जिणे

जीणे

,****

ऐसे घडो जीणे वाट नसलेले 

गवताचे पाते पुन्हा रुजलेले

तीच माती काळी तेच दव ओले 

ओंजळीला वेड्या हाव नसलेले 

धन मान सारे वाऱ्याच्या झुळका 

आकाशी विरल्या एकांतीच्या हाका, 

यशोगाण सारे पाण्याच्या लहरी 

येती अन जाती असंख्य सागरी 

पाऊलांना नसे काही गाठायाचे 

उबदार नर्म सुख मुक्कामाचे 

रोज नवा सूर्य सोनेरी सकाळ 

अंतर्बाह्य शुभ्र प्रकाश झळाळ 

माझे पण मला भेटावे नव्याने 

कालच सरावे कालचे असणे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मावळणे

मावळणे

*****

मावळणे मनाचे या मनास पटत नाही 

रंग पश्चिमेचे मंद उरी उतरत नाही 

वाटा डोळ्यातल्या त्या डोळ्यास भेटत नाही

अन् भटकणे खुळे थांबता थांबत नाही 

ती सांज सागरतीरी मुळीच सरत नाही 

चित्र गोठलेले जुने आकाश पुसत नाही 

सारेच चांदणे नभीचे नभ उधळत नाही

अन कोसळत्या उल्के त्या नाव असत नाही 

व्यवहार जगाचे या जगास सुटत नाही

मूल्य हृदयाचे अन कोणास कळत नाही 

होते येरझार तरी जाणीव सुटत नाही 

आस असण्याची अन् मिटता मिटत नाही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

झाड तोडणारा X लावणारा

झाड तोडणारा X लावणारा

*********************

कुणी झाडे लावण्यास ..

करतो आटापिटा .

कोणी झाडे तोडण्यास

करतो आटापिटा 

जरी एकाच वास्तूचे 

असतात खांब ते

एक हाले गदगदा 

एक खोलवर रूते 

सावरत्या खांबा पण

 बळ मजल्याचे नाही 

हालणारा खांब अन

 फौज आणतसे भारी

लाऊनिया झाडे इथे 

पदरात काय पडे 

रिते होऊनीया खिसे 

वर हेलपाटे पडे 

तोडूनिया झाड पण

खिसे होती खुळखुळे 

मिळतात निमित्त ते

रेटतात  बळेबळे 

वरच्याचे हिशोब ही

वेगळेच काहीतरी

भलावण शब्दी अन

धूर्तपणा दूरवर

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

पावूस परतीचा

पावूस परतीचा

**************

पाऊस परतीचा 

भिजलेल्या प्रीतीचा 

दान सर्वस्वाचे

देण्याच्या वृत्तीचा 

पाऊस परतीचा 

चार पाच दिसांचा

असंख्य भुरभुरत्या

मुलायम आठवांचा 

पाऊस परतीचा

अनावर ओढीचा 

निसटल्या क्षणांच्या 

हळुवार मिठीचा 

पावूस परतीचा

भिजलेल्या मातीचा

फोफावल्या गवतात 

बहरल्या स्वप्नांचा 

परतीच्या पावसात 

मन भरे काठोकाठ

अलगद ओघळते

काही दाटलेले आत

परतीच्या पावसात 

चिंब भिजून घेतो  

अन् गीत राहिलेले 

पुन्हा गावून घेतो 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

पडणाऱ्या झाडास

पडणाऱ्या झाडास

************

झाड पडू आले झाडा कळू आले 

वेलीनी सोडले बंध सैल

आले घनघोर कुठले वादळ   

उपटली मूळ अर्ध्यावर 

कुठल्या सरीने देह कोसळेल 

लढाई सरेल जीवनाची 

कुठे वनदेव कुठे वनराणी 

गेली विसरूनी आज तुला

अरे पण थांब फुलल्यावाचून 

असा कोमेजून जावू नको

पडल्या वाचून थांब प्रिय वृक्षा 

गिळूनिया वक्षा व्यथा तुझी 

नाहीतर मग पाऊस थांबेन 

करपून रान जाईन सारे

खुरटेल बीज होत तगमग

आकसेल जग वनाचे या

नको सांगू तुझे दुःख पावसाला

पुन्हा रुजायला लाग त्वरे 

तुझी जिजीविषा दिसू दे जगाला

अन पावसाला पुनःपुन्हा 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️