शनिवार, ७ नोव्हेंबर, २०२६

दरवळ

दरवळ 
*******
शब्द काही दिलेस मला 
तू रांगोळीत रंग भरतांना 
अन् स्वप्न नव्या जगण्याचे
तम प्रकाशी विरघळतांना ॥

थरथरले मृदू ओठ तुझे 
श्वासात वादळ वाहतांना
हरवलो मी माझ्यातून 
जीवलग तुझा होतांना ॥

तुझ्या हाताची घट्ट वीण 
माझ्या हातात असतांना 
म्हणत होते मन मजला 
अरे भास तर हा नाही ना ॥

भेटलीस तू सखये अशी 
नभी वादळ आंदोळतांना 
अद्भुतरंगी स्तिमित क्षितिज .
सागर हळूच सांभाळताना ॥

क्षणा क्षणांच्या मधु आठवणी
एकटाच कधी मी स्मरतांना 
तुझाच गंध दरवळे भोवती
कणकण माझा मिटतांना ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ६ नोव्हेंबर, २०२६

छद्मदास

छद्मदास
******

धूर्त पाहतात जातीचे ते टक्के 
मोजतात शिक्के मतांचेच ॥१

फुटूनिया राहो फुटलेले गट 
पडलेले तट समाजात ॥२

मनोमनी आग राहो पेटलेली 
उगाच लागली द्वेषापोटी ॥३

एका हाती लाठी देऊन या मोठी 
फोड ते म्हणती दुसऱ्यास ॥४

भेदांच्या भिंतीत मरे माणुसकी 
तसे तुम्हा बाकी ठाव सारे  ॥५

कळपी सामील शोधती सुरक्षा 
धरतात आशा शहाणेही ॥६

घडवून गट इथे नवनवे 
बांधुनिया थवे माणसांचे ॥७

 राज्ये करतात कुटील मनाचे
 होऊन जगाचे छद्मदास ॥८

विक्रांत उघड्या डोळ्यांनी पाहतो 
अंतरी जळतो उद्वेगाने ॥९

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



गुरुवार, ५ नोव्हेंबर, २०२६

वसुबारस निमित्त

वसुबारस निमित्त 
***************
एक एक वासराला 
घट्ट जीवाशी धरावे 
कालवडी जगवून 
नच गोऱ्ह्यास मारावे 

तर तुम्हासाठी खरा
सण वसूबारस हा
नाहीतर नरकात 
जागा ठरलेली पहा 

घोटभर दुधासाठी
एक जीव मारतांना 
दूर जंगलात तया 
आई विना सोडतांना 

का काळजात तुमच्या
दया उपजत नाही 
लेक तुमचे लेकरू 
त्यात का दिसत नाही 

याच गोवंशाने तुम्हा
जगवले वर्ष लाखो
येताच यंत्र हातात 
दूर त्या का फेकता हो 

संपेन हे यंत्र युग 
भविष्यात ठरलेले 
आपादील निसर्ग हा 
देणे त्याचे  लुटलेले 

हेच पशू धन तुझ्या
येईल पुन्हा कामास रे
सांभाळून त्यास ठेव
हे कृतघ्न माणसा रे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

 

बुधवार, ४ नोव्हेंबर, २०२६

सहज गाठ पडता


सहज गाठ पडता
*********
सहज पुन्हा एकदा गाठ पडे पथावर 
ते तसेच हास्य मुग्ध पसरले जगावर 

तशीच तू चांदण्याचे शुभ्र आकाश ल्यायली 
डोळीयात प्रकाशाचे मंद किरण दाटली 

तेच ते गारुड जुने पुन्हा माझ्या मनावर 
हरवला काळ वेळ पडे साराच विसर 

होती स्वरात तुझ्याही तीच ओढाळ आर्तता 
हरवला होतास कुठे प्रश्न ओठी थरथरता 

जगण्याने जीवनाला होते कुठे भिरकावले 
अन कुण्या झुळूकीने पुन्हा तिथेच आणले 

खेळ असे हा कुणाचा नाहीच जरी कळले 
पण भेटीत या तुझ्या लक्ष दीप उजळले

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ३ नोव्हेंबर, २०२६

स्वप्न

स्वप्न
******
तुझ्या पथावर राहावे पडून 
जगणे सोडून उरलेले ॥
तुझिया नामाचा ऐकावा गजर 
उघडावे दार अंतरीचे ॥
तूच एक चित्ती असावा भरला 
संसार मिटला पूर्णपणे ॥
असंख्य स्वप्नात हे ही एक स्वप्न 
येई उमलून कधी  मनी ॥
पण जगण्याची बदलता कुस 
विस्मृती जीवास पुन्हा वेढे ॥
सरता प्रहर पुन्हा नवे स्वप्न 
घेतसे ओढून जीव इथे ॥
तुझिया शोधात देहात मनात 
वाहतो जगात सर्वकाळ ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १ नोव्हेंबर, २०२६

आकाश फुल

आकाश फुल
********
आकाशाचे फुल असे तू 
खाली का पडणार नाही 
गंध सुगंध देऊन जगाला 
हाती का लागणार नाही 

 मन माझे बघ आशाळभूत 
तुजला क्षणभर विसरत नाही
 हवेपणाचे उजाड स्वप्न अन्
मनास मुळीच सोडवत नाही 

काय सांगावे कोणास ठाऊक 
पण वादळ सांगून येत नाही 
घडेल कधी आक्रीत काही
मन हेका अन् सोडत नाही 

बघ फुला मी असे खाली
अन्य  तुज रूचणार नाही 
बघ एकदा पडुनी खाली
जीव ओतणार भेटणार नाही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ३१ ऑक्टोबर, २०२६

वेडे प्रेम

वेडे प्रेम
*****
वेड्या मनास सुचते 
वेडेच एक गाणे 
वेड्या सुरात भरते
वेडेच नवे तराने

वेडात सूर्य हसतो 
येतो धरेस सुंदर 
वेडी भिजून किरणे 
सजते सुंदर अंबर 

वेडात विश्व घडते 
नदी मिळे सागरा
प्रेमाचा अर्थ कळतो 
वेड्या खुळ्या मनाला

वेडाविन प्रेम कसले
प्रेमाविन जिणे कसले 
त्या पहा पतंगा पुसा 
जे क्षणात एका मिटले 

घेवून आग वा उरी
जी आहे युगे थांबली 
सांगेन प्रीती मनातील
ती वंचित कन्याकुमारी 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ३० ऑक्टोबर, २०२६

सुख म्हणावे

सुख म्हणावे 
*********
सुख म्हणावे कशाला 
दुःख वदावे कशाला
जन्म सरता सरता 
अर्थ शोधावे कशाला

 मन उधळ स्वप्नांचे 
तया जाग सोसवेना 
जग अल्लड रंगाचे 
तया खेळ टाकवेना 

माझ्या मलाच कळेना 
नित्यानित्यतेच्या वेणा
गर्भ सत्याचा हा शून्य 
काही केल्या  प्रसवेना 

सैरभैरसे अस्तित्व
तुला मला का कळेना 
गुण त्रिगुणा ची मूर्ती ..
गुणातीत का होईना 

जन्म अनंत विक्रांत .
आत पोकळ भरला 
आस भ्रांतीही तुझी 
फुगा असावा भरला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, २९ ऑक्टोबर, २०२६

उंटाच्या पाठीवरची काडी


उंटाच्या पाठीवरची काडी
*******************
उंट वाकला होता थकला होता 
तरीही चालत होता 
मग भीमाशंकरच्या जंगलातील
शेवटची काडी 
पडली त्याच्या पाठीवर 
अन् तो कोसळला. 

आम्ही ज्यांना देव मानलं
ज्यांच्यावर विश्वास टाकला 
तो नवसाला पावत नाही 
हे कळत होत पण
पटत नव्हतं आम्हाला

तरीही सहन करत होतो 
ते सारेच 
एक वांझ आशा बाळगून
पण आता तर ते ऐकतही नाही 
खरंच वाटत नाही आम्हाला. 

जे झळाळावे चारित्र्यांने सदगुणांने
न्यायाने इमानदारीने पराक्रमाने 
तेच जेव्हा माखुन गेले चिखलाने
तेव्हा आमचीच  लाज वाटली आम्हाला.

ज्यांनी मिरवावी  
कीर्ती या देशाची या संस्कृतीची 
आणि या धर्माची 
ते फक्त घंटा वाजविण्यातच मग्न राहिले
आणि दानपेटीचा आकार वाढवत राहिले
तेव्हा आमच्या या एका मताची ही 
कीव वाटली आम्हाला

वाटले ते होतील निरपेक्ष निराभिमानी 
लढावू तेजाने तळपणारे
घराचे घरातल्या प्रत्येक माणसाचे 
मुलाचे वृद्धाचे  माऊलीचे कैवारी 
पण ते दिसले गुंडांच्या टोळीत 
तो सामील झाले लुटारूंच्या गर्दीत 
आणि वाटत सुटले
आपल्याच खुशमस्कऱ्याना 
आम्ही त्याच्या ताब्यात दिलेले 
आमचे कष्टाचे डबोले 
लबाडपणे हसत आम्हाला.
आता तर 
आमच्या असण्याची या अस्तित्वाचीही
भीती वाटू लागली आहे आम्हाला.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


मच्छिंद्रनाथ


मच्छिंद्रनाथ
*********
काठावरती तडफडती 
मत्स्य पाहुनी द्रवला जती 
क्षण भंगुर हे जीवन आहे 
आले त्याच्या क्षणात चित्ती 

सुवर्ण क्षण तो मग वेचून 
चालू लागला साधनपथी 
घोर कष्टला तपात दिव्य
 झाला हिमालय नाथपंथी 

आदिनाथ बीज हृदयी होते 
अवधुते त्या प्रेमी सिंचले 
झाड बहु जगी विस्तारले
श्रांता सावली देते जाहले

जातीभेद सारे मिटले
वर्णपंथ एक जाहले 
मानवतेच्या पायावरती 
देऊळ नवे उभे राहिले

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, २७ ऑक्टोबर, २०२६

स्वप्नझाड

स्वप्न झाड
********
तशी तर तू भित्रीच 
पण एक धाडस केलेस
चांदण्याचे एक झाड 
माझ्या दारी लावलेस
झाड तुझे होते की माझे 
मला कधीच कळले नव्हते 
कित्येक रात्री पण मनाचे 
स्वप्न सोनेरी झाले होते
ते जादूचे झाड परंतु सदैव 
तुझ्याच सोबतअसायचे
तू म्हणशील तेव्हा अन् 
लावता लगेच रुजायचे
एक दिवस म्हटलो मी 
राहू दे ना हे असेच सदाचे
म्हटलीस तेव्हा दबकत तू ,
खरेच सांगते हे नाही माझे 
जेव्हा मी स्वप्नी शिरते 
तेव्हाच फक्त ते इकडे येते 
जाग येता पाहते तर 
हे झाड कुठेच कधी नसते
तू स्वप्न अन हे झाडही 
आलात माझ्यामध्ये मोहरून .
पण प्लीज ,
माझ्या या स्वप्नातील स्वप्नात 
जाऊ नकोस मला विसरून
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २६ ऑक्टोबर, २०२६

शाप

शाप
*****

निसर्गाची बरबादी करणाऱ्या 
करंट्यांच्या 
त्यावर पैसा कमावणाऱ्या 
नालायकांच्या 
पिढ्यानपिढ्या  जातात 
नरकात
एक एक झाडाचा
झाडावर राहणाऱ्या 
प्रत्येक पक्षांचा शाप 
भोवतो त्यांना 
येते मरण 
असे तडफडत 
पाण्या वाचून 
सावली वाचून 
त्या सर्वांना
अन पडतात ते 
धगधगत्या नरकाच्या 
अग्नीकुंडात  
युगोनयुग मेल्याशिवाय 
जिवंत जळत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, २५ ऑक्टोबर, २०२६

भीक

भीक
******

उंचावले हात दुखू लागतात 
काय बळ नाही माझ्या याचनेत

सवे याचकांच्या धावतो गर्दीत 
कटोरा जपत आणि लपवत

कुणी उंचावर मिटक्या मारतो 
कुणी धुळीत वा उदास बसतो 

उदार दात्याचा पत्ताच लागेना 
भुकेली हावरी गर्दी ही हटेना 

चाचपतो पुन्हा माझा मी कटोरा 
कटोरा नव्हे हा देह जन्मसारा 

तोही दिसे हाती कुणा अज्ञाताच्या 
कोण मागे भीक दारात कुणाच्या

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

जीवन जरा व मृत्यू

जीवन जरा व मृत्यू 
***********
जीवन पथावर चाले म्हातारा
घट्ट चिकटला घरादारा

म्हाताऱ्याला जरी मोह न उरला
लोभही सुटला होता पूरा

परी माझेपण तयास सुटेना  
अन् सोडवेना घट्ट मुठ

थकल्या देहात तेच असे मन 
सुख कण कण वेचणारे 

हा जीर्णत्वाचा शाप जगण्याला
का कुणी दिला कळेच ना

पान पिकूनि का हवे गळाया
वाट पहाया झडण्याची 

तया पडण्याची चिंता नव्हती 
ठावूक होती नश्र्वरता

पटत नव्हते तरीही पिकणे
झिजून मरणे हळूहळू 

नव्हता ययाती तो वा गजनी
तृष्णा भरुनी गेलेला

वदला मग तो मजला हासून
किंचित रेलून काठीवर

जरा जर्जर कुणी न व्हावे 
अलगद पडावे फुल गळून
 
हळूच विझावा  दिवा पेटता
प्रकाश जगता वाटतांना 

नको तडफड नको तगमग 
उगा भगभग तना मना 

क्षण अखेरचा असा की यावा
चंद्रास्त भिडावा पहाटेला 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २४ ऑक्टोबर, २०२६

अंगणात


अंगणात
******
अंगणात तुझ्या येणार मी नाही
दारात उगाच थांबणार नाही
लाडीगोडी मुळी लावणार नाही 
उगा गुण गाण गाणार ही नाही 

वाटते का तुला रुसलो जरासा 
येईल माघारी टाकत उसासा
बहुदा नसेल तुला तीही पर्वा 
डोंगर दरीत घुमतो पारवा 

तुज का कृपण म्हणू मी उगाच 
कृपा पात्र तुझे दिसे खचाखच 
कदाचित खरी नसेल ही प्रीती 
हव्यासाची स्वार्थी असेल वा वृत्ती 

असेल ते असो तुज काही दिसो 
मिटलेले स्वप्न माझे मज हसो
पण 
अंगणात तुझ्या आता येणे नाही 
दारात धावणे घडणार नाही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २३ ऑक्टोबर, २०२६

हौस

हौस
****
रित्या अंतरात रिताच कल्लोळ 
शून्याचा महाल शून्यातच 

त्याच त्या सुखाचा उठे पडसाद 
जीर्ण अवसाद घेऊनिया 

कोसळती उल्का कळल्यावाचून 
जातात जळून क्षणार्धात 

फाटलेले वस्त्र तारा कुंपणात 
फडफडे त्यात महासुख 

जगणे जगाचे निरर्थ वाहणे 
आणिक सरणे एका दिसी  

विक्रांत वाहतो तैसाच जगात 
खेळ हा पाहत क्षणोक्षणी 

परी जगण्याची हौस ही फिटेना 
वेगळा होईना काही केल्या

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, २१ ऑक्टोबर, २०२६

सीताराम चहावाला

सीताराम चहावाला 
***
सीतारामच्या हाताचा 
तो खूप उकळलेला 
काहीसा कडवट घट्ट गोड 
पाच सहा घोटात संपणारा 
चहा पिता पिता 
कितीतरी सकाळ आणि 
संध्याकाळ गेल्या होत्या 
कामाची सुरुवात आणि 
कामाची सांगता झाली होती 

तो चहा सितारामचा चहा 
मला हिमालयाच्या गुहेत 
जरी आणून दिला तरी 
मी ओळखीन इतका तो
जिभेच्या मुळाशी जाऊन बसला होता

पण तो चहा बनवणारा मात्र 
जाऊन बसला आहे 
त्या आदी अंत नसलेल्या शून्यात 

सिताराम ची कौटुंबिक माहिती 
असल्याचे काही कारण नव्हते 
त्याच्या स्वभावाची चिकित्सा 
करायची ही गरज नव्हती 

तरीही प्रेमाने चहा पाजणारा 
आणि पैशाची वाट ही 
न पाहता निघणारा  
लगबगीने चालणारा सिताराम 
डोळ्या पुढे येतो 

तसे तसे वजन जास्त नव्हते 
वय पन्नाशीच्या आसपास असावे 
काटक शरीरयष्टी नेटकी राहणी 
तो अगरवाल हॉस्पिटलच्या 
गेटचा अविभाज्य हिस्सा होता
 
आता एम .टी .आगरवाल मधील 
एक एक चेहरे हरवून जात आहेत 
निवृत्त होत प्रमोशन मिळवत 
दूर जात आहेत 
हळूहळू एक नवीन जग 
तिथे उभे राहत आहे 
एका लाटे  नंतर दुसरी लाट येते
 दुसरी गेली कि तिसरी येते
जीवनाचा हा प्रवाह अनुस्युत आहे 
कदाचित आणखीन दहा-पंधरा वर्षांनी हॉस्पिटलमध्ये गेल्यावर कोणी
ओळखणार सुद्धा नाही .

हा विचार आल्यावर  वाटायचे कदाचित 
त्या गेट मध्ये उभा असलेला सिताराम 
तरी आपल्याला ओळखेन
आनंदाने हाक मारेन अन प्रेमाने चहा पाजेन
आणि पैशासाठी खिशात घातलेला हात 
वरती ही काढू देणार नाही .

पण आता ती ही वेळ येणार नाही 
याची खिन्नता वाटते .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, २० ऑक्टोबर, २०२६

चित्र



चित्र
*****
तुझ्या डोळ्यावरील 
अर्ध पारदर्शक काचा मधून 
नाही वाचता येत मला तुझे डोळे अजून 
ती तुझी गंभीर आत्ममग्न मुद्रा 
राहते समोर एक प्रश्नचिन्ह होऊन 

तो सूर्य असतो मावळतीच्या क्षितिजावर 
अन् ते स्वर्ण रंग विखुरलेले तुझ्या केसावर 
तरीही येणाऱ्या अंधाराची चाहूल 
असते तुझ्या चेहऱ्यावर 
आणि लाखदा डोळ्यात साठवलेली तुझी भावमुद्रा 
प्रत्येक वेळी ठाव घेते माझ्या हृदयाचा 

तो किनारा तो वारा तसाच आहे अजून 
ती वाळू ती वर्दळ वाहत असते अजून 
पण त्या फ्रेम मध्ये नसतेस आता तू 
आणि पर्याय नसतो मलाही
घेण्याशिवाय डोळे मिटून
तेव्हा ते चित्र  होते पूर्ण
अन  ते  तुझे गूढ गंभीर अस्तित्व
 राहते मला व्यापून

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १९ ऑक्टोबर, २०२६

आळंदीत . .

आलो आळंदीत 
************
आलो आळंदीत झालो आनंदीत 
देव समाधीत पाहियला 

भारावले तन भारावले मन 
गर्जे कणकण ज्ञानदेव 

जिवलग भेटी हरपले भान 
हृदयात गाणं गुंजो आले 

माऊली माऊली ज्ञानाई माऊली 
अंतरी फुटली मेघमाला 

विक्रांत लेकरू माती मळलेले
परी झेपावले कुशीमध्ये 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, १७ ऑक्टोबर, २०२६

तुझ्यामुळे

तुझ्यामुळे
*********
माझ्या मधले   शब्द कोवळे 
झाले मोकळे    तुझ्यामुळे 

कधी कुठली    फांदी झुकली 
बहरून आली   तुझ्यामुळे 

खोल अंतरी     होत्या गोष्टी 
आल्या ओठी    तुझ्यामुळे 

माझे मी पण    आले उमलून 
जीवन घेऊन    तुझ्यामुळे 

तुज ना कळले   स्पर्श रूजले
अन हे घडले      तुझ्यामुळे

या ओठावर      अजून अंमळ 
होते थरथर      तुझ्यामुळे 

गात्र वीणेत      किंचित कंपण
जीवित अजून   तुझ्यामुळे

तव स्मृती मी    जगतो म्हणूनी
जिवंत अजुनी   तुझ्यामुळे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १४ ऑक्टोबर, २०२६

फ्रेम आणि चित्र

फ्रेम आणि चित्र 
************

जेव्हा जेव्हा कानी सखी शब्द येतो 
तेव्हा तेव्हा समोर तुझा चेहरा येतो 

बाकी छान पैकी चालू आहे जिंदगानी 
सुख समृद्धीचा वारा दारी आहे वाहतो 

आकाशात डाव चंद्र चांदण्याचा रंगतो
सडा मधू फुलांचा अन् अंगणात पडतो 

माझ्या वाचून तुझे काही अडत नाही
पुरेपूर मनी मी ही सारे सारे जाणतो 

सोनियाच्या वाटा तुझ्या सूर्य उजळतो
पाखरांचा थवा दारी चिवचिवाट करतो

तक्रार माझी जीवनाकडे मुळीसुद्धा नाही 
सुटल्या सरल्या वाटेला काही अर्थ नसतो

काही फ्रेम चित्रापेक्षा महाग असतात
पण जीव हा नेहमीच चित्रावर जडतो

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १२ ऑक्टोबर, २०२६

खडतर


खडतर
*****
किती खडतर असे तुझी भक्ती 
पाहूनिया मती कुंठीत ही

 जरी बळ नाही आता माझे ठाई
 तरी झोंबू पाही मिळवाया 

जाणतो मी हीन  दीन दयाघना 
करण्या तुलना काही नाही 

सदा भोगासक्त चित्त इंद्रियात
अभिमानग्रस्त जगतात

 घडले स्मरण तुझे भगवन 
तुझ्याच कृपेनं थोडेफार 

तीच ती पायरी घेई समजवून 
प्रथम मानून दत्तात्रेया

जाणतो चालणे जरी दूरवर
ठेव रे नजर दिनावर

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


रविवार, ११ ऑक्टोबर, २०२६

गोवा

गोवा
****
शोध सुखाचा गेला  दूरवर
अपार सागर करीत पार 
खूप उसळल्या लाटा लाटावर 
फेस उधळला किनाऱ्यावर 

देह भिजला नखशिखात 
पाणी गेले खारे डोळ्यात 
कुठले बाहेर कुठले आत 
कळले नाही असता वाहत 

माड हसले हसली माती 
मृत शिंपले वाळू वरती 
हा हा हा ची गाज भोवती 
फेर धरून नाचत होती

मी पण माझे स्तब्ध जळात 
हलल्या वाचून होते पाहत 
आणि रक्तीम दूर क्षितिजात 
सूर्य हरवला गर्द धुक्यात 

शोध सुखाचा खोल रुतला 
पाण्यावरती उगा नाचला 
आणि स्मृतीच्या डोहामधला 
जुनाच शिंपला हाती आला 

 🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 




शनिवार, १० ऑक्टोबर, २०२६

धागे



हे धागे
******
हे धागे 
गर्भ रेशमी 
मऊ सुतेरी 
जरतारी

हे धागे 
दिसल्यावाचून
कळल्यावाचून
लपले वस्त्री

हे धागे
आज कालचे 
असे युगांचे
वा स्वप्नांचे

हे धागे 
अंबर झाले 
रे सजलेले 
कुण्या मनी

हे धागे
कुणी तोडले
विरून गेले 
कालगती .

हे धागे 
कळल्या वाचून 
पडले गुंतून 
खोलवरी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, ८ ऑक्टोबर, २०२६

नाना पाटेकर

नाना पाटेकर
**********
नाना, 
जरी पंच्याहत्तर वर्षाचा होतास
 तरी फार लवकर गेलास
अचानक गेलास 
सुपर स्टार होतास 
पण सदैव घरातला वाटलास 

तुझे या मातीतले अस्सल मराठी पण 
तुझ्या बोलण्या चालण्यातून 
वागण्यातून  दिसायचे 
तसे तुला भेटलो सिनेमा 
मुलाखती भाषणातून 
आणि त्या सगळ्यातून 
तू खोलवर मनात
कधी उतरलास कळलेच नाही

तुझ्या साऱ्या भूमिका बघताना
ती अफलातून रंगवलेली व्यक्तिमत्वं पाहताना
तू ते पात्र जगताना दिसायचा 
त्यातील तुझा अजोड अभिनय दिसायचा 
गंम्मत म्हणजे त्या भूमिकेमागील 
नाना पाटेकर माझ्या मनातून 
कधीच पुसला जायचा नाही .
.
फार पूर्वी माझे बाबा नाटकात काम करायचे 
आणि ते नाटक बघायला आम्ही जायचो 
ते भूमिका सुंदर करायचे
पण ते आपले बाबा आहे 
हे आपल्या मनातून कधीच पुसल जायचं नाही 
तसं व्हायचं मला.
आपला नाना पाटेकर ती भूमिका करतोय 
हे जाणवत राहायचं

तसे तर तुझे हजारो लाखो चाहते 
महाराष्ट्रात आणि भारतात आहेत .
त्यातलाच मी एक आहे .
त्यामुळे नानाला जाऊन भेटावं 
त्याची सही वगैरे घ्यावी
आदर व्यक्त करावा 
असं कधी वाटलं नाही 
किंवा गरज भासली नाही .

पण आमच्या भाव विश्वामधील
तू एक आवडतं व्यक्तिमत्व 
होतास आहेस आणि राहणार आहेस

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, ७ ऑक्टोबर, २०२६

वस्त्र

फाटके वस्त्र
*********
आधी देसी भक्ती मग ते दर्शन 
आहे मी जाणून दत्तात्रेया ॥१

परी त्या भक्तीला करसी लायक 
कृपेला कारक तूच देवा ॥२

मळके फडके घेई रे  धुवून 
मालिन्य काढून टाकी माझे ॥३

घडो काही तप कायचे वाचेचे 
आणिक मनाचे तुझ्या कृपे ॥४

जरी ना सुंदर करी तुझ्याजोगे 
पायपोस तागे पायरीचे ॥५

विक्रांत मळले विटले फाटले 
तुजला वाहिले वस्त्र दत्ता ॥६
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, ५ ऑक्टोबर, २०२६

भ्रमर-कीटक न्याय


भ्रमर-कीटक न्याय
********
बळे दत्तात्रेय केला मी सोयरा 
जनी मिरवला  भाव उगा ॥१
बळे दत्तात्रेय मनिले दैवत 
रंगलो भक्तीत  नाट्य पूर्ण ॥२
बळे गिरनारी मारील्या चकरा 
पुष्ट अहंकारा केले ऐसे ॥३
भ्रमर-कीटक न्यायाचा सिद्धांत 
धरिला मनात दृढपणे ॥४
जन्म तुझ्यावर ओवाळीला दत्ता .
आता नच सत्ता त्याच्यावर ॥५
विक्रांत पतित तुझ्या पथावर 
येवुनिया धर हात देवा ॥६
नको देह सुख नको इहपर
स्पर्श क्षणभर पूरा मज ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, ४ ऑक्टोबर, २०२६

द्वेष

द्वेष 
****
मुळात माणसे द्वेष का करतात?
द्वेष करणे ही मनाची 
माणसाची गरज आहे का?
हा माणसाच्या मनाचा 
अविभाज्य भाग आहे का?
द्वेष केल्याने नेमकं काय मिळतं?

द्वेष एका कळपाला वाटणारी 
भीती असते का?
द्वेष ही मानसिक स्तरावरील 
हिंसा नसते का?

आणि हिंसा व भीती मधून कधी
सृजनता निर्माण होत असते का?

द्वेष हा वैर आणि मत्सर यांचा 
सख्खा भाऊच आहे, होय ना?

आम्हाला भीती वाटते 
त्यांच्या सामर्थ्याची 
त्यांच्या पैशाची 
किंवा त्यांच्या संख्याबळाची.
कारण आम्हाला माहीत आहे 
या जगाची नीती 
बळी तो कान पिळी 
होय ना?

आमच्या मनात धुमसत असते 
ती कटू भावना
मागे कधीतरी बळी कडून 
दडपले गेल्याची 
वाट्याला आलेल्या निकृष्ट
भूमिकेची
आणि पुन्हा बळीपुढे 
चिरडले जाण्याची भीतीची.
होय ना?

होय ती शक्यता नाकारता येत नाही. 
पण त्यासाठी द्वेष करून 
भीतीत दडून 
मत्सरात उबगून 
राहायची काय गरज आहे. 

आज आमच्यात सामर्थ्य आहे 
एकीचे बळ आहे 
ज्ञानाचे शिक्षणाचे नेत्र आहेत. 

आणि असे मुठभर कट करणारे 
संकुचित लोक तर 
साऱ्याच गटात साऱ्याच कळपात 
साऱ्यात समाजात असतात. 
ते ओढून असतात 
स्वार्थाचं कातड स्वतःच्या डोळ्यावर.
अन् घालतात खतपाणी द्वेषाला.

एवढे जरी समजले तरी पुरे .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ३ ऑक्टोबर, २०२६

निरोप

निरोप ( विसर्जन)
*****

आलास आता आताच 
अन्  पुन्हा निघालास 
कसे दिवस उलटले
कळले नाही कुणास ॥१

तुझे स्थान हृदयात 
जरी का नित्य असते
स्मरणात तुझ्या सदा 
चित्त पुलकित होते ॥२

पण येतो घरी जेव्हा
विश्व चैतन्यात न्हाते 
आनंदाने घरदार 
अवघे भरून जाते ॥३

पण निघतोस तेव्हा
क्षण येता निरोपाचे
बळे रंगूनिया रंगी
अश्रू लपवी दुःखाचे ॥४

येणे जाणे नित्य जरी
दुःख किती विरहाचे 
प्रेम करे त्यास कळे 
लाघव या रे प्रेमाचे ॥५

सर्जन विसर्जन हा
खेळ असे तुझा साचा 
नटरंगी नायक तू 
आदी अंत या विश्वाचा ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २ ऑक्टोबर, २०२६

आधार

आधार
*****
दत्त जिवलग सोयरा धायरा 
झाला या पामरा पाठबळ .१

 त्याने मज धीर आला समरात
संसारी वाहत असताना .२

 घडे देणे घेणे लोक उपचार
 चाले व्यवहार तया कृपे .३

अन्यथा कसले मजलागी ज्ञान
न कळे वर्तन जगताचे .४

दत्त चालविता म्हणून चालतो 
जगती दिसतो संभावित .५

अन्यथा जगतो निरर्थ केवळ
जगण्याचा आळ वाहविता .६

ऐसा वृक्ष थोर केला उपकार
देऊन आधार  पामरा या . ७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, १ ऑक्टोबर, २०२६

करी पावन

करी रे पावन 
******"
करी रे पावन दत्ता माझे मन 
भक्तीत भिजून  जावू दे रे ॥

आणिक ते नाही मागणे मनात 
राही जीवनात भरूनिया ॥

नको नाव गाव नको धनमान 
अखंड चिंतन तुझे घडो ॥

अगा अत्रिसुता देई ध्यान दान
सगुण निर्गुण मर्जी तुझी  ॥

तव रूप नामी लाभावी उन्मनी
जगाचे सुटूनी खेळणी ही ॥

स्वीकारा स्वीकारा चित्ताची चाकरी
प्रभू गिरनारी योगीराजा ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


बुधवार, ३० सप्टेंबर, २०२६

संजय तिकोणे सर (सेवापूर्ती दिना निमित्त )


संजय तिकोणे सर ( सेवापूर्ती दिना निमित्त )
***********************

तिकोणे सर म्हणजे माझा लहान भाऊ संजय !
 संजयला आम्ही भावंडं  संजू म्हणतो . . 
आम्ही चार भावंड त्यामध्ये ,
माझा नंबर दुसरा तर संजय चा तिसरा आहे .
त्याच्यात माझ्यामध्ये जेमतेम 
दोन वर्षाचे अंतर 
त्यामुळे लहानपणापासूनच 
आम्ही एकमेकांचे हक्काचे खेळगडी होतो 
आमच्या शालेय जीवनात 
आम्ही अनेकमेकां सोबत 
भरपूर खेळलो ,खूप मस्ती केली ,
हिंडलो फिरलो भटकलो

 पुढे त्याचा ग्रुप माझा ग्रुप 
थोडाफार वेगळा झाला तरी पण 
गल्लीतील क्रिकेटचा 
तो माझा कायमचा पार्टनर होता

आता त्याच्या स्कूलच्या 
शेवटच्या दिवशी 
तुमच्या सरांना अभ्यासाचा कंटाळा होता 
हे सांगणे बरे नाही 
तो खरे तर बुद्धीमान होता.
पण त्याचे मन पुस्तकात रमत नसे हे खरे .
बाहेरची जग त्याला जास्त आवडायचे 
बाहेरच्या उलाढाली मित्रमंडळी 
लोक व्यवहारात त्याला जास्त मजा यायची .
त्याशिवाय घरातील आईची कामे 
तो मन लावून करायचा .
 खरंतर माझ्यापेक्षा 
तोच आईचा जास्त लाडका होता . 
तो आईच्या मदतीला सदैव हजर असे
विशेषतः बाहेरची कामे करणे . 
बाजारतून वस्तू आणणे .
जिनसा गोळा करून देणे 
व इतरही छोटी मोठी कामे 
तो आनंदाने करत असे. 
याशिवाय घरातील इलेक्ट्रिसिटीची कामे 
वां मेकॅनिकल वर्क यात 
त्याला खूपच रस होता 
थोडक्यात तो आईचा 
एकदम गृहकर्तव्यदक्ष मुलगा  होता 
पुढे त्याचा  हा गुणधर्म  पती आणि पिता 
या भूमिका निभावतांना अधोरेखित झाला .
त्याचा या  स्वभावाचा 
मला मात्र एक तोटा  झाला  
तो म्हणजे म्हणजे
"संजू भाऊ किती काम करतात ते बघा 
नाहीतर तुम्ही."
असे टोमणे तर मला त्याच्या वहिनी कडून 
आयुष्यभर झेलावे लागले आहेत .
कारण मी पुस्तकी किडा 
व मला बाहेरच्या जगाचा
 विलक्षण कंटाळा होता 
आणि त्याला आवड होती
   
 तो ही अजून तसाच आहे 
आणि मीही अजून तसाच आहे 

पण त्याच्यात असलेली प्रचंड एनर्जी 
उत्साह कष्टाळूपणा हे खूप कौतुकास्पद आहे 
(खरं तर आमच्या आईचा गुणधर्म 
त्याच्यात उतरला आहे) 
तो कधी थकत कसा नाही? 
त्याला कंटाळा कसा येत नाही?
याचे मला सदैव नवल वाटते

तसेच त्याचा नोकरीमधील कामसुपणा 
प्रामाणिकपणा , शिस्त, नियमितता 
सगळ्यांना मदत करण्याचा स्वभाव 
आणि सर्व विद्यार्थांना  
समदृष्टीने पाहण्याची प्रेममय तटस्थता 
हे गुण मला माहित आहेत .
त्याच्या मुळात हळव्या स्वभावामुळे 
त्याला रागही पटकन येतो . 
पण त्या रागा पाठीमागे 
काळजी प्रेम करूणा हितैषूवृती असते .

एकंदरी या नोकरीत त्याने 
प्रचंड धावपळ केली .खूप प्रवास केला .
 विद्यार्थ्यांना शिकवताना पूर्ण योगदान दिले
घर संसार सांभाळताना  
मुलींचे शिक्षण ही व्यवस्थित पार पाडले .
या त्याच्या प्रवासात  
त्याच्या सहधर्मचारणीचा 
सौ सुकेशनिचा तेवढाच मोठा हिस्सा आहे 
हे मान्य करावेच लागेल

त्याच्या खूप आठवणी 
अनेक घटना प्रसंग 
माझ्याकडे खच्चून भरल्या आहेत 
माझ्या बालपणाचे चित्र
 त्याच्याशिवाय अपुरे आहे .

त्याने मला व मी त्याला कधी 
आय लव यू ब्रो किंवा 
आय डू केअर अबाउट यु 
असे म्हटले नसेल 
एकमेकांना ग्रीटिंग वा ग्रीटिंग कार्ड दिली नसेल
 पण एकमेकांविषयीचे 
प्रेम काळजी सदिच्छा जिव्हाळा .
आम्ही सदैव हृदयात जपला . 
आमच्या पिढीची ही पद्धत आहे . 
ती तशीच राहील .

त्याला निवृत्ती दिवसानिमित्त 
पुढील आयुष्यासाठी खूप खूप शुभेच्छा 
तो सदैव सुखी समाधानी आनंदी आणि
 निरोगी राहावा
हीच परमेश्वराच्या चरणी प्रार्थना .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २८ सप्टेंबर, २०२६

डॉ. मनीष दोशी Dy MS (I/C)राजावाडी हॉस्पिटल (निवृती दिना निमित्त)


डॉ. मनीष दोशी Dy M.S.(I/C) राजावाडी हॉस्पिटल (निवृती दिना निमित्त)
*****************
खरे जे डॉ .मनीषला ओळखतात 
त्यांना सांगायची गरज नाही की
डॉ.मनीष, हे किती विलक्षण व्यक्तिमत्व आहे ते
खरेच ते एक वेगळेच रसायन आहे
पण या विशेष प्रसंगी 
आणि मैत्रीच्या प्रेमाखातर
मी थोडी  उजळणी करतो
  
जो एकदा मनीषला भेटतो
पाहतो बोलतो
त्याच्या मनाला डोळ्याला कानाला 
त्याचे वेगळेपण जाणवते राहते
त्याची एक छाप मनावर पडते .

ते व्यक्तिमत्व, 
जणू काही म्हणत असते
तुम्ही माझ्याशी मैत्री नक्कीच करू शकता !
हवेतर तुम्ही माझ्याशी वैरही करू शकता...
पण मला टाळू शकत नाही ;
माझ्यापासून पळू शकत नाही .

कदाचित मी तुम्हाला आवडू शकेल 
कदाचित न आवडू शकणार नाही
पण तुम्ही मला नाकारू शकत नाही.

कदाचित माझे म्हणणे तुम्हाला पटू शकेल 
अथवा पटू शकणारही नाही 
पण ते चूक आहे 
असे तुम्ही म्हणू शकणार नाही.

 या आगळ्यावेगळ्या,आणि 
दुर्मिळ व्यक्तिमत्वाच्या
तुम्ही जितके जवळ जाल 
तितके तुम्हाला कळून चुकेल की 
हा एक लखलखता हिरा आहे 

या हिऱ्याला आहेत असंख्य पैलू 
त्याला आपण जेवढे नीट निरखून पाहू
तसे ते गुण आपल्याला दिसू लागतात 

मनीषच्या सोबत राहू लागल्यावर 
त्याची मते  आणि विचार कळू लागल्यावर 
त्याचाशी चर्चा करू लागल्यावर 
कळले, की त्याने असंख्य गोष्टींचा 
अत्यंत तर्कशुद्ध, सूक्ष्म आणि प्रामाणिक 
अभ्यास केलेला आहे. 

डॉक्टर म्हणून 
मनीष बद्दल काय  बोलू,
तो माझा अत्यंत आवडता
 "डॉक्टर साथीदार "आहे
कॅज्युलटीत आणि ओपीडीत 
तो माझा पार्टनर असायचा.
 त्याचे सूक्ष्म निरीक्षण, अचूक निदान 
आणि कुठल्याही परिस्थितीला तोंड देण्याची तयारी ,
हे गुण वादातीत आहेत.

कारण कुठलीही एमर्जन्सी 
हाताळायला लागणारे ; 
 updated वैद्यकीय ज्ञान  
त्याच्याकडे असायचे.
अन् तो कुठलीही 
emergency procedure 
सहज पणे करायचा 

त्यामुळे तो सोबत असेल तर 
कसलाही रुग्ण कुठलीही आणीबाणी 
आली तरी टेन्शन यायचे नाही

तो  कधी शब्दात बोलला नसेल 
पण रुग्णसेवा ही त्याच्यासाठी 
परमेश्वर सेवा होती 

एम.टीआगरवालच्या त्यावेळच्या पद्धतीप्रमाणे 
ए मो आणि सीएमओ जोड्या 
वर्षानवर्षं  फिक्स असायच्या
माझ्या अगोदर मनीष चा पार्टनर 
डॉ शरद पिचड होता.
पण त्याचे प्रोमोशन  झाले 
व सुदैवाने मी मनीष सोबत गेलो.
(किंबहुना या एका आवडत्या मित्रांने 
 दुसरा आवडता मित्र  गाठून दिला. )
हे मैत्रीचे मोठे उपकारच आहेत.

तर अग्रवाल हॉस्पिटलमध्ये 
मनीष बहुतेक करून कॅजुल्टी नाईट करत असे
आणि मी एममो ड्युटी करत असे

या ड्युटीचा एक फायदा म्हणजे 
रात्री पेशंट कमी झाल्यावर
मनीषबरोबर खूप वेळ बोलायला मिळत असे 
आणि त्या चर्चा खुपच गहन 
आणि विचारांना चालना देणाऱ्या असायच्या
त्यातून एक विलक्षण समाधान मिळायचे
(कदाचित नंतर शांत झोप लागायला 
तेही एक कारण असेल)

आणि सहकारी म्हणून त्याचे 
किती कौतुक करावे 
तो मदतीला सदैव तत्पर असे
एखाद्या डॉक्टरने काम केले नाही
किंवा तो डॉक्टर ओपिडी तून उठून गेला 
नंतर आलाच नाही  
त्याची मनीषने कधीही तक्रार केली नाही
त्याने कधीही नावे  ठेवली नाही .
अन् कामात हातही आखडले नाहीत
खरतर इतरांपेक्षा  काकणभर अधिक काम 
तो करायचा .
रुग्णालय त्याच्यासाठी विस्तृत कुटुंब होते.

त्याचे मला जाणवलेले 
आणखीन एक वैशिष्ट्य म्हणजे
तो तो एक उत्तम सल्लागार आहे.
त्याचा सल्ला नेहमी तटस्थ नेमका 
आणि सर्व बाजूचा विचार करून दिलेला असायचा.
 
मनीष हे चतुरस्त्र ज्ञान असलेले
बहुआयामी व्यक्तिमत्त्व आहे 
त्याचे जनरल नॉलेज अफाट आहे 
हिंदू अन् जैन धर्माचा व्यासंग अफलातून आहे
तत्त्वज्ञान पुराण ,ध्यान आणि धारणा वर
त्याचा अभ्यास सूक्ष्म आहे  
खरच कौतुक केल्याशिवाय राहत नाही .
तो बोलू शकतो तुमच्याशी सविस्तर पणें 
रुग्णालयाच्या अडचणीवर
कामगारच्या प्रश्नावर
वरिष्ठाच्या मर्यादावर
एवढेच नव्हे तर
समाजकारण  अन राजकारणावरही

ज्याची मैत्री जीवनात वरदान आहे
असा तो मित्र आहे
असा गुणी मित्र असल्याबद्दल
 मला  स्वतःचा अभिमान आणि गर्व वाटतो
 
मनीष बद्दल आणखी एक बोलायचे म्हणजे 
त्याचे हस्ताक्षर खूपच सुंदर आहे 
त्याच्या लिहिण्यात कधी गिचमिड नसते
कुठेही  खडाखोड नसते .
अगदी तसेच त्याचे व्यक्तिमत्व आहे 
सरळ, सुंदर, टापटीप, शिस्तप्रिय आणि देखणे !

तसेच त्याचे चारित्र्य सुद्धा
निर्लेप निर्दोष सरळ 
नाकासमोर चालणारे आहे.
त्याच्याशी बोलताना जाणवते
तो एक अतिशय कुटुंब वत्सल माणूस आहे 
तो एक आदर्श मुलगा आहे 
आदर्श पती आहे 
आणि आदर्श पिताही आहे .

शेवटी आपलं कुटुंब हेच 
आपलं जीवन आणि जगणं असतं 
हे सूत्र त्याला परफेक्ट कळले आहे. 
त्यामुळे त्यांच्या सुखासाठी 
त्याने वेचलेले अपार कष्ट 
डोळ्यासमोर उभे राहतात 
आणि मनात कौतुक उमटते

जर देवाने माझ्यावर 
काही ठराविक मित्रच सोबत ठेवायची 
जाचक अट लादली तर
त्या मित्रांमध्ये मनीषचे स्थान 
खूप वरचे असेल यात शंकाच नाही 
मनीष सारखा मित्र लाभल्याबद्दल
मी परमेश्वराचे खरंच आभार मानतो 
आणि आज त्याच्या सेवापूर्ती दिनानिमित्त 
त्याला दीर्घायुष्य उत्तम आरोग्य लाभो 
ही प्रार्थना करतो

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

 

रविवार, २७ सप्टेंबर, २०२६

स्वीकार

स्वीकार 
*******
करी रे स्वीकार माझा मायबापा
आगा दयारूपा माझे म्हणा 

नाही भोळी भक्ती नाही शक्ती मती 
परी उपरती खरी असे 

व्यर्थ माझे यत्न निरर्थ जीवन 
घेई रे ओढून कृपाकरा 

कळेना लायकी दत्ता माझी काय 
दिसेनात पाय का रे तुझे 

भाग्यविधाता तू लिही माझे माथा 
ठेवण्यास पदा योग्य करी

माझ्या स्मरणात रहा सर्वकाळ 
श्वास जपमाळ होऊनिया
 
विक्रांता पायीचा करी रज:कण 
भक्तीचा देऊन स्पर्श तुझ्या

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २५ सप्टेंबर, २०२६

संसार

संसार
****
संसार सरेना भोगणे ठरेना 
जगणे पुरेना उपाधीला

 एक तुटताच नवे उभे शिर 
ऐसा कारभार वासनेचा 

तेच जगी ताट तेच जगी पोट 
येईना रे वीट जीवनाचा 

इंद्रिय कौतुके किती ही लाळावी
भजनी वाळावी वृत्ती किती

आगा दत्तात्रेया येऊनिया भान 
जाते विसरून पुन्हा पुन्हा 

दगडाची रेघ मार मनावर 
नाम तयावर कोर तुझे

विक्रांता करी गा चिरा पायरीचा
खांब वा दारीचा तुझ्या प्रभू

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २३ सप्टेंबर, २०२६

धिंडोरा

धिंडोरा
******
तुझिया कीर्तीचा पिटतो धिंडोरा   
दत्त दिगंबरा पानोपानी ॥

पाहिल्यावाचून  वर्णीतो रूपाला
गातसे कीर्तीला जागोजागी ॥

तुझिया कृपेचा देतो भरवसा 
पल्लवीत आशा करूनिया ॥

भरल्यावाचून माझी रिती झोळी 
करतो दिवाळी साजिरी मी ॥

मागे बहुतांची फळली रे भक्ती 
तया दत्त प्रीती फळा आली ॥

त्याच कथा गोड जीवी ठसवितो 
दास म्हणवतो आशेने मी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

उपाधी

उपाधी
*****"
जडू नये कधी  ज्ञानाची उपाधी 
अभिमान नदी बुडू नये

भार पुस्तकांचा घेवू नये माथा
तेच शब्द वृथा बोलणारा 

आत्म विस्मरण हेचि रे अज्ञान 
गाठी एक शून्य बांधलेले

जरी व्हावे वाटे काकडा पेटता
पथ हा धुंडता अंधारात 

परि ते कौतुक जातसे जळून
वाटाडया वाचून आडरानी

करी सोडवण तुझी तू यातून .
आपल्या आपण समजून

उगा नको शोधू व्यर्थ रानोमाळ 
गळ्यातील माळ विसरून

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, २१ सप्टेंबर, २०२६

विनायकास मागणे

मागणे
*******

गुणाकार मन माझे गणाकार व्हावे आता 
अहंकार भंग करी देवा तुच एकदंता ॥

देह बुद्धी नको आता मागणे हे वक्रतुंडा 
संत संग देई सदा सांगणे हे शिवसुता॥

काम क्रोध वारुनिया शुद्ध करा भालचंद्रा 
मोह लोभ मत्सरादी गिळून घ्या लंबोदरा ॥

प्रीत तुझी लाभू दे रे सदोदित गजवक्रा 
तारी मज संकटात तू सदा विघ्न राजेंद्रा ॥

कालभय नको आता वारी वारी गजानना 
पाप ताप भय चिंता दूर करी धूम्रवर्णा ॥

सर्व काळी सर्व ठाई विघ्नहर्ता तुच देवा
भयास भय दाखवी रुप तुझे विकटमेवा ॥

चिंतामणी नाव तुझे सार्थ असे गणपती 
मागतो मी ज्ञान भक्ती विनायका तुजप्रती ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, २० सप्टेंबर, २०२६

पान फाडतांना

पान फाडतांना
*********†*
मन  शोधू नको माझे
तू शब्दात सांडलेले 
अन सांगू नको पुन्हा
जोडाक्षर चुकलेले

होतेच वादळ वेडे 
क्षण एक धरा आले 
विखरून खेळ सारे 
शुन्यी हरवून गेले

आकाश निरभ्र आता 
हि वाळू तीरावरली 
पुसल्या पाऊल खुणा 
ज्या पुसणे होते भाळी

गणणेला अर्थ नाही
मौनाने वाढते अंतर 
विस्मृतीत सुखदायी
चालते जीवन सुंदर 

घे खोल उरी श्वास
तू पान उलटतांना 
दिसणार नाही कुणा
तू पान फाडतांना

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १९ सप्टेंबर, २०२६

स्वामी स्वरूपानंद

स्वामी स्वरूपानंद
**************
अगा स्वामीराया पावसच्या देवा 
जीवाचिया जीवा प्रियोत्तमा ॥१

ऐकता तुमच्या गोड आठवणी 
जातसे भरुनी मन प्रेमे ॥२

तुमची ती मूर्ती ठाकुनिया चित्ती 
होत असे वृत्ती भावमय ॥३

होते पण दुःख आजच्या जन्माचे 
ज्या रूप दर्शनाचे भाग्य नाही ॥४

विश्वाकार तुमच्या पायी ठेवी माथा 
स्वीकारा विक्रांता शरण या ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १८ सप्टेंबर, २०२६

श्रीदत्त

श्री दत्त
******
सारे व्यापूनी जगत 
व्यक्त अव्यक्त रूपात
विश्व पालक श्रीदत्त ॥१

शून्य होऊन निर्वात
गिळे सारे आसमंत 
शिव संहारक श्रीदत्त ॥२

चंद्र सुर्य प्रकाशात
खेळ खेळतो अद्भूत
ऐसा लीलाधर श्रीदत्त ॥३

नच कळता कळत 
ठसा उमटे चित्तात 
ऐसा अगम्य श्रीदत्त ॥४

जरी रुप नामातित 
परी पाहता मनात 
दिसे भक्तास श्रीदत्त ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, १५ सप्टेंबर, २०२६

गणपती बाप्पा

गणपती बाप्पा 
***********
सगुणी राहू दे मज गुंतलेला 
पदी बांधलेला विनायका 

गजवक्रा तुझे रुप मनोहर 
दिसे लंबोदर  बहू गोड

घेऊ दे सदैव डोळ्यात भरून 
हृदयी ठेवून दयाघना

नामरूप तुझे विघ्नी आठवतो
तरूनिया जातो आपोआप 

घरोघरी जातो आरती रमतो
तुझे गीत गातो आनंदाने 

सदा घडो तुझे दर्शन भजन
नामाचे स्मरण गजानना 

एवढीच कर दया गणनाथा
आपुला विक्रांता म्हण बाप्पा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १३ सप्टेंबर, २०२६

पुन्हा पाऊस

पुन्हा पाऊस
**********
रात्रंदिन पडणाऱ्या धारात 
आभाळ येते दाटून घुमसून
अन सांजवेळ जाते निसटून 
पडद्यामधली पडद्यामागून 

रंग कुठे उधळत नाहीत 
पक्षी आवाज करत नाहीत 
काळोखच येतो जणू 
चादरीवर चादर ओढत 

तोच आवाज रिप रिपणारा
पानावर टपटपणारा
पागोळ्या अवतीभोवती 
रव आत जणू घुसणारा 

होते सकाळ तशीच दुपार 
अन् उदास संध्याकाळ
ओल तनाला ओल मनाला
ओला वारा करतो वावर 

काळ दुमडतो उगा ढगात 
केविलवाणा घड्याळ पाहत 
जीवनाची नाव चालते 
संथ हलके हलके वाहत

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १२ सप्टेंबर, २०२६

दत्त पहावा

दत्त 
****
दत्त भजावा मनात दत्त पहावा जनात 
दत्त धरावा उरात 
सर्वकाळ 
दत्त जाणावा सुरात दत्त ऐकावा स्वरात 
दत्त वाचावा पदात  
अनुपम्य 
दत्त पूजावा मूर्तीत दत्त भजावा कीर्तित 
दत्त स्मरावा प्रीतीत 
सदोदित 
दत्त प्रेमाचा पुतळा दत्त लावण्याची कळा 
दत्त शांतीचाच मळा 
मुमुक्षास
दत्त गातागाता मन गेले प्रेमाने भरून 
दत्त कविता होवून 
आले असे 
दत्त मायबाप माझे दत्तकृपा छत्र माझे
दत्त जीवीचे प्रीतीचे 
आत्मभान 
ऐसे जाणूनिया दत्त झाला उगा हा विक्रांत 
बसे एकटक दत्त  
न्याहाळत 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ११ सप्टेंबर, २०२६

बैल .


बैल.
****
कुठे जातात ते गोऱ्हे आणि बैल 
कालवाडी सोबत जन्मा आलेले
गाई सोबत वाढलेले .
कधी खच्ची केलेले 
कधी मोकाट सोडलेले

आम्हाला दिसतात 
हजारो गाईंनी भरलेले गोठे 
ज्या देत असतात दूध 
कित्येक लीटर 
oxytocin इंजेक्शन घेत 

पण ती शेतात राबणारे 
लाकडी गाड्या ओढणारे 
बैल कुठे दिसत नाहीत .

सिलेक्टिव्ह गाईचे प्रजनन करणारे
संशोधन येथे झाले आहे का इथे?
किंवा ते जन्माला आलेले गोऱ्हे 
पाठवले जातात मृत्यूच्या गावात
जन्माला येतात त्वरीत
किंवा दुर्लक्षित करून 
उपाशी मारून 
कुपोषित करून .

आणि आम्ही गोपालाचे स्मरण करत .
आनंदाने सेवन करतो
गोकुळ कृष्णा नंद इत्यादी 
नावाने सजवलेल्या पिशव्यातील दुध 
त्या गायीच्या रक्ताचा शेवटचा थेंब 
दुधात परिवर्तन होईस्तोवर
काढलेले ते दूध
ते दुध.
त्या संपलेल्या गोऱ्हाच्या वाटणीचे .

आता गावोगावी दिसतात 
ते धूर ओकणारे गरगर फिरणारे ट्रॅक्टर 
जे क्षणात नांगरून देतात शेत 
आणि सुटा करून देतात 
मातीचा कण आणि कण
आणि ओढून नेतात
शेकडो किलोचे ओझे विनासायास .

त्यामुळे
हजारो वर्ष तुम्हा आम्हाला पोसणारे 
ते बैलं आता केवळ उरणार आहेत 
गाईला जन्म देणाऱ्या बीजाची बँक 
तुमची आमची दुधाची तृष्णा संपत नाही तोवर.

आणि उद्या काही कारणाने 
माणसातील नराची गरज अशीच संपली तर?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


गुरुवार, १० सप्टेंबर, २०२६

जगण्याच्या वाटा

जगण्याच्या वाटा 
*************
जगण्याच्या माझ्या वाटा 
दत्ता याव्या तुझ्या पथा 

वाहिलेला भार आता 
उतरावा तुझे हाता 

काय काय पोतडीत 
आलो मी रे साठवित

ज्ञान अहंकार मोठा 
देह जन्म वर्ण ताठा

मोडूनिया पाठ गेली 
पाऊले ही भार झाली 

तुझ्याकडे ती येणारी  
चाल आता मंद झाली

आता नको मोकलूस 
दूर दूर ढकलुस 

देई आता दृढ भाव
दावी चैतन्याचा गाव


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ९ सप्टेंबर, २०२६

कृपेची घागर

कृपेची घागर
***
कृपेची घागर ओत डोक्यावर 
जावा मनोमळ वाहूनिया  ॥१

घेई रे कृपाळा तुझा तू करून 
शुचित्व देऊन दगडा या  ॥२

जगत हे व्यर्थ मनी समजलो
तव पदी आलो दत्तात्रेया ॥ ३

चुकला विचार बाटला आचार 
करी रे स्वीकार प्रक्षाळून ॥  ४

माय तू स्नेहाळ प्रेमाची केवळ 
चुकल्या सांभाळ लेकरा या ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ८ सप्टेंबर, २०२६

बंध

बंध
***
मी नच कुणाचा जरी जाणतो रे 
तरी वाहतो रे बंध उरी    ॥

मित्र सखे प्रिय जपे नाती गोती 
जमे सभोवती गर्दी बहु ॥

वाहतो कर्मात उणा व्यवहारी 
जाणे पाने सारी शिशिराची ॥

कुणा उगा सोडू कुणा बळे धरू 
कुणा प्रीती करू सारे तुची ॥

तूच दिले दत्ता सारे प्रियजन 
अन वैरावीण ठेवियले ॥

ठेवियले तैसा राहीन मी दत्ता 
सदोदित चित्ता  परी रहा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ७ सप्टेंबर, २०२६

करुणा

करुणा
*******
 करुणा दत्ताची वचने प्रेमाची 
रत्ने शब्दांची मनी येती ॥
दत्तकृपेचा हा भरा ये सागर 
लाटा लाटा वर उसळती ॥
तोच लिहविता कर्ता करविता 
चालवे विक्रांता सर्वकाळ ॥
लिहिता लिहिता सुखाचा लहरी 
उठे मनावरी पुन्हा पुन्हा ॥
कधीतरी पण देवा शब्दाविण 
हृदयी येऊन भेटी द्या हो ॥
कळल्यावाचून मागतो मागणे 
तुज जे करणे तेच कर ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ६ सप्टेंबर, २०२६

सार्थ करी दत्ता

सार्थ करी दत्ता
************
विश्वाचे कारण तुच दयाघन 
आहे मी जाणून दत्तात्रेया 

परी तव कारणे केवळ जगणे
मीपण सरणे घडेचिना 

अशी माया ओढी मज जगजेठी 
अवघी तोकडी शक्ती पडे 

अगा अवघड संसार दुस्तर 
सांगे वारंवार  जगत हे

परी तुझी माया असे तुझी छाया 
तिला सारावया  कृपा तुझी

देवाच्या भक्तांची लाज देवालागी 
येऊनिया वेगी तारी आता

विक्रांत जीवनी वाहे अहेतूक 
येऊन कौतुक दावी देवा 

सार्थ करी दत्ता तुझे देवपण 
मजला देऊन आलिंगन

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

दरवळ

दरवळ  ******* शब्द काही दिलेस मला  तू  रांगोळीत रंग भरतांना  अन् स्वप्न नव्या जगण्याचे तम प्रकाशी विरघळतांना ॥ थरथरले मृदू ओठ तु...