शनिवार, १७ ऑक्टोबर, २०२६

तुझ्यामुळे

तुझ्यामुळे
*********
माझ्या मधले   शब्द कोवळे 
झाले मोकळे    तुझ्यामुळे 

कधी कुठली    फांदी झुकली 
बहरून आली   तुझ्यामुळे 

खोल अंतरी     होत्या गोष्टी 
आल्या ओठी    तुझ्यामुळे 

माझे मी पण    आले उमलून 
जीवन घेऊन    तुझ्यामुळे 

तुज ना कळले   स्पर्श रूजले
अन हे घडले      तुझ्यामुळे

या ओठावर      अजून अंमळ 
होते थरथर      तुझ्यामुळे 

गात्र वीणेत      किंचित कंपण
जीवित अजून   तुझ्यामुळे

तव स्मृती मी    जगतो म्हणूनी
जिवंत अजुनी   तुझ्यामुळे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, १४ ऑक्टोबर, २०२६

फ्रेम आणि चित्र

फ्रेम आणि चित्र 
************

जेव्हा जेव्हा कानी सखी शब्द येतो 
तेव्हा तेव्हा समोर तुझा चेहरा येतो 

बाकी छान पैकी चालू आहे जिंदगानी 
सुख समृद्धीचा वारा दारी आहे वाहतो 

आकाशात डाव चंद्र चांदण्याचा रंगतो
सडा मधू फुलांचा अन् अंगणात पडतो 

माझ्या वाचून तुझे काही अडत नाही
पुरेपूर मनी मी ही सारे सारे जाणतो 

सोनियाच्या वाटा तुझ्या सूर्य उजळतो
पाखरांचा थवा दारी चिवचिवाट करतो

तक्रार माझी जीवनाकडे मुळीसुद्धा नाही 
सुटल्या सरल्या वाटेला काही अर्थ नसतो

काही फ्रेम चित्रापेक्षा महाग असतात
पण जीव हा नेहमीच चित्रावर जडतो

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १२ ऑक्टोबर, २०२६

खडतर


खडतर
*****
किती खडतर असे तुझी भक्ती 
पाहूनिया मती कुंठीत ही

 जरी बळ नाही आता माझे ठाई
 तरी झोंबू पाही मिळवाया 

जाणतो मी हीन  दीन दयाघना 
करण्या तुलना काही नाही 

सदा भोगासक्त चित्त इंद्रियात
अभिमानग्रस्त जगतात

 घडले स्मरण तुझे भगवन 
तुझ्याच कृपेनं थोडेफार 

तीच ती पायरी घेई समजवून 
प्रथम मानून दत्तात्रेया

जाणतो चालणे जरी दूरवर
ठेव रे नजर दिनावर

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


रविवार, ११ ऑक्टोबर, २०२६

गोवा

गोवा
****
शोध सुखाचा गेला  दूरवर
अपार सागर करीत पार 
खूप उसळल्या लाटा लाटावर 
फेस उधळला किनाऱ्यावर 

देह भिजला नखशिखात 
पाणी गेले खारे डोळ्यात 
कुठले बाहेर कुठले आत 
कळले नाही असता वाहत 

माड हसले हसली माती 
मृत शिंपले वाळू वरती 
हा हा हा ची गाज भोवती 
फेर धरून नाचत होती

मी पण माझे स्तब्ध जळात 
हलल्या वाचून होते पाहत 
आणि रक्तीम दूर क्षितिजात 
सूर्य हरवला गर्द धुक्यात 

शोध सुखाचा खोल रुतला 
पाण्यावरती उगा नाचला 
आणि स्मृतीच्या डोहामधला 
जुनाच शिंपला हाती आला 

 🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 




शनिवार, १० ऑक्टोबर, २०२६

धागे



हे धागे
******
हे धागे 
गर्भ रेशमी 
मऊ सुतेरी 
जरतारी

हे धागे 
दिसल्यावाचून
कळल्यावाचून
लपले वस्त्री

हे धागे
आज कालचे 
असे युगांचे
वा स्वप्नांचे

हे धागे 
अंबर झाले 
रे सजलेले 
कुण्या मनी

हे धागे
कुणी तोडले
विरून गेले 
कालगती .

हे धागे 
कळल्या वाचून 
पडले गुंतून 
खोलवरी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, ८ ऑक्टोबर, २०२६

नाना पाटेकर

नाना पाटेकर
**********
नाना, 
जरी पंच्याहत्तर वर्षाचा होतास
 तरी फार लवकर गेलास
अचानक गेलास 
सुपर स्टार होतास 
पण सदैव घरातला वाटलास 

तुझे या मातीतले अस्सल मराठी पण 
तुझ्या बोलण्या चालण्यातून 
वागण्यातून  दिसायचे 
तसे तुला भेटलो सिनेमा 
मुलाखती भाषणातून 
आणि त्या सगळ्यातून 
तू खोलवर मनात
कधी उतरलास कळलेच नाही

तुझ्या साऱ्या भूमिका बघताना
ती अफलातून रंगवलेली व्यक्तिमत्वं पाहताना
तू ते पात्र जगताना दिसायचा 
त्यातील तुझा अजोड अभिनय दिसायचा 
गंम्मत म्हणजे त्या भूमिकेमागील 
नाना पाटेकर माझ्या मनातून 
कधीच पुसला जायचा नाही .
.
फार पूर्वी माझे बाबा नाटकात काम करायचे 
आणि ते नाटक बघायला आम्ही जायचो 
ते भूमिका सुंदर करायचे
पण ते आपले बाबा आहे 
हे आपल्या मनातून कधीच पुसल जायचं नाही 
तसं व्हायचं मला.
आपला नाना पाटेकर ती भूमिका करतोय 
हे जाणवत राहायचं

तसे तर तुझे हजारो लाखो चाहते 
महाराष्ट्रात आणि भारतात आहेत .
त्यातलाच मी एक आहे .
त्यामुळे नानाला जाऊन भेटावं 
त्याची सही वगैरे घ्यावी
आदर व्यक्त करावा 
असं कधी वाटलं नाही 
किंवा गरज भासली नाही .

पण आमच्या भाव विश्वामधील
तू एक आवडतं व्यक्तिमत्व 
होतास आहेस आणि राहणार आहेस

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, ७ ऑक्टोबर, २०२६

वस्त्र

फाटके वस्त्र
*********
आधी देसी भक्ती मग ते दर्शन 
आहे मी जाणून दत्तात्रेया ॥१

परी त्या भक्तीला करसी लायक 
कृपेला कारक तूच देवा ॥२

मळके फडके घेई रे  धुवून 
मालिन्य काढून टाकी माझे ॥३

घडो काही तप कायचे वाचेचे 
आणिक मनाचे तुझ्या कृपे ॥४

जरी ना सुंदर करी तुझ्याजोगे 
पायपोस तागे पायरीचे ॥५

विक्रांत मळले विटले फाटले 
तुजला वाहिले वस्त्र दत्ता ॥६
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, ५ ऑक्टोबर, २०२६

भ्रमर-कीटक न्याय


भ्रमर-कीटक न्याय
********
बळे दत्तात्रेय केला मी सोयरा 
जनी मिरवला  भाव उगा ॥१
बळे दत्तात्रेय मनिले दैवत 
रंगलो भक्तीत  नाट्य पूर्ण ॥२
बळे गिरनारी मारील्या चकरा 
पुष्ट अहंकारा केले ऐसे ॥३
भ्रमर-कीटक न्यायाचा सिद्धांत 
धरिला मनात दृढपणे ॥४
जन्म तुझ्यावर ओवाळीला दत्ता .
आता नच सत्ता त्याच्यावर ॥५
विक्रांत पतित तुझ्या पथावर 
येवुनिया धर हात देवा ॥६
नको देह सुख नको इहपर
स्पर्श क्षणभर पूरा मज ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, ४ ऑक्टोबर, २०२६

द्वेष

द्वेष 
****
मुळात माणसे द्वेष का करतात?
द्वेष करणे ही मनाची 
माणसाची गरज आहे का?
हा माणसाच्या मनाचा 
अविभाज्य भाग आहे का?
द्वेष केल्याने नेमकं काय मिळतं?

द्वेष एका कळपाला वाटणारी 
भीती असते का?
द्वेष ही मानसिक स्तरावरील 
हिंसा नसते का?

आणि हिंसा व भीती मधून कधी
सृजनता निर्माण होत असते का?

द्वेष हा वैर आणि मत्सर यांचा 
सख्खा भाऊच आहे, होय ना?

आम्हाला भीती वाटते 
त्यांच्या सामर्थ्याची 
त्यांच्या पैशाची 
किंवा त्यांच्या संख्याबळाची.
कारण आम्हाला माहीत आहे 
या जगाची नीती 
बळी तो कान पिळी 
होय ना?

आमच्या मनात धुमसत असते 
ती कटू भावना
मागे कधीतरी बळी कडून 
दडपले गेल्याची 
वाट्याला आलेल्या निकृष्ट
भूमिकेची
आणि पुन्हा बळीपुढे 
चिरडले जाण्याची भीतीची.
होय ना?

होय ती शक्यता नाकारता येत नाही. 
पण त्यासाठी द्वेष करून 
भीतीत दडून 
मत्सरात उबगून 
राहायची काय गरज आहे. 

आज आमच्यात सामर्थ्य आहे 
एकीचे बळ आहे 
ज्ञानाचे शिक्षणाचे नेत्र आहेत. 

आणि असे मुठभर कट करणारे 
संकुचित लोक तर 
साऱ्याच गटात साऱ्याच कळपात 
साऱ्यात समाजात असतात. 
ते ओढून असतात 
स्वार्थाचं कातड स्वतःच्या डोळ्यावर.
अन् घालतात खतपाणी द्वेषाला.

एवढे जरी समजले तरी पुरे .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ३ ऑक्टोबर, २०२६

निरोप

निरोप ( विसर्जन)
*****

आलास आता आताच 
अन्  पुन्हा निघालास 
कसे दिवस उलटले
कळले नाही कुणास ॥१

तुझे स्थान हृदयात 
जरी का नित्य असते
स्मरणात तुझ्या सदा 
चित्त पुलकित होते ॥२

पण येतो घरी जेव्हा
विश्व चैतन्यात न्हाते 
आनंदाने घरदार 
अवघे भरून जाते ॥३

पण निघतोस तेव्हा
क्षण येता निरोपाचे
बळे रंगूनिया रंगी
अश्रू लपवी दुःखाचे ॥४

येणे जाणे नित्य जरी
दुःख किती विरहाचे 
प्रेम करे त्यास कळे 
लाघव या रे प्रेमाचे ॥५

सर्जन विसर्जन हा
खेळ असे तुझा साचा 
नटरंगी नायक तू 
आदी अंत या विश्वाचा ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २ ऑक्टोबर, २०२६

आधार

आधार
*****
दत्त जिवलग सोयरा धायरा 
झाला या पामरा पाठबळ .१

 त्याने मज धीर आला समरात
संसारी वाहत असताना .२

 घडे देणे घेणे लोक उपचार
 चाले व्यवहार तया कृपे .३

अन्यथा कसले मजलागी ज्ञान
न कळे वर्तन जगताचे .४

दत्त चालविता म्हणून चालतो 
जगती दिसतो संभावित .५

अन्यथा जगतो निरर्थ केवळ
जगण्याचा आळ वाहविता .६

ऐसा वृक्ष थोर केला उपकार
देऊन आधार  पामरा या . ७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, १ ऑक्टोबर, २०२६

करी पावन

करी रे पावन 
******"
करी रे पावन दत्ता माझे मन 
भक्तीत भिजून  जावू दे रे ॥

आणिक ते नाही मागणे मनात 
राही जीवनात भरूनिया ॥

नको नाव गाव नको धनमान 
अखंड चिंतन तुझे घडो ॥

अगा अत्रिसुता देई ध्यान दान
सगुण निर्गुण मर्जी तुझी  ॥

तव रूप नामी लाभावी उन्मनी
जगाचे सुटूनी खेळणी ही ॥

स्वीकारा स्वीकारा चित्ताची चाकरी
प्रभू गिरनारी योगीराजा ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


बुधवार, ३० सप्टेंबर, २०२६

संजय तिकोणे सर (सेवापूर्ती दिना निमित्त )


संजय तिकोणे सर ( सेवापूर्ती दिना निमित्त )
***********************

तिकोणे सर म्हणजे माझा लहान भाऊ संजय !
 संजयला आम्ही भावंडं  संजू म्हणतो . . 
आम्ही चार भावंड त्यामध्ये ,
माझा नंबर दुसरा तर संजय चा तिसरा आहे .
त्याच्यात माझ्यामध्ये जेमतेम 
दोन वर्षाचे अंतर 
त्यामुळे लहानपणापासूनच 
आम्ही एकमेकांचे हक्काचे खेळगडी होतो 
आमच्या शालेय जीवनात 
आम्ही अनेकमेकां सोबत 
भरपूर खेळलो ,खूप मस्ती केली ,
हिंडलो फिरलो भटकलो

 पुढे त्याचा ग्रुप माझा ग्रुप 
थोडाफार वेगळा झाला तरी पण 
गल्लीतील क्रिकेटचा 
तो माझा कायमचा पार्टनर होता

आता त्याच्या स्कूलच्या 
शेवटच्या दिवशी 
तुमच्या सरांना अभ्यासाचा कंटाळा होता 
हे सांगणे बरे नाही 
तो खरे तर बुद्धीमान होता.
पण त्याचे मन पुस्तकात रमत नसे हे खरे .
बाहेरची जग त्याला जास्त आवडायचे 
बाहेरच्या उलाढाली मित्रमंडळी 
लोक व्यवहारात त्याला जास्त मजा यायची .
त्याशिवाय घरातील आईची कामे 
तो मन लावून करायचा .
 खरंतर माझ्यापेक्षा 
तोच आईचा जास्त लाडका होता . 
तो आईच्या मदतीला सदैव हजर असे
विशेषतः बाहेरची कामे करणे . 
बाजारतून वस्तू आणणे .
जिनसा गोळा करून देणे 
व इतरही छोटी मोठी कामे 
तो आनंदाने करत असे. 
याशिवाय घरातील इलेक्ट्रिसिटीची कामे 
वां मेकॅनिकल वर्क यात 
त्याला खूपच रस होता 
थोडक्यात तो आईचा 
एकदम गृहकर्तव्यदक्ष मुलगा  होता 
पुढे त्याचा  हा गुणधर्म  पती आणि पिता 
या भूमिका निभावतांना अधोरेखित झाला .
त्याचा या  स्वभावाचा 
मला मात्र एक तोटा  झाला  
तो म्हणजे म्हणजे
"संजू भाऊ किती काम करतात ते बघा 
नाहीतर तुम्ही."
असे टोमणे तर मला त्याच्या वहिनी कडून 
आयुष्यभर झेलावे लागले आहेत .
कारण मी पुस्तकी किडा 
व मला बाहेरच्या जगाचा
 विलक्षण कंटाळा होता 
आणि त्याला आवड होती
   
 तो ही अजून तसाच आहे 
आणि मीही अजून तसाच आहे 

पण त्याच्यात असलेली प्रचंड एनर्जी 
उत्साह कष्टाळूपणा हे खूप कौतुकास्पद आहे 
(खरं तर आमच्या आईचा गुणधर्म 
त्याच्यात उतरला आहे) 
तो कधी थकत कसा नाही? 
त्याला कंटाळा कसा येत नाही?
याचे मला सदैव नवल वाटते

तसेच त्याचा नोकरीमधील कामसुपणा 
प्रामाणिकपणा , शिस्त, नियमितता 
सगळ्यांना मदत करण्याचा स्वभाव 
आणि सर्व विद्यार्थांना  
समदृष्टीने पाहण्याची प्रेममय तटस्थता 
हे गुण मला माहित आहेत .
त्याच्या मुळात हळव्या स्वभावामुळे 
त्याला रागही पटकन येतो . 
पण त्या रागा पाठीमागे 
काळजी प्रेम करूणा हितैषूवृती असते .

एकंदरी या नोकरीत त्याने 
प्रचंड धावपळ केली .खूप प्रवास केला .
 विद्यार्थ्यांना शिकवताना पूर्ण योगदान दिले
घर संसार सांभाळताना  
मुलींचे शिक्षण ही व्यवस्थित पार पाडले .
या त्याच्या प्रवासात  
त्याच्या सहधर्मचारणीचा 
सौ सुकेशनिचा तेवढाच मोठा हिस्सा आहे 
हे मान्य करावेच लागेल

त्याच्या खूप आठवणी 
अनेक घटना प्रसंग 
माझ्याकडे खच्चून भरल्या आहेत 
माझ्या बालपणाचे चित्र
 त्याच्याशिवाय अपुरे आहे .

त्याने मला व मी त्याला कधी 
आय लव यू ब्रो किंवा 
आय डू केअर अबाउट यु 
असे म्हटले नसेल 
एकमेकांना ग्रीटिंग वा ग्रीटिंग कार्ड दिली नसेल
 पण एकमेकांविषयीचे 
प्रेम काळजी सदिच्छा जिव्हाळा .
आम्ही सदैव हृदयात जपला . 
आमच्या पिढीची ही पद्धत आहे . 
ती तशीच राहील .

त्याला निवृत्ती दिवसानिमित्त 
पुढील आयुष्यासाठी खूप खूप शुभेच्छा 
तो सदैव सुखी समाधानी आनंदी आणि
 निरोगी राहावा
हीच परमेश्वराच्या चरणी प्रार्थना .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २८ सप्टेंबर, २०२६

डॉ. मनीष दोशी Dy MS (I/C)राजावाडी हॉस्पिटल (निवृती दिना निमित्त)


डॉ. मनीष दोशी Dy M.S.(I/C) राजावाडी हॉस्पिटल (निवृती दिना निमित्त)
*****************
खरे जे डॉ .मनीषला ओळखतात 
त्यांना सांगायची गरज नाही की
डॉ.मनीष, हे किती विलक्षण व्यक्तिमत्व आहे ते
खरेच ते एक वेगळेच रसायन आहे
पण या विशेष प्रसंगी 
आणि मैत्रीच्या प्रेमाखातर
मी थोडी  उजळणी करतो
  
जो एकदा मनीषला भेटतो
पाहतो बोलतो
त्याच्या मनाला डोळ्याला कानाला 
त्याचे वेगळेपण जाणवते राहते
त्याची एक छाप मनावर पडते .

ते व्यक्तिमत्व, 
जणू काही म्हणत असते
तुम्ही माझ्याशी मैत्री नक्कीच करू शकता !
हवेतर तुम्ही माझ्याशी वैरही करू शकता...
पण मला टाळू शकत नाही ;
माझ्यापासून पळू शकत नाही .

कदाचित मी तुम्हाला आवडू शकेल 
कदाचित न आवडू शकणार नाही
पण तुम्ही मला नाकारू शकत नाही.

कदाचित माझे म्हणणे तुम्हाला पटू शकेल 
अथवा पटू शकणारही नाही 
पण ते चूक आहे 
असे तुम्ही म्हणू शकणार नाही.

 या आगळ्यावेगळ्या,आणि 
दुर्मिळ व्यक्तिमत्वाच्या
तुम्ही जितके जवळ जाल 
तितके तुम्हाला कळून चुकेल की 
हा एक लखलखता हिरा आहे 

या हिऱ्याला आहेत असंख्य पैलू 
त्याला आपण जेवढे नीट निरखून पाहू
तसे ते गुण आपल्याला दिसू लागतात 

मनीषच्या सोबत राहू लागल्यावर 
त्याची मते  आणि विचार कळू लागल्यावर 
त्याचाशी चर्चा करू लागल्यावर 
कळले, की त्याने असंख्य गोष्टींचा 
अत्यंत तर्कशुद्ध, सूक्ष्म आणि प्रामाणिक 
अभ्यास केलेला आहे. 

डॉक्टर म्हणून 
मनीष बद्दल काय  बोलू,
तो माझा अत्यंत आवडता
 "डॉक्टर साथीदार "आहे
कॅज्युलटीत आणि ओपीडीत 
तो माझा पार्टनर असायचा.
 त्याचे सूक्ष्म निरीक्षण, अचूक निदान 
आणि कुठल्याही परिस्थितीला तोंड देण्याची तयारी ,
हे गुण वादातीत आहेत.

कारण कुठलीही एमर्जन्सी 
हाताळायला लागणारे ; 
 updated वैद्यकीय ज्ञान  
त्याच्याकडे असायचे.
अन् तो कुठलीही 
emergency procedure 
सहज पणे करायचा 

त्यामुळे तो सोबत असेल तर 
कसलाही रुग्ण कुठलीही आणीबाणी 
आली तरी टेन्शन यायचे नाही

तो  कधी शब्दात बोलला नसेल 
पण रुग्णसेवा ही त्याच्यासाठी 
परमेश्वर सेवा होती 

एम.टीआगरवालच्या त्यावेळच्या पद्धतीप्रमाणे 
ए मो आणि सीएमओ जोड्या 
वर्षानवर्षं  फिक्स असायच्या
माझ्या अगोदर मनीष चा पार्टनर 
डॉ शरद पिचड होता.
पण त्याचे प्रोमोशन  झाले 
व सुदैवाने मी मनीष सोबत गेलो.
(किंबहुना या एका आवडत्या मित्रांने 
 दुसरा आवडता मित्र  गाठून दिला. )
हे मैत्रीचे मोठे उपकारच आहेत.

तर अग्रवाल हॉस्पिटलमध्ये 
मनीष बहुतेक करून कॅजुल्टी नाईट करत असे
आणि मी एममो ड्युटी करत असे

या ड्युटीचा एक फायदा म्हणजे 
रात्री पेशंट कमी झाल्यावर
मनीषबरोबर खूप वेळ बोलायला मिळत असे 
आणि त्या चर्चा खुपच गहन 
आणि विचारांना चालना देणाऱ्या असायच्या
त्यातून एक विलक्षण समाधान मिळायचे
(कदाचित नंतर शांत झोप लागायला 
तेही एक कारण असेल)

आणि सहकारी म्हणून त्याचे 
किती कौतुक करावे 
तो मदतीला सदैव तत्पर असे
एखाद्या डॉक्टरने काम केले नाही
किंवा तो डॉक्टर ओपिडी तून उठून गेला 
नंतर आलाच नाही  
त्याची मनीषने कधीही तक्रार केली नाही
त्याने कधीही नावे  ठेवली नाही .
अन् कामात हातही आखडले नाहीत
खरतर इतरांपेक्षा  काकणभर अधिक काम 
तो करायचा .
रुग्णालय त्याच्यासाठी विस्तृत कुटुंब होते.

त्याचे मला जाणवलेले 
आणखीन एक वैशिष्ट्य म्हणजे
तो तो एक उत्तम सल्लागार आहे.
त्याचा सल्ला नेहमी तटस्थ नेमका 
आणि सर्व बाजूचा विचार करून दिलेला असायचा.
 
मनीष हे चतुरस्त्र ज्ञान असलेले
बहुआयामी व्यक्तिमत्त्व आहे 
त्याचे जनरल नॉलेज अफाट आहे 
हिंदू अन् जैन धर्माचा व्यासंग अफलातून आहे
तत्त्वज्ञान पुराण ,ध्यान आणि धारणा वर
त्याचा अभ्यास सूक्ष्म आहे  
खरच कौतुक केल्याशिवाय राहत नाही .
तो बोलू शकतो तुमच्याशी सविस्तर पणें 
रुग्णालयाच्या अडचणीवर
कामगारच्या प्रश्नावर
वरिष्ठाच्या मर्यादावर
एवढेच नव्हे तर
समाजकारण  अन राजकारणावरही

ज्याची मैत्री जीवनात वरदान आहे
असा तो मित्र आहे
असा गुणी मित्र असल्याबद्दल
 मला  स्वतःचा अभिमान आणि गर्व वाटतो
 
मनीष बद्दल आणखी एक बोलायचे म्हणजे 
त्याचे हस्ताक्षर खूपच सुंदर आहे 
त्याच्या लिहिण्यात कधी गिचमिड नसते
कुठेही  खडाखोड नसते .
अगदी तसेच त्याचे व्यक्तिमत्व आहे 
सरळ, सुंदर, टापटीप, शिस्तप्रिय आणि देखणे !

तसेच त्याचे चारित्र्य सुद्धा
निर्लेप निर्दोष सरळ 
नाकासमोर चालणारे आहे.
त्याच्याशी बोलताना जाणवते
तो एक अतिशय कुटुंब वत्सल माणूस आहे 
तो एक आदर्श मुलगा आहे 
आदर्श पती आहे 
आणि आदर्श पिताही आहे .

शेवटी आपलं कुटुंब हेच 
आपलं जीवन आणि जगणं असतं 
हे सूत्र त्याला परफेक्ट कळले आहे. 
त्यामुळे त्यांच्या सुखासाठी 
त्याने वेचलेले अपार कष्ट 
डोळ्यासमोर उभे राहतात 
आणि मनात कौतुक उमटते

जर देवाने माझ्यावर 
काही ठराविक मित्रच सोबत ठेवायची 
जाचक अट लादली तर
त्या मित्रांमध्ये मनीषचे स्थान 
खूप वरचे असेल यात शंकाच नाही 
मनीष सारखा मित्र लाभल्याबद्दल
मी परमेश्वराचे खरंच आभार मानतो 
आणि आज त्याच्या सेवापूर्ती दिनानिमित्त 
त्याला दीर्घायुष्य उत्तम आरोग्य लाभो 
ही प्रार्थना करतो

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

 

रविवार, २७ सप्टेंबर, २०२६

स्वीकार

स्वीकार 
*******
करी रे स्वीकार माझा मायबापा
आगा दयारूपा माझे म्हणा 

नाही भोळी भक्ती नाही शक्ती मती 
परी उपरती खरी असे 

व्यर्थ माझे यत्न निरर्थ जीवन 
घेई रे ओढून कृपाकरा 

कळेना लायकी दत्ता माझी काय 
दिसेनात पाय का रे तुझे 

भाग्यविधाता तू लिही माझे माथा 
ठेवण्यास पदा योग्य करी

माझ्या स्मरणात रहा सर्वकाळ 
श्वास जपमाळ होऊनिया
 
विक्रांता पायीचा करी रज:कण 
भक्तीचा देऊन स्पर्श तुझ्या

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २५ सप्टेंबर, २०२६

संसार

संसार
****
संसार सरेना भोगणे ठरेना 
जगणे पुरेना उपाधीला

 एक तुटताच नवे उभे शिर 
ऐसा कारभार वासनेचा 

तेच जगी ताट तेच जगी पोट 
येईना रे वीट जीवनाचा 

इंद्रिय कौतुके किती ही लाळावी
भजनी वाळावी वृत्ती किती

आगा दत्तात्रेया येऊनिया भान 
जाते विसरून पुन्हा पुन्हा 

दगडाची रेघ मार मनावर 
नाम तयावर कोर तुझे

विक्रांता करी गा चिरा पायरीचा
खांब वा दारीचा तुझ्या प्रभू

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २३ सप्टेंबर, २०२६

धिंडोरा

धिंडोरा
******
तुझिया कीर्तीचा पिटतो धिंडोरा   
दत्त दिगंबरा पानोपानी ॥

पाहिल्यावाचून  वर्णीतो रूपाला
गातसे कीर्तीला जागोजागी ॥

तुझिया कृपेचा देतो भरवसा 
पल्लवीत आशा करूनिया ॥

भरल्यावाचून माझी रिती झोळी 
करतो दिवाळी साजिरी मी ॥

मागे बहुतांची फळली रे भक्ती 
तया दत्त प्रीती फळा आली ॥

त्याच कथा गोड जीवी ठसवितो 
दास म्हणवतो आशेने मी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

उपाधी

उपाधी
*****"
जडू नये कधी  ज्ञानाची उपाधी 
अभिमान नदी बुडू नये

भार पुस्तकांचा घेवू नये माथा
तेच शब्द वृथा बोलणारा 

आत्म विस्मरण हेचि रे अज्ञान 
गाठी एक शून्य बांधलेले

जरी व्हावे वाटे काकडा पेटता
पथ हा धुंडता अंधारात 

परि ते कौतुक जातसे जळून
वाटाडया वाचून आडरानी

करी सोडवण तुझी तू यातून .
आपल्या आपण समजून

उगा नको शोधू व्यर्थ रानोमाळ 
गळ्यातील माळ विसरून

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, २१ सप्टेंबर, २०२६

विनायकास मागणे

मागणे
*******

गुणाकार मन माझे गणाकार व्हावे आता 
अहंकार भंग करी देवा तुच एकदंता ॥

देह बुद्धी नको आता मागणे हे वक्रतुंडा 
संत संग देई सदा सांगणे हे शिवसुता॥

काम क्रोध वारुनिया शुद्ध करा भालचंद्रा 
मोह लोभ मत्सरादी गिळून घ्या लंबोदरा ॥

प्रीत तुझी लाभू दे रे सदोदित गजवक्रा 
तारी मज संकटात तू सदा विघ्न राजेंद्रा ॥

कालभय नको आता वारी वारी गजानना 
पाप ताप भय चिंता दूर करी धूम्रवर्णा ॥

सर्व काळी सर्व ठाई विघ्नहर्ता तुच देवा
भयास भय दाखवी रुप तुझे विकटमेवा ॥

चिंतामणी नाव तुझे सार्थ असे गणपती 
मागतो मी ज्ञान भक्ती विनायका तुजप्रती ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, २० सप्टेंबर, २०२६

पान फाडतांना

पान फाडतांना
*********†*
मन  शोधू नको माझे
तू शब्दात सांडलेले 
अन सांगू नको पुन्हा
जोडाक्षर चुकलेले

होतेच वादळ वेडे 
क्षण एक धरा आले 
विखरून खेळ सारे 
शुन्यी हरवून गेले

आकाश निरभ्र आता 
हि वाळू तीरावरली 
पुसल्या पाऊल खुणा 
ज्या पुसणे होते भाळी

गणणेला अर्थ नाही
मौनाने वाढते अंतर 
विस्मृतीत सुखदायी
चालते जीवन सुंदर 

घे खोल उरी श्वास
तू पान उलटतांना 
दिसणार नाही कुणा
तू पान फाडतांना

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १९ सप्टेंबर, २०२६

स्वामी स्वरूपानंद

स्वामी स्वरूपानंद
**************
अगा स्वामीराया पावसच्या देवा 
जीवाचिया जीवा प्रियोत्तमा ॥१

ऐकता तुमच्या गोड आठवणी 
जातसे भरुनी मन प्रेमे ॥२

तुमची ती मूर्ती ठाकुनिया चित्ती 
होत असे वृत्ती भावमय ॥३

होते पण दुःख आजच्या जन्माचे 
ज्या रूप दर्शनाचे भाग्य नाही ॥४

विश्वाकार तुमच्या पायी ठेवी माथा 
स्वीकारा विक्रांता शरण या ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १८ सप्टेंबर, २०२६

श्रीदत्त

श्री दत्त
******
सारे व्यापूनी जगत 
व्यक्त अव्यक्त रूपात
विश्व पालक श्रीदत्त ॥१

शून्य होऊन निर्वात
गिळे सारे आसमंत 
शिव संहारक श्रीदत्त ॥२

चंद्र सुर्य प्रकाशात
खेळ खेळतो अद्भूत
ऐसा लीलाधर श्रीदत्त ॥३

नच कळता कळत 
ठसा उमटे चित्तात 
ऐसा अगम्य श्रीदत्त ॥४

जरी रुप नामातित 
परी पाहता मनात 
दिसे भक्तास श्रीदत्त ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, १५ सप्टेंबर, २०२६

गणपती बाप्पा

गणपती बाप्पा 
***********
सगुणी राहू दे मज गुंतलेला 
पदी बांधलेला विनायका 

गजवक्रा तुझे रुप मनोहर 
दिसे लंबोदर  बहू गोड

घेऊ दे सदैव डोळ्यात भरून 
हृदयी ठेवून दयाघना

नामरूप तुझे विघ्नी आठवतो
तरूनिया जातो आपोआप 

घरोघरी जातो आरती रमतो
तुझे गीत गातो आनंदाने 

सदा घडो तुझे दर्शन भजन
नामाचे स्मरण गजानना 

एवढीच कर दया गणनाथा
आपुला विक्रांता म्हण बाप्पा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १३ सप्टेंबर, २०२६

पुन्हा पाऊस

पुन्हा पाऊस
**********
रात्रंदिन पडणाऱ्या धारात 
आभाळ येते दाटून घुमसून
अन सांजवेळ जाते निसटून 
पडद्यामधली पडद्यामागून 

रंग कुठे उधळत नाहीत 
पक्षी आवाज करत नाहीत 
काळोखच येतो जणू 
चादरीवर चादर ओढत 

तोच आवाज रिप रिपणारा
पानावर टपटपणारा
पागोळ्या अवतीभोवती 
रव आत जणू घुसणारा 

होते सकाळ तशीच दुपार 
अन् उदास संध्याकाळ
ओल तनाला ओल मनाला
ओला वारा करतो वावर 

काळ दुमडतो उगा ढगात 
केविलवाणा घड्याळ पाहत 
जीवनाची नाव चालते 
संथ हलके हलके वाहत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १२ सप्टेंबर, २०२६

दत्त पहावा

दत्त 
****
दत्त भजावा मनात दत्त पहावा जनात 
दत्त धरावा उरात 
सर्वकाळ 
दत्त जाणावा सुरात दत्त ऐकावा स्वरात 
दत्त वाचावा पदात  
अनुपम्य 
दत्त पूजावा मूर्तीत दत्त भजावा कीर्तित 
दत्त स्मरावा प्रीतीत 
सदोदित 
दत्त प्रेमाचा पुतळा दत्त लावण्याची कळा 
दत्त शांतीचाच मळा 
मुमुक्षास
दत्त गातागाता मन गेले प्रेमाने भरून 
दत्त कविता होवून 
आले असे 
दत्त मायबाप माझे दत्तकृपा छत्र माझे
दत्त जीवीचे प्रीतीचे 
आत्मभान 
ऐसे जाणूनिया दत्त झाला उगा हा विक्रांत 
बसे एकटक दत्त  
न्याहाळत 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ११ सप्टेंबर, २०२६

बैल .


बैल.
****
कुठे जातात ते गोऱ्हे आणि बैल 
कालवाडी सोबत जन्मा आलेले
गाई सोबत वाढलेले .
कधी खच्ची केलेले 
कधी मोकाट सोडलेले

आम्हाला दिसतात 
हजारो गाईंनी भरलेले गोठे 
ज्या देत असतात दूध 
कित्येक लीटर 
oxytocin इंजेक्शन घेत 

पण ती शेतात राबणारे 
लाकडी गाड्या ओढणारे 
बैल कुठे दिसत नाहीत .

सिलेक्टिव्ह गाईचे प्रजनन करणारे
संशोधन येथे झाले आहे का इथे?
किंवा ते जन्माला आलेले गोऱ्हे 
पाठवले जातात मृत्यूच्या गावात
जन्माला येतात त्वरीत
किंवा दुर्लक्षित करून 
उपाशी मारून 
कुपोषित करून .

आणि आम्ही गोपालाचे स्मरण करत .
आनंदाने सेवन करतो
गोकुळ कृष्णा नंद इत्यादी 
नावाने सजवलेल्या पिशव्यातील दुध 
त्या गायीच्या रक्ताचा शेवटचा थेंब 
दुधात परिवर्तन होईस्तोवर
काढलेले ते दूध
ते दुध.
त्या संपलेल्या गोऱ्हाच्या वाटणीचे .

आता गावोगावी दिसतात 
ते धूर ओकणारे गरगर फिरणारे ट्रॅक्टर 
जे क्षणात नांगरून देतात शेत 
आणि सुटा करून देतात 
मातीचा कण आणि कण
आणि ओढून नेतात
शेकडो किलोचे ओझे विनासायास .

त्यामुळे
हजारो वर्ष तुम्हा आम्हाला पोसणारे 
ते बैलं आता केवळ उरणार आहेत 
गाईला जन्म देणाऱ्या बीजाची बँक 
तुमची आमची दुधाची तृष्णा संपत नाही तोवर.

आणि उद्या काही कारणाने 
माणसातील नराची गरज अशीच संपली तर?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


गुरुवार, १० सप्टेंबर, २०२६

जगण्याच्या वाटा

जगण्याच्या वाटा 
*************
जगण्याच्या माझ्या वाटा 
दत्ता याव्या तुझ्या पथा 

वाहिलेला भार आता 
उतरावा तुझे हाता 

काय काय पोतडीत 
आलो मी रे साठवित

ज्ञान अहंकार मोठा 
देह जन्म वर्ण ताठा

मोडूनिया पाठ गेली 
पाऊले ही भार झाली 

तुझ्याकडे ती येणारी  
चाल आता मंद झाली

आता नको मोकलूस 
दूर दूर ढकलुस 

देई आता दृढ भाव
दावी चैतन्याचा गाव


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ९ सप्टेंबर, २०२६

कृपेची घागर

कृपेची घागर
***
कृपेची घागर ओत डोक्यावर 
जावा मनोमळ वाहूनिया  ॥१

घेई रे कृपाळा तुझा तू करून 
शुचित्व देऊन दगडा या  ॥२

जगत हे व्यर्थ मनी समजलो
तव पदी आलो दत्तात्रेया ॥ ३

चुकला विचार बाटला आचार 
करी रे स्वीकार प्रक्षाळून ॥  ४

माय तू स्नेहाळ प्रेमाची केवळ 
चुकल्या सांभाळ लेकरा या ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ८ सप्टेंबर, २०२६

बंध

बंध
***
मी नच कुणाचा जरी जाणतो रे 
तरी वाहतो रे बंध उरी    ॥

मित्र सखे प्रिय जपे नाती गोती 
जमे सभोवती गर्दी बहु ॥

वाहतो कर्मात उणा व्यवहारी 
जाणे पाने सारी शिशिराची ॥

कुणा उगा सोडू कुणा बळे धरू 
कुणा प्रीती करू सारे तुची ॥

तूच दिले दत्ता सारे प्रियजन 
अन वैरावीण ठेवियले ॥

ठेवियले तैसा राहीन मी दत्ता 
सदोदित चित्ता  परी रहा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ७ सप्टेंबर, २०२६

करुणा

करुणा
*******
 करुणा दत्ताची वचने प्रेमाची 
रत्ने शब्दांची मनी येती ॥
दत्तकृपेचा हा भरा ये सागर 
लाटा लाटा वर उसळती ॥
तोच लिहविता कर्ता करविता 
चालवे विक्रांता सर्वकाळ ॥
लिहिता लिहिता सुखाचा लहरी 
उठे मनावरी पुन्हा पुन्हा ॥
कधीतरी पण देवा शब्दाविण 
हृदयी येऊन भेटी द्या हो ॥
कळल्यावाचून मागतो मागणे 
तुज जे करणे तेच कर ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ६ सप्टेंबर, २०२६

सार्थ करी दत्ता

सार्थ करी दत्ता
************
विश्वाचे कारण तुच दयाघन 
आहे मी जाणून दत्तात्रेया 

परी तव कारणे केवळ जगणे
मीपण सरणे घडेचिना 

अशी माया ओढी मज जगजेठी 
अवघी तोकडी शक्ती पडे 

अगा अवघड संसार दुस्तर 
सांगे वारंवार  जगत हे

परी तुझी माया असे तुझी छाया 
तिला सारावया  कृपा तुझी

देवाच्या भक्तांची लाज देवालागी 
येऊनिया वेगी तारी आता

विक्रांत जीवनी वाहे अहेतूक 
येऊन कौतुक दावी देवा 

सार्थ करी दत्ता तुझे देवपण 
मजला देऊन आलिंगन

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ५ सप्टेंबर, २०२६

दत्त कारणे

दत्त कारणे
****
घडो हे जगणे श्री दत्त कारणे 
अन्य न मागणे काही माझे 

घडावे एकदा दत्ताला भेटणे 
मी पण मिटने तया पायी 

स्वामी तो जगाचा माझी या मनाचा 
घडावा तयाचा संग काही 

जळाव्या इतर कामना वासना 
जेणे जन्म पुन्हा घ्यावा लागे 

दत्त प्रेमासाठी पुन्हा जन्मा येणे 
भक्तीत रंगणे मान्य पण

येई झडकरी दत्ता अवधूता 
आसरा विक्रांता देई पदा 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २ सप्टेंबर, २०२६

श्री वासुदेवानंद सरस्वती


प.प.श्री वासुदेवनंद सरस्वती महाराज
****************

आनंदकंदा श्री वासुदेवनंदा 
तोडी भावबंधा आमच्या तू

देई ज्ञान शक्ती देई भावभक्ती 
घालतो मी मिठी तव पदी 

देई गा सन्मती देई बा विरक्ती 
सदाचार नीती कळू दे रे

कळू दे आचार कळू दे विचार 
देई रे आधार मजलागी

घडली ना कधी सेवा आजवर 
भेटी कृपाकर परी तू गा 

तुझिया शब्दात भजले दत्ताला 
व्यक्तअव्यक्ताला कृपा तुझी

तुच दत्त रूप आता रे आम्हाला 
चालवा सांभाळा भक्ती पंथा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ३१ ऑगस्ट, २०२६

हट्ट

हट्ट 
***
हाच हट्ट माझा  पुरा करी देवा 
यावे भक्तीभावा फळ माझ्या 

जाणतो कोरडा तूप तेलाविन 
आलो मी घेऊन नैवेद्य हा 

फुले बाजाराची कुठल्या काळाची 
बोटे व्यापाराची लागलेली 

धूप गंधाकडे नच लक्ष काही 
डोळ्यानी मी पाही तुज फक्त

तुजला स्मरता प्रेमात रंगता 
जाहलो चुकता उपचार 

नको अन्य काही मज तुजविण
हृदयी येऊन रहा फक्त

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ३० ऑगस्ट, २०२६

येणे जाणे

येणेजाणे
*******
आता येणे घडू नये उडणाऱ्या पाखराला
आता देणे उरू नये पराधीन फकीराला ॥

देह काळा बांधलेला क्षणोक्षणी वाहू गेला 
कुठवर सांभाळू या चार-पाच दिवसाला ॥

विश्व चक्री बांधलेले चाक झिजू झिजू गेले 
संपताच बळ त्याचे आता हवे बदलले ॥

परी ती जाणीव वेडी करतसे खळखळ 
येणे जाणे बदलणे व्यर्थहीन आहे खेळ ॥

शोधणाऱ्या सापडते आहे कुठे लिहिलेले 
अनुभवाविन पण हवे थोडे चाललेले ॥

जाण्याआधी जाणण्याचा डाव हवा खेळायला 
जाणे तर होणारच पण हवे कळायला ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २९ ऑगस्ट, २०२६

गणित

गणित
*****

गणित या जगताचे
नाही कुणास सुटत 
सारे आकडे अस्थिर
नाही कुणास कळत

जगी कुणी फुशारतो
पुण्य राही मिरवत 
दिसे तो ही सापडला 
पापाच्या रे तावडीत

दिसे केले पाप ज्यांनी
ते ही सुखी जगतात 
मग पाप काय असे
सारे  घोर गोंधळात

इथे सदैव दिसते
पापपुण्याची मिसळ
पुण्य होते व्यर्थ सारे
आणिक पाप उजळ 

पाप पुण्य ठरवले 
नीती नियमी कोंडले 
पाप लागते कुणाला 
काय कोणी रे पाहिले

सत्य अहिंसा आचार 
कुणी मारतात रेषा 
परद्रव्य निंदा दारा 
कुणा कठीण परीक्षा 

धर्म कर्मात कुणाच्या 
लाखो गरीब ते मेले
हाती घेऊन ते झेंडे 
देश लुटत राहिले 

दान देऊन गरीबी 
कुणी पोसत राहिले 
अन्नछत्र सदावर्त 
कुठे लंगर चालले 

आगा गरीबा वाचून
पुण्य घटणार कसे 
दान उपकार सेवा 
धर्म बाटणार कसे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .





बुधवार, २६ ऑगस्ट, २०२६

तेच तेच मागणे

तेच तेच मागणे
***********
तेच तेच मागणे रे पुन्हा त्याच देवालयी
अरे कशा जात नाही या भिकारड्या सवयी 

धन देई यश देई गाई गुरे बळ देही 
मागण्यात भय थोर नसे भरवसा काही

देतो देव घेतो काय तेही नीट ठाव नाही 
सजलेल्या दुकानात भक्त गिऱ्हाईक होई

धनामना पलीकडे दिव्यत्वाचा शोध काही 
मान्य जीवा असतेच अतृप्ततेची जाण ही 

तीच ती रे प्रार्थना तीच असे आराधना 
धरूनिया तिला सवे जगावे रे या जीवना 

बाकी सारा व्यवहार भय व्यथा कारभार 
पांघरुनी भक्ती कंथा मन शोधते आधार 

बदलती देश तसे देव ही बदलतात 
आधार भय चिंतेचे तसेच ते राहतात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २४ ऑगस्ट, २०२६

मागतो मी

मागतो मी
********
माझ्यासाठी तुझ्याकडे नच काही आराखडे 
जाणतो मी थकलेला
रुढार्थाने  सारे कसे इथे जीणे छान असे
पाहतो मी भोगलेला 
हवे मला जे जे काही अरे दृष्टीपुढे नाही 
जगतो मी ओशाळला 
तरी तुला आळवीत तुझे गुण आठवीत 
लिहतो मी सरावला 
आयुष्याच्या उताराला एकटाच सांडलेला 
राहतो मी कोंडलेला 
आशा पाशी गुंतलेला उरी घाव झेललेला 
हसतो मी उबगला 
नको देऊ काही जरी संसारात ठेवी तरी
राहतो मी गुंडाळला 
दिशा ध्येय हरवला धोंडा एक उताराला 
टाकतो मी कंटाळला 
जरी भुल जात नाही स्वप्न शिळी होत नाही 
ठेवतो मी फडतळा 
दिसे दिन सरलले निखारेही विझलेले 
टाकतो मी कोपऱ्याला 
जुने सारे सरू दे रे खरे खुरे जगू दे रे 
मागतो मी संचिताला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २२ ऑगस्ट, २०२६

तू गेल्यावर

तू गेल्यावर
*********
असणे तुझे जीवनाला अवघे व्यापून होते 
प्रेमानुबंध क्षणाक्षणाला सदैव बांधून होते 

प्रेमवृक्ष तू आयुष्यात माझ्या होऊन आला 
प्रेमळ मंगल सुखाचे रूप मनोहर झाला 

तुझ्याविना दिन उजाडे असे कधी नच झाले
तुझ्याविना रात्र मावळे असे कधी नच घडले 

ध्यानीमनी स्वप्नी माझ्या होते तुझेच वावरणे 
स्वप्नवतच होते जणू हे सारे आनंदाने जगणे 

अन्  आज गेलास तू झाले व्यर्थ सारे लढणे
सरली एक कथा रुपेरी अन ओठावरचे गाणे 

परी जाणते हाती आहे अजून तुझीच स्वप्ने
स्वप्नपूर्ती ती करतांना घडेल सवे तव जगणे


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २१ ऑगस्ट, २०२६

शांताराम महाजन सिनीअर फार्मासिस्ट निवृत्ती दिना निमित्त .

शांताराम महाजन  सिनीअर फार्मासिस्ट 
निवृत्ती दिना निमित्त .
************
मुंबई महानगरपालिकेत 
काही भाग्यवान विभाग आणि कर्मचारी आहेत
त्यातीलच एक  विभाग म्हणजे 
फार्मसी डिपार्टमेंट आणि 
ते कर्मचारी म्हणजे औषध निर्माता .
रुग्णालय आणि दवाखाने 
फक्त डॉक्टर वर चालत नाहीत 
त्याला लागतात औषधे अन् इतर पुरक साधने
आणि ती हवी तेवढी हवी तेव्हा हवी तशी पुरवणे 
हे फार अवघड काम 
पण हा विभाग ते फार प्रामाणिकपणे करत आहे 

या परंपरेतील एक तसाच प्रामाणिक 
कष्टाळू दूरदर्शी काटेकोर पाईक 
म्हणजेच शांताराम महाजन 

शिवाजी महाराजांचे सारेच सेनापती धुरंधर होते 
त्याप्रमाणे रुग्णालयातील
सारे सिनिअर फार्मासिस्ट 
हे अतिशय कार्य कुशल होते  

महाजन एक व्यक्ती म्हणून ही 
मला तेवढेच भावतात ,आवडतात.
ते अतिशय नम्र सात्विक शांत आहेत 
जणू शांताराम हे नाव सार्थ करतात
त्यांचे वागणे बोलणे वावरणे म्हणजे 
एखाद्या नंदादीपासारखे असते 
समोरच्याला न दुखावणे 
जेवढी होईल तेवढी मदत करणे 
एवढेच नव्हे तर कधी कधी 
समोरच्याचे ओझेही खांद्यावर वाहणे
ते सहज करतात .
पण ती वेळ परिस्थिती गरज
ती तातडी निभावून नेतात 
औषधाचा निर्विघ्न पुरेसा आणि 
सततचा प्रवाह चालू ठेवतात
महाजन आणि त्यांचे सहकारी यांचे
हे फार मोठी योगदान आहे 

व्हायचा, त्यांनाही त्रास व्हायचा 
कधी कामाचा भार पडायचा 
कधी एकटेपणी गाडा रेटावा लागायचा  
त्यातच कधी औषध साठा उथीरा यायचा 
तर कधी अवेळीच यायचा 
त्यावेळी आलेल्या माल उतरवून घेणे 
व्यवस्थित ठेवणे पुन्हा रचने 
यात त्यांना  ड्युटी अतिरिक्त 
कित्येक तास द्यावे लागायचे 
पण कर्तव्याचा हा भाग त्यांनी 
सहज स्वीकारला होता 

दुसऱ्या दिवशी फक्त 
साहेब संध्याकाळचे सहा सात वाजले 
आणि घरी जायला दहा वाजले 
एवढे बोलली की विषय संपला 

त्या बदल्यात काहीही मागणी नसायची
काही Favour किंवा मोबदल्याची अपेक्षा नसायची 
त्यांना फक्त सोबतीला 
प्रामाणिक कष्टाळू कामगार लागायचे 
त्यासाठी त्यांचा हट्ट असायचा
ती पूर्तता झाली की मग ते खुश असायचे

 शाळेतील फर्मासी डिपार्टमेंट चालवणे
( सोबत ऑफिसही )
एक भयंकर दिव्य होते 
तेथे माल ठेवणे रचने वितरण करणे 
मोठी परिक्षाच होती
त्यांनी ज्या पद्धतीने केले त्यासाठी त्यांना सलाम 

कितीही चांगले अन मोठे काम असले
तरी ते काम एक मोठी जबाबदारी असते 
जबाबदारी सोबत थोडी 
काळजी टेन्शन वैताग हा येतोच येतो 
आणि निवृत्तीचे वेध लागताच
मन अधिकच काळजीपूर्वक वागू लागते 
त्या दिवसाची वाट पाहू लागते 
मी निवृत्त झालो तेव्हाच महाजनांचा लागलेले 
हे वेध मला जाणवत होते 
साहेब आता माझे फक्त दीड वर्ष राहीले 
ते म्हणायचे .
आणि आता तो महिना उजाडला आहे 
फक्त दहा दिवस उरले आहेत 
शर्यत संपली आहे फक्त 
शर्यतीतील शेवटच्या दोरीला 
हात लावायचे राहिले आहे

नंतर ते काम करतील न करतील माहित नाही 
पण ते कुठलेही टेन्शन नसलेले 
शांत निरामय आरोग्य संपन्न जीवन 
त्यांना मिळावे हीच माझी परमेश्वरा जवळ प्रार्थना
 धन्यवाद

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २० ऑगस्ट, २०२६

चांदण्याचे तळे

चांदण्याचे तळे
************
पंचतत्वाचाच देह   पुन्हा पंचतत्वी गेला 
पाश माया ममतेचा   एक तुटूनिया गेला

पाश घरातले सारे     तया घरीच राहिले 
चूड देऊनिया देहा     सारे प्रियजन गेले 

इथे येऊन लाखदा     मना जग हे सुटेना 
देहबंधाची या गोडी    मुळीसुद्धा सोडवेना

आले गेले प्रियजन     तया जगात गुंतले 
पंच इंद्रिया सकट       सुख दुःखात बुडाले

दुःख कुणाचे कुणाला   शुष्क व्यवहार सारे 
शोध सुखाचा सदैव     जगी वाहतात वारे

याद मरणाची मनी       सारे वागवती जरी 
क्षण भोग हातातले       घेती कवळून उरी

तुझे मरण विक्रांता       नसे फारसे वेगळे
नको गुंतवू जीवास       जग चांदण्याचे तळे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, १८ ऑगस्ट, २०२६

मनशून्य


शून्य
****

मनाच्या गाभारी प्रगटले शून्य 
जन्म प्रश्नचिन्ह पांघरले ॥१

मोडले पडले इमले बांधले 
स्वर्गावरी गेले स्वप्न वेडे ॥२

वात ना प्रकाश रूप ना आकाश 
शब्दांचा प्रवास ठोठावला ॥३

नुरले मागणे नुरले रडणे 
भव भुता भेणे नसलेल्या ॥४

उरले केवळ रूप गुण उणे 
मी पण असणे सर्ववत ॥५

माझ्यात शून्य शून्यात वा मी 
वाहणे ते कर्मी घडू आले ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

कर्म


कर्म 
****
कर्मात गुंतला काय व्यवहार 
अनंत अपार जीवनाचा 
कर्मातून कर्म घडतसे जन्म 
दिसे अंतहीन प्रवास हा

थांबू म्हणूनही थांबता येईना 
उतार माईना डोळीयात 
मग अनुचित अथवा उचित 
आपल्या हातात एवढेच 

मज कर्मफळ गमे काल्पनिक 
चालविण्या लोक नीतीवर 
कुणा कळे जन्म आणिक मरणे
आगा हे वाहणे प्रवाहात

तरीही घडावे जगणे सुंदर 
उदात्त उदार प्रेममय
स्वर्ग आशेविन नर्क भयाविन 
जन्म फळाविन काल्पनिक

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मठ

मठ
****

दिसतात मठ कुठे मोक्यावर 
माई तटावर बांधलेले ॥ १

पेरलेले शेत मग्न उत्पन्नात 
पोटार्थी महंत किती एक ॥२

सुरेख सुंदर सजले मंदिर 
जन धनावर पराधीन ॥३

करती पूजन करती यजन 
व्यवहारी मन रमलेले ॥४

सुटते ना पोट नच सुटे छत
 सुरक्षेचे तट देहाचे या ॥५ .

काय तो वाईट आहे रे संसार 
जीवन स्वीकार असलेला ॥६

विक्रांत पाहतो असाही पसारा 
मायेची ही तऱ्हा विलक्षण ॥ ७

आणि चाले पुढे आपुलिया वाटे 
चुकवित काटे मुकाट्याने ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

समाधान

समाधान
*******
असे समाधान थेँब अमृताचा 
प्राण साधनेचा साधकाच्या ॥१

समाधानाविना येथे येते न रुजून 
ध्यान हे सजून अंतरंगी ॥२

शांती तयाचे रे असे बाह्यरंग 
देखतसे जग डोळ्यांनी ॥३

आणिक ती दया येते ओघळून 
समाधानातून सर्वाभुती ॥४

सांगती श्री गुरु खूण अंतरीची 
वाट साधनेची शिष्यालागी ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १७ ऑगस्ट, २०२६

जगदीश महाराज (झगडीया मढी)


जगदीश महाराज  (झगडीया मढी)
 नर्मदाकाठच्या कविता
***************************
निर्मळ डोळ्यांचा मधुर वाणीचा 
नर्मदा तीरीचा साधू एक ॥१

जरी भला मोठा मांडला पसारा 
नव्हता रे वारा अहंकारा ॥२

पुसे एकेका येऊन कुशल 
आग्रह प्रेमळ शब्दांमध्ये ॥३

जणू जंगलात मधुर रसाचा 
तरू हा फळांचा भरलेला ॥४

जणू वाटेवर वृक्ष चंदनाचा 
शितल छायेचा श्रमल्यांना ॥५

पुत्र नर्मदेचा भेटला मायेचा 
स्पर्श माहेरचा मना झाला ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मन

मन
.****
मनातून मन वजा होत नाही 
आणि जन्म वाही जीवनाला ॥१

धनामागे मन देवद्वारी मन 
शोधे कणकण सुखाचाच ॥२

अस्थिर अभंग मनाचे तरंग 
बदलती रंग क्षणोक्षणी ॥३

कधी विलक्षण पाहून भोगून 
जाते हरपून मन वेडे ॥४

तेच विलोपन शून्य आठवून 
भोगू पाहे क्षण त्याच रीती ॥५

मना न कळते तेव्हा ते नव्हते 
आनंदच होते शब्दातीत ॥६

तेव्हा जे कळते मना जे दिसते 
अरे ते नसते शोधलेले ॥७

विक्रांत मनाचे पाहतो नर्तन
अतळ जाणून अस्तित्वास ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १६ ऑगस्ट, २०२६

विठ्ठल दर्शन आषाढी

विठ्ठल दर्शन (आषाढी)
*****************

पाहिला मी देव उभा विटेवर 
सावळा सुंदर मनोहर

पाहिला ना वेष नच वा मुकुट 
चंदनाचा नीट गंध उभा 

पाहिले न हार नच वा पुजारी 
कमान रुपेरी समोरील 

मुखावर डोळे होते खिळलेले 
शब्द विरलेले मनातील 

आले न मागणे काहीच सांगणे 
एक शून्य गाणे भरलेले 

होते खेचणारे जरी ओढणारे 
पापण्यांची दारे मिटली ना 

युगांची तहान मिटली वाढली 
स्पर्शा न कळली पदावर 

विक्रांता कळेना काय ते घडले 
शब्द न उरले सांगावया

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १५ ऑगस्ट, २०२६

१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास


१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास
**************************
हे माझ्या सुंदर देशा 
तुझ्यासाठी मी फारसे काही करू शकलो नाही. 
घरदार संसार पोट यापलीकडे  
जीवनात काही घडलेही नाही 
पण मला समाधान एकाच गोष्टीचे आहे .
तुला लागलेल्या भ्रष्टाचाराच्या कीड्यात 
मी समाविष्ट झालो नाही.

हे माझ्या पवित्र देशा 
तुझ्यासाठी उज्वल अथांग दैदीप्यमान 
असे काही मी करू शकलो नाही. 
कदाचित तेवढी माझी क्षमता नसेलही 
पण नाकासमोरील रेष मी कधीही चुकवली नाही
कुणाचे वाईट केले नाही कुणाचे शापही  घेतले नाही

हे माझ्या महान देशा
ज्याने तुझे यश कीर्ती महिमान वाढेल 
असे काहीही महत्कार्य माझ्या हातून खरेच घडले नाही.
पण माझ्यातील भारतीयत्वाला 
मी कधीही डाग लागू दिला नाही. 

हे माझ्या मंगलमय देशा 
या भूमीत जगणाऱ्या बांधवांचे
दारिद्र्य रोगराई  दुःख
ती आर्थिक सामाजिक विषमता 
मी  किंचितही कमी करू शकलो नाही
पण कष्टणाऱ्या कुठल्याही कामगाराला 
मी कधीही माझ्याहून कमी लेखले नाही .

हे माझ्या अद्वितीय देशा. 
वायव्य उत्तर आणि पश्चिमेकडून 
तुझे तोडले गेलेले  लचके 
यावर कुठलीही मलमपट्टी मला करता आली नाही. 
तुझ्या जखमा भरता आल्या नाही 
पण त्यांचे समर्थन करणाऱ्यांना 
मी कधीही साथ दिली नाही.
अखंड भारताचे स्वप्न माझे कधीही भंगले नाही

हे माझ्या प्राणप्रिय देशा 
परधर्मात जाणाऱ्या बांधवांना 
मी रोखू शकलो नाही 
आणि गेलेल्यांना परतही आणू शकलो नाही.
माझ्या धर्मातील जुनाट कालबाह्य रुढी 
जातीय व्यवस्था यांना बदलूही शकलो नाही.
पण मी कधीही जात मानली नाही 
माणुसकी धर्म सोडला नाही.

हे माझ्या गौरवशाली देशा
मी जाणतो तुझे गत वैभव आणि 
तुझ्यावर ओढवलेली आजची स्थितीही
तू अजूनही संतांच्या महात्म्यांच्या 
अन दृष्ट्या पुरुषांच्या स्वप्नातील भारत झाला नाही.
पण तुझ्या आत्मीक आध्यात्मिक शक्ती वरचा, 
अलौकिक वारश्यावरचा
माझा विश्वास किंचितही कमी झाला नाही.

हे माझ्या जीवलग देशा 
हा देश इथले धर्म ही संस्कृती पुनर्जन्म मानते
अन् या सिद्धांतावर विश्वास असलेला मी 
त्या सर्व शक्तिमान परमेश्वरला  प्रार्थना करतो 

की मला पुन्हा पुन्हा या भूमीतच जन्माला येऊ दे.
सदैव तुझ्या ऋणात राहू दे 
जोवर इथे रामराज्याचा उदय होत नाही 
तोवर तुझ्या यश अन् कीर्ती साठी हा देह झिजू दे 
इवल्याशा खारीगत मला तुझी सेवा करता येऊ दे .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


कोरे पान

कोरे पान 
********
बोल सखीचे चैत्र चांदणे
नसून शब्दी उगा सांडणे 
गूढ नव्हते गुपित काही 
झऱ्यागत ते मुक्त वाहणे

काही घटना काही घडले .
खोल मानस उलगडणे
अपेक्षेविन खांद्यावरचा 
भार हळू हलका करणे 

शब्द एकेक वेलीवरले 
ओघळूनिया फुल जाहले
अन झेलता तया श्रुतीत
स्वरावाचून गाणे सजले

गमे अचानक आगंतुक
परी प्रतिक्षा मना ठावूक
ग्रीष्ण तापल्या भूमीवरती 
सर मृगाची ये आपसुक

होईल कधी ही वर्षा पुन्हा
अन उमलून येईल रान ?
सरे बोलणे हो पूर्णविराम 
परी उत्कंठीत कोरे पान !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



तुझ्यामुळे

तुझ्यामुळे ********* माझ्या मधले    शब्द कोवळे  झाले मोकळे     तुझ्यामुळे  कधी कुठली     फांदी झुकली  बहरून आली    तुझ्यामुळे  ख...