शनिवार, ३१ ऑक्टोबर, २०२०

बासरी

बासरी
******
माझिया देहाची 
होऊन बासरी 
वसू दे रे मज 
तुझिया अधरी ॥

तुझिया श्वासाच्या 
मधुर फुंकरी 
रितेपणा भरो 
स्वर्गीय लहरी ॥

आणिक काहीच 
मजला नको रे  
तुझिया रुपास
जीव हा जडो रे

तसा तर वेत 
हा आहे इवला 
पोकळ केवळ 
छिद्रांनी भरला 

फुंकता प्राण तू
होईल जागता 
माझे मी पण हे
मज ये जाणता 

तुझीच कृपा ती
केवळ कान्हाई 
आणेल मजला 
तुझ्याकडे  माई 

एकाच श्वासाचा 
दे एकच स्वर 
एकाच स्पर्शाचा 
दे स्वर्गीय वर 

होईल सार्थक 
मग या जन्माचे 
अनाथ अनाम 
पोकळ वेळूचे 
*******

डॉ. विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https:// Kavitesathikavita.blogspot.com

शुक्रवार, ३० ऑक्टोबर, २०२०

कोजागिरीला!!


कोजागिरीला
***********

उलटून रात्र गेली 
माझे नेत्र आहे जागे 
अजून जागणे का रे 
माझे होत नाही जागे 

झरतो नभात चंद्र 
बघ थेंब अमृताचे 
झेलतो मी देहावरी 
का होत नाही रे माझे

हि आकाश  व्यापलेली 
उज्वल शुभ्र वेदना 
तिमिरास दे उठाव 
ती तुझीच रे कामना 

मी मागतो न तुजला 
उत्सव या गात्रातला 
हा देह मिटून जावा 
होत चांदण्याचा शेला

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

सोमवार, २६ ऑक्टोबर, २०२०

माझे शब्द

शब्द 
********

माझिया शब्दांशी
करून लगट 
धरेल संगत 
काय कुणी ॥

शब्द नव्हे प्राण 
झाले अवतीर्ण 
सार ते घेऊन 
जीवनाचे ॥

लिहिले कशाला 
नकळे कुणाला 
मग आकाशाला 
दान दिले॥

ठेवी बा जपून 
तुझ्यात कोरून 
येई परतून
देई तेव्हा ॥

किंवा कुठे कुणी 
भेटता लायक 
शब्दांचा नायक 
मिठी दे रे ॥

विक्रांत शब्दांचा 
धनको रत्नांचा 
आतुर हातांचा 
वाटण्याला॥

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
कविते पलिकडल्या कविता 
**********

शनिवार, २४ ऑक्टोबर, २०२०

माझी माक्याची आई

माझी माक्याची आई 
****************
माया पिकल्या स्पर्शाचे 
गीत काळजात वाजे 
सुरकुतल्या हाताचे 
प्रेम गालावर नाचे 

किती दिस न माहित 
मेघ धो धो कोसळून 
काढी एक एक थेंब 
पिळुनिया गात्रातून 

किती कौतुक डोळ्यात 
होत्या झेपावत लाटा
घेईल कवळून हाती 
हाव मुळी न थांबता

शब्द मिस्कील मधुर 
म्हणे सुनेल नावास
प्रेमे सांगे दटावून 
नको तरासू विजूस

कधी जातांना गावाला 
दिली चवली हातात 
मुद्रा सुवर्णाची तीच 
माझ्या अजून मनात 

पुडे गोल फुटाण्याचे 
सवे शुभ्र चुरमुरे 
सुख लुटायाला सवे 
येत चिमण्या पाखरे 

तीच स्मरते बसली 
चुलीसमोर धुरात 
पीठ काथवटी असे 
एकतानता तयात 

तिचे चालणे लयीत
झपझप राणीगत
तीक्ष्ण नजर बारीक 
हासु रंगले ओठात 

केस पिकले पांढरे 
भांग सरळ रेषेत 
जग पाहिले जिंकले 
जरी जीवन कष्टात

माझी माक्याची ती आई 
स्पर्श मायेचे देऊळ 
गंध रंगल्या पानांचा 
घाली मनात हिंदोळ 
*******
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

शुक्रवार, २३ ऑक्टोबर, २०२०

भय

भय हे कसले 
मनी दाटले
व्यापून उरले 
जीवनाला ॥
भय अंधाराचे 
भय विलया चे 
भय नसण्याचे 
मी उद्याला ॥
अशा भयाचा 
जन्म कुठे तो 
कसा मी होतो 
हे न कळे ॥
का भय आले 
मनी उपजले 
काळा मधले 
सांडपाणी ॥
घडल्या वाचून 
घडणे होऊन 
मनास छळून 
घेते उगा ॥
भय मी पाहतो 
भयात शिरून 
घेतो जाणून 
भय कसे ॥
अहो भय मीच 
काळ होऊन 
जातो हरवून 
दिसे मला ॥
भय पाहता 
भय हरवले 
बागुल बसले 
अंधारात ॥
हसतो विक्रांत 
भय विरहित 
जणू आकाशात 
चंद्र नवा .॥

**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

मंगळवार, २० ऑक्टोबर, २०२०

दत्त व्हायला

दत्त व्हायला
*********
दत्त व्हायला 
दत्त भजतो.
काठावरती 
भणंग जातो ॥

जटाभार तो
माथी वाहतो
गाठी अवघ्या 
सोडून देतो 

दत्ते वाळला 
तरीही गातो 
देही धुनीची 
आग जाळतो 

अंतरातील
नागा  विक्षिप्त 
राख कुसुमी
शिंपीत जातो 

बम बम बम 
घोष मुळीचा 
ध्वज गाडतो
मी नसल्याचा

म्हणो विक्रांत 
जग वेडपट 
लाथा झेलतो
परी सुखात
**********
कवितेसाठीकविता
**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

सोमवार, १९ ऑक्टोबर, २०२०

मैत्री

मैत्री 
*****

बऱ्याच वेळा मैत्रीच्या 
या विलक्षण रसायनाकडे पाहतांना 
मैत्री मधील ही गुंतागुंत किंवा 
सहजपणे येणारी एकतानता पाहतांना 
वाटते मैत्री आहे तरी काय?

कधी वाटते 
मैत्री असते गरज 
माणसाच्या मनाची 
भयानक एकाकीपणात 
उतारा म्हणून मिळालेली 
पुडी ही दव्याची

अन एकदा का संपले 
हे एकाकीपण 
सरते गरज या दव्याची 
अन सवे संपून जाते मैत्रीपण

गरज असते देहाला 
कधी मनाला 
संकटात धावायला 
कोणीतरी मदत करायला
आत्ता नसेल पण उद्या पडणार 
त्याला नाहीतर 
तर मला घडणार
म्हणून सावध एक गुंतवणूक 
करतो प्रत्येकजण 
आपल्या आजूबाजूला पाहून 
परतीच्या व्याजाकडे 
आशेने लक्ष ठेवून

आणि तो  विरंगुळा 
आपण आपल्याला 
होत नाही कधी 
म्हणून हा कोंडाळा 
जमा करून सभोवताली
आपण ऐकवतो गाणी 
कविता गझल लावणी 
देतो बार उडवूनी

असु दे रे 
त्यात वाईट काय नाही 
पण मग उगाचच 
आपण आपलीच टिमकी वाजवत
आपण आपल्यालाच मिरवत 
बसायचं हे काही खरे नाही.
यात मैत्री दिसता दिसत नाही

मैत्रीचे नाणं बहुदा चालतच 
कधी कधी खोट असूनही 
भाव खातच .

तर मग काय  मैत्री 
कुर्बानी यारी 
दुनियादारी 
व्यर्थ आहेत का सारी ?
मी कुठे नाही म्हणतो 
मीही फक्त एवढेच म्हणतो 
ती एक गरज आहे 
वाटेवरून चालताना 
सुरक्षतेच एक कवच आहे 

आपण अडकतो 
कधी मित्रात 
त्याच्या भावनात 
आपण जीवनाचा 
भाग होतो त्याच्या 
कधी त्याला करतो 
आपल्या जीवनाचा भाग 
कारण 
तेच जुनं  पुराणं
आणि खरंखुरं

माणूस हा प्राणी आहे 
कळपात राहणारा 
कळप कुठेही असू दे 
प्राणी तो प्राणीच असतो
सहवासात सुरक्षतेचे छत्र शोधतो

बाकी मैत्री तर 
कुणी गौतम बुद्ध करू जाणे 
कोणी कृष्णच निभावू जाणे

मैत्री
काहीही नको असलेली 
फक्त उमलून आलेली 
फुलासारखी 
येणाऱ्या प्रत्येकाला गंध देणारी 
तोडणाऱ्याला 
कुरवाळणार्‍याला 
वा पायी उडवणाऱ्यालाही !

अशी मैत्री खरंच असते का 
या जगात कुठे कधी ?
का हे सारे स्वप्नरंजन आहे 
मानवी मनाचे ?
कुणास ठाऊक 

कदाचित 
जीवनाचे फुल 
संपूर्णतेने फुलन आल्यावर 
उलगडणारा रंग 
प्रकटणारा सुगंध 
अपार स्नेहाचे मधु अंतरंग

त्याचे नाव मैत्री असेलही !!

कवितेसाठीकविता
**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

रविवार, १८ ऑक्टोबर, २०२०

माय

माय
*****

जीवनाचे ओझे 
पाठीवरी माय 
चालतात पाय 
अनवाणी ॥१॥
पाठीवर झोका 
चाले भर राना 
झोपलेला तान्हा 
मुटकळी ॥२॥
ऐसी भगवती 
उन्हात रापली 
जीवना भिडली 
बाळपणी  ॥३॥
लत्करेलंकार 
मोळी शिरावरी 
पोट तयावरी 
टांगलेले ॥४॥
करतो नमन 
मान झुकवून 
कुठल्या तोंडाने 
जय म्हणू॥५॥
विक्रांत सुखात 
दुःखाचा उमाळा 
वांझ कळवळा 
वेदनांचा॥६॥

कवितेसाठीकविता
**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

शुक्रवार, १६ ऑक्टोबर, २०२०

मरण

मरण
*****

हृदय थकले हृदय थांबले 
आणि कुणाचे जगणे सरले 

कुणी मरे का असा इथे रे 
काल हसता आज नसे रे 

हे चलचित्र सदा दिसे रे 
मरणे जणू खेळ असे रे 

जग चालले मीही सवेत 
घेवून मृत्यू माझ्या कवेत 

अनंत परी असे कामना 
विचारती ना मुळी मरणा 

माडीवरती  चढली माडी 
आणि सुन्दर आणली गाडी 

मुले गोजिरी द्रव्य भरली 
जगण्याची ना हाव मिटली 

परी शेवटी बसे तडाखा 
पाने गळून वृक्ष बोडखा 

तर मग हे आहे कशाला 
भोगामध्येच प्रश्न बुडाला 

असे अमर सदा सर्वदा 
पूनर्जन्माचा जुना वायदा 

**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

गुरुवार, १५ ऑक्टोबर, २०२०

पायदान

पायदान

*******

मज अवघ्याचा 

आलाय कंटाळा 

दत्ता कळवळा 

येत नाही ॥

वाहतोय ओझे 

तनाचे मनाचे 

गीत या जगाचे 

नको वाटे ॥

धन धावपळ 

मन चळवळ

चाललाय खेळ 

अर्थ शून्य 

निसंग निवांत 

करा भगवंत  

अतृप्त आकांत 

सुटोनिया॥

तुझिया प्रेमाने 

करी रे उन्मत्त

सारे शून्यवत 

भोग होतं ॥

सुटू दे गाठोडे

विक्रांत नावाचे  

होऊ दे दाराचे 

पायदान॥


**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 





मंगळवार, १३ ऑक्टोबर, २०२०

चंद्र दिला

चंद्र दिला
********
कुणीतरी कधीतरी 
चंद्र दिला हातावरी 

थरथर स्पर्शातून 
गाणे आले बहरून 

काही शब्द माळलेले 
काही शब्द ओघळले 

गंध होता पाझरत 
कागदाच्या घडीतून

झुकलेले डोळे काळे 
दुमडले ओठ ओले 

भाळावरी रुळलेले 
कुंतल ही लाजलेले

कुणीतरी मन दिले 
काळजात घर केले 

आठवते अजूनही 
संध्यारंग उजळले 

भास होतो मीच मला 
कणकण झंकारला 

तीच मूर्ती काळजात 
लेणे झाली वेरूळात 

युग जरी आले गेले 
क्षण तेच थिजलेले 

म्हणूनिया तुझी प्रीती
उमटते माझ्या गीती

**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 


सोमवार, १२ ऑक्टोबर, २०२०

आरसा

आरसा
*******

दत्त दावितो मजला 
माझ्या मनीचा आरसा 
धूळ भरल्या वासना 
पारा गळल्या लालसा 

दत्त सांगतो मजला 
पुस पुस रे तो बाळा 
निज साधना रुपाने
तया प्रक्षाळूनी जळा

दत्त म्हणतो मजला 
पाही पाही रे तयाला 
ज्याने अंतरात कैसा 
अैसा आरसा ठेवला

दिसे आरसा आरश्या
जरी समोर ठाकता 
रूपे शेकडो अनंत 
थांग लागेना लागता 

मन मना न कळते
मन शोधावया जाता 
मन परावर्ति माया 
होते सहस्त्र फुटता 

सदा मग्न हा आरसा 
खेळी प्रतिबिंबि असा
नसे बिंबाहून तया 
काही अर्थ तोहि तसा 

फोडू म्हणता म्हणता 
नच फुटणार कधी 
जोडू म्हणता म्हणता 
नच जोडणार कधी 

आहे नाही पण त्याचे 
कधी पाहियले कुणी 
दत्त दावितो हसतो 
नाही विक्रांत रे कुणी

**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

शनिवार, १० ऑक्टोबर, २०२०

कागदाचे ऋण

कागदाचे ऋण
***********
कागदाचे ऋण 
वाहते जीवन 
अरे तया विन 
सारे उणे ॥

शिकलो अक्षरे 
तयात पाहून 
आकडे घोकून 
पाठ केले ॥

किती चित्रकथा 
वाचल्या सुंदर 
कौतुके अपार
दाटुनिया ॥

जाहली ओळख 
आणि कवितेची 
माझिया प्रितीची 
हृदयस्थ ॥

ज्ञानाचे भांडार 
आणले समोर 
चांगला डॉक्टर 
घडविले ॥

अन मग भेटी 
आली ज्ञानदेवी 
कागद ते दैवी 
अपूर्वच॥

जाहलो आनंद 
रंगून तयात
सुख मूर्तिमंत 
भरलेला ॥

गाथा दासबोध 
कृष्णमूर्ती थोर 
बुद्धादिक येर
मिळविले ॥

गिर्वाण संस्कृत 
आंग्ल नि भाषेत 
गेलो भटकत 
अनिवार॥

कोरेपणी केले
मज ब्रह्मदेव 
कवितेचा गाव 
रचियता ॥

माझ्या जीवनात 
असे हा कागद 
मज अलगद
सांभाळता ॥

सुखात दुःखात 
यशपयशात
जाहला तो देत 
साथ मला ॥

आताही हातात 
धरूनिया हात 
असे मिरवत 
लिहलेले ॥

जर हा नसता 
कागद जीवनी 
विक्रांत वाहनी
व्यर्थ होती ॥

**********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 



शुक्रवार, ९ ऑक्टोबर, २०२०

नंदी पालथा


नंदी पालथा
**********

दत्त भजता भजता 
झालो दत्त विसरता ॥१
रूप गेले नाम गेले 
शब्द ठणाणा सांडले ॥२
दत्त चित्त एकटक 
मन आहे टकमक ॥३
झालो माकड मनाचे 
परी डोळे न फुटले ॥४
कोण भजतो कोणाला 
नंदी पालथा पडला ॥५
होता मातीचाच गोळा 
विक्रांत जलौघ झाला ॥६

***********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 

मंगळवार, ६ ऑक्टोबर, २०२०

विधात्याचा विधाता

विधात्याचा विधाता 
**************

विधात्याने ठरविले 
रडायला पाठविले 
रडण्याला रडू आले 
ऐसे दत्ता कडू केले 

विधात्याने लिहियले 
कधी कुणी चुकविले 
भोगतांना परी सारे 
भोगणार्‍या हरविले .

विधात्याने काम केले 
पाप-पुण्य पाहियले
कण  क्षण मोजुनिया
तोलुनिया माप दिले

तिथेही चूक होत नाही 
ज्यादा हाता येत नाही 
दत्त विधात्याचा बाप
गणित मानत नाही. 

विधात्याचा विधाता तो 
सुक्ष्म स्थुलि नांदतो तो 
गिळुनि ओंकार सारे 
महाशुन्यि खेळतो तो .

विधात्याने ठरविले 
बदले सहज दत्त 
प्रिय लेकरास देतो 
सजवून दुजे ताट 

म्हणे विक्रांत म्हणूनि
व्हारे हट्टी दत्त भक्त 
खांद्यावरी बाप घेतो 
सुखावती सारे कष्ट 

***********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 


सोमवार, ५ ऑक्टोबर, २०२०

माहेर

माहेर
******
माझ्या माहेराचे 
झाले गुणगाण 
आनंद उधान
मनामध्ये ॥

माऊलीची कीर्ती 
ऐकुनिया लेक 
होऊन भाऊक 
जी जी म्हणे ॥

पावसाची आई 
माझ्या हृदयात 
सोहम भजनात 
जोजावते॥

त्याचतिच्या गोष्टी 
ऐके पुन्हा पुन्हा 
परी सरेचिना 
गोडी कधी ॥॥

सहज सुंदर 
किती मनोहर 
चैतन्य सागर 
असुनिया ॥

करुणा कृपाळ
करे अंगीकार 
देह मनावर 
मळ जरी ॥ 

विक्रांत पातला 
पावक प्रकाश 
पावस आकाश 
पांघरुनी ॥
***********
डॉक्टर विक्रांत प्रभाकर तिकोने

रविवार, ४ ऑक्टोबर, २०२०

शिवरायांची माणसं

शिवरायांची माणसं
*************

माझिया राजाची 
माणसं सोन्याची 
प्रचंड प्रेमाची 
अलौकिक ॥

माझ्या राजाची 
माणसं लोहाची 
दुर्दम्य इच्छेची 
अविचल ॥

आणिक राजा तो 
जणू की परीस 
जिवंत मातीस 
करणारा ॥

आहा ते भाग्याचे 
पाईक सुखाचे 
जाहले तयाचे 
सहकारी ॥

देव देशासाठी 
आयुष्य वेचून 
गेले ते कोरुन  
नाव इथे ॥

विक्रांत तयाच्या 
नमितो पदाला 
वाणितो भाग्याला 
शतवार ॥

अशा राजासाठी 
लाखदा जगावे 
लाखदा मरावे 
इहलोकी ॥

राजे शिवराय 
मला देवराय 
वाणू किती काय 
नच कळे ॥

म्हणून नमितो 
मुजरा करतो 
ह्रदयी धरितो 
सर्वकाळ॥

********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com

शनिवार, ३ ऑक्टोबर, २०२०

तुझे बोल (उपक्रमासाठी)


तुझे बोल 
************

तुझे बोल चांदण्याचे 
अवसेच्या विभ्रमाचे 
दव होतं ओघळत्या
अलवार वा शीताचे 

तुझे हासू पावसाचे 
उसळत्या तूषाराचे 
लहरत्या फेसाळत्या
गंगौघाच्या उगमाचे 

तुझी दिठी आभाळाची 
निळ्याभोर सागराची 
गुढ काळ्या भरलेल्या 
यमुनेच्या गं डोहाची 

तुझी मिठी कुसुमांची 
गंध धुंद झुळुकांची 
मृदु मंद अलगद 
पिंजलेल्या मेघुटाची

शब्दातीत तुझी प्रीती 
अवतरे माझ्या गीती
मानतो मी तुझ्यासाठी
शब्द अपुरे हे किती 

*********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com

शुक्रवार, २ ऑक्टोबर, २०२०

गुरूवर

गुरूवर
******

याहो संत जन 
या हो एक वार 
मज गुरुवर 
भेटवा हो ॥
मी तू पणाचा हा 
मिटुनिया खेळ 
आत्मतत्वि मेळ
करू द्या हो ॥
सारी दलदल
देहाची मनाची 
साचल्या भोगाची
हटवा हो ॥
व्यर्थ नातीगोती 
व्यर्थ उठाठेव 
निरुद्देश गाव 
सुटू द्या हो ॥
गुरुराव असे 
मुक्तीचे ते द्वार 
असे पूर्वापार 
ऐकुनी हो ॥
बहु शोधियले
परि दिसेनाची 
जन्म अंधाराची 
कोठडी हो ॥
विक्रांत जगात 
तिमिराचा भास
मिटूनी डोळ्यास
असे काय॥
प्रकाश होऊनी
तेजाने भरूनी
मज सामावूनी
त्यात घ्या हो॥

*********
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com

श्री जगन्नाथ कुंटे ऊर्फ अवधूतानंद यांना श्रद्धांजली

श्री जगन्नाथ कुंटे ऊर्फ अवधूतानंद यांना श्रद्धांजली   ******* पाहियले स्वामी अवधूतानंद शक्तिचा तरंग  उत्स्फुलित ॥१॥ पुत्र नर्मदे...