाराच्या कीड्यात 
मी समाविष्ट झालो नाही.

हे माझ्या पवित्र देशा 
तुझ्यासाठी उज्वल अथांग दैदीप्यमान 
असे काही मी करू शकलो नाही. 
कदाचित तेवढी माझी क्षमता नसेलही 
पण नाकासमोरील रेष मी कधीही चुकवली नाही
कुणाचे वाईट केले नाही कुणाचे शापही  घेतले नाही

हे माझ्या महान देशा
ज्याने तुझे यश कीर्ती महिमान वाढेल 
असे काहीही महत्कार्य माझ्या हातून खरेच घडले नाही.
पण माझ्यातील भारतीयत्वाला 
मी कधीही डाग लागू दिला नाही. 

हे माझ्या मंगलमय देशा 
या भूमीत जगणाऱ्या बांधवांचे
दारिद्र्य रोगराई  दुःख
ती आर्थिक सामाजिक विषमता 
मी  किंचितही कमी करू शकलो नाही
पण कष्टणाऱ्या कुठल्याही कामगाराला 
मी कधीही माझ्याहून कमी लेखले नाही .

हे माझ्या अद्वितीय देशा. 
वायव्य उत्तर आणि पश्चिमेकडून 
तुझे तोडले गेलेले  लचके 
यावर कुठलीही मलमपट्टी मला करता आली नाही. 
तुझ्या जखमा भरता आल्या नाही 
पण त्यांचे समर्थन करणाऱ्यांना 
मी कधीही साथ दिली नाही.
अखंड भारताचे स्वप्न माझे कधीही भंगले नाही

हे माझ्या प्राणप्रिय देशा 
परधर्मात जाणाऱ्या बांधवांना 
मी रोखू शकलो नाही 
आणि गेलेल्यांना परतही आणू शकलो नाही.
माझ्या धर्मातील जुनाट कालबाह्य रुढी 
जातीय व्यवस्था यांना बदलूही शकलो नाही.
पण मी कधीही जात मानली नाही 
माणुसकी धर्म सोडला नाही.

हे माझ्या गौरवशाली देशा
मी जाणतो तुझे गत वैभव आणि 
तुझ्यावर ओढवलेली आजची स्थितीही
तू अजूनही संतांच्या महात्म्यांच्या 
अन दृष्ट्या पुरुषांच्या स्वप्नातील भारत झाला नाही.
पण तुझ्या आत्मीक आध्यात्मिक शक्ती वरचा, 
अलौकिक वारश्यावरचा
माझा विश्वास किंचितही कमी झाला नाही.

हे माझ्या जीवलग देशा 
हा देश इथले धर्म ही संस्कृती पुनर्जन्म मानते
अन् या सिद्धांतावर विश्वास असलेला मी 
त्या सर्व शक्तिमान परमेश्वरला  प्रार्थना करतो 

की मला पुन्हा पुन्हा या भूमीतच जन्माला येऊ दे.
सदैव तुझ्या ऋणात राहू दे 
जोवर इथे रामराज्याचा उदय होत नाही 
तोवर तुझ्या यश अन् कीर्ती साठी हा देह झिजू दे 
इवल्याशा खारीगत मला तुझी सेवा करता येऊ दे .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


कोरे पान

कोरे पान 
********
बोल सखीचे चैत्र चांदणे
नसून शब्दी उगा सांडणे 
गूढ नव्हते गुपित काही 
झऱ्यागत ते मुक्त वाहणे

काही घटना काही घडले .
खोल मानस उलगडणे
अपेक्षेविन खांद्यावरचा 
भार हळू हलका करणे 

शब्द एकेक वेलीवरले 
ओघळूनिया फुल जाहले
अन झेलता तया श्रुतीत
स्वरावाचून गाणे सजले

गमे अचानक आगंतुक
परी प्रतिक्षा मना ठावूक
ग्रीष्ण तापल्या भूमीवरती 
सर मृगाची ये आपसुक

होईल कधी ही वर्षा पुन्हा
अन उमलून येईल रान ?
सरे बोलणे हो पूर्णविराम 
परी उत्कंठीत कोरे पान !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



गुरुवार, १३ ऑगस्ट, २०२६

इथे तिथे

इथे तिथे
*******
रे ते गाव माझे होते 
की हे गाव माझे आहे
मज कळेना काहीच
हे भास कशाचे आहे

तिथे खूप यातायात 
होते चालणे उन्हात 
पण स्वीकार मनात 
पाप हे जळते तपात

इथेही आहे चालत
जगण्यासवे वाहत
गमे अवघेच जीणे 
चाले स्वप्नीच्या स्वप्नात

तिथेपण पोट होते 
निद्रे हवे छत होते .
खात्री वाचून पावुल
तरीही  पडत होते

मीच होतो तिथे तोच
माझेपणी मिरवत
काही कळल्यावाचून
उगाच ओझे वाहत

इथे तिथे जगणे हे
दिसते एकच होते 
नच कळे मग सवे
आले काय गेले होते ?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १२ ऑगस्ट, २०२६

देवदारी

देवदारी
*****
महापूर देवदारी 
भक्तांचा या आला आला 
पावूनिया पंढरीला
धन्य धन्य आज झाला ॥१

एक एक शिरोमणी 
भावभक्तीत न्हाईला 
एक एक मुखावर 
हर्ष सात्विक दाटला ॥२

धवल गर्दीत त्यांचे 
मनही धवल झाले 
हात टेबलाखालचे 
बुक्का गुलाली रंगले ॥३

कोण खरा कोण खोटा 
प्रश्न मनास पडला 
अशा दुभंग चित्तात 
नाद मृदुंग कुठला ॥४

आले इतुकेच जन 
जर झाले पुण्यवंत 
भ्रष्ट जीवनाचा त्यांच्या 
जर करूनिया अंत ॥५

मुक्ती आणि वैकुंठाचा 
वृथा थांबेल रे शोध 
जन्म सुखावेल सारा
देह पंढरी हा होत ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ११ ऑगस्ट, २०२६

संत सहवास

संत  सहवास   .
*******
संताची संगत शरद चांदणे
अंतरी भिजणे चिंब प्रेमे ॥ १

संताचे बोलणे छाया घनदाट 
शब्द दावी वाट प्रेम भरे ॥२

देवा तुझी प्राप्ती किती रे कठीण 
परि मी पाहिन वाट युगे ॥३

पण खचताच जीवाचा या धीर 
दाटताच नीर नयनात ॥ ४

तयाविन मज नच रे आधार 
मायबाप थोर कृपावंत ॥५

तुझ्या विरहाचे दु:ख मी साहीन
निश्चिंत राहीन तयामुळे ॥ ६

आधार दिलासा सोबत भरोसा 
तमी कवडसा जीवनी ते॥ ७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ९ ऑगस्ट, २०२६

प्राणप्रिय

प्राणप्रिय
*******
आज माझ्या ओठावरी 
तुझे गाणे नाही जरी 
काळजात पिळ खोल 
वेदनांचे गाव उरी ॥१

बोलावून प्राणप्रिय 
येणे तव झाले नाही 
असूनही ध्यास तुझा 
रूप दिसलेच नाही ॥२

जपुनिया जीवापाड 
निसटले काहीतरी
ठाव तुझे घर जरी
हरवलो रहदारी ॥३

रोज रोज स्वप्न तुझी 
भूल होती जीवावरी 
जाणूनही अप्राप्य तू
डोळे तुझ्या येण्यावरी ॥४

फार फार कधीतरी 
होते दवबिंदू करी 
ओघळले कुण्या क्षणी
येता येता ओठावरी ॥५

मोहजाल त्या कणांचे 
व्यापुनिया मनावरी
अधीर हे जिणे माझे 
सरो तुझ्या दारावरी ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ८ ऑगस्ट, २०२६

पंढरपूर आषाढीनिमित्त

 
पंढरपूर (आषाढीनिमित्त)
********************
घरोघरी होती दुकानं थाटली 
पंढरी ती झाली मॉल जैसी ॥१
गल्ली बोळातून सामान विकती 
चहावाले किती दारोदारी ॥२
विकती खेळणी प्रसाद फराळ 
अबीर गुलाल कुण्या दारी ॥३
लॉजिंग बोर्डिंग किती घरे झाली 
कुटुंबे धाडली गावाकडे ॥४
जिथे जावे तिथे माणसे भरली 
जागा न उरली मुंगीसही ॥५
दिसली न पशु कुठे न पाखरे 
क्वचित ते कुत्रे एखादे रे ॥६
महाद्वारी खच लोंढे माणसांचे 
भरदिस साचे मध्य रात्री ॥७
नाद विठ्ठलाचा गजर माऊली 
अवघी जागली पंढरी ही ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ७ ऑगस्ट, २०२६

दर्शन

दर्शन
*****
आलो तैसा गेलो कळल्या वाचून
घडले दर्शन विठ्ठलाचे ॥१
 वाया न हे जावे क्षण दर्शनाचे
म्हणून डोळ्यांचे द्वार टक्क ॥२
चालणे कुठले कुणी ढकलले 
शरीर वाकले यंत्रवत ॥३
पदासी त्या हात लागले क्षणात 
सर्वस्व तयात ओतले मी ॥४
पुढे चार-पाच पाऊले चाललो 
माघारी वळलो एक वार ॥५
डोळे न भरले शब्द नुमटले 
हात जोडलेले होते फक्त ॥६
काही मिळवणे नव्हते कशात 
खोलवर रिक्त- पण होते ॥७
पुरवली हौस पुन्हा पांडुरंगा 
रहा अंतरंगा व्यापुनिया. ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ६ ऑगस्ट, २०२६

आषाढीची चंद्रभागा

आषाढीची चंद्रभागा 
***************
आषाढीची रम्य  दिसे चंद्रभागा 
क्षेम पांडुरंगा देत असे

मातीचा हा रंग घेत चंद्रभागा 
वाहतसे गंगा पुण्यदायी 

वाहते न माती ताप या जनांचे 
पाप रे जन्मांचे ओघामध्ये

दुर्गंधी वाचून होते वाळवंट 
आनंदाचे लोट भक्ता मनी

लाख लाख जन सुखात न्हावून 
पुंडलिका भेटून निघालेले

असेच रहावे सदा सर्वकाळ 
सुखाचे आभाळ दाटलेले

उमटे मनात सहज प्रार्थना 
देवा जनार्दना पूर्ण करी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

झुळूक

झुळूक
******
या प्रार्थना प्रदक्षिणा 
साऱ्याच व्यर्थ आहे
कृष्णाविन कुरुक्षेत्री 
भटकतो पार्थ आहे 

ये आडवी सदैव इथे 
माणसाची जात आहे
नात्यात गुंतलो वृथा 
तरी जगणे वाहत आहे

वेचलेले हरेक फुल  
जपले या मनात आहे 
क्षण सुखाची माळ परि 
आता ओघळत आहे

ना वांछीले सौख्य कधी 
जाणून माझ्यात आहे 
जे होते आणि आहे ते 
जाणले की सरत आहे

नव्हतेच ओझे कश्याचे 
असणे तरंगत आहे
परी दिसली न झुळूक ती 
प्राण जिला शोधत आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ५ ऑगस्ट, २०२६

व्यापून

व्यापून 
*****
आज तू व्यापून मनास
आषाढीच्या नभागत 
तेच आभाळ स्मृतीचे
घेवून साऱ्या अवकाशात 

डोळे मिटता तुच चित्रात
उघड्या डोळी तूच चित्तात
आज कळेना काय जाहले
उधाण भरले जणू शिडात 

तुझे बोलणे तुझे पाहणे 
ते क्षण झरत्या पाण्यागत
तुझे हसणे तुझे रुसणे 
रुंजी घालतात मनात

किती दिन सरले मिटले
जणू  कालच सारे घडले 
त्या हळुवार बंधनांनी 
जन्म जीवनास ओलांडले 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ४ ऑगस्ट, २०२६

नर्मदा कृपा


नर्मदा कृपा 
********
नव्हतीच खात्री जराही मजला
परी तू हाताला
धरीलेस ॥
नव्हते ठावुक चालेल की नाही 
धाडस तरीही 
केले काही ॥
होतीच देहाची विकल या दशा 
थकल्या जीर्णश्या
वस्त्रागत ॥
कीर्ती ती कृपेची होती मी ऐकली
साधूनीं गाईली
वारंवारं ॥
होता तेवढाच मजला आधार 
तया जीवावर 
निघालो मी  ॥
नच तू धाडले परत माघारी 
दया दीनावरी 
केली माय ॥
विक्रांत कृतज्ञ तुझा जन्मभर
वाहीलास भार 
सदा माझा ॥ 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

नारळ


नारळ
****
साधू आले साधू गेले 
थोडे करून नारळ ओले 
भिजली शेंडी करवंटी
काहीतरी काम झाले 

पाणी आतले आत रहीले 
वर ओतले सुकून गेले 
म्हणती कुणी पुण्य फळले 
नारळाचे आयुष्य वाढले 

फुटेल नारळ कधीतरी तो
भाजी चटणी होत कशाची 
पाणी ओतल्या साधूची वा 
सजेल थाळी अन्य कुणाची 

विक्रांत पडून रहा पोत्यात 
बघ नारळ केवळ फुटतात 
कधी सुके तर कधी ओले 
अन्य न देवाजीच्या मनात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १ ऑगस्ट, २०२६

कोरलेले

कोरलेले
*******
लिहले मनात काही
पुसता सहज येते
ह्र्दयात कोरलेले
मिटता कधी न येते 

असतेच विश्व छोटे 
अदृष्य कधी कधी ते 
आकाश चांदण्याचे हे
कधी विझत नसते

येतात ऋतू किती नि 
वय ओघळून जाते
मन कोवळे क्षितीजी 
विभ्रमात दंग असते

म्हणतात शाप कुणी 
वरदान तेच असते 
असती भाग्यवंत जे
स्वप्न तयास भेटते 

पाहून तयास सुखे
पुन: पुन्हा धन्य व्हावे
क्षण भेटले अमुल्य
उरात सदा जपावे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


मेट्रन दुर्गा चौधरी निवृत्ती दिनानिमित्त .

मेट्रन दुर्गा चौधरी (निवृत्ती दिनानिमित्त )
*********************"

दुर्गा नाव असलेली 
आणि मेट्रन पदावर बसलेली व्यक्ती 
एवढी शांत सहज आणि 
मनमिळावू असू शकते. 
खरंच वाटत नाही. 
दुर्गा मेट्रन पहिल्या की
शालिनीता नम्रता कर्तव्यपरायनता 
हे सद्गुण प्रत्यक्ष मूर्तीमंत
डोळ्यासमोर उभे आहेत असे वाटायचे.
काही लोकांना सवय असते
आपले अस्तित्व सिद्ध करायचे 
अंडरलाईन करायचे वा बोल्ड करायचे.
मी पणाने सर्वात मध्यावर राहायचे
आणि जर हुकुमाचे पत्ते हातात असेल तर 
मग काही विचारायलाच नको

या साऱ्याहून 
दुर्गा मेट्रन फार वेगळ्या होत्या
याचा अर्थ त्यांनी 
रुग्णालय वाऱ्यावर सोडले नव्हते 
आपल्या कामात कुचराई केली नव्हती .
काही कठोर निर्णय घेतले असतील
कुणी दुखावले गेले असेलही .
पण कठोर निर्णय घेताना 
माणूसकीला तडा लागू नये 
याची त्यांनी काळजी घेतली .

शांत सुस्वाभावी निर्मळ प्रेमळ व्यक्तीला 
उच्च पदावर नेहमीच 
अधिक त्रास सहन करावा लागतो .
कदाचित दैव यांच्या चांगुलपणाची 
परीक्षा घेत असते.
कदाचित सूड ही घेत असते .

या साऱ्या सत्वपरीक्षेतून 
त्या सुखरूप बाहेर पडल्या .
आपले व्यक्तिमत्त्वाला 
आपल्या आंतरिक स्वभावाला गुणधर्माला
 कुठल्याही प्रकारचे ओरखडे 
न पडता निवृत्त झाल्या .
हि खूप आनंदाची आणि कौतुकाची गोष्ट आहे .

त्यांचे उर्वरित आयुष्य 
सुखी समाधानी आनंदी जाईल 
याबद्दल मला तीळमात्र ही शंका नाही .
तरीही परमेश्वरा चरणी 
त्या सदैव आनंदी निरोगी राहू ही प्रार्थना करतो .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ३० जुलै, २०२६

आधार

आधार
******
देव का रे कोपतो हा
रागावून कुणावरी 
देव का रे धावतो हा
आपल्या त्या कुणासाठी 

देव का रे राखतो हा 
दुजा भाव मुलांसाठी 
जर ऐसे घडे तर
देवपण कश्यासाठी 

माणसांनी भोवतली 
जणू जाळे विणले रे
अडकलो मी म्हणुनी 
पाही त्राही करती रे 

हवा का मनास देव 
त्याचे त्यास नच कळे
प्रश्न चिन्ही अस्तित्व हे
नि तर्क सारे पांगळे 

आणि वाटा लाख इथे 
धावण्यास सैरा वैरा 
अंत हिन प्रवाहाला
नच दिसतो किनारा 

डोळसाचे भान वेडे
अंतरात खिळलेले 
देवपण असो नसो 
आधार ते सोडलेले 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 






मंगळवार, २८ जुलै, २०२६

वारी

वारी
*****
महाद्वारी दाटीवाटी
लाखो भक्त चालतात
आषाढीच्या सोहळ्यात 
धुंद होत नाचतात 

मैलोमैल रांग इथे
तासोंतास लागतात
क्षणभर भेटीसाठी
किती किती श्रमतात

निर्विकार देव पण
उभा स्तब्ध विटेवर 
अन् कर्म चक्र धावे 
तयाच्या त्या गतीवर 

कुणा देव पावतो हा 
असे कुणी म्हणतात 
कुणासाठी धाव घेई  
पुन्हा पुन्हा संकटात 
 
परी दुःख जीवनाचे 
नच दिसे निवळले
त्याच ताप त्रयी दिसे 
जग असे पोळलेले

तया कृपे लाभवंत 
जरी थोडे भाग्यवंत
लाखो लोक मग इथे 
का रे उगा कष्टतात?

काय इथे वारी असे 
थोडाफार विरंगुळा?
दिर्घ श्वास संसाराचा
थोडा होण्यास मोकळा ?

समूहाचे संमोहन ?
असे काय खुळेपण?
परतून घरी येता 
तेच दिसते जीवन

येथ का रे घडते ना 
अमुलाग्र स्थित्यंतर
आला गेला विक्रांत हा 
फक्त भार पायावर 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


सोमवार, २० जुलै, २०२६

धुनी

धुनी
*****
माय नर्मदा प्रवाही
गेला ओंडका वाहत
किती पार केली गावे
किती ओलांडले घाट 

जल गेले हरपून 
नील रत्न सागरात
परी राहिला ओंडका 
उगा लाटांशी खेळत 

काय करावे ते आता
त्याचे त्यालाही कळेना 
करी कृपा तयावर 
धाड कुठल्या अंगणा 

पृथ्वी तत्व अवघड 
नच होणार ग पाणी 
देई कृपेची ठिणगी 
तया मिळो एक धुनी 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १९ जुलै, २०२६

लालायीत

लालायित
******
तुझिया कृपेला झालो लालायीत 
म्हणून दारात उभा राही 

तुझिया प्रीतीत जाहलो आशिक 
होऊन बटिक दारी आलो

तुझिया नावाचा जाहलो व्यसनी 
म्हणून अंगणी ठाण दिले 

तुझिया प्रीतीने गेलो रे भाळून 
मन हे माळून दिले तुला 

तुझिया रूपाचे जाहले मोहन 
पाहिल्या वाचून जीव जडे 

अगा दयाघना कृपेच्या सागरा 
विक्रांत पामरा देई थारा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १७ जुलै, २०२६

वर्दी आणि प्रजा

वर्दीआणि प्रजा 
************
डरपोक प्रजा घाबरे वर्दीला 
साहेबी काठीला अजूनही ॥
अजूनही माथी गोरा तो साहेब 
करतो रुबाब बुटातला ॥
कोठडीची भीती हर एक मनात 
तयाच्या ताब्यात कायदा रे ॥
होता मर्जी खप्पा काय करतील 
कसे धरतील कोणा ठाव ॥
राहा रे लांब तयाच्या पासून 
पडो ना चुकून गाठ त्यांची ॥
जणू साडेसाती तया तावडीत 
ते नच सोडतात शनीसही ॥
एकच ती भाषा तया ऐकू येते 
अन चालवते तेच मंत्र ॥
किती फोडा टाहोआणि मारा हाका
जातात रे फुका तया विन ॥
जन मनातील चित्र हे दाहक 
सेवक भक्षक कळेचि ना ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १५ जुलै, २०२६

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)
*******
देही सजलेली वाट मळलेली 
उधळून माती नभी दाटलेली 

तीच तीच वाट जरी पायाखाली 
हर दिन नव्या स्पर्शी भिजलेली 

कधी अचानक पायाखाली काटे 
कधी हळुवार दव ओले दाटे 

घडे जिवलग भेटी रोज इथे 
रोज अलगुज प्रेम सुरावते 

इथे कुणी कुणा आहे बांधलेले 
आकाश धरेला आहे टेकलेले 

तृप्तीत सुखाच्या जीव घे उखाणे 
अन ओठावर रोज येते गाणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, १४ जुलै, २०२६

उधारी

उधारी
*****
ठेवू नको देवा कुणाची उधारी 
माझ्या उरावरी येथे आता ॥ १

फिटू दे रे कर्ज माझे हे सव्याज 
नको देवा लाज आणू मज ॥२

कुणाच्या धनाचे कुणाच्या मनाचे 
ऋणानुबंधाचे माप नको ॥३

असो मोहमयी असू दे लाघवी 
कारणे आघवी येरझारा ॥४

द्वेष इर्षा वैर राहिली चुकून 
टाक रे पुसून अंश नको ॥५

मग मी दयाळा होत निरंजन 
जावा मिसळून तुझ्या तेजी ॥६

फिटो सारी देणे दे दिवाळखोरी 
विक्रांता भिकारी सुखे कर ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, १३ जुलै, २०२६

ओंकारेश्वर ला

 ॐकारेश्वर (नर्मदाकाठ च्या कविता )
********
श्रद्धेचा व्यापार खुळखुळे भक्ती 
तरी देवा तिथे दिसे तुझी वस्ती 

इथे पूर्ण होती किती मनोरथ
भावभक्ती वाहे किती हृदयात 

जरी जन खुळे कळेना आचार 
डोंगर घाणीचे दोन्ही तीरावर 

परि भाविकांचा ओघ हा थांबेना
नभ व्यापोनिया शिवाच्या गर्जना

कुणी भटकती नौकेत फिरती
पाण्यात मस्तीत कुणी तरंगती

खळखळ करे माय नर्मदा ती
ऊर्जेचे अपार लोट उधळती

नाही दुजाभाव कुण्या जीवाप्रती
अपार अद्भुत सर्वाभूती प्रीती

नमन तुझिया अगम्य लिलेला 
विक्रांत पावन पुण्यनगरीला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ११ जुलै, २०२६

सर


सर
****
कधी ओघळेल प्रभू प्रेम सर 
मनी झरझर तृषार्थ या  ॥

कधी ओलावेल मृतिका चित्तीची 
रुजेल भक्तीची बी बियाणे ॥

कधी विरूढेल ज्ञानाची पालवी 
भक्तीत लाघवी नटलेली ॥

कधी हे फळेल आत्मज्ञान उरी 
कृतार्थ कुसरी सजेल मी ॥

कधी मी पाहीन तुझे प्रेम सुख 
सुखराशी हाक ऐक माझी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

डुकरांच्या गल्लीतून

डुकरांच्या गल्लीतून
****************
डुकरांच्या गल्लीतून असे येणे जाणे घरी 
मग चावणारच डुक्कर कुणा कधीतरी 

काळी पांढरी हिरवी निळी कधी तर
चक्क बहुरंगी असतात बरं हि डुकरं

पण काही लोक असतात फारच हुशार 
ठाऊक असते त्यांना कसे व्हायचे पसार 

काही लोक इथे अनुभवाने शिकतात 
तर काही चतूर वरिष्ठांकडून धडे घेतात

कारण काठी बाळगणे आणि उगारणे
हे असते उगाचंच संकट ओढवून घेणे

डुकरांना आवडते जे बळे तरी देत जावे 
आणि आपण आपले नामानिराळे राहावे 

तुम्ही डुकरांना कधीच सुधारू शकत नाही
राग उद्देग हताशा त्यांना कधीच दिसत नाही

क्वचित एखादे डुक्कर सापडतेही हातात 
मारल्यासारखं त्याला तिथली लोक करतात

पण डुक्कर पुन्हा मुकाट सुटणार असते
आणि डूरक्या मारत मागे धावणार असते

डुकराच्या गल्लीतून जाणे तुम्हाला भाग आहे
अन चावणे हा त्याचा भूत भविष्यकाळ आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 




मंगळवार, ७ जुलै, २०२६

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )


कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )
*******
माई तुझी कृपा अनंत अपार 
चाले पायावर देह माझा ॥
अगा हे चालणे असे तुझे देणे 
अन्य न मागणे मज काही ॥
चालती हे जन किती भराभर 
पाय करकर वाजवत ॥
तयांचे चालणे रोजचे जगणे 
सहज कापणे अंतर ते ॥
देह हा दुर्बळ वेदनांचे घर 
नेलेस तू पार कृपा तुझी ॥
याहून गं मोठा नसे चमत्कार 
वाहिलास भार सवे माझा ॥
अशक्य ते शक्य केलेस तु माय 
जाणतो मी भाग्य माझे इथे ॥
विक्रांत पुण्याचा जाहला प्रवाह 
विसावाला देह तीरी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ५ जुलै, २०२६

माझी नर्मदा परिक्रमा



माझी  नर्मदा परिक्रमा 
*****************
दिनांक 8 फेब्रुवारी 26 ते 27 जून 26 अशी 140 दिवसांची  परिक्रमा नर्मदा मैयेने पूर्ण करून घेतली त्यापैकी 135 दिवस चालणे झाले .2013 मध्ये राहिलेल्या अर्धवट परिक्रमेचे शल्य मनातून निघून गेले .मुळात ही परिक्रमा म्हणजे एक तप आहे हे माहीत असल्यामुळे  अडचणी त्रास होणार हे माहीत होते आणि तो झालाही .अर्थात त्याचा स्वीकार असल्यामुळे तो सुसह्यही झाला .
भर उन्हाळ्यातील परिक्रमा हे एक वेगळेच तप होते . गर्दी ओसरली होती , सोबतीला  फार कमी परिक्रमावासी होते त्यामुळे एक निवांतपणा लाभला होता.अर्थात बरेच आश्रमही बंदही झाले होते त्यामुळे काही ठिकाणी अडचणीला सामोरे जावे लागले .पण एका वेगळ्या आणि विलक्षण जगाला सामोरे जाताना मिळालेले अनुभव हे अवर्णनीय आहेत .वेळेचे, वयाचे तसेच शारीरिक बळाचे बंधन असल्याने तसेच पावसाळ्याच्या अगोदर कार्यक्रमा पूर्ण करायचे ठरवल्याने सारीच तीर्थक्षेत्रे, साराच किनारा, सारे घाट पाहता आली नाहीत . कधी वेगळ्या वाटा घेतल्याने काही विलक्षण व्यक्तींना भेटण्याचा योग जुळून आला नाही.पण जे काही दिसले, भेटले, गवसले त्याबाबत मी समाधानी आहे.

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे.

सोमवार, २२ जून, २०२६

कृपा तुझी


कृपा तुझी
******
ज्ञानदेवी वृत्ती 
झाली तदाकार 
जगाचा विसर पडोनिया 

आनंद सागरी 
आनंदाची लाट 
होवून परत जावे जैसे 

चालो आता खेळ 
जन्म मरणाचा
भाव भक्ती साचा अबाधित 

अगा माझे माय 
सदा ऐसे करी 
तुझिया पदरी निजो वृत्ती 
 
सुखाचे आभाळी 
सुखाचा अंकुर
झाला तरुवर कृपा तुझी

विक्रांत हे बीज 
आडवाटेवरी 
गेले खोलवरी जीवनाच्या 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १२ जून, २०२६

परिक्रमा



परिक्रमा
*******

गावा गावात फिरत आहे 
अन्नक्षेत्री जेवत आहे
अन् अर्थ या जीवनाचा 
माईकडे मागत आहे 

प्रचंड पाणी प्रवाहाचे 
नितळ निळे कुठे तर
गढूळ मातकट कुठे 
तसे पाहणे घडत आहे 

कधी ती दऱ्या मधून 
कधी घाटातून वाहत आहे
निशब्द एकांत गूढ किनारी 
डोळ्यातून ओघळत आहे

मी तिला शोधत आहे 
ती मला पारखत आहे 
कळत नाही मला की
काय कसे घडत आहे 

देह घर हे वेदनांचे 
पुढे पुढे रेटत आहे 
उघडेल दार कृपेचे
श्रद्धा दृढ होत आहे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २८ मे, २०२६

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे
***********
दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्खे भाऊ होते आणि माझ्याच वर्गात होते .दत्ता मोठा होता तर ' डिगा लहान होता तसे घरची परिस्थिती चांगल्या असल्यामुळे ते व्यवस्थित राहत होते . त्यांचे वडील शेती करीत तसेच माझ्या त्यावेळीच्या माहितीनुसार क्लब ही चालवीत असत .
गावातील मोजक्या गाड्यांमध्ये त्यांच्याकडे लुना होती ( मी एकदा चालवली होती) 
त्याला अभ्यासात मुळीच गती नव्हती पण पास मात्र व्हायचा .
संपूर्ण शालेय जीवनात मारामारीचे प्रसंग दोन-तीनच, त्यातील दिगा बरोबर झालेली मारामारी मला चांगली आठवते . त्याचे कारण आठवत नाही पण शाळा सुटल्यावर आमची दोघांची मारामारी झाली होती तसा मी शारीरिक बलाने त्याच्यापेक्षा वरचढ होतो पण त्याची आक्रमकता जबरदस्त होती
मी फक्त डिफेन्स करत होतो आणि शेवटी तो हतबल झाल्यावर आमची मारामारी संपली . बाकीच्या मित्रांबरोबर आणखीन थोडे पुढे गेल्यानंतर काही कळायच्या आत त्या गर्दीमध्ये अचानक तो मागून आला आणि माझ्या पाठीवर पट्टीचा एक जबरदस्त वार करून पळून गेला . मी फक्त चकितच झालो होतो , काय झाले मला मुळी कळतच नव्हते . पण मी त्याचा पाठलाग केला नाही . तसा तो मित्र नव्हता पण दत्ताचा भाऊ म्हणून जवळचा होता . कारण दत्ता खूपच प्रेमळ आणि जीवाला जीव देणारा मित्र होता .
पुढे जामखेड सोडल्यानंतर मी  एकदा जामखेडला गेलो होतो त्यावेळेला त्याला मुद्दाम भेटलो होतो  तेव्हा तो पानाची टपरी चालवत होता . त्याने मला प्रेमाने पान ऑफर केले होते पण मी तेव्हा पान खात नसल्यामुळे नाही म्हटले  . बस हीच त्याची माझी शेवटची भेट . आज  राजू निमोनकर चा फोन आल्यामुळे कळले की त्याला हार्ट अटॅक घेऊन त्याचा मृत्यू झाला आहे . वाईट वाटले .
देहावरचे वळ मिटतात 
पण वळाची स्मृती काही मिटत नाही 
अगदी निरुपद्रक असली तरीही .
वैर भावना नसली तरीही .

परमेश्वर त्याला सद्गती देवो .

विक्रांत प्रभालर तिकोणे

बुधवार, २२ एप्रिल, २०२६

भय

भय
***
किर्र निर्मनुष्य अश्या 
जयंती माता जंगलात 
मऊ मातीत उमटलेली 
ताजी व्याघ्र पावुले 
अन् एकटेपणी 
चाललेली माझी परिक्रमा .
विशिष्ट जागी झाडीत
येणारा गडद मूत्र  दर्प .

मनात डोकावून पाहिले 
भय नव्हतेही आणि होतेही 
भय नव्हते कारण 
मैयेवर असलेली अपार श्रद्धा 
भय होते कारण 
ती शरीर संवरक्षक नैसर्गिक प्रेरणा 
आणि फिसोलोजीकल यंत्रणा 
ती काम करत होती.

वाचले होते म्हणून 
मोबाईल वर मोठ्या आवाजात
विष्णू सहस्त्र नाम लावले 
काही ही लावले तरी चालले असते.
कारण वाघाला फक्त आवाज कळतो
व तो मनुष्य टाळतो .
सोबत मोठ्याने नर्मदा हर चा घोष सुरू केला.
एका तासाने झाडी थोडी विरळ झाली 

समजा समोर आलेच असते ते राजे
तर काय करू शकलो असतो.
पळू तर शकतच नव्हतो.
कदाचित ओरडलो असतो .
कदाचित खिळून गेलो असतो.
कदाचित मरून गेलो असतो .

पण सगळ्यात सुंदर काय असेल तर
स्वतः त उगवलेले भय
भयात न भिजता पाहणे.

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .



शुक्रवार, १७ एप्रिल, २०२६

बीज

बीज
****
मी घेवून चार बीजे आलो माळरानावर 
दूरवरच्या देशावर खरेच ते रखरखीत होते 
आणि पाहिले डोकावून तिथल्या दऱ्या खोऱ्या 
तर त्या बहरून गेलेल्या हजारो लाखो 
विविध ज्ञात अज्ञात झाड झुडूपांनी 
तरीही माझी  बीज भरली ओंजळ
मी केली रिती त्या माळरानावर डोंगरावर
घळीत कुठल्या आड जागेवर
रुजेल कदाचित एकाध बीज येईन रुजून वृक्ष 
पण त्या सर्वभक्षी शेळ्या ते जगू देतील का?
दोन फूट सावली शेतात पडते म्हणून 
झाडाला कापणारा शेतकरी वाढू देईल त्यांना?
अन् चुलीसाठी फाटा गोळा करणारे
ते गरीब आदिवासी वार करून विद्ध करतात 
 त्या फांद्या ती खोडे त्यांना कोण थांबवणार ?
आणि हा खच इथल्या बिजांचा 
रुजणाऱ्या अन् मरणाऱ्या वृक्षांचा
त्यांना कोण वाचवणार? का हे एक चक्र आहे 
अटळ अंतहिन विनाशाकडे जाणारे
उत्पत्ती स्थिती लय या साखळीतले 
आणि आमचे यत्न प्रयत्न 
आहे एक अरण्य रुदन किंवा स्व संतुष्टीकरण?
अर्थात स्व कर्म कधीच फळ मागत नाही.
***
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, ९ एप्रिल, २०२६

नर्मदेच्या काठावर

नर्मदेच्या तीरावर 
************

रस्त्याच्या घड्याळावर
पायाचे काटे चालतात
अंतर हीच वेळ असते
असा प्रवास चाले सतत 

कधी भेटतो तीर सुंदरसा 
पण बहुदा पथ डांबरट 
कधी पायवाटा वेड्या 
तर कधी शहरे  तिरसट 

अवेळी का रे परिक्रमा 
सूर्य पुसे आग ओकत 
आक्रसल्या सावल्यांचे
वृक्ष आश्चर्याने पाहतात

होणारच कष्ट देहास
मन चिडे कधी त्रासात 
पण जाणतो मीअंतरात 
अरे मी स्वप्न आहे जगत.

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, ४ एप्रिल, २०२६

आसावरी ताई श्रद्धांजली

रंग
***
( आसावरीताई काकडे )

रंग रेषा आणि शब्द 
यात जीवा गुंतवूनी 
एक निर्मळ आयुष्य 
जगली ती मनस्विनी 

खिडकीतील इवली
तीच फुले आणि पाने 
वा टीचभर आकाशी
सजून आले  चांदणे

या साऱ्यातून तिजला 
ये जीवनार्थ कळून
तिचे गाणे जीवनाचे 
गेले जीवन भारून 

शब्दा पल्याड तिजला 
दिसे भाव कोंदाटले
अन् संवेदन जीवाचे 
व्यक्त होण्या आतुरले 

ती सजग सहजता 
नात्याविन आत्मीयता 
हृदयाला जुळलेली 
होती ती भाव सरिता

गाता गाता गाणे जरी
गेले मध्येच संपून 
झरता झरता मेघ 
गेले वादळ घेवून 

ते झंकार त्या शब्दाचे 
सदैव मनी राहील
मैत्र जीवी जागलेले 
गंध स्मृतीचा वाहील

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .




सोमवार, ९ मार्च, २०२६

प्रार्थना

प्रार्थना
*******
जाहले दर्शन तृप्त झाले मन 
देखीले सगुण 
परब्रम्ह 
हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले 
आशिष भरले 
प्रेममय 
परमपवित्र थोर गुरुतत्व 
मंत्र मुग्ध मन 
पाहूनिया 
उमटे प्रार्थना शब्दाच्या वाचून 
शब्दाच्या वाचून 
ये आशिष 
पूर्णानंद काया पूर्ण करा आता 
संकल्पाची गाथा 
मनातील 
येणे हा विक्रांत होईल पावन 
सफल जीवन 
पूर्णपणे

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

शुक्रवार, ६ मार्च, २०२६

स्वामी पूर्णानंद (खिडकितला देव)

स्वामी पूर्णानंद (खिडकितला देव)
****************
तुझिया दारात 
येवून थांबलो 
स्वामी पूर्णानंदा
प्रेमाने भेटलो

चालता बोलता 
देव तू सकला 
कृपावंत व्हावे 
तारावे मजला 

नित्य निरंजनी 
तदाकार वृत्ती 
निर्गुण सगुणा 
आले जणू वस्ती 

साई कुंडी स्वामी
सवे नित्यानंद 
पाहता मनात
जाहला आनंद

दिल्या विना तुज 
काय मागू देवा
जगताने काय 
द्यावे सूर्य देवा 

विक्रांत पदी या 
करतो याचना 
कृपेचा कटाक्ष 
टाकी जनार्दना

विक्रांत प्रभाकर तिकोने 

तपोवन@ (उत्तर वाहिनी नर्मदा)

तपोवन
*******
तृप्त तपोवन 
आनंद भुवन 
चैतन्य सघन
श्री गुरु भवन
 
सुंदर सकळ 
रेवामाई तीर 
निर्मळ नितळ 
सलील केवळ

निर्भय सुस्वैर
हंबरे गोधन
वृक्ष वृक्षावर 
पक्ष्यांचे कुंजन 

गर्द घनदाट
मुग्ध आमराई 
चिकू बेलफळ 
पोफळीची राई 

साई मूर्त शांत
अन् नित्यानंद
कुंडी स्वामी सवे
भोळा सदानंद 

तत्पर भाविक
प्रसन्न सेवक 
सदा कार्यरत 
घडते कौतुक

असा हा विरक्त
मठ आत्ममग्न
जणू की काशी 
कृपेस कारण

विक्रांत निवांत 
कृपेचा चातक 
दारात गुरूंच्या 
होवून याचक 
 
विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

बुधवार, ४ मार्च, २०२६

तुकडा आयुष्याचा

तुकडा आयुष्याचा 
*************

हा तुकडा आयुष्याचा 
टेकला आभाळाला 
अन्  धुरळा मातीचा
प्रकाशाचा झोत झाला 

जरी भाग्य मातीचे 
सदा असे भाळाला
गंध केशराचे मंद 
दव ओले देहाला 

तेच कण जीवनाचे 
विखुरले पानोपानी 
ओळख तृण फुलांनी 
दिली इवल्या स्मितांनी 

किती तुझी कृपा माय 
जन्म वाहे पाण्यातून
जागेपणी स्वप्न दिसे 
प्रेम झरे डोळ्यातून 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .



मंगळवार, ३ मार्च, २०२६

ओळख




ओळख
*******
असा चंद्र पुनवेचा 
माझ्या डोळी उतरतो 
एक एक अक्षराला 
नवा साज अन् देतो ॥

काही व्यथा काळजाच्या 
पुन्हा देहापार नेतो 
खोल खोल कातळाचा 
डोह रुपेरीसा होतो ॥

कुठे कुण्या देशी असे 
गीतं माझी सजलेली 
तीच नित्य जुनी मिठी 
काळजात पडलेली ॥

विसरून ओळखीला 
मैत्री नवी जडलेली 
तीच ओल मातीतली 
नभास या व्यापलेली ॥

जरी मनी असे ओढ 
कोस कोस ओलांडली
वाट त्याच दिवसाची 
डोळ्यांमध्ये दाटलेली ॥

घडेल ते काहीतरी 
जरी कळणार नाही 
अंतरात प्रकाशाच्या 
कोसळून शुभ्र सरी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २ मार्च, २०२६

चालणे

चालणे 

*****

चालण्याचा छंद नाही 

तरी घडे चालणे.

वाहण्याचा धर्म नाही 

तरी घडे वाहणे 


कशाला हा देह असे 

घडेना  कळणे 

तरी पण सांभाळणे

वेदनांचे देणे


मोक्षाची वाट वेड्या

पाहिली का कुणी 

ज्याच्या त्याच्यासाठी

चाले ज्याची त्याची गाणी 


अगणित वृक्षांनी

वेढलेली अवनी 

एकेक चित्र दिसे

एकेका पानी 


जरी जीवा ठाव असे 

कथेतील गाथा

डोळ्यातून काळजात

उतरते व्यथा 


माई तरी सोस तुझा 

सुटता सुटेना

काळजाची कळ माझी 

मिटता मिटेना 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २८ फेब्रुवारी, २०२६

काठावर



काठावर
******
जो आत तोच बाहेर
तरी शोध काठावर 
काय करू कसे करू
प्रेम जडे मैयैवर

तेच पाणी पुन्हा पुन्हा 
येत असे डोळ्यावर 
देणे घेणे प्रवाहाचे
सुख मिळे घाटावर 

तो चाकरमानी खुळा 
धाव घेई उत्तरेला
लहरीत हरवून
काळ  पुसे मनातला

प्रेमाचेच झाड होता
प्रेमे बहरून आला
लाख कोटी नाती आता 
देणे असे प्रवाहाला

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, १३ फेब्रुवारी, २०२६

झाड

झाड
****
या किनाऱ्याला 
मी चालत आहे 
मी माझ्यातच रुजत आहे 
मी झाड होत आहे 

इथले पाणी खोलवर 
माझ्या आत झिरपत आहे 
तोच मी जरी 
काही वेगळं घडत आहे 

पेशी पेशीत प्रत्येक 
तिचे अस्तित्व जाणवत आहे 
माझे पण कुठले आता 
जीवन हुंकारत आहे

नवी पालवी नवामोहर 
मजला खुणावत आहे 
नवी फळे नवा अर्थ 
अंतरात घटत आहे

गूढ चक्र जीवनाचे 
मजला समजत आहे 
हे झाड चालणारे 
रेवा तटी बहरत आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, ५ फेब्रुवारी, २०२६

अशोक कोकणे श्रद्धांजली

अशोक कोकणे श्रद्धांजली 
***********
महाड मधील आमचे घरमालक कोकणे,
भाई अन् ताई यांना असलेली पाच मुले,
विजय दिलीप अशोक प्रदीप आणि राजू 
पाच मुले काय पाच रत्नच होती .
प्रत्येक जण , स्वयंभू 
दुसऱ्याची छाप नसलेला .
ते सारे आमच्याहून ६ ते १५ वर्ष मोठी होते
जणू आमचे आदर्शच अनेक बाबतीत
अभ्यासातील सिंसेरिटी मी राजू कडून घेतली
स्वभावातील मोकळेपणा मैत्री भावना 
ही मी अशोक कडून घेतले
तर  व्रात्यपणा खोडकरपणाचे धडे 
मी प्रदीपकडून घेतले

त्यापैकी विजयचा संबंध लहानपणी आला नाही 
तो भेटला ते ठाण्याला राहायला आल्यावर.

दिलीप फार अगोदर गेला 
त्याला बहुदा हृदयाचा आजार असावा
काही वर्षांपूर्वी विजय गेला.
आणि आज कळले अशोक ही गेला .
खरतर आता आताच अशोकने 
सत्तरी पार केली होती .
अन् तो खूप फिट होता.

अशोकचे व्यक्तिमत्त्व खूप लाघवी होते .
मध्यम बांधा ,कुरळे केस ,खास खर्जातला आवाज ,
मधाळ ,मोकळे ,हसतमुख बोलणे
स्वरात आर्जव  प्रेम असलेले
जणू शहाळंच वाटीत अलगद काढलेले

माझं वय लहान असल्याने त्याचाशी 
तसा वैयक्तिक मैत्री किंवा स्नेह 
वाट्याला नाही आला.
पण एक मैत्र मनात सहजच रुजले होते

महाडला कित्येक वर्ष जाणे झाले नाही .
पण जोवर महाडमध्ये 
अशोक कोकणे आहे तोवर 
महाडचे दार सदैव उघडे आहे असे वाटत होते .

कोकणे यांच्या पुढच्या पिढ्या 
आता तिथे नांदत आहेत, सुखाने नांदतील
कोकणे यांच्या त्या लांब रुंद घरात 
एक प्रचंड सकारात्मक ऊर्जा वास करत आहे .
कोकणे आजी आजोबा ताई भाई 
अन त्यांची ही पाच मुले .
एक गोकुळ होते .
तसा तर आयुष्यातील सव्वाचार वर्ष 
हा काळ तसा फारसा मोठा नाही 
पण लहानपणातील 
वाढत्या उमजत्या वयासाठी 
तो फार मोठा टप्पा होता.

अशोकला आयुष्यात पुन्हा भेटणे 
झाले असते की नाही माहीत नाही.
पण त्याच्या जाण्याने काही तरी 
आतून तुटल्याची भावना उमटते 
अस्वस्थ करून जाते .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .






मंगळवार, ३ फेब्रुवारी, २०२६

प्राजक्त

प्राजक्त
*******
ओघळे प्राजक्त मुक्त निरासक्त 
गंध उधळत आकाशात 

इवल्या फुलाचे इवले जीवन 
साफल्य भरून काठोकाठ 

कुणी देवदारी कुणी अडगळी 
जीवनाची वारी दिवसाची 

तिथे धावे काळ हजारो पटीत 
स्थिर हे जगत कदाचित 

गूढ काळ वेळ मिती संकल्पना 
सुगंध जीवना ओतप्रोत 

कुण्या जीवनाचे काय परिमाण 
सारे क्षणक्षण जोडलेले 

विक्रांत बहर तीस लाख कोटी 
देहात नांदती  प्राजक्ताचे 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शिकार


शिकारी
******"
ते असतात उभे राजरोस पणे 
हातात घेवून फासे 
अन् करतात 
कधी सावजाची शिकार 
कधी शिकाऱ्याची शिकार
कधी हकाऱ्याची शिकार 
अन् कधीतरी श्वापदचीही शिकार

खरंतर स्वापदच भरत असतात 
त्यांची पोट त्यांची खिसे 
त्यांचे घरदारही 
आणि केवळ 
फासे हातात दिसतात म्हणून 
तेच शिकारी नसतात 

अन त्या शिकारीचे वाटे 
पोहचावे लागतात त्यांना वरपर्यंत 
त्या फासाची मालक वेगळेच असतात 
आणि फासे मिळवण्यासाठीही 
टपलेले असतात अनेकजन 
अन हो त्या फासांचे भावही असतात 
लिलावही होतात.

फासापेक्षा सुद्धा 
फासाच्या जागाच महत्त्वाच्या असतात
रहदारी धावाधाव गडबड 
लुटालुट भांडाभांडी असेल ,
आणि भांडणारे असतील 
जितके गलेलठ्ठ चरबीयुक्त मालदार 
तेवढी अधिक मजा येते शिकारीला.

काय म्हणता 
ते प्रामाणिक कर्तव्यदक्ष 
समाज हितैषी वगैरे वगैरे 
असायला हवेत
अहो शब्दांना पण शिव्या लागतात .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २ फेब्रुवारी, २०२६

नृसिंहसरस्वतीस्वामी महाराज स्मरण

श्री. नृसिंहसरस्वती स्वामी महाराज स्मरण
(गुरुप्रतिपदा)

भक्त कल्पद्रुमा नरसिंह देवा 
आनंदाचा ठेवा भक्तास तू ॥१

इह परलोकी करुनी संतुष्ट 
सांभाळशी भक्त आले जे ते ॥२

कुणी पीडा झाले ऋणी अडकले
आपदी पडले संसाराच्या ॥३

देऊनी आधार सकाम भक्तीचा
चरित्र ग्रंथाचा  सांभाळले ॥४

कोणी मोक्षास्तव जाहले व्याकुळ 
पहाया प्रेमळ गुरुमुर्ती ॥५

तया तूच देवा दावलीस वाट 
दिले हृदयात स्थान स्थिर ॥६

सदैव निर्मळ भक्तीला विकला 
अंकित जाहला  निज भक्ता ॥७

विक्रांत तुझिया दारीचा सेवक 
निश्चित निशंक सर्वकाळ ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

कृपा सिंधू

कृपा सिंधू
*******
काय मी कुठला दिसेल का तुला 
जीव हा  क्षीणला दत्तात्रेया

रोगी भोगी सदा वृती अडकला 
चित्ती हरवला मोहामध्ये

किती पुण्य राशी केल्यासी पावन 
हृदयी देऊन स्थान त्यांना 

किती हीनदीन करुणा करून 
घेतले ठेवून चरणाशी 

थोडा मजसाठी होई गा उदार 
करी भव पार अज्ञाचा या 

विक्रांत मनीचे  पुरव गा आर्त  
स्वामी तू समर्थ कृपा सिंधू

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, ३१ जानेवारी, २०२६

निरंजन

एक निरंजन दोन सुखी तीन . . . 
*""**,''''***
एक निरंजन चाले निरंतर 
जाणून अंतर नसलेले 

दोन जीवलग सुखात चालले
बहुदा घडले होते इथे

कधीतरी कुणी  होऊनी तीन
उगाच भांडून श्रम केले

तयात रंगून कुठले साधन 
झाले पर्यटन व्यर्थची ते 

शिणल्यावाचून मुळी ना शिकतो
असतो मूर्ख तो कळू आले 

अगा अवधूता छान शिकविले 
मार्गास लागले आपुल्या तू

आता यावर करून फकीर
घेई दारावर  बोलावून 

मग मी तल्लीन तुझ्यात होऊन 
तुझाच होऊन जाईन रे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, ३० जानेवारी, २०२६

खिताब

खिताब
******
रात्रभर ओरडणारे भुंकणारे  कुत्रे 
पहाटे पहाटे निजले आहेत 
त्यांचा सीमावाद भांडणे जणू 
आताच जराशी निवळली आहेत
 मुन्सीपालटीत दरवर्षी टॅक्सचे 
हजारो रुपये भरून वैतागलेले नागरिक 
कानात कापसाचे गोळे घालून
जरा जरासे पडले आहेत 

निवडून आलेले सरदार इथे 
जवळपास मुळीच राहत नाहीत 
त्यांच्या राजमहालात राजवाड्यात 
कुठलेही आवाज घुसत नाही 

नागरिक कुत्रे मारू शकत नाहीत
 तेवढी हिम्मत नसते त्यांच्यात
नागरिक तोंड उघडू शकत नाहीत 
कारण कुणी ऐकत नसतात 

मग सकाळी कानातील गोळे काढत 
तारवटलेल्या डोळ्यांनी 
ते आपली बस किंवा ट्रेन पकडतात
अन ऑफिसात डुलक्या घेतात 
मग कधी बॉसच्या तर कधी पब्लिकच्या 
शिव्या फुकट खात राहतात
भुंकणे ऐकणे, व्यर्थ जागणे,शिव्या खाणे 
अन दुर्लक्षित राहणे 
जणू एक एक त्यांचा खिताब असतो 
अंगवळीने पडलेला 
चपलेत टोचणाऱ्या खिळ्यागत 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

विठ्ठल दर्शन आषाढी

विठ्ठल दर्शन (आषाढी) ***************** पाहिला मी देव उभा विटेवर  सावळा सुंदर मनोहर पाहिला ना वेष नच वा मुकुट  चंदनाचा नीट गंध उभ...