गंभीर लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
गंभीर लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

गुरुवार, ५ फेब्रुवारी, २०२६

अशोक कोकणे श्रद्धांजली

अशोक कोकणे श्रद्धांजली 
***********
महाड मधील आमचे घरमालक कोकणे,
भाई अन् ताई यांना असलेली पाच मुले,
विजय दिलीप अशोक प्रदीप आणि राजू 
पाच मुले काय पाच रत्नच होती .
प्रत्येक जण , स्वयंभू 
दुसऱ्याची छाप नसलेला .
ते सारे आमच्याहून ६ ते १५ वर्ष मोठी होते
जणू आमचे आदर्शच अनेक बाबतीत
अभ्यासातील सिंसेरिटी मी राजू कडून घेतली
स्वभावातील मोकळेपणा मैत्री भावना 
ही मी अशोक कडून घेतले
तर  व्रात्यपणा खोडकरपणाचे धडे 
मी प्रदीपकडून घेतले

त्यापैकी विजयचा संबंध लहानपणी आला नाही 
तो भेटला ते ठाण्याला राहायला आल्यावर.

दिलीप फार अगोदर गेला 
त्याला बहुदा हृदयाचा आजार असावा
काही वर्षांपूर्वी विजय गेला.
आणि आज कळले अशोक ही गेला .
खरतर आता आताच अशोकने 
सत्तरी पार केली होती .
अन् तो खूप फिट होता.

अशोकचे व्यक्तिमत्त्व खूप लाघवी होते .
मध्यम बांधा ,कुरळे केस ,खास खर्जातला आवाज ,
मधाळ ,मोकळे ,हसतमुख बोलणे
स्वरात आर्जव  प्रेम असलेले
जणू शहाळंच वाटीत अलगद काढलेले

माझं वय लहान असल्याने त्याचाशी 
तसा वैयक्तिक मैत्री किंवा स्नेह 
वाट्याला नाही आला.
पण एक मैत्र मनात सहजच रुजले होते

महाडला कित्येक वर्ष जाणे झाले नाही .
पण जोवर महाडमध्ये 
अशोक कोकणे आहे तोवर 
महाडचे दार सदैव उघडे आहे असे वाटत होते .

कोकणे यांच्या पुढच्या पिढ्या 
आता तिथे नांदत आहेत, सुखाने नांदतील
कोकणे यांच्या त्या लांब रुंद घरात 
एक प्रचंड सकारात्मक ऊर्जा वास करत आहे .
कोकणे आजी आजोबा ताई भाई 
अन त्यांची ही पाच मुले .
एक गोकुळ होते .
तसा तर आयुष्यातील सव्वाचार वर्ष 
हा काळ तसा फारसा मोठा नाही 
पण लहानपणातील 
वाढत्या उमजत्या वयासाठी 
तो फार मोठा टप्पा होता.

अशोकला आयुष्यात पुन्हा भेटणे 
झाले असते की नाही माहीत नाही.
पण त्याच्या जाण्याने काही तरी 
आतून तुटल्याची भावना उमटते 
अस्वस्थ करून जाते .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .






मंगळवार, ३ फेब्रुवारी, २०२६

प्राजक्त

प्राजक्त
*******
ओघळे प्राजक्त मुक्त निरासक्त 
गंध उधळत आकाशात 

इवल्या फुलाचे इवले जीवन 
साफल्य भरून काठोकाठ 

कुणी देवदारी कुणी अडगळी 
जीवनाची वारी दिवसाची 

तिथे धावे काळ हजारो पटीत 
स्थिर हे जगत कदाचित 

गूढ काळ वेळ मिती संकल्पना 
सुगंध जीवना ओतप्रोत 

कुण्या जीवनाचे काय परिमाण 
सारे क्षणक्षण जोडलेले 

विक्रांत बहर तीस लाख कोटी 
देहात नांदती  प्राजक्ताचे 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, ३१ जानेवारी, २०२६

निरंजन

एक निरंजन दोन सुखी तीन . . . 
*""**,''''***
एक निरंजन चाले निरंतर 
जाणून अंतर नसलेले 

दोन जीवलग सुखात चालले
बहुदा घडले होते इथे

कधीतरी कुणी  होऊनी तीन
उगाच भांडून श्रम केले

तयात रंगून कुठले साधन 
झाले पर्यटन व्यर्थची ते 

शिणल्यावाचून मुळी ना शिकतो
असतो मूर्ख तो कळू आले 

अगा अवधूता छान शिकविले 
मार्गास लागले आपुल्या तू

आता यावर करून फकीर
घेई दारावर  बोलावून 

मग मी तल्लीन तुझ्यात होऊन 
तुझाच होऊन जाईन रे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २९ जानेवारी, २०२६

दान

दान
****
देवदारी कामना करू नये भक्तांनी
देवदारी याचना करू नये ट्रस्टींनी 

ताट प्रसादाचे उगा पुढे पुढे करूनी
घालू नये गळ घ्या हो घ्या हो म्हणूनी 

दानपेटी देवापुढे मांडू नयेच कोणी 
हो जरा बाजूस द्या आडोश्या ठेवूनी

मान्य पैसा लागतोच संस्था चालवायला 
जागा सुरक्षा नोकर व्यवस्थित ठेवायला 

खरे तर ते चालवणे देवा का कठीण असते 
जगदीश तो सर्वव्यापी त्या काय हवे असते 

दान करा पुण्य धरा हास्यास्पद आहे सारे 
मूर्ख आहेत फसणारे आणि ते फसवणारे .

अन्नदान तुळा दान भिन्न पूजा थाळी दाम 
हे आहे व्यवस्थापन आणि यात नाही राम 

अहो डोळे मिटून दान घ्यावे आणि द्यावे 
देवामध्ये पै पावतीला नच की येऊ द्यावे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

वृक्ष

वृक्ष
***"

 साऱ्या वाटा देहातून होत्या मनी उतरत 
 शून्यातून एक एक  तारा होता उगवत

हरवले श्वास तरी  प्राण होते झंकारत 
स्पंदनात चैतन्याच्या गूढ गीत उतरत .

भान होते भानावर नि जीव फक्त पाहत
एक वाट अगम्यशी कुणीतरी चालवत 

असे भास विलक्षण जागोजागी पडलेले 
महापूरी शब्द ओले तरी ओठ तहानले .

असणेच जड होते जणू मार्गी अडलेले 
आणि तेच निरुपाय प्रतीक्षेत थांबलेले 

थिजलेली वेळ तरी काळ पुढे चाललेला
अन् वृक्ष वठलेला मातीसाठी आसुसला

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, २८ जानेवारी, २०२६

तो गेल्यावर

तो गेल्यावर
*********
तो होता तेव्हाही 
काही फरक पडत नव्हता आम्हाला 
तो गेला तरी 
काही फरक पडत नाही आम्हाला

त्याचं असणं 
जसं त्याच्यासाठी होतं 
आणि त्याच्यासाठी संपलं

आमचंही आमच्यासाठी आहे 
आमच्यासाठी संपेल
अन हे जग तसंच चालेल .

त्यांनी केलंही असेल कुणासाठी काहीतरी
त्या उपकारकर्त्याची जाणं
देईल दुःख त्या कुणालातरी

आम्ही दुरुस्थ तटस्थ 
त्याच्या दुनियेत नसलेले 
तरीही कोणीही असा अचानक 
आणि अशा रीतीने जाऊ नये 
असंच मनाला वाटतं .
आणि मन हळहळतं

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, २७ जानेवारी, २०२६

जन्म जीवन मरण

जन्म जीवन मरण 
***************
लाखो स्वप्न मोडतात चहुकडे विखुरतात 
तुटूनिया फांदी फांदी वृक्ष पुन्हा फुलतात 

मुळे खोल घुसतात माती पुन्हा धरतात 
जीवनाची ओल जीवा हिरवी स्वप्नं देतात 

पुन्हा पुन्हा वाढणे आणि पुन्हा पडणे 
आघातांच्या वेदनांनी रान सारे जागवणे 

हा प्रवाह अविरत घडे जीवाच्या ठाई 
पराधीन वाटते कधी सुटकेचा मार्ग नाही

पण मरण अंत कधी नसतोच जीवनाचा
नि जन्म ही सुरुवात भ्रम असतो दृष्टीचा

या साऱ्या दिसण्याला अर्थ गूढ एक असतो
झेलतांना वार सगळे जन्म अवघा कळतो

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २६ जानेवारी, २०२६

जाणणारा

जाणणारा
*******

सर्व काळी सर्व रूपा धरूनिया आहे कुणी 
असे तत्व अगोचर जाणले का काय कुणी 

जाणण्यात जाणणारा पूर्ण असे बुडलेला 
जाणण्याचा भाव तरी असे मनी उगवला

उगवते जग डोळा तीन रुपी तिन्ही वेळा 
काय गुणातीत दिसे इथे कुणा रंगलेला 

कळण्याचा भ्रम सारा काचेवरी जणू पारा 
प्रतिबिंबा आणी काय खरोखर कोणी घरा

खरे काय खोटे काय कळाया उपाय नाही 
प्रश्नासवे उत्तराला  घेतसे गिळून काही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १९ जानेवारी, २०२६

प्रस्थान

प्रस्थान
******
घडू दे शेवट आता प्रवासाचा 
दिस अखेरचा गोड करी ॥१
नाही बुद्धिवान नाही धनवान 
जगलो लहान सामान्यसा ॥२
नाही कीर्तीवंत नाही यशवंत
कृपेने वाहत तुझ्या आलो ॥३
पातलो रे सुखे लागती जीवना 
भोगले दुःखांना सवे काही ॥४
जैसे चार-पाच जगती जीवनी 
भिन्न न त्याहूनी काही अन्य ॥५
उतलो मातलो नाही रे जीवनी 
अवघी करणी देवा तुझी ॥६
तुवा सुखरूप ठेविले जगात 
नेई रे परत तैसाची रे ॥७
परि नाही घडली काही तुझी सेवा 
खंत उरी देवा एवढीच ॥८
पुढील मुक्कामी जाणे भेटीविन
ठेवणे प्रस्थान बरे नाही ॥९
घडो निरोपाचे तेवढे दर्शन 
विक्रांता मागणं हेच आता ॥१०

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, ८ जानेवारी, २०२६

गवसणे


गवसणे
******
कुणाला हवाय कशाचा फायदा 
करून वायदा मला मोठा ॥

कुणाला नकोय कुणीच साथीला 
एकट्या वाटेला सुख थोर ॥

तरी भिडतात पथ एकमेका 
कळेना अवाका जीवनाचा ॥

सारे देणे घेणे ठाऊक दत्ताला
 चालणे वाटेला भाग असे ॥

कळावे कळणे थांबावे धावणे  
व्हावे गवसणे गाठीतले ॥

चाले जगताचे तेच चक्र जुने 
चालू दे फिरणे त्याच्या गती ॥

विक्रांत पाहतो घडते घडणे 
वाहते वाहणे प्रवाहात ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ७ जानेवारी, २०२६

जिणे

जीणे
,****

ऐसे घडो जीणे वाट नसलेले 
गवताचे पाते पुन्हा रुजलेले

तीच माती काळी तेच दव ओले 
ओंजळीला वेड्या हाव नसलेले 

धन मान सारे वाऱ्याच्या झुळका 
आकाशी विरल्या एकांतीच्या हाका, 

यशोगाण सारे पाण्याच्या लहरी 
येती अन जाती असंख्य सागरी 

पाऊलांना नसे काही गाठायाचे 
उबदार नर्म सुख मुक्कामाचे 

रोज नवा सूर्य सोनेरी सकाळ 
अंतर्बाह्य शुभ्र प्रकाश झळाळ 

माझे पण मला भेटावे नव्याने 
कालच सरावे कालचे असणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ५ जानेवारी, २०२६

मावळणे

मावळणे
*****
मावळणे मनाचे या मनास पटत नाही 
रंग पश्चिमेचे मंद उरी उतरत नाही 

वाटा डोळ्यातल्या त्या डोळ्यास भेटत नाही
अन् भटकणे खुळे थांबता थांबत नाही 

ती सांज सागरतीरी मुळीच सरत नाही 
चित्र गोठलेले जुने आकाश पुसत नाही 

सारेच चांदणे नभीचे नभ उधळत नाही
अन कोसळत्या उल्के त्या नाव असत नाही 

व्यवहार जगाचे या जगास सुटत नाही
मूल्य हृदयाचे अन कोणास कळत नाही 

होते येरझार तरी जाणीव सुटत नाही 
आस असण्याची अन् मिटता मिटत नाही

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, २ जानेवारी, २०२६

दातृत्व

दातृत्व 
******
हे रंग तुझे जीवना मला कळत नाही
ही लाट सुखाची अन् हाती मावत नाही ॥

धुसरल्या आकाशात जीव उंच उडू जाई 
बंध अदृष्य रेशमी मन हे त्यातही पाही ॥

क्षणिकाचे भान जरी लाटा येती आणि जाती
या कल्लोळी भावनांच्या वादळे उठती किती ॥

तुटलेले दोर कैसे पुनरपि जुळू येती 
भरकटल्या पतंगा पुन्हा मिळे कैसी गती ॥

हे पर्व किती दिसांचे मजला ठाऊक नाही 
चक्र दिन रजनीचे मनातून जात नाही ॥

पुसायचा नाही कधी काळोख दाटला मनी मिरवायचा ना कधी प्रकाश आला भरुनी ॥

हलकेच मला हे तू सांगून गेलास कानी
आज तुझ्या दातृत्वाने गेलो विस्मित होऊनी ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, १८ डिसेंबर, २०२५

कृपा

कृपा 
****
कृपा तुझी कोवळीसी हलकेच बरसली 
चांदण्याची वेल जणू आकाशात पसरली 
कृपा तुझी गवसली हृदयात विसावली 
डोळीच्या कडेवर रेख झाली ओली ओली
कृपा तुझी साजरीच ओठावर नादावली 
यमुनेच्या जळागत देही प्रीत उधानली 
कृपा तुझी घनघोर नभातून ओघळली 
आषाढाचे अनावर गाणे गात गात आली 
कृपा तुझी सागराची मज कळेचिना खोली 
पुरे पुरे म्हणूनिया लाट येते लाटेवरी 
कृपा तुझी सोनियाची शिशीरातील उन्हाची 
तनमन उजळत्या भव्य दिव्य प्रकाशाची 
कृपा तुझी कणोंकणी व्यापूनिया मला राही 
कृपा तुझी क्षणोक्षणी प्रेमाचे रे गीत गाई
कृपेविन तुझ्या मुळी जगता आधार नाही
कळे तेव्हा डोळ्यातून प्रेम माझे उगा वाही
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


रविवार, १४ डिसेंबर, २०२५

महफ़िल



महफ़िल 
*******

यारों के दिलदारों के टीकट आ रहे हैं ।

 महफ़िलों के रंग अब सूने हो रहे हैं ।

तुम किस सुबह का इंतजार कर रहे हो? 

चार पाँच पल बचे हैं मुफ्त गँवा रहे हो।

सोने से पहले, विक्रांत! थोड़ा-सा जाग लो।

वह चाँदनी ढूँढो अंदर और उसे गले लगा लो।

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



मंगळवार, २ डिसेंबर, २०२५

निजज्ञान

निजज्ञान
********
घोकून मंत्र वेदामधले काय कुणी तो होतो संत 
रेटून पंथ जाहिरातीत काय कुणी तो होतो महंत 

अगा हे तर यंत्र चालते मेंदू दुसरे काय असते 
मंद कधी जे रे कुणाचे तर कुणाचे तीक्ष्ण असते

कुणी शिकवतो गुप्तविद्या घेऊनिया ते धन 
आणि निराश परमार्थी जातो विश्वास हरवून

कुणी चालतो रानी वनी त्या घरदार सोडूनी
कुणी होतो जन्म बंदी संस्थेत कुण्या अडकूनी 
 
इतुके कसे असते अवघड घडणे रे निजज्ञान
जन्म हरवतो काठावरती नच घडते ते स्नान

दिशा हरवती वाटा मोडती सापडते ना दार 
तिमीरातल्या या सुखाला मग सरावतो संसार 

जया जे हवे तेच मिळते आणि जीवन फळते 
या उक्तीतील खोच मग हळूच मजला कळते 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



शनिवार, २२ नोव्हेंबर, २०२५

यत्न

यत्न
*****
येतात तुझी पत्रे किती 
पण निरोप कळत नाही 
दिसतात शब्द कितीतरी 
पण अर्थ कळत नाही ॥

रे  तुझा खेळ अवघड
तू मला सापडत नाही 
ऐकुन तुझ्या हाका धावतो 
तू कधीच दिसत नाही ॥

मी विचारले दिशांना तर
त्यांना अस्तित्वच नाही 
मी विचारले काळाला तर 
तो सदैव हाच क्षण पाही ॥

मी गेलो विचारत त्यांना 
जे बहुदा भेटले तुला
पण ते गढून शून्यात
होते विसरले या जगाला ॥

धरल्या सोडल्याविन मग
असण्यातच राहिलो बसून
कळले की उजळतात दिशा 
कुठल्याही यत्ना वाचून ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २० नोव्हेंबर, २०२५

कत्तलखाना

कत्तलखाना
********
पक्षी खुराडी जगती 
पक्षी खुराडी मरती 
पक्षी होऊनिया मांस
फक्त जन्मा येथे येती

पशु जिवंत प्रथिने 
धान्य खाऊन टनानी 
आणि दूर कोठे मुले 
ती मरतात भुकेनी

 दुःख दारुण तयांचे 
जगती नरक जिणे 
यंत्री कटोनिया माना 
जणू मरती सुखाने 

ही वेदना त्या जीवांची 
पेशी, पेशीत वसते 
तो शाप ते भोगणे ही 
वाट शोधीत रे येते 

ती दवा प्रतिजैविके 
सूड घेतात तयांचा 
बघ होईल तयानी 
निर्वंश रे मनुष्याचा 

तळतळात जीवांचा
घनदाट कोंडलेला 
थांबा करा पश्चाताप
हाच उ:शाप रे याला 

असे हातात उ:शाप 
जे जाणती त्यास फळे 
पोट करुनी कबर 
जगे त्यास तेच मिळे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, १४ नोव्हेंबर, २०२५

जाणे

जाणे
*****
तुझे आकाशाचे नाते 
तुज कळत का नाही 
तुझे धरित्रीचे मूळ 
तुज दिसत का नाही ॥

नादी लागून वाऱ्याच्या 
भरकटतो सारखा 
जग घालून जन्माला 
का रे त्यात तू परका ॥

लाख सवंगडी तरी 
जन्म विराण एकटा 
हात सोडवून दूर 
नेती प्रवाहाच्या वाटा ॥

जन्मा आधीचा एकांत 
गुज सांगतो कानात 
झाले खेळणे बहुत 
येणे परत घरात ॥

रंग अवधूत तोच
वाट पाहतो शून्यात 
गजबजाट जगाचा 
आता हरपो वाऱ्यात ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


गुरुवार, १३ नोव्हेंबर, २०२५

काय असे ते

काय असे ते
*********
देहात वाहते मी पणे नांदते 
तुजला कळते रे काय असे ते ॥

भ्रमात जगते मोहात फसते 
मिटून ही जाते रे काय असे ते ॥

दुःखाच्या डोहात आशेच्या लाटात
स्वतःला शोधते रे काय असते ते ॥

कळल्या वाचून जीवन चालते 
तयाला पाहते रे काय असे ते ॥

जळल्या वाचून ज्योत जी पेटते 
तयात जळते रे काय असे ते ॥

विक्रांत शोधतो सर्वत्र धावतो 
निवांत राहतो रे काय असते ते ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

अशोक कोकणे श्रद्धांजली

अशोक कोकणे श्रद्धांजली  *********** महाड मधील आमचे घरमालक कोकणे, भाई अन् ताई यांना असलेली पाच मुले, विजय दिलीप अशोक प्रदीप आणि र...