शुक्रवार, १७ जुलै, २०२६

वर्दी आणि प्रजा

वर्दीआणि प्रजा 
************
डरपोक प्रजा घाबरे वर्दीला 
साहेबी काठीला अजूनही ॥
अजूनही माथी गोरा तो साहेब 
करतो रुबाब बुटातला ॥
कोठडीची भीती हर एक मनात 
तयाच्या ताब्यात कायदा रे ॥
होता मर्जी खप्पा काय करतील 
कसे धरतील कोणा ठाव ॥
राहा रे लांब तयाच्या पासून 
पडो ना चुकून गाठ त्यांची ॥
जणू साडेसाती तया तावडीत 
ते नच सोडतात शनीसही ॥
एकच ती भाषा तया ऐकू येते 
अन चालवते तेच मंत्र ॥
किती फोडा टाहोआणि मारा हाका
जातात रे फुका तया विन ॥
जन मनातील चित्र हे दाहक 
सेवक भक्षक कळेचि ना ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १५ जुलै, २०२६

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)

वाट (नर्मदा काठावरील कविता)
*******
देही सजलेली वाट मळलेली 
उधळून माती नभी दाटलेली 

तीच तीच वाट जरी पायाखाली 
हर दिन नव्या स्पर्शी भिजलेली 

कधी अचानक पायाखाली काटे 
कधी हळुवार दव ओले दाटे 

घडे जिवलग भेटी रोज इथे 
रोज अलगुज प्रेम सुरावते 

इथे कुणी कुणा आहे बांधलेले 
आकाश धरेला आहे टेकलेले 

तृप्तीत सुखाच्या जीव घे उखाणे 
अन ओठावर रोज येते गाणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, १४ जुलै, २०२६

उधारी

उधारी
*****
ठेवू नको देवा कुणाची उधारी 
माझ्या उरावरी येथे आता ॥ १

फिटू दे रे कर्ज माझे हे सव्याज 
नको देवा लाज आणू मज ॥२

कुणाच्या धनाचे कुणाच्या मनाचे 
ऋणानुबंधाचे माप नको ॥३

असो मोहमयी असू दे लाघवी 
कारणे आघवी येरझारा ॥४

द्वेष इर्षा वैर राहिली चुकून 
टाक रे पुसून अंश नको ॥५

मग मी दयाळा होत निरंजन 
जावा मिसळून तुझ्या तेजी ॥६

फिटो सारी देणे दे दिवाळखोरी 
विक्रांता भिकारी सुखे कर ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, १३ जुलै, २०२६

ओंकारेश्वर ला

 ॐकारेश्वर (नर्मदाकाठ च्या कविता )
********
श्रद्धेचा व्यापार खुळखुळे भक्ती 
तरी देवा तिथे दिसे तुझी वस्ती 

इथे पूर्ण होती किती मनोरथ
भावभक्ती वाहे किती हृदयात 

जरी जन खुळे कळेना आचार 
डोंगर घाणीचे दोन्ही तीरावर 

परि भाविकांचा ओघ हा थांबेना
नभ व्यापोनिया शिवाच्या गर्जना

कुणी भटकती नौकेत फिरती
पाण्यात मस्तीत कुणी तरंगती

खळखळ करे माय नर्मदा ती
ऊर्जेचे अपार लोट उधळती

नाही दुजाभाव कुण्या जीवाप्रती
अपार अद्भुत सर्वाभूती प्रीती

नमन तुझिया अगम्य लिलेला 
विक्रांत पावन पुण्यनगरीला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ११ जुलै, २०२६

सर


सर
****
कधी ओघळेल प्रभू प्रेम सर 
मनी झरझर तृषार्थ या  ॥

कधी ओलावेल मृतिका चित्तीची 
रुजेल भक्तीची बी बियाणे ॥

कधी विरूढेल ज्ञानाची पालवी 
भक्तीत लाघवी नटलेली ॥

कधी हे फळेल आत्मज्ञान उरी 
कृतार्थ कुसरी सजेल मी ॥

कधी मी पाहीन तुझे प्रेम सुख 
सुखराशी हाक ऐक माझी ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

डुकरांच्या गल्लीतून

डुकरांच्या गल्लीतून
****************
डुकरांच्या गल्लीतून असे येणे जाणे घरी 
मग चावणारच डुक्कर कुणा कधीतरी 

काळी पांढरी हिरवी निळी कधी तर
चक्क बहुरंगी असतात बरं हि डुकरं

पण काही लोक असतात फारच हुशार 
ठाऊक असते त्यांना कसे व्हायचे पसार 

काही लोक इथे अनुभवाने शिकतात 
तर काही चतूर वरिष्ठांकडून धडे घेतात

कारण काठी बाळगणे आणि उगारणे
हे असते उगाचंच संकट ओढवून घेणे

डुकरांना आवडते जे बळे तरी देत जावे 
आणि आपण आपले नामानिराळे राहावे 

तुम्ही डुकरांना कधीच सुधारू शकत नाही
राग उद्देग हताशा त्यांना कधीच दिसत नाही

क्वचित एखादे डुक्कर सापडतेही हातात 
मारल्यासारखं त्याला तिथली लोक करतात

पण डुक्कर पुन्हा मुकाट सुटणार असते
आणि डूरक्या मारत मागे धावणार असते

डुकराच्या गल्लीतून जाणे तुम्हाला भाग आहे
अन चावणे हा त्याचा भूत भविष्यकाळ आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 




मंगळवार, ७ जुलै, २०२६

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )


कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )
*******
माई तुझी कृपा अनंत अपार 
चाले पायावर देह माझा ॥
अगा हे चालणे असे तुझे देणे 
अन्य न मागणे मज काही ॥
चालती हे जन किती भराभर 
पाय करकर वाजवत ॥
तयांचे चालणे रोजचे जगणे 
सहज कापणे अंतर ते ॥
देह हा दुर्बळ वेदनांचे घर 
नेलेस तू पार कृपा तुझी ॥
याहून गं मोठा नसे चमत्कार 
वाहिलास भार सवे माझा ॥
अशक्य ते शक्य केलेस तु माय 
जाणतो मी भाग्य माझे इथे ॥
विक्रांत पुण्याचा जाहला प्रवाह 
विसावाला देह तीरी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

वर्दी आणि प्रजा

वर्दीआणि प्रजा  ************ डरपोक प्रजा घाबरे वर्दीला  साहेबी काठीला अजूनही ॥ अजूनही माथी गोरा तो साहेब  करतो रुबाब बुटातला ॥ क...