रविवार, ६ सप्टेंबर, २०२६

सार्थ करी दत्ता

सार्थ करी दत्ता
************
विश्वाचे कारण तुच दयाघन 
आहे मी जाणून दत्तात्रेया 

परी तव कारणे केवळ जगणे
मीपण सरणे घडेचिना 

अशी माया ओढी मज जगजेठी 
अवघी तोकडी शक्ती पडे 

अगा अवघड संसार दुस्तर 
सांगे वारंवार  जगत हे

परी तुझी माया असे तुझी छाया 
तिला सारावया  कृपा तुझी

देवाच्या भक्तांची लाज देवालागी 
येऊनिया वेगी तारी आता

विक्रांत जीवनी वाहे अहेतूक 
येऊन कौतुक दावी देवा 

सार्थ करी दत्ता तुझे देवपण 
मजला देऊन आलिंगन

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ५ सप्टेंबर, २०२६

दत्त कारणे

दत्त कारणे
****
घडो हे जगणे श्री दत्त कारणे 
अन्य न मागणे काही माझे 

घडावे एकदा दत्ताला भेटणे 
मी पण मिटने तया पायी 

स्वामी तो जगाचा माझी या मनाचा 
घडावा तयाचा संग काही 

जळाव्या इतर कामना वासना 
जेणे जन्म पुन्हा घ्यावा लागे 

दत्त प्रेमासाठी पुन्हा जन्मा येणे 
भक्तीत रंगणे मान्य पण

येई झडकरी दत्ता अवधूता 
आसरा विक्रांता देई पदा 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २ सप्टेंबर, २०२६

श्री वासुदेवानंद सरस्वती


प.प.श्री वासुदेवनंद सरस्वती महाराज
****************

आनंदकंदा श्री वासुदेवनंदा 
तोडी भावबंधा आमच्या तू

देई ज्ञान शक्ती देई भावभक्ती 
घालतो मी मिठी तव पदी 

देई गा सन्मती देई बा विरक्ती 
सदाचार नीती कळू दे रे

कळू दे आचार कळू दे विचार 
देई रे आधार मजलागी

घडली ना कधी सेवा आजवर 
भेटी कृपाकर परी तू गा 

तुझिया शब्दात भजले दत्ताला 
व्यक्तअव्यक्ताला कृपा तुझी

तुच दत्त रूप आता रे आम्हाला 
चालवा सांभाळा भक्ती पंथा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ३१ ऑगस्ट, २०२६

हट्ट

हट्ट 
***
हाच हट्ट माझा  पुरा करी देवा 
यावे भक्तीभावा फळ माझ्या 

जाणतो कोरडा तूप तेलाविन 
आलो मी घेऊन नैवेद्य हा 

फुले बाजाराची कुठल्या काळाची 
बोटे व्यापाराची लागलेली 

धूप गंधाकडे नच लक्ष काही 
डोळ्यानी मी पाही तुज फक्त

तुजला स्मरता प्रेमात रंगता 
जाहलो चुकता उपचार 

नको अन्य काही मज तुजविण
हृदयी येऊन रहा फक्त

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ३० ऑगस्ट, २०२६

येणे जाणे

येणेजाणे
*******
आता येणे घडू नये उडणाऱ्या पाखराला
आता देणे उरू नये पराधीन फकीराला ॥

देह काळा बांधलेला क्षणोक्षणी वाहू गेला 
कुठवर सांभाळू या चार-पाच दिवसाला ॥

विश्व चक्री बांधलेले चाक झिजू झिजू गेले 
संपताच बळ त्याचे आता हवे बदलले ॥

परी ती जाणीव वेडी करतसे खळखळ 
येणे जाणे बदलणे व्यर्थहीन आहे खेळ ॥

शोधणाऱ्या सापडते आहे कुठे लिहिलेले 
अनुभवाविन पण हवे थोडे चाललेले ॥

जाण्याआधी जाणण्याचा डाव हवा खेळायला 
जाणे तर होणारच पण हवे कळायला ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २९ ऑगस्ट, २०२६

गणित

गणित
*****

गणित या जगताचे
नाही कुणास सुटत 
सारे आकडे अस्थिर
नाही कुणास कळत

जगी कुणी फुशारतो
पुण्य राही मिरवत 
दिसे तो ही सापडला 
पापाच्या रे तावडीत

दिसे केले पाप ज्यांनी
ते ही सुखी जगतात 
मग पाप काय असे
सारे  घोर गोंधळात

इथे सदैव दिसते
पापपुण्याची मिसळ
पुण्य होते व्यर्थ सारे
आणिक पाप उजळ 

पाप पुण्य ठरवले 
नीती नियमी कोंडले 
पाप लागते कुणाला 
काय कोणी रे पाहिले

सत्य अहिंसा आचार 
कुणी मारतात रेषा 
परद्रव्य निंदा दारा 
कुणा कठीण परीक्षा 

धर्म कर्मात कुणाच्या 
लाखो गरीब ते मेले
हाती घेऊन ते झेंडे 
देश लुटत राहिले 

दान देऊन गरीबी 
कुणी पोसत राहिले 
अन्नछत्र सदावर्त 
कुठे लंगर चालले 

आगा गरीबा वाचून
पुण्य घटणार कसे 
दान उपकार सेवा 
धर्म बाटणार कसे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .





बुधवार, २६ ऑगस्ट, २०२६

तेच तेच मागणे

तेच तेच मागणे
***********
तेच तेच मागणे रे पुन्हा त्याच देवालयी
अरे कशा जात नाही या भिकारड्या सवयी 

धन देई यश देई गाई गुरे बळ देही 
मागण्यात भय थोर नसे भरवसा काही

देतो देव घेतो काय तेही नीट ठाव नाही 
सजलेल्या दुकानात भक्त गिऱ्हाईक होई

धनामना पलीकडे दिव्यत्वाचा शोध काही 
मान्य जीवा असतेच अतृप्ततेची जाण ही 

तीच ती रे प्रार्थना तीच असे आराधना 
धरूनिया तिला सवे जगावे रे या जीवना 

बाकी सारा व्यवहार भय व्यथा कारभार 
पांघरुनी भक्ती कंथा मन शोधते आधार 

बदलती देश तसे देव ही बदलतात 
आधार भय चिंतेचे तसेच ते राहतात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २४ ऑगस्ट, २०२६

मागतो मी

मागतो मी
********
माझ्यासाठी तुझ्याकडे नच काही आराखडे 
जाणतो मी थकलेला
रुढार्थाने  सारे कसे इथे जीणे छान असे
पाहतो मी भोगलेला 
हवे मला जे जे काही अरे दृष्टीपुढे नाही 
जगतो मी ओशाळला 
तरी तुला आळवीत तुझे गुण आठवीत 
लिहतो मी सरावला 
आयुष्याच्या उताराला एकटाच सांडलेला 
राहतो मी कोंडलेला 
आशा पाशी गुंतलेला उरी घाव झेललेला 
हसतो मी उबगला 
नको देऊ काही जरी संसारात ठेवी तरी
राहतो मी गुंडाळला 
दिशा ध्येय हरवला धोंडा एक उताराला 
टाकतो मी कंटाळला 
जरी भुल जात नाही स्वप्न शिळी होत नाही 
ठेवतो मी फडतळा 
दिसे दिन सरलले निखारेही विझलेले 
टाकतो मी कोपऱ्याला 
जुने सारे सरू दे रे खरे खुरे जगू दे रे 
मागतो मी संचिताला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, २२ ऑगस्ट, २०२६

तू गेल्यावर

तू गेल्यावर
*********
असणे तुझे जीवनाला अवघे व्यापून होते 
प्रेमानुबंध क्षणाक्षणाला सदैव बांधून होते 

प्रेमवृक्ष तू आयुष्यात माझ्या होऊन आला 
प्रेमळ मंगल सुखाचे रूप मनोहर झाला 

तुझ्याविना दिन उजाडे असे कधी नच झाले
तुझ्याविना रात्र मावळे असे कधी नच घडले 

ध्यानीमनी स्वप्नी माझ्या होते तुझेच वावरणे 
स्वप्नवतच होते जणू हे सारे आनंदाने जगणे 

अन्  आज गेलास तू झाले व्यर्थ सारे लढणे
सरली एक कथा रुपेरी अन ओठावरचे गाणे 

परी जाणते हाती आहे अजून तुझीच स्वप्ने
स्वप्नपूर्ती ती करतांना घडेल सवे तव जगणे


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २१ ऑगस्ट, २०२६

शांताराम महाजन सिनीअर फार्मासिस्ट निवृत्ती दिना निमित्त .

शांताराम महाजन  सिनीअर फार्मासिस्ट 
निवृत्ती दिना निमित्त .
************
मुंबई महानगरपालिकेत 
काही भाग्यवान विभाग आणि कर्मचारी आहेत
त्यातीलच एक  विभाग म्हणजे 
फार्मसी डिपार्टमेंट आणि 
ते कर्मचारी म्हणजे औषध निर्माता .
रुग्णालय आणि दवाखाने 
फक्त डॉक्टर वर चालत नाहीत 
त्याला लागतात औषधे अन् इतर पुरक साधने
आणि ती हवी तेवढी हवी तेव्हा हवी तशी पुरवणे 
हे फार अवघड काम 
पण हा विभाग ते फार प्रामाणिकपणे करत आहे 

या परंपरेतील एक तसाच प्रामाणिक 
कष्टाळू दूरदर्शी काटेकोर पाईक 
म्हणजेच शांताराम महाजन 

शिवाजी महाराजांचे सारेच सेनापती धुरंधर होते 
त्याप्रमाणे रुग्णालयातील
सारे सिनिअर फार्मासिस्ट 
हे अतिशय कार्य कुशल होते  

महाजन एक व्यक्ती म्हणून ही 
मला तेवढेच भावतात ,आवडतात.
ते अतिशय नम्र सात्विक शांत आहेत 
जणू शांताराम हे नाव सार्थ करतात
त्यांचे वागणे बोलणे वावरणे म्हणजे 
एखाद्या नंदादीपासारखे असते 
समोरच्याला न दुखावणे 
जेवढी होईल तेवढी मदत करणे 
एवढेच नव्हे तर कधी कधी 
समोरच्याचे ओझेही खांद्यावर वाहणे
ते सहज करतात .
पण ती वेळ परिस्थिती गरज
ती तातडी निभावून नेतात 
औषधाचा निर्विघ्न पुरेसा आणि 
सततचा प्रवाह चालू ठेवतात
महाजन आणि त्यांचे सहकारी यांचे
हे फार मोठी योगदान आहे 

व्हायचा, त्यांनाही त्रास व्हायचा 
कधी कामाचा भार पडायचा 
कधी एकटेपणी गाडा रेटावा लागायचा  
त्यातच कधी औषध साठा उथीरा यायचा 
तर कधी अवेळीच यायचा 
त्यावेळी आलेल्या माल उतरवून घेणे 
व्यवस्थित ठेवणे पुन्हा रचने 
यात त्यांना  ड्युटी अतिरिक्त 
कित्येक तास द्यावे लागायचे 
पण कर्तव्याचा हा भाग त्यांनी 
सहज स्वीकारला होता 

दुसऱ्या दिवशी फक्त 
साहेब संध्याकाळचे सहा सात वाजले 
आणि घरी जायला दहा वाजले 
एवढे बोलली की विषय संपला 

त्या बदल्यात काहीही मागणी नसायची
काही Favour किंवा मोबदल्याची अपेक्षा नसायची 
त्यांना फक्त सोबतीला 
प्रामाणिक कष्टाळू कामगार लागायचे 
त्यासाठी त्यांचा हट्ट असायचा
ती पूर्तता झाली की मग ते खुश असायचे

 शाळेतील फर्मासी डिपार्टमेंट चालवणे
( सोबत ऑफिसही )
एक भयंकर दिव्य होते 
तेथे माल ठेवणे रचने वितरण करणे 
मोठी परिक्षाच होती
त्यांनी ज्या पद्धतीने केले त्यासाठी त्यांना सलाम 

कितीही चांगले अन मोठे काम असले
तरी ते काम एक मोठी जबाबदारी असते 
जबाबदारी सोबत थोडी 
काळजी टेन्शन वैताग हा येतोच येतो 
आणि निवृत्तीचे वेध लागताच
मन अधिकच काळजीपूर्वक वागू लागते 
त्या दिवसाची वाट पाहू लागते 
मी निवृत्त झालो तेव्हाच महाजनांचा लागलेले 
हे वेध मला जाणवत होते 
साहेब आता माझे फक्त दीड वर्ष राहीले 
ते म्हणायचे .
आणि आता तो महिना उजाडला आहे 
फक्त दहा दिवस उरले आहेत 
शर्यत संपली आहे फक्त 
शर्यतीतील शेवटच्या दोरीला 
हात लावायचे राहिले आहे

नंतर ते काम करतील न करतील माहित नाही 
पण ते कुठलेही टेन्शन नसलेले 
शांत निरामय आरोग्य संपन्न जीवन 
त्यांना मिळावे हीच माझी परमेश्वरा जवळ प्रार्थना
 धन्यवाद

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २० ऑगस्ट, २०२६

चांदण्याचे तळे

चांदण्याचे तळे
************
पंचतत्वाचाच देह   पुन्हा पंचतत्वी गेला 
पाश माया ममतेचा   एक तुटूनिया गेला

पाश घरातले सारे     तया घरीच राहिले 
चूड देऊनिया देहा     सारे प्रियजन गेले 

इथे येऊन लाखदा     मना जग हे सुटेना 
देहबंधाची या गोडी    मुळीसुद्धा सोडवेना

आले गेले प्रियजन     तया जगात गुंतले 
पंच इंद्रिया सकट       सुख दुःखात बुडाले

दुःख कुणाचे कुणाला   शुष्क व्यवहार सारे 
शोध सुखाचा सदैव     जगी वाहतात वारे

याद मरणाची मनी       सारे वागवती जरी 
क्षण भोग हातातले       घेती कवळून उरी

तुझे मरण विक्रांता       नसे फारसे वेगळे
नको गुंतवू जीवास       जग चांदण्याचे तळे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, १८ ऑगस्ट, २०२६

मनशून्य


शून्य
****

मनाच्या गाभारी प्रगटले शून्य 
जन्म प्रश्नचिन्ह पांघरले ॥१

मोडले पडले इमले बांधले 
स्वर्गावरी गेले स्वप्न वेडे ॥२

वात ना प्रकाश रूप ना आकाश 
शब्दांचा प्रवास ठोठावला ॥३

नुरले मागणे नुरले रडणे 
भव भुता भेणे नसलेल्या ॥४

उरले केवळ रूप गुण उणे 
मी पण असणे सर्ववत ॥५

माझ्यात शून्य शून्यात वा मी 
वाहणे ते कर्मी घडू आले ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

कर्म


कर्म 
****
कर्मात गुंतला काय व्यवहार 
अनंत अपार जीवनाचा 
कर्मातून कर्म घडतसे जन्म 
दिसे अंतहीन प्रवास हा

थांबू म्हणूनही थांबता येईना 
उतार माईना डोळीयात 
मग अनुचित अथवा उचित 
आपल्या हातात एवढेच 

मज कर्मफळ गमे काल्पनिक 
चालविण्या लोक नीतीवर 
कुणा कळे जन्म आणिक मरणे
आगा हे वाहणे प्रवाहात

तरीही घडावे जगणे सुंदर 
उदात्त उदार प्रेममय
स्वर्ग आशेविन नर्क भयाविन 
जन्म फळाविन काल्पनिक

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मठ

मठ
****

दिसतात मठ कुठे मोक्यावर 
माई तटावर बांधलेले ॥ १

पेरलेले शेत मग्न उत्पन्नात 
पोटार्थी महंत किती एक ॥२

सुरेख सुंदर सजले मंदिर 
जन धनावर पराधीन ॥३

करती पूजन करती यजन 
व्यवहारी मन रमलेले ॥४

सुटते ना पोट नच सुटे छत
 सुरक्षेचे तट देहाचे या ॥५ .

काय तो वाईट आहे रे संसार 
जीवन स्वीकार असलेला ॥६

विक्रांत पाहतो असाही पसारा 
मायेची ही तऱ्हा विलक्षण ॥ ७

आणि चाले पुढे आपुलिया वाटे 
चुकवित काटे मुकाट्याने ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

समाधान

समाधान
*******
असे समाधान थेँब अमृताचा 
प्राण साधनेचा साधकाच्या ॥१

समाधानाविना येथे येते न रुजून 
ध्यान हे सजून अंतरंगी ॥२

शांती तयाचे रे असे बाह्यरंग 
देखतसे जग डोळ्यांनी ॥३

आणिक ती दया येते ओघळून 
समाधानातून सर्वाभुती ॥४

सांगती श्री गुरु खूण अंतरीची 
वाट साधनेची शिष्यालागी ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १७ ऑगस्ट, २०२६

जगदीश महाराज (झगडीया मढी)


जगदीश महाराज  (झगडीया मढी)
 नर्मदाकाठच्या कविता
***************************
निर्मळ डोळ्यांचा मधुर वाणीचा 
नर्मदा तीरीचा साधू एक ॥१

जरी भला मोठा मांडला पसारा 
नव्हता रे वारा अहंकारा ॥२

पुसे एकेका येऊन कुशल 
आग्रह प्रेमळ शब्दांमध्ये ॥३

जणू जंगलात मधुर रसाचा 
तरू हा फळांचा भरलेला ॥४

जणू वाटेवर वृक्ष चंदनाचा 
शितल छायेचा श्रमल्यांना ॥५

पुत्र नर्मदेचा भेटला मायेचा 
स्पर्श माहेरचा मना झाला ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मन

मन
.****
मनातून मन वजा होत नाही 
आणि जन्म वाही जीवनाला ॥१

धनामागे मन देवद्वारी मन 
शोधे कणकण सुखाचाच ॥२

अस्थिर अभंग मनाचे तरंग 
बदलती रंग क्षणोक्षणी ॥३

कधी विलक्षण पाहून भोगून 
जाते हरपून मन वेडे ॥४

तेच विलोपन शून्य आठवून 
भोगू पाहे क्षण त्याच रीती ॥५

मना न कळते तेव्हा ते नव्हते 
आनंदच होते शब्दातीत ॥६

तेव्हा जे कळते मना जे दिसते 
अरे ते नसते शोधलेले ॥७

विक्रांत मनाचे पाहतो नर्तन
अतळ जाणून अस्तित्वास ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १६ ऑगस्ट, २०२६

विठ्ठल दर्शन आषाढी

विठ्ठल दर्शन (आषाढी)
*****************

पाहिला मी देव उभा विटेवर 
सावळा सुंदर मनोहर

पाहिला ना वेष नच वा मुकुट 
चंदनाचा नीट गंध उभा 

पाहिले न हार नच वा पुजारी 
कमान रुपेरी समोरील 

मुखावर डोळे होते खिळलेले 
शब्द विरलेले मनातील 

आले न मागणे काहीच सांगणे 
एक शून्य गाणे भरलेले 

होते खेचणारे जरी ओढणारे 
पापण्यांची दारे मिटली ना 

युगांची तहान मिटली वाढली 
स्पर्शा न कळली पदावर 

विक्रांता कळेना काय ते घडले 
शब्द न उरले सांगावया

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १५ ऑगस्ट, २०२६

१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास


१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास
**************************
हे माझ्या सुंदर देशा 
तुझ्यासाठी मी फारसे काही करू शकलो नाही. 
घरदार संसार पोट यापलीकडे  
जीवनात काही घडलेही नाही 
पण मला समाधान एकाच गोष्टीचे आहे .
तुला लागलेल्या भ्रष्टाचाराच्या कीड्यात 
मी समाविष्ट झालो नाही.

हे माझ्या पवित्र देशा 
तुझ्यासाठी उज्वल अथांग दैदीप्यमान 
असे काही मी करू शकलो नाही. 
कदाचित तेवढी माझी क्षमता नसेलही 
पण नाकासमोरील रेष मी कधीही चुकवली नाही
कुणाचे वाईट केले नाही कुणाचे शापही  घेतले नाही

हे माझ्या महान देशा
ज्याने तुझे यश कीर्ती महिमान वाढेल 
असे काहीही महत्कार्य माझ्या हातून खरेच घडले नाही.
पण माझ्यातील भारतीयत्वाला 
मी कधीही डाग लागू दिला नाही. 

हे माझ्या मंगलमय देशा 
या भूमीत जगणाऱ्या बांधवांचे
दारिद्र्य रोगराई  दुःख
ती आर्थिक सामाजिक विषमता 
मी  किंचितही कमी करू शकलो नाही
पण कष्टणाऱ्या कुठल्याही कामगाराला 
मी कधीही माझ्याहून कमी लेखले नाही .

हे माझ्या अद्वितीय देशा. 
वायव्य उत्तर आणि पश्चिमेकडून 
तुझे तोडले गेलेले  लचके 
यावर कुठलीही मलमपट्टी मला करता आली नाही. 
तुझ्या जखमा भरता आल्या नाही 
पण त्यांचे समर्थन करणाऱ्यांना 
मी कधीही साथ दिली नाही.
अखंड भारताचे स्वप्न माझे कधीही भंगले नाही

हे माझ्या प्राणप्रिय देशा 
परधर्मात जाणाऱ्या बांधवांना 
मी रोखू शकलो नाही 
आणि गेलेल्यांना परतही आणू शकलो नाही.
माझ्या धर्मातील जुनाट कालबाह्य रुढी 
जातीय व्यवस्था यांना बदलूही शकलो नाही.
पण मी कधीही जात मानली नाही 
माणुसकी धर्म सोडला नाही.

हे माझ्या गौरवशाली देशा
मी जाणतो तुझे गत वैभव आणि 
तुझ्यावर ओढवलेली आजची स्थितीही
तू अजूनही संतांच्या महात्म्यांच्या 
अन दृष्ट्या पुरुषांच्या स्वप्नातील भारत झाला नाही.
पण तुझ्या आत्मीक आध्यात्मिक शक्ती वरचा, 
अलौकिक वारश्यावरचा
माझा विश्वास किंचितही कमी झाला नाही.

हे माझ्या जीवलग देशा 
हा देश इथले धर्म ही संस्कृती पुनर्जन्म मानते
अन् या सिद्धांतावर विश्वास असलेला मी 
त्या सर्व शक्तिमान परमेश्वरला  प्रार्थना करतो 

की मला पुन्हा पुन्हा या भूमीतच जन्माला येऊ दे.
सदैव तुझ्या ऋणात राहू दे 
जोवर इथे रामराज्याचा उदय होत नाही 
तोवर तुझ्या यश अन् कीर्ती साठी हा देह झिजू दे 
इवल्याशा खारीगत मला तुझी सेवा करता येऊ दे .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


कोरे पान

कोरे पान 
********
बोल सखीचे चैत्र चांदणे
नसून शब्दी उगा सांडणे 
गूढ नव्हते गुपित काही 
झऱ्यागत ते मुक्त वाहणे

काही घटना काही घडले .
खोल मानस उलगडणे
अपेक्षेविन खांद्यावरचा 
भार हळू हलका करणे 

शब्द एकेक वेलीवरले 
ओघळूनिया फुल जाहले
अन झेलता तया श्रुतीत
स्वरावाचून गाणे सजले

गमे अचानक आगंतुक
परी प्रतिक्षा मना ठावूक
ग्रीष्ण तापल्या भूमीवरती 
सर मृगाची ये आपसुक

होईल कधी ही वर्षा पुन्हा
अन उमलून येईल रान ?
सरे बोलणे हो पूर्णविराम 
परी उत्कंठीत कोरे पान !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



गुरुवार, १३ ऑगस्ट, २०२६

इथे तिथे

इथे तिथे
*******
रे ते गाव माझे होते 
की हे गाव माझे आहे
मज कळेना काहीच
हे भास कशाचे आहे

तिथे खूप यातायात 
होते चालणे उन्हात 
पण स्वीकार मनात 
पाप हे जळते तपात

इथेही आहे चालत
जगण्यासवे वाहत
गमे अवघेच जीणे 
चाले स्वप्नीच्या स्वप्नात

तिथेपण पोट होते 
निद्रे हवे छत होते .
खात्री वाचून पावुल
तरीही  पडत होते

मीच होतो तिथे तोच
माझेपणी मिरवत
काही कळल्यावाचून
उगाच ओझे वाहत

इथे तिथे जगणे हे
दिसते एकच होते 
नच कळे मग सवे
आले काय गेले होते ?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १२ ऑगस्ट, २०२६

देवदारी

देवदारी
*****
महापूर देवदारी 
भक्तांचा या आला आला 
पावूनिया पंढरीला
धन्य धन्य आज झाला ॥१

एक एक शिरोमणी 
भावभक्तीत न्हाईला 
एक एक मुखावर 
हर्ष सात्विक दाटला ॥२

धवल गर्दीत त्यांचे 
मनही धवल झाले 
हात टेबलाखालचे 
बुक्का गुलाली रंगले ॥३

कोण खरा कोण खोटा 
प्रश्न मनास पडला 
अशा दुभंग चित्तात 
नाद मृदुंग कुठला ॥४

आले इतुकेच जन 
जर झाले पुण्यवंत 
भ्रष्ट जीवनाचा त्यांच्या 
जर करूनिया अंत ॥५

मुक्ती आणि वैकुंठाचा 
वृथा थांबेल रे शोध 
जन्म सुखावेल सारा
देह पंढरी हा होत ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ११ ऑगस्ट, २०२६

संत सहवास

संत  सहवास   .
*******
संताची संगत शरद चांदणे
अंतरी भिजणे चिंब प्रेमे ॥ १

संताचे बोलणे छाया घनदाट 
शब्द दावी वाट प्रेम भरे ॥२

देवा तुझी प्राप्ती किती रे कठीण 
परि मी पाहिन वाट युगे ॥३

पण खचताच जीवाचा या धीर 
दाटताच नीर नयनात ॥ ४

तयाविन मज नच रे आधार 
मायबाप थोर कृपावंत ॥५

तुझ्या विरहाचे दु:ख मी साहीन
निश्चिंत राहीन तयामुळे ॥ ६

आधार दिलासा सोबत भरोसा 
तमी कवडसा जीवनी ते॥ ७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ९ ऑगस्ट, २०२६

प्राणप्रिय

प्राणप्रिय
*******
आज माझ्या ओठावरी 
तुझे गाणे नाही जरी 
काळजात पिळ खोल 
वेदनांचे गाव उरी ॥१

बोलावून प्राणप्रिय 
येणे तव झाले नाही 
असूनही ध्यास तुझा 
रूप दिसलेच नाही ॥२

जपुनिया जीवापाड 
निसटले काहीतरी
ठाव तुझे घर जरी
हरवलो रहदारी ॥३

रोज रोज स्वप्न तुझी 
भूल होती जीवावरी 
जाणूनही अप्राप्य तू
डोळे तुझ्या येण्यावरी ॥४

फार फार कधीतरी 
होते दवबिंदू करी 
ओघळले कुण्या क्षणी
येता येता ओठावरी ॥५

मोहजाल त्या कणांचे 
व्यापुनिया मनावरी
अधीर हे जिणे माझे 
सरो तुझ्या दारावरी ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ८ ऑगस्ट, २०२६

पंढरपूर आषाढीनिमित्त

 
पंढरपूर (आषाढीनिमित्त)
********************
घरोघरी होती दुकानं थाटली 
पंढरी ती झाली मॉल जैसी ॥१
गल्ली बोळातून सामान विकती 
चहावाले किती दारोदारी ॥२
विकती खेळणी प्रसाद फराळ 
अबीर गुलाल कुण्या दारी ॥३
लॉजिंग बोर्डिंग किती घरे झाली 
कुटुंबे धाडली गावाकडे ॥४
जिथे जावे तिथे माणसे भरली 
जागा न उरली मुंगीसही ॥५
दिसली न पशु कुठे न पाखरे 
क्वचित ते कुत्रे एखादे रे ॥६
महाद्वारी खच लोंढे माणसांचे 
भरदिस साचे मध्य रात्री ॥७
नाद विठ्ठलाचा गजर माऊली 
अवघी जागली पंढरी ही ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ७ ऑगस्ट, २०२६

दर्शन

दर्शन
*****
आलो तैसा गेलो कळल्या वाचून
घडले दर्शन विठ्ठलाचे ॥१
 वाया न हे जावे क्षण दर्शनाचे
म्हणून डोळ्यांचे द्वार टक्क ॥२
चालणे कुठले कुणी ढकलले 
शरीर वाकले यंत्रवत ॥३
पदासी त्या हात लागले क्षणात 
सर्वस्व तयात ओतले मी ॥४
पुढे चार-पाच पाऊले चाललो 
माघारी वळलो एक वार ॥५
डोळे न भरले शब्द नुमटले 
हात जोडलेले होते फक्त ॥६
काही मिळवणे नव्हते कशात 
खोलवर रिक्त- पण होते ॥७
पुरवली हौस पुन्हा पांडुरंगा 
रहा अंतरंगा व्यापुनिया. ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ६ ऑगस्ट, २०२६

आषाढीची चंद्रभागा

आषाढीची चंद्रभागा 
***************
आषाढीची रम्य  दिसे चंद्रभागा 
क्षेम पांडुरंगा देत असे

मातीचा हा रंग घेत चंद्रभागा 
वाहतसे गंगा पुण्यदायी 

वाहते न माती ताप या जनांचे 
पाप रे जन्मांचे ओघामध्ये

दुर्गंधी वाचून होते वाळवंट 
आनंदाचे लोट भक्ता मनी

लाख लाख जन सुखात न्हावून 
पुंडलिका भेटून निघालेले

असेच रहावे सदा सर्वकाळ 
सुखाचे आभाळ दाटलेले

उमटे मनात सहज प्रार्थना 
देवा जनार्दना पूर्ण करी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

झुळूक

झुळूक
******
या प्रार्थना प्रदक्षिणा 
साऱ्याच व्यर्थ आहे
कृष्णाविन कुरुक्षेत्री 
भटकतो पार्थ आहे 

ये आडवी सदैव इथे 
माणसाची जात आहे
नात्यात गुंतलो वृथा 
तरी जगणे वाहत आहे

वेचलेले हरेक फुल  
जपले या मनात आहे 
क्षण सुखाची माळ परि 
आता ओघळत आहे

ना वांछीले सौख्य कधी 
जाणून माझ्यात आहे 
जे होते आणि आहे ते 
जाणले की सरत आहे

नव्हतेच ओझे कश्याचे 
असणे तरंगत आहे
परी दिसली न झुळूक ती 
प्राण जिला शोधत आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ५ ऑगस्ट, २०२६

व्यापून

व्यापून 
*****
आज तू व्यापून मनास
आषाढीच्या नभागत 
तेच आभाळ स्मृतीचे
घेवून साऱ्या अवकाशात 

डोळे मिटता तुच चित्रात
उघड्या डोळी तूच चित्तात
आज कळेना काय जाहले
उधाण भरले जणू शिडात 

तुझे बोलणे तुझे पाहणे 
ते क्षण झरत्या पाण्यागत
तुझे हसणे तुझे रुसणे 
रुंजी घालतात मनात

किती दिन सरले मिटले
जणू  कालच सारे घडले 
त्या हळुवार बंधनांनी 
जन्म जीवनास ओलांडले 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ४ ऑगस्ट, २०२६

नर्मदा कृपा


नर्मदा कृपा 
********
नव्हतीच खात्री जराही मजला
परी तू हाताला
धरीलेस ॥
नव्हते ठावुक चालेल की नाही 
धाडस तरीही 
केले काही ॥
होतीच देहाची विकल या दशा 
थकल्या जीर्णश्या
वस्त्रागत ॥
कीर्ती ती कृपेची होती मी ऐकली
साधूनीं गाईली
वारंवारं ॥
होता तेवढाच मजला आधार 
तया जीवावर 
निघालो मी  ॥
नच तू धाडले परत माघारी 
दया दीनावरी 
केली माय ॥
विक्रांत कृतज्ञ तुझा जन्मभर
वाहीलास भार 
सदा माझा ॥ 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

नारळ


नारळ
****
साधू आले साधू गेले 
थोडे करून नारळ ओले 
भिजली शेंडी करवंटी
काहीतरी काम झाले 

पाणी आतले आत रहीले 
वर ओतले सुकून गेले 
म्हणती कुणी पुण्य फळले 
नारळाचे आयुष्य वाढले 

फुटेल नारळ कधीतरी तो
भाजी चटणी होत कशाची 
पाणी ओतल्या साधूची वा 
सजेल थाळी अन्य कुणाची 

विक्रांत पडून रहा पोत्यात 
बघ नारळ केवळ फुटतात 
कधी सुके तर कधी ओले 
अन्य न देवाजीच्या मनात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १ ऑगस्ट, २०२६

कोरलेले

कोरलेले
*******
लिहले मनात काही
पुसता सहज येते
ह्र्दयात कोरलेले
मिटता कधी न येते 

असतेच विश्व छोटे 
अदृष्य कधी कधी ते 
आकाश चांदण्याचे हे
कधी विझत नसते

येतात ऋतू किती नि 
वय ओघळून जाते
मन कोवळे क्षितीजी 
विभ्रमात दंग असते

म्हणतात शाप कुणी 
वरदान तेच असते 
असती भाग्यवंत जे
स्वप्न तयास भेटते 

पाहून तयास सुखे
पुन: पुन्हा धन्य व्हावे
क्षण भेटले अमुल्य
उरात सदा जपावे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


मेट्रन दुर्गा चौधरी निवृत्ती दिनानिमित्त .

मेट्रन दुर्गा चौधरी (निवृत्ती दिनानिमित्त )
*********************"

दुर्गा नाव असलेली 
आणि मेट्रन पदावर बसलेली व्यक्ती 
एवढी शांत सहज आणि 
मनमिळावू असू शकते. 
खरंच वाटत नाही. 
दुर्गा मेट्रन पहिल्या की
शालिनीता नम्रता कर्तव्यपरायनता 
हे सद्गुण प्रत्यक्ष मूर्तीमंत
डोळ्यासमोर उभे आहेत असे वाटायचे.
काही लोकांना सवय असते
आपले अस्तित्व सिद्ध करायचे 
अंडरलाईन करायचे वा बोल्ड करायचे.
मी पणाने सर्वात मध्यावर राहायचे
आणि जर हुकुमाचे पत्ते हातात असेल तर 
मग काही विचारायलाच नको

या साऱ्याहून 
दुर्गा मेट्रन फार वेगळ्या होत्या
याचा अर्थ त्यांनी 
रुग्णालय वाऱ्यावर सोडले नव्हते 
आपल्या कामात कुचराई केली नव्हती .
काही कठोर निर्णय घेतले असतील
कुणी दुखावले गेले असेलही .
पण कठोर निर्णय घेताना 
माणूसकीला तडा लागू नये 
याची त्यांनी काळजी घेतली .

शांत सुस्वाभावी निर्मळ प्रेमळ व्यक्तीला 
उच्च पदावर नेहमीच 
अधिक त्रास सहन करावा लागतो .
कदाचित दैव यांच्या चांगुलपणाची 
परीक्षा घेत असते.
कदाचित सूड ही घेत असते .

या साऱ्या सत्वपरीक्षेतून 
त्या सुखरूप बाहेर पडल्या .
आपले व्यक्तिमत्त्वाला 
आपल्या आंतरिक स्वभावाला गुणधर्माला
 कुठल्याही प्रकारचे ओरखडे 
न पडता निवृत्त झाल्या .
हि खूप आनंदाची आणि कौतुकाची गोष्ट आहे .

त्यांचे उर्वरित आयुष्य 
सुखी समाधानी आनंदी जाईल 
याबद्दल मला तीळमात्र ही शंका नाही .
तरीही परमेश्वरा चरणी 
त्या सदैव आनंदी निरोगी राहू ही प्रार्थना करतो .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ३० जुलै, २०२६

आधार

आधार
******
देव का रे कोपतो हा
रागावून कुणावरी 
देव का रे धावतो हा
आपल्या त्या कुणासाठी 

देव का रे राखतो हा 
दुजा भाव मुलांसाठी 
जर ऐसे घडे तर
देवपण कश्यासाठी 

माणसांनी भोवतली 
जणू जाळे विणले रे
अडकलो मी म्हणुनी 
पाही त्राही करती रे 

हवा का मनास देव 
त्याचे त्यास नच कळे
प्रश्न चिन्ही अस्तित्व हे
नि तर्क सारे पांगळे 

आणि वाटा लाख इथे 
धावण्यास सैरा वैरा 
अंत हिन प्रवाहाला
नच दिसतो किनारा 

डोळसाचे भान वेडे
अंतरात खिळलेले 
देवपण असो नसो 
आधार ते सोडलेले 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 






मंगळवार, २८ जुलै, २०२६

वारी

वारी
*****
महाद्वारी दाटीवाटी
लाखो भक्त चालतात
आषाढीच्या सोहळ्यात 
धुंद होत नाचतात 

मैलोमैल रांग इथे
तासोंतास लागतात
क्षणभर भेटीसाठी
किती किती श्रमतात

निर्विकार देव पण
उभा स्तब्ध विटेवर 
अन् कर्म चक्र धावे 
तयाच्या त्या गतीवर 

कुणा देव पावतो हा 
असे कुणी म्हणतात 
कुणासाठी धाव घेई  
पुन्हा पुन्हा संकटात 
 
परी दुःख जीवनाचे 
नच दिसे निवळले
त्याच ताप त्रयी दिसे 
जग असे पोळलेले

तया कृपे लाभवंत 
जरी थोडे भाग्यवंत
लाखो लोक मग इथे 
का रे उगा कष्टतात?

काय इथे वारी असे 
थोडाफार विरंगुळा?
दिर्घ श्वास संसाराचा
थोडा होण्यास मोकळा ?

समूहाचे संमोहन ?
असे काय खुळेपण?
परतून घरी येता 
तेच दिसते जीवन

येथ का रे घडते ना 
अमुलाग्र स्थित्यंतर
आला गेला विक्रांत हा 
फक्त भार पायावर 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


सोमवार, २० जुलै, २०२६

धुनी

धुनी
*****
माय नर्मदा प्रवाही
गेला ओंडका वाहत
किती पार केली गावे
किती ओलांडले घाट 

जल गेले हरपून 
नील रत्न सागरात
परी राहिला ओंडका 
उगा लाटांशी खेळत 

काय करावे ते आता
त्याचे त्यालाही कळेना 
करी कृपा तयावर 
धाड कुठल्या अंगणा 

पृथ्वी तत्व अवघड 
नच होणार ग पाणी 
देई कृपेची ठिणगी 
तया मिळो एक धुनी 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १९ जुलै, २०२६

लालायीत

लालायित
******
तुझिया कृपेला झालो लालायीत 
म्हणून दारात उभा राही 

तुझिया प्रीतीत जाहलो आशिक 
होऊन बटिक दारी आलो

तुझिया नावाचा जाहलो व्यसनी 
म्हणून अंगणी ठाण दिले 

तुझिया प्रीतीने गेलो रे भाळून 
मन हे माळून दिले तुला 

तुझिया रूपाचे जाहले मोहन 
पाहिल्या वाचून जीव जडे 

अगा दयाघना कृपेच्या सागरा 
विक्रांत पामरा देई थारा 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १७ जुलै, २०२६

वर्दी आणि प्रजा

वर्दीआणि प्रजा 
************
डरपोक प्रजा घाबरे वर्दीला 
साहेबी काठीला अजूनही ॥
अजूनही माथी गोरा तो साहेब 
करतो रुबाब बुटातला ॥
कोठडीची भीती हर एक मनात 
तयाच्या ताब्यात कायदा रे ॥
होता मर्जी खप्पा काय करतील 
कसे धरतील कोणा ठाव ॥
राहा रे लांब तयाच्या पासून 
पडो ना चुकून गाठ त्यांची ॥
जणू साडेसाती तया तावडीत 
ते नच सोडतात शनीसही ॥
एकच ती भाषा तया ऐकू येते 
अन चालवते तेच मंत्र ॥
किती फोडा टाहोआणि मारा हाका
जातात रे फुका तया विन ॥
जन मनातील चित्र हे दाहक 
सेवक भक्षक कळेचि ना ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १५ जुलै, २०२६

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)
*******
देही सजलेली वाट मळलेली 
उधळून माती नभी दाटलेली 

तीच तीच वाट जरी पायाखाली 
हर दिन नव्या स्पर्शी भिजलेली 

कधी अचानक पायाखाली काटे 
कधी हळुवार दव ओले दाटे 

घडे जिवलग भेटी रोज इथे 
रोज अलगुज प्रेम सुरावते 

इथे कुणी कुणा आहे बांधलेले 
आकाश धरेला आहे टेकलेले 

तृप्तीत सुखाच्या जीव घे उखाणे 
अन ओठावर रोज येते गाणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, १४ जुलै, २०२६

उधारी

उधारी
*****
ठेवू नको देवा कुणाची उधारी 
माझ्या उरावरी येथे आता ॥ १

फिटू दे रे कर्ज माझे हे सव्याज 
नको देवा लाज आणू मज ॥२

कुणाच्या धनाचे कुणाच्या मनाचे 
ऋणानुबंधाचे माप नको ॥३

असो मोहमयी असू दे लाघवी 
कारणे आघवी येरझारा ॥४

द्वेष इर्षा वैर राहिली चुकून 
टाक रे पुसून अंश नको ॥५

मग मी दयाळा होत निरंजन 
जावा मिसळून तुझ्या तेजी ॥६

फिटो सारी देणे दे दिवाळखोरी 
विक्रांता भिकारी सुखे कर ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, १३ जुलै, २०२६

ओंकारेश्वर ला

 ॐकारेश्वर (नर्मदाकाठ च्या कविता )
********
श्रद्धेचा व्यापार खुळखुळे भक्ती 
तरी देवा तिथे दिसे तुझी वस्ती 

इथे पूर्ण होती किती मनोरथ
भावभक्ती वाहे किती हृदयात 

जरी जन खुळे कळेना आचार 
डोंगर घाणीचे दोन्ही तीरावर 

परि भाविकांचा ओघ हा थांबेना
नभ व्यापोनिया शिवाच्या गर्जना

कुणी भटकती नौकेत फिरती
पाण्यात मस्तीत कुणी तरंगती

खळखळ करे माय नर्मदा ती
ऊर्जेचे अपार लोट उधळती

नाही दुजाभाव कुण्या जीवाप्रती
अपार अद्भुत सर्वाभूती प्रीती

नमन तुझिया अगम्य लिलेला 
विक्रांत पावन पुण्यनगरीला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ११ जुलै, २०२६

सर


सर
****
कधी ओघळेल प्रभू प्रेम सर 
मनी झरझर तृषार्थ या  ॥

कधी ओलावेल मृतिका चित्तीची 
रुजेल भक्तीची बी बियाणे ॥

कधी विरूढेल ज्ञानाची पालवी 
भक्तीत लाघवी नटलेली ॥

कधी हे फळेल आत्मज्ञान उरी 
कृतार्थ कुसरी सजेल मी ॥

कधी मी पाहीन तुझे प्रेम सुख 
सुखराशी हाक ऐक माझी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

डुकरांच्या गल्लीतून

डुकरांच्या गल्लीतून
****************
डुकरांच्या गल्लीतून असे येणे जाणे घरी 
मग चावणारच डुक्कर कुणा कधीतरी 

काळी पांढरी हिरवी निळी कधी तर
चक्क बहुरंगी असतात बरं हि डुकरं

पण काही लोक असतात फारच हुशार 
ठाऊक असते त्यांना कसे व्हायचे पसार 

काही लोक इथे अनुभवाने शिकतात 
तर काही चतूर वरिष्ठांकडून धडे घेतात

कारण काठी बाळगणे आणि उगारणे
हे असते उगाचंच संकट ओढवून घेणे

डुकरांना आवडते जे बळे तरी देत जावे 
आणि आपण आपले नामानिराळे राहावे 

तुम्ही डुकरांना कधीच सुधारू शकत नाही
राग उद्देग हताशा त्यांना कधीच दिसत नाही

क्वचित एखादे डुक्कर सापडतेही हातात 
मारल्यासारखं त्याला तिथली लोक करतात

पण डुक्कर पुन्हा मुकाट सुटणार असते
आणि डूरक्या मारत मागे धावणार असते

डुकराच्या गल्लीतून जाणे तुम्हाला भाग आहे
अन चावणे हा त्याचा भूत भविष्यकाळ आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 




मंगळवार, ७ जुलै, २०२६

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )


कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )
*******
माई तुझी कृपा अनंत अपार 
चाले पायावर देह माझा ॥
अगा हे चालणे असे तुझे देणे 
अन्य न मागणे मज काही ॥
चालती हे जन किती भराभर 
पाय करकर वाजवत ॥
तयांचे चालणे रोजचे जगणे 
सहज कापणे अंतर ते ॥
देह हा दुर्बळ वेदनांचे घर 
नेलेस तू पार कृपा तुझी ॥
याहून गं मोठा नसे चमत्कार 
वाहिलास भार सवे माझा ॥
अशक्य ते शक्य केलेस तु माय 
जाणतो मी भाग्य माझे इथे ॥
विक्रांत पुण्याचा जाहला प्रवाह 
विसावाला देह तीरी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ५ जुलै, २०२६

माझी नर्मदा परिक्रमा



माझी  नर्मदा परिक्रमा 
*****************
दिनांक 8 फेब्रुवारी 26 ते 27 जून 26 अशी 140 दिवसांची  परिक्रमा नर्मदा मैयेने पूर्ण करून घेतली त्यापैकी 135 दिवस चालणे झाले .2013 मध्ये राहिलेल्या अर्धवट परिक्रमेचे शल्य मनातून निघून गेले .मुळात ही परिक्रमा म्हणजे एक तप आहे हे माहीत असल्यामुळे  अडचणी त्रास होणार हे माहीत होते आणि तो झालाही .अर्थात त्याचा स्वीकार असल्यामुळे तो सुसह्यही झाला .
भर उन्हाळ्यातील परिक्रमा हे एक वेगळेच तप होते . गर्दी ओसरली होती , सोबतीला  फार कमी परिक्रमावासी होते त्यामुळे एक निवांतपणा लाभला होता.अर्थात बरेच आश्रमही बंदही झाले होते त्यामुळे काही ठिकाणी अडचणीला सामोरे जावे लागले .पण एका वेगळ्या आणि विलक्षण जगाला सामोरे जाताना मिळालेले अनुभव हे अवर्णनीय आहेत .वेळेचे, वयाचे तसेच शारीरिक बळाचे बंधन असल्याने तसेच पावसाळ्याच्या अगोदर कार्यक्रमा पूर्ण करायचे ठरवल्याने सारीच तीर्थक्षेत्रे, साराच किनारा, सारे घाट पाहता आली नाहीत . कधी वेगळ्या वाटा घेतल्याने काही विलक्षण व्यक्तींना भेटण्याचा योग जुळून आला नाही.पण जे काही दिसले, भेटले, गवसले त्याबाबत मी समाधानी आहे.

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे.

सोमवार, २२ जून, २०२६

कृपा तुझी


कृपा तुझी
******
ज्ञानदेवी वृत्ती 
झाली तदाकार 
जगाचा विसर पडोनिया 

आनंद सागरी 
आनंदाची लाट 
होवून परत जावे जैसे 

चालो आता खेळ 
जन्म मरणाचा
भाव भक्ती साचा अबाधित 

अगा माझे माय 
सदा ऐसे करी 
तुझिया पदरी निजो वृत्ती 
 
सुखाचे आभाळी 
सुखाचा अंकुर
झाला तरुवर कृपा तुझी

विक्रांत हे बीज 
आडवाटेवरी 
गेले खोलवरी जीवनाच्या 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १२ जून, २०२६

परिक्रमा



परिक्रमा
*******

गावा गावात फिरत आहे 
अन्नक्षेत्री जेवत आहे
अन् अर्थ या जीवनाचा 
माईकडे मागत आहे 

प्रचंड पाणी प्रवाहाचे 
नितळ निळे कुठे तर
गढूळ मातकट कुठे 
तसे पाहणे घडत आहे 

कधी ती दऱ्या मधून 
कधी घाटातून वाहत आहे
निशब्द एकांत गूढ किनारी 
डोळ्यातून ओघळत आहे

मी तिला शोधत आहे 
ती मला पारखत आहे 
कळत नाही मला की
काय कसे घडत आहे 

देह घर हे वेदनांचे 
पुढे पुढे रेटत आहे 
उघडेल दार कृपेचे
श्रद्धा दृढ होत आहे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २८ मे, २०२६

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे
***********
दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्खे भाऊ होते आणि माझ्याच वर्गात होते .दत्ता मोठा होता तर ' डिगा लहान होता तसे घरची परिस्थिती चांगल्या असल्यामुळे ते व्यवस्थित राहत होते . त्यांचे वडील शेती करीत तसेच माझ्या त्यावेळीच्या माहितीनुसार क्लब ही चालवीत असत .
गावातील मोजक्या गाड्यांमध्ये त्यांच्याकडे लुना होती ( मी एकदा चालवली होती) 
त्याला अभ्यासात मुळीच गती नव्हती पण पास मात्र व्हायचा .
संपूर्ण शालेय जीवनात मारामारीचे प्रसंग दोन-तीनच, त्यातील दिगा बरोबर झालेली मारामारी मला चांगली आठवते . त्याचे कारण आठवत नाही पण शाळा सुटल्यावर आमची दोघांची मारामारी झाली होती तसा मी शारीरिक बलाने त्याच्यापेक्षा वरचढ होतो पण त्याची आक्रमकता जबरदस्त होती
मी फक्त डिफेन्स करत होतो आणि शेवटी तो हतबल झाल्यावर आमची मारामारी संपली . बाकीच्या मित्रांबरोबर आणखीन थोडे पुढे गेल्यानंतर काही कळायच्या आत त्या गर्दीमध्ये अचानक तो मागून आला आणि माझ्या पाठीवर पट्टीचा एक जबरदस्त वार करून पळून गेला . मी फक्त चकितच झालो होतो , काय झाले मला मुळी कळतच नव्हते . पण मी त्याचा पाठलाग केला नाही . तसा तो मित्र नव्हता पण दत्ताचा भाऊ म्हणून जवळचा होता . कारण दत्ता खूपच प्रेमळ आणि जीवाला जीव देणारा मित्र होता .
पुढे जामखेड सोडल्यानंतर मी  एकदा जामखेडला गेलो होतो त्यावेळेला त्याला मुद्दाम भेटलो होतो  तेव्हा तो पानाची टपरी चालवत होता . त्याने मला प्रेमाने पान ऑफर केले होते पण मी तेव्हा पान खात नसल्यामुळे नाही म्हटले  . बस हीच त्याची माझी शेवटची भेट . आज  राजू निमोनकर चा फोन आल्यामुळे कळले की त्याला हार्ट अटॅक घेऊन त्याचा मृत्यू झाला आहे . वाईट वाटले .
देहावरचे वळ मिटतात 
पण वळाची स्मृती काही मिटत नाही 
अगदी निरुपद्रक असली तरीही .
वैर भावना नसली तरीही .

परमेश्वर त्याला सद्गती देवो .

विक्रांत प्रभालर तिकोणे

बुधवार, २२ एप्रिल, २०२६

भय

भय
***
किर्र निर्मनुष्य अश्या 
जयंती माता जंगलात 
मऊ मातीत उमटलेली 
ताजी व्याघ्र पावुले 
अन् एकटेपणी 
चाललेली माझी परिक्रमा .
विशिष्ट जागी झाडीत
येणारा गडद मूत्र  दर्प .

मनात डोकावून पाहिले 
भय नव्हतेही आणि होतेही 
भय नव्हते कारण 
मैयेवर असलेली अपार श्रद्धा 
भय होते कारण 
ती शरीर संवरक्षक नैसर्गिक प्रेरणा 
आणि फिसोलोजीकल यंत्रणा 
ती काम करत होती.

वाचले होते म्हणून 
मोबाईल वर मोठ्या आवाजात
विष्णू सहस्त्र नाम लावले 
काही ही लावले तरी चालले असते.
कारण वाघाला फक्त आवाज कळतो
व तो मनुष्य टाळतो .
सोबत मोठ्याने नर्मदा हर चा घोष सुरू केला.
एका तासाने झाडी थोडी विरळ झाली 

समजा समोर आलेच असते ते राजे
तर काय करू शकलो असतो.
पळू तर शकतच नव्हतो.
कदाचित ओरडलो असतो .
कदाचित खिळून गेलो असतो.
कदाचित मरून गेलो असतो .

पण सगळ्यात सुंदर काय असेल तर
स्वतः त उगवलेले भय
भयात न भिजता पाहणे.

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .



शुक्रवार, १७ एप्रिल, २०२६

बीज

बीज
****
मी घेवून चार बीजे आलो माळरानावर 
दूरवरच्या देशावर खरेच ते रखरखीत होते 
आणि पाहिले डोकावून तिथल्या दऱ्या खोऱ्या 
तर त्या बहरून गेलेल्या हजारो लाखो 
विविध ज्ञात अज्ञात झाड झुडूपांनी 
तरीही माझी  बीज भरली ओंजळ
मी केली रिती त्या माळरानावर डोंगरावर
घळीत कुठल्या आड जागेवर
रुजेल कदाचित एकाध बीज येईन रुजून वृक्ष 
पण त्या सर्वभक्षी शेळ्या ते जगू देतील का?
दोन फूट सावली शेतात पडते म्हणून 
झाडाला कापणारा शेतकरी वाढू देईल त्यांना?
अन् चुलीसाठी फाटा गोळा करणारे
ते गरीब आदिवासी वार करून विद्ध करतात 
 त्या फांद्या ती खोडे त्यांना कोण थांबवणार ?
आणि हा खच इथल्या बिजांचा 
रुजणाऱ्या अन् मरणाऱ्या वृक्षांचा
त्यांना कोण वाचवणार? का हे एक चक्र आहे 
अटळ अंतहिन विनाशाकडे जाणारे
उत्पत्ती स्थिती लय या साखळीतले 
आणि आमचे यत्न प्रयत्न 
आहे एक अरण्य रुदन किंवा स्व संतुष्टीकरण?
अर्थात स्व कर्म कधीच फळ मागत नाही.
***
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सार्थ करी दत्ता

सार्थ करी दत्ता ************ विश्वाचे कारण तुच दयाघन  आहे मी जाणून दत्तात्रेया  परी तव कारणे केवळ  जगणे मीपण  सरणे घडेचिना  अशी ...