कृपा कल्लोळ
*******
काय माझी गती अन् काय मती तुज दयानिधी भेटू शके
काय माझी श्रद्धा काय ते साधन
तुज बोलावून घेऊ शके
अवघा देहाचा भटक्या मनाचा
वाहिला जगाचा भार मनी
संसारी राबलो प्रपंची गुंतलो
जरी दारी आलो देवा तुझ्या
जाणतो मी न्यून माझे हे अपार
कृपेचा सागर परी तू रे
घडते घडणे अवघे तुझ्याने
म्हणून मागणे मनी ये रे
कृपेचा कल्लोळी भिजव मजला
प्रवास उरला पूर्ण करी
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा