लालायीत

लालायित

******

तुझिया कृपेला झालो लालायीत 

म्हणून दारात उभा राही 

तुझिया प्रीतीत जाहलो आशिक 

होऊन बटिक दारी आलो

तुझिया नावाचा जाहलो व्यसनी 

म्हणून अंगणी ठाण दिले 

तुझिया प्रीतीने गेलो रे भाळून 

मन हे माळून दिले तुला 

तुझिया रूपाचे जाहले मोहन 

पाहिल्या वाचून जीव जडे 

अगा दयाघना कृपेच्या सागरा 

विक्रांत पामरा देई थारा 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

*******

देही सजलेली वाट मळलेली 

उधळून माती नभी दाटलेली 

तीच तीच वाट जरी पायाखाली 

हर दिन नव्या स्पर्शी भिजलेली 

कधी अचानक पायाखाली काटे 

कधी हळुवार दव ओले दाटे 

घडे जिवलग भेटी रोज इथे 

रोज अलगुज प्रेम सुरावते 

इथे कुणी कुणा आहे बांधलेले 

आकाश धरेला आहे टेकलेले 

तृप्तीत सुखाच्या जीव घे उखाणे 

अन ओठावर रोज येते गाणे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

उधारी

उधारी

*****

ठेवू नको देवा कुणाची उधारी 

माझ्या उरावरी येथे आता ॥ १

फिटू दे रे कर्ज माझे हे सव्याज 

नको देवा लाज आणू मज ॥२

कुणाच्या धनाचे कुणाच्या मनाचे 

ऋणानुबंधाचे माप नको ॥३

असो मोहमयी असू दे लाघवी 

कारणे आघवी येरझारा ॥४

द्वेष इर्षा वैर राहिली चुकून 

टाक रे पुसून अंश नको ॥५

मग मी दयाळा होत निरंजन 

जावा मिसळून तुझ्या तेजी ॥६

फिटो सारी देणे दे दिवाळखोरी 

विक्रांता भिकारी सुखे कर ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

ओंकारेश्वर ला

 ॐकारेश्वर (नर्मदाकाठ च्या कविता )

********

श्रद्धेचा व्यापार खुळखुळे भक्ती 

तरी देवा तिथे दिसे तुझी वस्ती 

इथे पूर्ण होती किती मनोरथ

भावभक्ती वाहे किती हृदयात 

जरी जन खुळे कळेना आचार 

डोंगर घाणीचे दोन्ही तीरावर 

परि भाविकांचा ओघ हा थांबेना

नभ व्यापोनिया शिवाच्या गर्जना

कुणी भटकती नौकेत फिरती

पाण्यात मस्तीत कुणी तरंगती

खळखळ करे माय नर्मदा ती

ऊर्जेचे अपार लोट उधळती

नाही दुजाभाव कुण्या जीवाप्रती

अपार अद्भुत सर्वाभूती प्रीती

नमन तुझिया अगम्य लिलेला 

विक्रांत पावन पुण्यनगरीला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

सर

सर

****

कधी ओघळेल प्रभू प्रेम सर 

मनी झरझर तृषार्थ या  ॥

कधी ओलावेल मृतिका चित्तीची 

रुजेल भक्तीची बी बियाणे ॥

कधी विरूढेल ज्ञानाची पालवी 

भक्तीत लाघवी नटलेली ॥

कधी हे फळेल आत्मज्ञान उरी 

कृतार्थ कुसरी सजेल मी ॥

कधी मी पाहीन तुझे प्रेम सुख 

सुखराशी हाक ऐक माझी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

*******

माई तुझी कृपा अनंत अपार 

चाले पायावर देह माझा ॥

अगा हे चालणे असे तुझे देणे 

अन्य न मागणे मज काही ॥

चालती हे जन किती भराभर 

पाय करकर वाजवत ॥

तयांचे चालणे रोजचे जगणे 

सहज कापणे अंतर ते ॥

देह हा दुर्बळ वेदनांचे घर 

नेलेस तू पार कृपा तुझी ॥

याहून गं मोठा नसे चमत्कार 

वाहिलास भार सवे माझा ॥

अशक्य ते शक्य केलेस तु माय 

जाणतो मी भाग्य माझे इथे ॥

विक्रांत पुण्याचा जाहला प्रवाह 

विसावाला देह तीरी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

कृपा सिंधू

कृपा सिंधू

*******

काय मी कुठला दिसेल का तुला 

जीव हा  क्षीणला दत्तात्रेया

रोगी भोगी सदा वृती अडकला 

चित्ती हरवला मोहामध्ये

किती पुण्य राशी केल्यासी पावन 

हृदयी देऊन स्थान त्यांना 

किती हीनदीन करुणा करून 

घेतले ठेवून चरणाशी 

थोडा मजसाठी होई गा उदार 

करी भव पार अज्ञाचा या 

विक्रांत मनीचे  पुरव गा आर्त  

स्वामी तू समर्थ कृपा सिंधू

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

कहाणी

कहाणी

*****

दत्त सुखाचे ठेवणे दत्त मुखाचे मागणे 

दत्त जीवाचे जगणे सर्वकाळ ॥

दत्त आयुष्य वेचने दत्त भोगते भोगणे 

दत्त सारे ओलांडणे जमविले ॥

 दत्त प्रेमात वाहने दत्त सुखात निजणे 

दत्त विरही रडणे घडे  नित्य ॥

दत्त नामाचा गजर दत्त कीर्तीचा जागर

दत्त प्रीतीचा पाझर फुटो मनी ॥

दत्त उदो लय स्थिती दत्त अवघी समष्टी 

दत्ता वाचून जगती अन्य नाही ॥

घडो दत्तमय जीणे सरो उगा भटकणे 

दत्त स्मरणे कारणे जन्म जावो ॥

दत्ता विक्रांत कहानी तवपदी हरवूनी 

जावो कृतार्थ होऊनी इये वेळी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

लायकीचा

कर लायकीचा

**********

कृपेविना ग्रंथ तुझा 

कळणार कुणा देवा 

अधिकाराविना काय 

कधी प्राप्त होतो ठेवा 

या शब्दांशी खेळतांना 

अर्थापाशी थांबतांना 

भावभावी गुंततांना 

घडे काही बोलवेना

शब्दातून तूच जणू  

उतरशी हळू मना

ज्ञाताच्या पल्याड काही 

देसी उघडूनी क्षणा

मोती मोती वेचतांना 

जन्म वाटे किती उणा 

म्हणूनिया तुझ्या पायी 

वाटे यावे पुन:पुन्हा 

सोडूनिया यत्न सारे 

उभा रिक्त ओंजळीचा 

विक्रांता या दयाघना 

कर तुझ्या लायकीचा

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

देई बा दत्ता

देई बा दत्ता 

*****

प्रेम ना सुटावे कधीच मनीचे 

ध्यान ना मिटावे कधीच उरीचे

पद मिळो मज कधी सन्मानाचे

घोट कधी कडू वा अपमानाचे

कश्याकशात या गुंतल्या वाचून 

स्मरण असावे तुझिया रूपाचे

जे काही असेल माझिया भल्याचे

तुझ्या पथावर दृढ चालण्याचे

देई बा दत्ता केवळ तेवढे 

सुटू दे जगाचे पाश हे फुकाचे

मागतो विक्रांत सारखे मागणे 

तुजला दयाळा कौतुक प्रेमाचे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

कळेना

कळेना

*******

कळेना मजला स्वीकार नकार 

तरी दारावर उभा आहे ॥

कळेना मजला आवडनिवड 

तरी धडपड रिझवाया ॥

कळेना मजला काही देणे घेणे 

तरीही धरणे धरीतसे ॥

कळेना मजला प्रीतीत जगणे 

तरी आळवणे करीतसे ॥

आता प्रियोत्तमा येऊ दे करुणा 

करतो याचना कळण्याची ॥

देई प्रेम खुणा काही अंतरात 

धाडा ना परत मागणी ही ॥

पाहतो विक्रांत नाम गुणातीत 

सर्वव्यापी दत्त भक्तीभावे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

तो भेटतो

तो भेटतो

*******

तो न भेटतो जपाने 

तो न भेटतो तपाने

तो भेटतो केवळ रे 

फक्त त्याच्याच कृपेने ॥१

तो न भेटतो पूजेने 

तो न भेटतो गायने 

तो भेटतो केवळ रे 

फक्त त्याच्याच कृपेने ॥२

तो न भेटतो बलाने 

तो न भेटतो धनाने 

तो भेटतो केवळ रे 

फक्त त्याच्याच कृपेने ॥३

तरी सारी कवाईत 

भाग आहे रे करणे 

अनुसंधानाचे दोर 

हाती धरून ठेवणे ॥४

हाती आहे नांगरणे 

बीज पेरून ठेवणे

आणि राखण करणे 

नाही पाऊस पडणे ॥५

तो भेटतो सदा तयाला 

हवा आहे तो जयाला 

पण त्या ही भेटण्याला 

नियम नाही कुठला ॥६

तो भेटतो याच क्षणी 

किंवा नच युगोयुगी 

परी निराशे वाचूनी 

ठेव प्रतिक्षा तू जागी ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

हरवला दत्त

हरवला दत्त

***

हरवला दत्त इथल्या गर्दीत

निघाला शोधीत निवाऱ्याला ॥१

पावलोपावली लागतात ठेचा 

पथ माणसांचा हरवला ॥२

घुसमटे श्वास सोनियाच्या धुरी

क्रूर वाटमारी जागो जागी ॥३

कोटी प्रार्थनाचा चाले गलबला 

स्वर थकलेला हर एक ॥४

तारावे कुणाला मारावे कुणाला

हात थबकला करुणेने ॥५

जगून मरणे मरून सुटणे 

घट्ट तरी जिणे लोंबकळे ॥६

कर्म दरिद्रयाची रेषा या शहरा ?

काय देवा झाला निरुपाय .? ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

आळंदी जाईन

आळंदी जाईन 

**********

अगा मी जाईन आळंदी राहीन 

रोज गं पाहीन ज्ञानदेवा ॥

अगा मी रंगेन संतांना भेटेन 

पायी लोटांगण घेत तया ॥

अगा इंद्रायणी नित्य मी न्हाईन

पुण्याच्या जोडीन महाराशी ॥

अगा ज्ञानदेवी नित्य पारायण

 अन्न हे सेवेन  आत्मयाचे ॥

अगा मी होईन तेथला किंकर

सेवेशी सादर सर्वकाळ ॥

ऐसे ज्ञानदेवा कर माझे आई 

याहून गे काही इच्छा नाही ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

ज्ञानेश्वरी

ज्ञानेश्वरी

******

गीतेच्या मांडवी वेल ज्ञानेश्वरी 

कुसुम कुसरी सजलेली ॥१

एकेक शब्दाच्या अगणित छटा 

वाटेतून वाटा मोक्षाच्या गा ॥२

काव्य कौतुकात रंगता जीवन 

जाते हरवून सहजच ॥३

अर्थाच्या एखाद्या मनस्वी स्पर्शात 

मृत्यूचे संघाट हरवती ॥४

ऐसी दैवीवाणी  होणे पुनरपी 

नाही रे कदापी इये लोकी ॥५

अगा मराठीया इथे जन्मलेल्या 

ओलांडून भाग्या जाऊ नको ॥६

ओवी श्रवणी वा येऊ देत मुखात 

जन्म पै सुखात नांदशील ॥७

नाही रे सांगत विक्रांत मनीचे 

संतांच्या मुखीचे अनुभव हे ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

ज्ञानदेवी

पथिक

*****

देवा मी पथिक तुझ्या अक्षरांचा  

चालतो सुखाचा महामार्ग ॥ .

शब्द रस काव्य मनी सुखावलो 

चिंब रे भिजलो भक्ती भावे ॥

श्रवणे वचने पठने मनने 

सुखाचे चांदणे भोगीयले ॥

कळले वाटते परी न कळते 

मन भांबावते ठाई ठाई ॥

कळल्या वाचून तरीही कळते 

अन हरवते माझे पण ॥

एकेका ओवीत जन्म ओलांडला 

अन पार केला मृत्यू फेरा ॥

एक ओवी तुझी हा ही जन्म माझा 

अर्थ आयुष्याचा कळू आला  ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मागणे

मागणे

****

घडू दे शेवट आता प्रवासाचा 

दिस अखेरचा गोड करी ॥१

नाही बुद्धिमान नाही धनवान 

जगलो लहान सामान्यसा ॥२

नाही कीर्तीवंत नाही यशोवंत 

परी अंगणात तुझ्या झालो ॥३

पावलो ती सुखे लागती जीवना 

भोगले दुःखांना सवे काही ॥४

जैसी जन चार जगती जीवनी 

भिन्न रे त्याहूनी नच नाही ॥५

उतलो मातलो नाहीच वाहणी

अवघी करणी देवा तुझी ॥६

देवा सुखरूप आणले जगात 

नेई रे परत तैसाची तू ॥७

परी नेण्याआधी एकच विनंती 

देवा देई भेटी  एक वेळ ॥८

पाहता पाहता तुझिया रूपाला 

मिटू दे हा डोळा अखेरचा ll९

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

चैतन्य डोह

चैतन्याच्या डोही

*************

तुझ्या चैतन्याच्या डोही हरवलो 

भरून पावलो ज्ञानदेवा ॥१

जैसे माहेराशी येता अवसरी 

माया न आवरी माऊलीची ॥२

काय अन किती देऊ लेकराला 

तैसे या जीवाला जोजारले ॥३

माय केले नाही फार येणे जाणे 

फक्त तुझे गाणे आळविले ॥४

अंतरीची तार जडली तुझ्याशी 

भेटला मजशी कृपा राशी ॥५

राहू दे प्रेमात तुझ्या रात्रंदिन

एवढे मागणं तुज लागी ॥६

रहा हृदयात डोळ्यांच्या डोळ्यात 

विक्रांत तुझ्यात घे सामावून ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

कृपा

कृपा 

****

कृपा तुझी कोवळीसी हलकेच बरसली 

चांदण्याची वेल जणू आकाशात पसरली 

कृपा तुझी गवसली हृदयात विसावली 

डोळीच्या कडेवर रेख झाली ओली ओली

कृपा तुझी साजरीच ओठावर नादावली 

यमुनेच्या जळागत देही प्रीत उधानली 

कृपा तुझी घनघोर नभातून ओघळली 

आषाढाचे अनावर गाणे गात गात आली 

कृपा तुझी सागराची मज कळेचिना खोली 

पुरे पुरे म्हणूनिया लाट येते लाटेवरी 

कृपा तुझी सोनियाची शिशीरातील उन्हाची 

तनमन उजळत्या भव्य दिव्य प्रकाशाची 

कृपा तुझी कणोंकणी व्यापूनिया मला राही 

कृपा तुझी क्षणोक्षणी प्रेमाचे रे गीत गाई

कृपेविन तुझ्या मुळी जगता आधार नाही

कळे तेव्हा डोळ्यातून प्रेम माझे उगा वाही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

सुखाचा डोह

सुख डोह

********

पाय मी पहावे माझ्या माऊलीचे 

सुख आळंदीचे घ्यावे सदा ॥

मनी ज्ञानदेव सदैव चिंतावे 

गुणगान गावे वारंवार ॥

अरूपाचे रूप शब्दात वेचावे 

हृदयी धरावे सर्वकाळ ॥

माऊली गजर डोळ्यात पाझर 

हृदी अनिवार वेडे व्हावे ॥

कोणी म्हणून खुळा कोणी वाया गेला 

आळंदी धुळीला माथी घ्यावे ॥

इथल्या सुखाचे सुख वर्णवेना

शब्द उमटेना मुखातून ॥

सुखाच्या डोहात सुख थेंब झालो 

सांगण्या उरलो मात बळे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️