शनिवार, २५ सप्टेंबर, २०२१

शब्दाने शब्द वाढतो तेव्हा

शब्द वाढतो तेव्हा 
*******

शब्दाने शब्द वाढतो तेव्हा 
मनात जाळ पेटतो तेव्हा 
दत्त माझ्या मनात हसतो  

थोडे टोचून मजला म्हणतो 
असा कसा वेड्या वागतो
अन वर माझा भक्त म्हणवतो

अन् मग शब्द त्याच क्षणी 
जातो पुन्हा आपल्या स्थानी 
जिथुन की उगवून येतो 

तो क्रोधित अंध अहंकार 
फणा काढल्या नागाचा फुत्कार
आवेश ओसरून नाटक होतो 

चुकलो म्हणतो देवा आता 
नापास झालो परीक्षा पाहता 
पुन्हा अभ्यासाला बसतो 

पण जोवर तुम्ही आहात सोबत
मती चुकता भानावर आणत  
भाग्याचा पाईक ठरतो 

ही कृपाही कमी नाही 
जेव्हा वृती वृतीस पाही 
तुझी करुणा दत्ता जाणतो 

जाळ नुठू दे ठिणगी पडता 
भान असू दे हर क्षण जगता  
हीच प्रार्थना तुजला करतो .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

शुक्रवार, २४ सप्टेंबर, २०२१

प्रार्थना

प्रार्थना
******

कुठल्यातरी विराण देवळात 
आड बाजूच्या परिसरातील 
कोणी एक पुजारी 
दिवा लावून जातो 
रोजचे एक कर्तव्य 
पार पाडून जातो 

नवे तेल नवी ज्योत 
परी दिवा तोच असतो
प्रकाश तसाच दिसतो 
तरी त्यात नवा हुंकारअसतो 

क्षणाक्षणाने सरणारे तेल 
पिवळ्या मंद प्रकाशाने 
उजळलेला गाभारा 
उग्र गंधीत शेंदरी देवता 
हलणार्‍या सावलीचा
निशब्द गूढ पसारा

काळ वाहत असतो 
म्हटला तर गोठलेला असतो 
तिथे कुणी येणार नसते 
तिथून कोणी जाणार नसते 
तरीही ती ज्योत जळत असते 
अन कधीतरी मध्यरात्री 
हळूच विझून जाते 
क्षणभर पसरतो 
जळलेल्या वातीचा तेलाचा 
एक गंध 
एक तेलकट तवंग
अन क्षणात कुठेतरी
विखरून जातो

उजेड कोणी पाहत नसतो 
अंधार कुणा दिसत नसतो 
दिवाही वाट पाहत नसतो 
उद्याच्या संध्याकाळची 
तो फक्त असतो 
देवतेसमोर 
आपल्या असण्यात 
अस्तित्वात 
प्रार्थना होऊन 


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

गुरुवार, २३ सप्टेंबर, २०२१

भक्ती दे

भक्ती दे
******

आंधळी देई रे 
डोळस देई वा 
भक्ती दे रे देवा 
मजलागी॥

म्हणोत कोणी ते 
बुरसट मला 
वायाला गेला 
पाठीमागे ॥

हसु दे  टिळ्याला 
हसू दे माळेला 
हसू दे नामाला 
मुखातल्या 

राहू दे झिंगला 
मनात रंगला 
सुखात रमला 
तुझ्या दत्ता

लाव रे नामाला 
लाव रे ध्यानाला 
लाव रे कामाला 
हव्या त्या तू ॥

राहू दे परी रे 
तुझाच मजला 
हरु दे दाटला 
विश्वाभास ॥

विक्रांत भिजला
अंतरी मिटला 
सुखात बसला 
चिंब न्हात ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

बुधवार, २२ सप्टेंबर, २०२१

इथे कशाला आला?

इथे कशाला आला रे ?
*****************

इथे कशाला आला रे ?
कुणी विचारी मजला रे ?
कसा सांगू मी त्याला रे ?
की जन्म वाया गेला रे ?॥

कोणी बोलावले तुजलागी ?
का रे भेटली तुज हि कुडी ?
नाही उत्तर कुणा जवळी 
प्रश्न उगा का पडला रे ॥

अरे पडला तर पडू दे रे 
मनात जरा जिरू दे रे
पेरल्याविना जिरल्याविना 
उगवून काय येणार रे ॥

कुणास काही पुसू नको रे
कुठे वाचले घोकू नको रे
तुझा उगवला जर का प्रश्न 
त्याला खोल दाबू नको रे ॥

ज्याचा प्रश्न त्याला उत्तर 
बाकीच्यांना उसने अत्तर 
प्रश्न एकदा होऊन बघ तर 
प्रश्न उत्तरा नच अंतर रे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

सोमवार, २० सप्टेंबर, २०२१

निरोप


तुझा निरोप 
********

तुझा निरोप 
आकाश फुटून 
अंधाराचा लोट 
यावा तसा होता 
त्यात यतकिंचितही 
आवाज नव्हता 

त्या अंधाराने 
गिळून टाकले 
तुला मला अन् 
साऱ्या जगताला 

पण जगणे बाकी होते 
टिमटिमत्या प्रकाशात
आधार घेत पुढे जाणे होते 
अन ते अपरिहार्य होते 

आता पुन्हा कधी उजाडेल 
याची खात्री नव्हती 
अन् उजाडले तरी 
जग तसेच असेल 
याचीही खात्री नव्हती 

पण तुझ्या डोळ्यातील 
अखेरचा प्रकाश 
मला प्राशून घ्यायचा 
राहूनच गेला 
कारण 
अनाम नात्यातील 
सूर्यास्ताचा कायदा 
खरंच मला माहित नव्हता

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

रविवार, १९ सप्टेंबर, २०२१

सजवला देव

सजविला देव
**********

सजवला देव 
बुडवला देव 
केली उठाठेव 
धन बळे॥

ओरड आरत्या 
वाजवल्या झांजा 
केला गाजावाजा 
मंडपाचा ॥

भाकड भावाचा 
आळविला सूर 
दान भरपूर 
गोळा केले ॥

कुठल्या गणांचा
देवा मी रे साथी
सोंगे ही नाचती 
बूणग्यांची 

विक्रांत एकांत
दाटला मनात
गुलाल दारात 
खच पडे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

विचार

विचार
******

एकेक विचार 
केळीचे पदर 
एक एकावर 
बसलेले 

एका आड एक 
किती धडपड 
शेवटी उघड 
काही नाही 

गोडस तिखट 
लपले प्रकट 
सुंदर ओखट
काठोकाठ 

विचारा वाचून 
चालत ना काही 
दुनिया प्रवाही 
जणू काही 

बघता विचार 
थक्कीत हे मन  
असण्या कारण 
नसलेले 

विक्रांता निघाला
नसल्या गावाला 
विचार धारेला 
सोडूनिया 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

शनिवार, १८ सप्टेंबर, २०२१

अस्तित्व आणि मी

अस्तित्व आणि मी
**************

माझ्या असण्याचे आणि 
अस्तित्वाचे
किती अर्थ निघती 
युगोनुयुगे 
तरीही नाही कळत 
चार्वाक सांख्य द्वैताद्वैत 
विशिष्टाद्वैत 
बौद्ध जैन वेदांत 
किती तत्वज्ञान 
किती मतमतांतरे 
माझ्या या मी च्या शोधात 
धुंडाळली मी 
पालथी घातली राने 
वाहिले पुस्तकांचे भार
भरली कपाटे 
ऐकली व्याख्याने 
काढलेल्या नोट्स 
भेटलो संतांना धर्मगुरूंना दीक्षागुरूंना 
केले प्रयोग
जाहली दर्शने 
तथाकथित अनुभूती 
विलक्षण स्वप्नही 
पण या मी चे काठिण्य 
ते तसेच आहे 
हा मी होतो कधी भक्त 
कधी ज्ञानी कधी विरागी 
कधी कवी कधी समाज सेवक 
कळवतो दीनांच्या दुःखाने
हळहळतो रुग्णांच्या पीडेने  
मदतीला धावतो कधी 
राष्ट्रभक्त होतो कधी 
दानशूर होतो 
पण त्या अंतस्थ गाभ्याचे दर्शन 
कधीच होत नाही 
तो मी सदैव विद्यमान असतो 
होय मी वाचली आहेत 
त्रिपुटी द्रष्टा दृश्य दर्शनाची 
ऐकली आहेत प्रवचने कृष्णमूर्तींची 
व्हेन ऑब्झर्वर इज ऑब्झर्व्हड सूत्र असलेली 
आणि मला मान्य करावे लागेल 
की ती अदृश्य चावी 
मला अजूनही सापडलेली नाही 
मी नावाचे कुलूप तोडणारी 
कधी कधी वाटते 
खरेच का ही कुलूप 
असेल अस्तित्वात 
ज्याला मी मी म्हणतो 
ती देहातील इंटिटी 
पेशींचा हा समूह हा आकार 
तो वागवत असलेली ती जाणीव 
कुणास ठाऊक 
पण हे कळेपर्यंत तरी 
हा प्रश्नरूपी सिंदबादचा म्हातारा 
उतरणार नाही पाठीवरुन 
हे नक्की


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

शुक्रवार, १७ सप्टेंबर, २०२१

मोजतोय वर्ष

मोजतोय वर्ष 
**********

मोजतोय वर्ष 
आता सुटायची 
माझ्या जगण्याची 
मीच आता ॥

दिसते आकाश 
इवला प्रकाश 
कळू येई भास
असण्याचा ॥

अन मग मिठी 
देहा अंधाराची 
रात्र काळोखाची 
दीर्घ अशी ॥

असणे नसणे
कुणा न कळते 
तरीही वाहते 
अस्तित्व हे ॥

कशासाठी जीणे
कुणा न ठाऊक 
पोटातली भूक 
जगवते ॥

आकळेना गुन्हा 
शिक्षा आठवेना 
विझलेल्या खुणा
दिवसाच्या ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

गुरुवार, १६ सप्टेंबर, २०२१

नाही


नाही
*****
भोगात तू नाही 
त्यागातही नाही 
पांघरून "नाही"
लपशी तू ॥

जे जे दावू जाय 
तयाला नकार 
देऊन अपार 
सर्व ठाई ॥

भक्तीचे आकाश 
देऊनी मनाला 
लावतोस लळा
जरी काही ॥

परी दत्ता दिसे 
तोही एक खेळ 
प्राप्तीची सबळ 
अभिलाषा ॥

पेटली जिज्ञासा 
शुद्ध जाणिवेत 
तिज या जगात
वाव नाही ॥

एकट्याचा पथ
एकटीच वाट 
जाणे उतरत
अंतहीन ॥

विक्रांत मागतो 
दत्ता तुझा हात 
रहा अंतरात 
दिशा देत ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

बुधवार, १५ सप्टेंबर, २०२१

खेळ


खेळ
****::

माझेपण माझ्या
दृष्टित येईना 
कळतोय वारा 
हातात गावेना 

मागचे आठवे 
मन गुंतलेले
सुटते गाठोडे 
गच्च भरलेले 

काय काय करू 
गोळा ते कळेना 
सांडले ते काय 
माझेच होते ना 

बकुळ वेचू का
प्राजक्ताचे सडे 
गुलाब मोगरा
मन होते वेडे 

गंध घाले पिंगा 
दाटे सभोवत
पल्लव मार्दव 
नेतसे ओढत

कधी गमतो हा 
खेळ असे तुझा 
घडविण्या बोध 
दत्ता स्वरूपाचा 

कधी गमतो हा 
व्यर्थ कारभार 
जगण्यास नाही
मुळीच आधार 

जैसा कारागिर  
चुकल्या मुर्तीला 
देतसे लोटून 
पुन्हा त्या मातीला 

तैसे काही व्हावे 
वाटे या घडीला
माती जावी माती
तेज चैतन्याला 


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .


मंगळवार, १४ सप्टेंबर, २०२१

ढगफुटी

ढगफुटी
******

ढग फुटल्या गावाचे
आसू आटले डोळ्यात
मिळे दरड समाधी 
देह मातीच्या वेढ्यात 

अशी करणी कुणाची 
कुणी कुणा सांगायची 
पाप वदुनिया मुखी
काय छाती पिटायाची 

जाते हरवून गाव 
पिढ्या पिढ्या नांदलेले 
जाते हरवून नाव 
पंचक्रोशीत गाजले 

एक फटका काळाचा 
बसे आंधळ्या हाताचा 
जन्म मातीमोल होतो 
काल फुलल्या फुलाचा 

दोष द्यावा का दैवाला 
दोष द्यावा का देवाला 
जीणे माणूस मुंगीचे 
एक तारा तुटलेला 

ऐसे मरण पाहून 
मनी विक्रांत भ्यायला 
पराधीनता जाणून 
खेळ सोडुनिया गेला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

सोमवार, १३ सप्टेंबर, २०२१

प्रेम मिरविले


मिरविले प्रेम
*********

मिरविले प्रेम 
जिरविले प्रेम 
हरविले प्रेम 
प्रेमापायी  ॥

प्रेम प्रेमिकांचे 
प्रेम देवतांचे 
घराचे दाराचे
सारे फुगे ॥

प्रेम माझ्यातले 
माझ्यात जन्मले 
माझ्यात विरले 
काळ ओघी 

मज वगळता 
प्रेम वगळते
बीजची जळते
मोड आले 

देहाच्या सुखाची 
मनाच्या सुखाची 
सावली हव्याची
सर्व ठाई ॥

ऐसे मी पाहीयले
जग सजलेले
प्रेम मांडलेले 
विकायला ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

रविवार, १२ सप्टेंबर, २०२१

स्मृती भुतावळ


स्मती भुतावळ
*******

स्मृतीत जगणे 
नसते जगणे 
अरे ते मरणे 
सर्वकाळ ॥

सारी भुतावळ 
झालेल्या क्षणांची 
वाटते आताची 
जरी इथे ॥

आठवी आठव 
सारा विसरतो 
मलाच पुरतो 
मीच खोल ॥

कालच्या डोळ्यांना 
आज हा दिसतो 
क्षण निसटतो
म्हणुनिया ॥

मनाचे खेळणे 
मनाचे जगणे 
मनाचे राहणे 
सर्वकाळ ॥

पाहतो विक्रांत 
कालचे सोडून 
आजचा होऊन 
काही नवे॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ 

शुक्रवार, १० सप्टेंबर, २०२१

संत


संत
****

विसर्जित देह 
करुनिया संत 
जाहले अनंत 
विश्वाकार ॥

संपली मर्यादा 
आता त्या देहाची 
काळजी विश्वाची 
वहायाला ॥

पंच महाभूत 
जाहले ते धन्य 
आकारा येऊन 
चैतन्याच्या॥

घेऊनी कवेत 
अवघी अवनी 
भरवी प्रेमानी
माऊली ती॥

ज्ञान भक्ती योग 
उठती पंगती 
धनी न पुरती 
वाढायची ॥

विक्रांत पंक्तीत 
कृपा अलौकिक 
पावतो मौतिक 
घास सुखे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

गुरुवार, ९ सप्टेंबर, २०२१

चाल सवे दत्ता

चाल सवे दत्ता
**********::

सगुणाची काठी 
मज सोडवेना 
वाट पाउलांना 
सापडेना ॥

निर्गुण आकाश 
मज आकळेना 
पंख गवसेना 
उडायला ॥

निर्ढावलेले मन 
कोडगी वेदना 
दंश साहतांना 
अस्तित्वाचा ॥

वासनांचा जथा 
आहे सोबतीला 
मद्य पाजायला 
देह सुखी ॥

कुठून फुटला 
जिज्ञासा अंकुर 
पाठीवर शूळ 
वाहण्याला ॥

बरं तर मग 
तुला न सुटका 
चाल सवे दत्ता 
विक्रांतच्या ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ 

बुधवार, ८ सप्टेंबर, २०२१

आले देव

आले देव
*******:
आले देव आले
गणराय आले 
डोळे हे भरले 
आनंदाने॥१

टाळ खणाणले 
घोष निनादले 
मन सुखावले 
देव आले॥२
 
दुख हरवले
दैन्य विसरले
सुख उधाणले
जग झाले ॥३

आरास मांडली
दिप पाजळली
रांगोळी काढली
कौतुकाने॥४

फुले जमविली 
हार गुंफीयली 
सुंगधे दाटली 
घर दारे ॥५

मोदक शिजले 
लाडू बांधियले 
भातुके मांडले 
किती  एक ॥६

प्रकाश दाटला 
चैतन्य भरला 
हर्ष ओसंडला 
कणोकणी ॥७

विक्रांत गणात 
खेळतो रंगात 
बाप्पा मोरयात 
हरखून ॥८


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .




शून्य पाळणा



शून्य पाळणी
********

हवे पण उद्याचे 
असे ते कालचे 
साठल्या स्मृतीचे 
शिळे अन्न ॥

स्मृतीला स्मृती
जोडूनिया स्मृती 
साखळी चालती 
अनिर्बंध ॥

स्मृतीचा मिडास 
स्पर्शता क्षणाला 
जन्म दे सोन्याला 
मृतमय ॥

नावगावाविन 
वाहू दे जीवन 
नवा उमलुन 
हर क्षण ॥

पाहतो विक्रांत 
हाच एक क्षण 
होऊनिया प्राण 
श्वासातला

परी जातो झनी 
पुन्हा निसटून 
मनी हरवून 
त्याच जुन्या ॥

हरवते बळ ॥
राहण्या सजग
अन् तगमग 
आग होते॥

बाप अवधूत
गालात हसुनि
शुन्याच्या पाळणी
निजवतो ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .


वेळूचे स्वर


तू नाहीस  
तुझ्या कविताही नाहीत 
ॠतु गेला 
साहजिकच
भ्रमरही निघून गेले 
वेडया वेळूला
आजन्म शापागत
पडलेली छिद्र
त्यातून वाहतो 
कधीतरी चुकार वारा 
अन उमटतात स्वर 
जे जागवतात 
काही वेड्या आठवणी 
पण त्यांच्या कविता 
नाही होत .

तो असतो
नुसताच नाद 
नुसताच हुंकार
जो थांबवतो श्वास 
अन
अपुर्णतेचा विवशतेचा
पराधिनतेचा  निश्वास उमटवून 
हरवतो शुन्यात .

न मागता न बोलावता 
तू आली होतीस 
न सांगता न थांबता 
निघून गेलीस  
तश्याच तुझ्या कविताही 
आता मी त्यांना 
साद घालत नाही 
बोलावत नाही
पण ते वेळूचे स्वर
त्यांनाही थोपवत नाही

*******


ती आपली
एक गोष्ट होती
अन प्रत्येक गोष्टीला 
एक शेवट असतो 
नाहीतर ती गोष्ट 
गोष्ट कशी राहील .
ती रुजते वाढते 
फुलते अन अंती संपते 

पण सरलेली गोष्ट 
मनात घर करून राहते 



मंगळवार, ७ सप्टेंबर, २०२१

अंकुरे विचार

विचार
*****

अंकुरे विचार 
कारणा वाचून 
मनाला देवून
माझेपण ॥

मावळे विचार 
वाहून वाढून 
दुज्याला देऊन 
जन्म एका ॥

सुखाला होकार 
दु:खाला नकार 
आनंदा अपार 
लोभ धरी ॥

आनंद विचार 
नसतो आनंद 
सुखाचा तो कंद 
वेगळाच ॥

घडता पाहणे 
विचारी वाहणे
भेटते जगणे 
कधी कुणा ॥

विचारा वाचून 
निखळ मीपण 
विचारा पाहून 
उरे एक ॥

पुढची कथा 
विचारा वाचून 
आहे रे जाणून 
जाणणारे ॥
🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

सोमवार, ६ सप्टेंबर, २०२१

चालविले दत्ता


चालविले दत्ता
************

चालविले दत्ता
म्हणून चालतो
थांबविले दत्ता 
म्हणून थांबतो 

घडणे घडते
हरेक क्षण तो
केले मी म्हणतो 
वेडाच असतो

अंकुरले बीज 
मी का शिकविले 
कणसात दाणे
मी का भरियले 

चालू द्या गमजा
चालल्या कोणाच्या 
विक्रांत पाहतो 
सत्तेला दत्ताच्या 

आता माझे काय 
आणिक कशाला
पडून राहतो
दत्ताच्या पायाला



© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

रविवार, ५ सप्टेंबर, २०२१

बेड रिडन

बेड रिडन 
*********

दहा वर्ष 
बिछान्याला खिळलेली
बेडसोर अन मॅगेट्सनी भरलेली 
आई 
जेव्हा त्याने हॉस्पिटलमध्ये आणली 
अस्पष्ट अडखळत 
तो म्हणाला काही 
मला तिला घरी न्यायची नाही 

खंगून खंगून वृद्धत्वाने 
आजाराने 
दुर्लक्ष केल्याने 
ती ग्लानीत गेलेली 
मलमूत्र खाणेपिणे 
या पार झालेली 
फक्त हालचाल सापळ्याची 
वर खाली होणारी 
खूण  जिवंतपणाची 
तेवढीच उरलेली 

चार दिवस नळ्या घालून 
तरीही ती जगली 
हाताबाहेरची केस 
तरी बराच काळ टिकली 
विझत विझत तिच्याही  
नकळत मग निमाली 

अधून मधून येणारा तो 
बोलावून आला 
दुःख त्रागा सुटका 
चेहऱ्यावर नसलेला 
तिथूनच ते मुटकुळे
स्मशानात घेऊन गेला 

अन प्रतिक्षेतील नव्या रुग्णासाठी 
बेड साफ होऊ लागला


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘ .

शनिवार, ४ सप्टेंबर, २०२१

मनाची चादर

चादर
*****
मनाची चादर 
मनाला पुरेना 
अंग हे झाकेना 
अज्ञानाचे ॥

भुक्ती मुक्ती कीर्ती 
चवीचे खादणे
जन्म जीभ म्हणे
देई पुन्हा ॥

रंग कामनांचे
अनंत छटांचे 
रंजन मनाचे 
सदा चाले ॥

सापडेना दत्त 
तापल्यावाचून 
पेटल्या वाचून 
काडी जैसी 

विक्रांत भक्तीची 
नको वाताहात 
सांज ही पायात 
जीवनाची

****


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  



शुक्रवार, ३ सप्टेंबर, २०२१

मी

मी
***

माझ्यातले मी पण 
पाहते मला 
भयचकित होऊन 
जे मी ठेवलेय जपून 
कणाकणाने पारखून 
निघून जात आहे आता 
इथे विखरून 
मातीची मूर्ती तशी जाते
जलात  विरघळून 

पर्याय स्पष्ट आहे 
पुन्हा किनारा गाठून 
आपले
क्षणभंगुर अस्तित्व 
ठेवायचे जपून
सुरक्षितपणे  
(कुठवर?)
अन घ्यायचे पुजून 
आपणच आपल्याला

किंवा 
त्या संपूर्ण सर्वव्यापी 
अस्तित्वात 
जायचे मिसळून

मिसळल्याची जाणीवही 
विसरून
🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  

गुरुवार, २ सप्टेंबर, २०२१

नुरावे

नुरावे 
*****
आपले आपण 
नुरावे जगाया 
ओवाळून काया 
दत्ता वरी 

मग सुखदुःख 
मानावे कुठून 
येती ती वाहून 
दैवगती 

माझेपण मला 
नको मिरवाया 
सारे दत्तराया 
वाहुनिया 

रोगाची भोगाची 
करावी वाहणी
देह सांभाळूनी
देव काजा

पडे ओंजळीत 
प्रेमाने झेलावे
दत्ताला म्हणावे 
कृपा तुझी 

विक्रांत जाणीवी
बसला खेटून 
दत्ताला स्मरून 
सर्वकाळ

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  

बुधवार, १ सप्टेंबर, २०२१

आहे मी

आहे मी
******:

आहे मी रे 
आहे मी  
कोण सांगते 
कुणास कळते 

वृक्षा वाचून 
बीज जन्मते 
ठिणगी वाचून 
आग जळते 

शब्द कशाला
भाव कशाला 
अन रूपाला 
कोण पाहते 

आहे मी रे 
स्फुरण घडते 
मूळ तयाचे 
कुठून येते 

शून्याला का 
शून्य सृजते 
आकाशाला 
काही दिसते 

आहे मी रे 
आहे मी 
फक्त एवढे 
आहे असते


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  

मंगळवार, ३१ ऑगस्ट, २०२१

डांगोरा

डांगोरा
******

दत्तभक्ती चा डांगोरा 
मी तो पिटतोय जगा
ढोल तुटका तुटका 
नाद उमटतो ढगा 

होते धडाम धुडूम 
नभी चकाकते वीज 
वाहे पापाचा तो लोंढा 
रुजे पुण्याईचे बीज 

देह दाटला व्यथांनी
जीव जातोय पापानी
नच मिटे खुमखुमी 
स्वर फुटतो तावानी 

दत्त धरतो पिटतो 
नाद डिबांग घुमतो 
दत्त डिपांग डिबांग 
महा कल्लोळ माजतो 

देह फुटणार कधी 
फुटो याच काजासाठी 
घुमे विक्रांत पोकळ 
दत्त प्रीत ओठी पोटी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  

सोमवार, ३० ऑगस्ट, २०२१

कृष्ण गप्पा


कृष्ण गप्पा 
**********

खरंतर निळा निळा रंग 
कुठल्याच माणसाचा 
कधीच नसतो 
तरीसुद्धा आम्ही तुला 
निळ्या रंगामध्ये रंगवून
अद्वितीय म्हणून
आमच्यापेक्षा वेगळा करून 
ठेवला आहे सजवून.

 कदाचित तू असशील काळाही
पण आम्हा लोकांना 
काळेपण तेवढे आवडत नाही 
गोऱ्या त्वचेचे गारूड आहे आमच्यावर 
इथेही आड आले असेल कदाचित 
ते असो .
पण तुला निळेपण दिल्यामुळे 
तू आपोआपच निराळा झालास 
आमच्यापेक्षा दैवी 
देव देवाचा अवतार झालास 
अन माणसाला कधीच
देव व्हायचे नसते .

अरे हा मध्ये मी एक 
इंग्लिश पिक्चर बघितला 
त्याच्या मधला हिरो 
तो सुद्धा निळ्या रंगाचा होता 
आणि पिक्चरचे नाव सुद्धा 
अवतारच होतं 
हा हा हा !!

अपार्ट द जोक 
तुला निळ्या रंगात बघायला आवडतं लहानपणापासूनच
तुला अशा निळ्या रंगात बघायची 
सवय लागली आहे आम्हाला 
त्यामुळे तुझं निळ नसणं 
हे आम्हाला अतिशय  विचित्रसं
न पटणारं वाटतं 
अनैसर्गिक काही.

तसा देवा तू मला आवडतोस 
पण तुकाराम मीरा ज्ञानेश्वर नामदेव 
यांच्यासारखं तुझं वेड 
लागलं नाही मला 
का माहिती नाही 
तशी तुझ्यावर लिहिलेली गाणी 
पदे आणि अभंग 
ऐकतो वाचतो आणि गातो सुद्धा 
म्हणजे गाण्याचा प्रयत्न करतो 
वेड्यावाकड्या सुरात.

कधी कधी मला असे वाटते की 
आपले मित्र आपणच निवडत असतो 
त्याप्रमाणे तू आपले भक्त 
तू आपणच निवडत असावास 
आणि त्या निवडीमध्ये मी नाही 
हे मला माहित आहे 

वर्गातील हुशार मुलांच्या कंपूमध्ये 
आपण नाही हे समजून 
आपण त्या कंपूपासून 
जसे दूर राहावे 
तसा मी दूर आहे तुझ्यापासून 

तुझ्या हुशारीला 
अलौकिक प्रतिभेला
कल्पनेच्या बाहेर असलेल्या  
दैवी गुणांनी संपन्न नटलेल्या
व्यक्तिमत्त्वाला 
नतमस्तक होवून पाहतो.
मानवी गुणांची 
सर्वोत्कृष्ट अभिव्यक्ती झालेल्या
तुझ्या दिव्य जीवनाला 
पाहत दिडमुख होतो 
आणि दुरून वारंवार नमन करतो

का माहीत नाही 
पण माझ्या मनाने निवडला आहे 
दरी डोंगरात गुहेत राहणारा
ती खडावा घालणारा 
भगवे वस्त्र नेसणारा
खांद्यावर झोळी घेऊन 
गळ्यात रुद्राक्षांच्या माळा घालून 
कधी हातात माळ धरून
कधी कमंडलू पकडून 
गावागावात फिरणारा भिक्षेकरी 
कसलेही बंध नसलेल्या 
कसलीही इच्छा नसलेला
आत्मरत वा समाधीस्थ 
कैवल्याचा झाड असलेला 
तो भगवान दत्तात्रय

हा आता त्याही कंपनीमध्ये 
तसा मी नाही खरं तर 
प्रवेश नाही आतवर
कारण त्या कंपनीचे नियम 
मला तर काही  नाही जमत
ते सोवळ्या ओवळ्याचे बंधन 
खरच अवघड जातं
मन कुरकुरतं
तरीसुद्धा तिथं माझं मन रमतं
गमतं आणि खरंच खिळून राहतं

आता तू म्हणत असशील
हे तू मला कशाला सांगतोस 
खरतर तुला सगळं माहित आहे 
पण आज बोलावसं वाटलं 
तुझ्याशी तुझ्याबद्दल 
लिहावसं वाटलं 
तुझा आज जन्मदिवस आहे ना म्हणून 

भाषणं करण्याची सवय 
लागली आहे थोडीफार 
त्यामुळे असेल.
पण खरं सांगू का 
मला अतिशय आवडणाऱ्या 
आणि प्रिय असणाऱ्या 
संतांना तू आवडतोस 
म्हणून तू मला आवडतोस. 
बाकी तुझा आकलन होणं
तुझी भक्ती मिळणं
तुझ्यात हरवून जाणं
हे काही नाही जमलं गड्या मला 
जमेल असेही वाटत नाही.
अर्थात माझ्या या 
जमण्या न जमण्याला 
आवडणे नावडण्याला 
काहीच अर्थ नाही 
काहीच किंमत नाही 
हे मुंगीचं बडबडणं आहे 
असं म्हणू या  हवं तर

बाकी तुझी गीता 
आणि ज्ञानेश्वर महाराजांची ज्ञानेश्वरी 
हे माझे जीव की प्राण आहे 
हे तुला माहित आहे . 
ज्ञानेश्वर महाराजांचे नाव निघालं
आणि मन उचंबळून आलं
ज्ञानेश्वर म्हणताच 
मन हळवे का होतं
आनंदाने भरून जातं
कळत नाही
त्याच्या शब्दसृष्टीत शिरताच 
रममान होताच 
माझं मीपण हरवून जातं
काय होतं
हे मला कळत नाही 
हा ग्रंथराज माझ्या सर्व सुखाचा 
आनंदाचा स्त्रोत आहे 
यात संशय नाही.

असं म्हणतात की 
ज्ञानेश्वर माऊली तुझाच अवतार आहे 
तुझे स्वरूप आहे 
तूच ज्ञानेश्वर माऊली होऊन 
ज्ञानेश्वरी लिहलेली आहेस
तुझा जन्म आणि माऊलीचा जन्म 
एकाच दिवशी एकाच मुहूर्तावर झाला 
त्यामुळे तो तूच आहेस 
तूच तो आहेस
अन मी तर ज्ञानेश्वर माऊलीचा आहे 
म्हणजे तुझाच आहे की.!!

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

रविवार, २९ ऑगस्ट, २०२१

मोह



मोह
*****

सारे माझे मोह 
मिटू दे दयाळा 
मनातून वेगळा 
करी मज ॥

कामनांचे जाळे 
सुखद ते किती 
परी अंती नेती 
खोल डोही ॥

लाळीले देहाला 
पंच इंद्रियाला 
देऊन तयाला  
हवे जेते ॥

परी त्याची काही 
मिटेनाची भीक 
अधिक ते सुख 
मागत असे ॥

जय यश कीर्ती 
दिसे किती छोटी 
काळ हरपती
 क्षण मात्रे ॥

विक्रांत जाणून
आला तुझ्यापायी 
सांभळून घेई
दत्तात्रेया ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

उत्तरेला

उत्तरेला (उपक्रमासाठी)
*********

दूरवर उत्तरेला 
खुळा जीव धाव घेई 
जन्मोजन्मीची आकांक्षा 
स्वप्न निगुढसे पाही 

उंच शिखरी बसला 
सखा जीवलग कुणी
त्याच्या भेटीची उत्कंठा
येई उरात दाटूनी 

रोज रोज मनी माझ्या 
एक उमलते गाणे 
खोल काळजात रूते 
शुभ्र काही जीवघेणे 

किती भोंगळ कल्लोळ 
चाले सभोवती असा 
आहे कागद सागर
जन्म चितारला मासा 

स्मृति मिटुनिया दार 
मिटू अस्तित्व पाहते 
तन मन प्राण सारे 
हिम शिखरी धावते 

हाक पेटली दबली 
घेई जळत उसळी 
दिशा बांधली अडली 
कळ विक्रांत अंतरी 


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

शुक्रवार, २७ ऑगस्ट, २०२१

एक मार्गी


एकमार्गी
********

अवघा साचला
भवती पसारा 
श्रीदत्त दातारा
मर्जी तुझी  ॥

येई जे वाट्याला 
कळू दे मनाला 
अलिप्त तयाला 
परी ठेवी॥

आहे तिथे असो 
देह माझा जरी
परी तू अंतरी 
भरून राही ॥

मग हा विक्रांत 
एकमार्गी होत
राहील स्मरत
तुज दत्ता ॥

🌾🌾🌾© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे https://kavitesathikavita.blogspot.com ☘☘☘☘☘☘

मंगळवार, २४ ऑगस्ट, २०२१

ॐ कार गणेस

ॐ कार गणेश
***********

विश्वाचे हे बीज 
असे निराकार 
म्हणती ॐकार 
ऋषि तया  ॥

तयाने घेतले 
रूप हे साजरे 
गणेश गोजीरे 
प्रेमापायी ॥

प्रतिभा साकार 
प्रज्ञा अवतार 
सखा ज्ञानेश्वर 
तया वर्णी ॥

त्रिविध मात्रांनी 
जाहला ॐकार 
अ उ म हे स्वर
मिळूनिया ॥

अकार जणू की 
गणेश पावुले 
सुंदर सोनुले
शोभतात ॥

उकार जणू की 
गणेश उदर 
सुखाचा सागर 
मिरवता ॥

आणिक मकार 
मस्तक अपार 
वर्तुळ आकार 
विश्वव्यापी ॥

ययांनी येऊन 
ॐ कार होऊन 
टाकले व्यापून 
शब्दब्रह्म ॥

म्हणूनिया आद्य 
विश्वाचा या कोंब 
जाहला हेरंब 
सगुणात ॥

शोधता विक्रांत 
जन्माचे कारण 
देव गजानन 
दृश्य झाला ॥

जाताच शरण 
अभय देऊन 
दिले उघडून
मुलाधारा ॥

सुटता आधार 
रूपाचा गुणाचा 
देव गणेशाचा 
बोध झाला ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

साहेब

साहेब
*****

केबीनमध्ये तुकडे मोडीत 
साहेब बसतो आकडेमोडीत 
तीच भाजी त्याच डब्यात 
हिरव्या नोटा पाही मनात 

बेसीन झाली पिकदानीगत 
उद्दाम भाव बनेल डोळ्यात 
आज जरासे कमीच पडले 
जळे काहीशी खंत मनात 

तसा सराईत बक्कळ धूर्त 
सावज हेरतो येताच आत 
हळूहळू मग जाळे टाकीत
ड्रावरपाशीच नेई ओढत

बधला नाही जर का पक्ष 
घालवून देई बिनदिक्कत 
बेपर्वा अन् मुजोर भाषेत 
कर्तव्याचा पण पाढा वाचत 

कैसा सापास चंदन कळतो 
निषाध हाती सज्जन पडतो 
किती युगांचे राज्य रावणी 
कधीतरी मग राम जन्मतो

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

सोमवार, २३ ऑगस्ट, २०२१

मनातील आशा


आशा
****:

मनातील आशा का
कधीच मरत नाही 
जळले सुख तरीही 
प्रतिक्षा मरत नाही 

वाहून गेले पाणी जे 
परतून येत नाही 
हरवून गेले पथ ते 
परत भेटत नाही 

ओसाड गेही पथिक 
आसरा मागत नाही 
गिधी विदारले प्रेत 
आक्रोश करीत नाही 

आले मनी म्हणून मी 
कविता लिहित नाही 
वेदने विना विक्रांत 
शब्द उमटत नाही 

दु:ख कुठल्या जन्माचे 
कधीच कळत नाही
प्राक्तनात लिहले ते
कधीच मिटत नाही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

रविवार, २२ ऑगस्ट, २०२१

वेळापत्रक

वेळा पत्रक 
********

दत्त हसवतो 
दत्त रडवतो 
दत्त खेळवतो 
सुख दु:खी ॥

जन्म हा चुकला 
काळ रे हुकला 
तिमिरी पडला 
जरी वाटे ॥

जुनाट संस्कार 
कर्मठ आचार 
काही मनावर 
अगम्यसे ॥

तू न इथला 
कळते तुजला 
दावणी बांधला 
प्रारब्धाने ॥

परी भोग रे
दिन मोज रे
जन्म जग रे
वाट्या आला ॥

किती काळ कैसे 
जगावे हे ऐसे 
दत्ता ठाव असे 
वेळापत्रक ॥

दत्ता आठवून 
सारे सोपवून 
पार जन्मातून 
हो विक्रांत  ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

शनिवार, २१ ऑगस्ट, २०२१

क्षणभर भेट व्हावी

भेट व्हावी
*******

क्षणभर भेट व्हावी दत्ता 
 तव क्षणभर भेट व्हावी रे 
तुझ्यावाचून जगण्याची 
या व्यथा मिटून जावी रे ॥

बहू पाहिल्या मूर्ती तुझ्या 
सुंदर मंदिरी सजल्या रे 
अन पादुका उंच शिखरी 
ऊर्जा वलय ल्याइल्या रे 

शैशवात तुज पाहिले 
काही कळल्या वाचून रे 
निद्रा जाग सीमेवर तू 
पाहिलेस मज हसून रे  

तसेच मुग्ध सुंदर दिसावे 
रूप मनोहर डोळ्यास रे 
विरहाची ही रात्र मिटावी 
दिनकर हो तू हृदयास रे 

त्या क्षणाची वाट पाहत 
उभा कधीचा विक्रांत रे 
सरो वेदना अवधूता ही
घे सामावून तुझ्यात रे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

शुक्रवार, २० ऑगस्ट, २०२१

लळा

लळा
*****:

आळंदीचा राजा 
ज्ञानदेव माझा 
भक्ताचिया काजा 
आतुडला ॥

घनदाट ऊर्जा 
तिथे एकवटे 
पाप खरकटे 
धुऊ जाय ॥

पावन ती गंगा 
ज्ञानाची भक्तीची 
पेलत्या शक्तीची 
घेणाऱ्याच्या ॥

आस्तिक-नास्तिक 
नाही भेदभाव 
जसा सूर्यदेव 
जगताशी ॥

पापी पुण्यवान 
होतात पावन 
परिसस्पर्शान 
तेथीच्या रे ॥

विक्रांता अवघे 
पुण्य आले फळा 
म्हणूनिया लळा
माऊलीचा ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  .

बुधवार, १८ ऑगस्ट, २०२१

Preference


Preference
**********

She prefered 24 carat Gold.
It's nothing but obvious,
gold gives stability,
gold gives security,
and of course, surety.
Of the future life.

What else one would like to have?
But then, what about flowers?
Oh flowers !
One can buy them lots,
if one has gold in hand.
And one can also live without flowers.

It's leisure 
It's pleasure 
but not absolute need.
Isn't it ?
So her choice is perfect !
Bravo .
She is gem 
really intelligent .
As life is hunger 
Life is money 
Life is Gold .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .





मंगळवार, १७ ऑगस्ट, २०२१

शब्द


शब्द
*****

शब्द नाजूक कोवळे 
रस तालात भिजले 
जीव बेभान बेधुंद 
अहा वाहावी गुंगले 

शब्द मवाळ मोटके 
पर तत्वात भिजले 
लावी सार्थकी जीवन 
प्राण प्रकाशी पेटले 

शब्द मनाचे तान्हुले 
भाव बंधानी नटले
करी आकांडतांडव 
कधी हसून निजले 

शब्द नागमोडी वाट 
कुणा क्वचित कळली 
कुणा मुक्कामी सोडवी 
कुणा घाली रानभूली 

शब्द सोयरे ते माझे 
मैत्र जीवीच्या जीवीचे 
तया वाचुनिया शून्य 
जिणे विराण वाटेचे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  

सोमवार, १६ ऑगस्ट, २०२१

जगणे



मिटूनिया पंख 
स्मृती 
क्षणात पाहत आहे
सार्‍या 
प्रतिक्रिया होत्या 
मन
मनास सांगत आहे

हरवले सूर 
तरी
शब्द ध्यानात आहे.
अन
स्मरणात श्रुतींच्या 
सार्‍या
चुकाच दिसत आहे

ओझ्यात अपेक्षांच्या 
अंध
आयुष्य सरतआहे

धरणात भरता पाणी
झाड
आतले वठत आहे 

जगण्यास हवे जल
तेच
मरण आणत आहे

दु:ख साचले नकोसे
सुख 
तरीही जाचत आहे 

विक्रांत लिही तू लाख 
शब्द
हे अळवावरचे आहे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘

रविवार, १५ ऑगस्ट, २०२१

ज्ञानदेवा पायी

ज्ञानदेवा पायी
***********
ज्ञानदेवा पायी 
रहावे बसून 
प्रेमाने भरून 
हृदय हे ॥

पहावे तेजाचे
मानवी ते रूप 
कैवल्य स्वरूप 
शब्दातीत ॥

जगत मागणे 
नच मुखी यावे 
सुखात राहावे 
सांनिध्याच्या ॥

सदा देवा मला 
रहा वेटाळून
ठेवी रे भरून
स्वरूपात ॥

विक्रांत देहात 
चित्त आळंदीत 
चैतन्या भजत 
प्रेममय ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

संसार

संसार 
*****
एकदा संसाराचा गाडा 
ओढायचा ठरल्यावर 
नाकात टोचणाऱ्या 
वेसणीचे दुःख करून 
कसे चालणार 

आपल्या मानेवरती जू 
आपल्याला जडच वाटणार 
रग तर त्या ही खांद्या लागली 
हे आपणास कसे कळणार 

रस्त्याच्या कुठल्या बाजूला 
हिरवळ अन 
कुठल्या काटे असणार 
हे जो दावणीला बांधतो 
त्यालाच ठाऊक असणार 

शेवटी मुक्कामावर 
पोहोचलो की
आपल्यापुरते काम सरणार 
मध्येच कोणी थांबले तर 
अडले तर
तर गाडा नक्कीच अडणार

कारण
जोवर अस्तित्व असणार
तोवर 
नाही रस्ता संपणार  
वा चालणे थांबणार 

तर मग कुरकुर कशाला
अन  क्षणोक्षणी उमटणारे
दिर्घ सुस्कारे कशाला?


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

शनिवार, १४ ऑगस्ट, २०२१

जाणीवेचा छंद

जाणीव
******

जाणीवेचा छंद 
लागला जिवाला 
संसार जाहला 
तटस्थचि ॥

शब्द बुडबुडे 
उगी उगी झाले 
निशब्दी रंगले 
क्षण सारे ॥

माझे पण मला 
बहु आवडले 
सुख पाणावले 
पुन्हा पुन्हा ॥

जाणिवेचा दिन 
आज उगवला 
भरून राहिला 
जीवभान ॥

काय शोधायचे 
कळू आले मला 
नाही शोधायला 
जरी काही.॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

ती

ती
***

एक दिवस अचानक 
हायवेच्या बस थांब्यावर 
दिसली मला ती उभी रस्त्यावर 
घेऊन बॅग खांद्यावर 
थोडी अस्वस्थता होती चेहऱ्यावर 
अन बैचेन तिची नजर 
जात होती घड्याळावर 
काही क्षण मनात झाली खळबळ
थांबावे की जावे पुढे 
भेटावे का ? बोलावे का?

माहीत होते
हाय म्हणेल ती.
बरी व्यवहारी वागेल ती 
काही चौकशी करेल ती 
तेवढी तरी मैत्री होती अजून

पण पाय नाहीच पडला ब्रेकवर 
अन हात तसेच राहिले 
एक्सलेटरवर 
त्याच गतीत 
गेलो थोडा दूरवर 
डाव्या बाजुचा मिरर 
उगाचच पाहत
पण एवढाचा आरसा
क्षणाचा  कवडसा
किती अन काय दाखवणार

तशीच दिसते ती अजून 
ड्रेसचा सेन्स नसला तरीही
केस तसेच करडे काळे 
चष्मा मागील भुरके डोळे 
गालावर फिकुटली लाली 
रंग गोरटी बटा भाळी

निसटुन गेले होते धागे
बसल्या वाचून काही गाठी 
जखमा गेलेल्या भरून 
व्रणही गेलेले मिटून
पाणी गेले होते वाहून 
वावरात वळल्या वाचून 

पण तरीही दुसऱ्या दिवशी 
त्या थांब्यावर 
का कशी गती गाडीची 
उगाच मंदावली 
खुळी नजर  भिरभिरली

एक निर्रथक वलय 
उमटले पाण्यावर 
अन हरवले पाण्यावर 


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

शुक्रवार, १३ ऑगस्ट, २०२१

आठवण

आठवण
*******

प्रत्येक जीव असतो 
मेघ एक आठवांचा 
मी पणाला अर्थ घट्ट 
कण एक अस्तित्वाचा

हरवती आठवणी 
कधी येतात जागून
तर काही बसतात 
ठाण ह्रदयी मांडून 

पुसतो म्हणून कधी 
आठव नच पुसते 
नको तीच नेहमी का 
मना छळत असते 

खरंच का असतात 
आपल्या या आठवणी 
भावनांच्या प्रवाहात 
नेतात अन खेचूनी 

शब्द रूप संवेदना 
जाणीवेत तरंगती 
मीपणाची हालचाल 
उगाच जागी ठेवती 

आठवांच्या गदारोळी 
विसरते आठवण 
मी कोण आलो कुठून 
जाते खोल दडपून


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

गुरुवार, १२ ऑगस्ट, २०२१

सोहं सरोवरी


सोहं सरोवरी
**********

काडसिद्ध पथे गेलो 
सिद्धरामेश्वर घरा 
दत्त निसर्ग भेटला 
उभा जाळ शब्दातला 

वृक्ष भाऊराव तेथे 
चहूबाजू विस्तारला 
मूळ निम्बर्गी ते खोल
रस सोहम ओतला 

गेली निंबाळी कन्हेरी 
प्रेमगंगा ही पावन 
कलकलतो तरंग 
उसळून आहे पण 

नाथ रेवनाचे बीज 
दत्त म्हणे  घे हसून 
मार्ग सारेच नेतात 
त्याचं लक्षी रे ओढून 

काका निकम प्रेमळ 
झाले निमित्त कृपेला 
प्रेमे नेवूनिया हंस
सोहं सरोवरी केला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .


बुधवार, ११ ऑगस्ट, २०२१

रूजले बीज

रूजले बीज
*****

रुजले बीज 
भिजले बीज 
आज आले फळाला ॥

केली त्वरा 
देऊन वरा 
मीन बांधला गळाला ॥

बळे आलो 
शिष्य झालो 
मेवा मिळाला भुकेला ॥

पुण्य फळले 
वृक्ष जाहले 
अर्थ कळाला मूढाला ॥

भक्ती नसून 
सेवे वाचून 
मेघ ओळला थोरला ॥

कोण दातार 
कोण घेणार 
स्वार्थ नसल्या कृपेला ॥

खूण विक्रांत 
आली ध्यानात 
मोड फुटला भाग्याला॥

जरी ना मेलो 
परी मिटलो
तपच आले दाराला 


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

मंगळवार, १० ऑगस्ट, २०२१

तुच जाणतोस

तुच जाणतोस 
***********

तूच जाणतोच 
माझा खटाटोप 
मांडलेला व्याप 
प्रेम बळे ॥

तूच जाणतोस 
केलेली प्रार्थना 
गर्जना याचना 
ऐश्या तैश्या ॥

तूच दिली जाण
कळे मूर्खपण 
रडणं भेकणं 
थांबविले ॥

हरक्षणी तूच 
आहे सभोवती 
खुळी द्वैत दृष्टी 
मावळली ॥

आता मी पाण्यात 
भरलेला माठ 
आला गेला भ्रांत 
भीती नाही ॥

मावळल्या चिंता 
भ्रमाचा आकार 
जन्माचा प्रकार 
कळू आला ॥

अवघा उजेड 
जाणवतो अरे
चंद्र सूर्य तारे 
जाणीवेत ॥

विक्रांत फुटका 
देहात भरला 
परंतु सुटला 
दत्त कृपे ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

रविवार, ८ ऑगस्ट, २०२१

जागव जाणीव

जागव जाणीव 
**********
जागव जाणीव 
माझी दिगंबरा 
मनाला मोहरा 
लावी आता ॥

सदा राहो दत्त 
स्वरूपी जागृत 
वाहत्या पाण्यात 
तळ स्वच्छ ॥

आहे पण माझे
शब्दाच्या वाचून 
रूप हरवून 
मौन व्हावे ॥

विक्रांता कळावा 
दत्त हा आतला 
सहज चालला
जन्म व्हावा ॥


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

शनिवार, ७ ऑगस्ट, २०२१

सक्ती


सक्ती 
**********

बोलतो आपण
तिला 
सक्ती नाही कश्याची
ती तर 
राणी आहे घराची 

ओहोहो 
किती थोर 
आहेत हे विचार 
किती  महान
किती  उदार

होय 
एवढे शिकले सवरले तर  
पडणारच फरक 
दृष्टिकोनात

पण येताच वेळ 
देण्याची घेण्याची 
वारश्याची 

येताच वेळ 
कामाची कष्टाची 
त्रासाची 

अन महत्वाची 
म्हणजे
तथाकथित त्यागाची 

होते ऐसी की तैसी
सार्‍या उदारतेची 
आणि तिलाच
सक्ती होते 
पुन्हा सती जायची


🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com 
☘☘☘☘☘☘  . .

शब्दाने शब्द वाढतो तेव्हा

शब्द वाढतो तेव्हा  ******* शब्दाने शब्द वाढतो तेव्हा  मनात जाळ पेटतो तेव्हा  दत्त माझ्या मनात हसतो   थोडे टोचून मजला म्हणतो  असा...