बुधवार, ७ ऑक्टोबर, २०२६

वस्त्र

फाटके वस्त्र
*********
आधी देसी भक्ती मग ते दर्शन 
आहे मी जाणून दत्तात्रेया ॥१

परी त्या भक्तीला करसी लायक 
कृपेला कारक तूच देवा ॥२

मळके फडके घेई रे  धुवून 
मालिन्य काढून टाकी माझे ॥३

घडो काही तप कायचे वाचेचे 
आणिक मनाचे तुझ्या कृपे ॥४

जरी ना सुंदर करी तुझ्याजोगे 
पायपोस तागे पायरीचे ॥५

विक्रांत मळले विटले फाटले 
तुजला वाहिले वस्त्र दत्ता ॥६
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, ५ ऑक्टोबर, २०२६

भ्रमर-कीटक न्याय


भ्रमर-कीटक न्याय
********
बळे दत्तात्रेय केला मी सोयरा 
जनी मिरवला  भाव उगा ॥१
बळे दत्तात्रेय मनिले दैवत 
रंगलो भक्तीत  नाट्य पूर्ण ॥२
बळे गिरनारी मारील्या चकरा 
पुष्ट अहंकारा केले ऐसे ॥३
भ्रमर-कीटक न्यायाचा सिद्धांत 
धरिला मनात दृढपणे ॥४
जन्म तुझ्यावर ओवाळीला दत्ता .
आता नच सत्ता त्याच्यावर ॥५
विक्रांत पतित तुझ्या पथावर 
येवुनिया धर हात देवा ॥६
नको देह सुख नको इहपर
स्पर्श क्षणभर पूरा मज ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, ४ ऑक्टोबर, २०२६

द्वेष

द्वेष 
****
मुळात माणसे द्वेष का करतात?
द्वेष करणे ही मनाची 
माणसाची गरज आहे का?
हा माणसाच्या मनाचा 
अविभाज्य भाग आहे का?
द्वेष केल्याने नेमकं काय मिळतं?

द्वेष एका कळपाला वाटणारी 
भीती असते का?
द्वेष ही मानसिक स्तरावरील 
हिंसा नसते का?

आणि हिंसा व भीती मधून कधी
सृजनता निर्माण होत असते का?

द्वेष हा वैर आणि मत्सर यांचा 
सख्खा भाऊच आहे, होय ना?

आम्हाला भीती वाटते 
त्यांच्या सामर्थ्याची 
त्यांच्या पैशाची 
किंवा त्यांच्या संख्याबळाची.
कारण आम्हाला माहीत आहे 
या जगाची नीती 
बळी तो कान पिळी 
होय ना?

आमच्या मनात धुमसत असते 
ती कटू भावना
मागे कधीतरी बळी कडून 
दडपले गेल्याची 
वाट्याला आलेल्या निकृष्ट
भूमिकेची
आणि पुन्हा बळीपुढे 
चिरडले जाण्याची भीतीची.
होय ना?

होय ती शक्यता नाकारता येत नाही. 
पण त्यासाठी द्वेष करून 
भीतीत दडून 
मत्सरात उबगून 
राहायची काय गरज आहे. 

आज आमच्यात सामर्थ्य आहे 
एकीचे बळ आहे 
ज्ञानाचे शिक्षणाचे नेत्र आहेत. 

आणि असे मुठभर कट करणारे 
संकुचित लोक तर 
साऱ्याच गटात साऱ्याच कळपात 
साऱ्यात समाजात असतात. 
ते ओढून असतात 
स्वार्थाचं कातड स्वतःच्या डोळ्यावर.
अन् घालतात खतपाणी द्वेषाला.

एवढे जरी समजले तरी पुरे .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ३ ऑक्टोबर, २०२६

निरोप

निरोप ( विसर्जन)
*****

आलास आता आताच 
अन्  पुन्हा निघालास 
कसे दिवस उलटले
कळले नाही कुणास ॥१

तुझे स्थान हृदयात 
जरी का नित्य असते
स्मरणात तुझ्या सदा 
चित्त पुलकित होते ॥२

पण येतो घरी जेव्हा
विश्व चैतन्यात न्हाते 
आनंदाने घरदार 
अवघे भरून जाते ॥३

पण निघतोस तेव्हा
क्षण येता निरोपाचे
बळे रंगूनिया रंगी
अश्रू लपवी दुःखाचे ॥४

येणे जाणे नित्य जरी
दुःख किती विरहाचे 
प्रेम करे त्यास कळे 
लाघव या रे प्रेमाचे ॥५

सर्जन विसर्जन हा
खेळ असे तुझा साचा 
नटरंगी नायक तू 
आदी अंत या विश्वाचा ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २ ऑक्टोबर, २०२६

आधार

आधार
*****
दत्त जिवलग सोयरा धायरा 
झाला या पामरा पाठबळ .१

 त्याने मज धीर आला समरात
संसारी वाहत असताना .२

 घडे देणे घेणे लोक उपचार
 चाले व्यवहार तया कृपे .३

अन्यथा कसले मजलागी ज्ञान
न कळे वर्तन जगताचे .४

दत्त चालविता म्हणून चालतो 
जगती दिसतो संभावित .५

अन्यथा जगतो निरर्थ केवळ
जगण्याचा आळ वाहविता .६

ऐसा वृक्ष थोर केला उपकार
देऊन आधार  पामरा या . ७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, १ ऑक्टोबर, २०२६

करी पावन

करी रे पावन 
******"
करी रे पावन दत्ता माझे मन 
भक्तीत भिजून  जावू दे रे ॥

आणिक ते नाही मागणे मनात 
राही जीवनात भरूनिया ॥

नको नाव गाव नको धनमान 
अखंड चिंतन तुझे घडो ॥

अगा अत्रिसुता देई ध्यान दान
सगुण निर्गुण मर्जी तुझी  ॥

तव रूप नामी लाभावी उन्मनी
जगाचे सुटूनी खेळणी ही ॥

स्वीकारा स्वीकारा चित्ताची चाकरी
प्रभू गिरनारी योगीराजा ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


बुधवार, ३० सप्टेंबर, २०२६

संजय तिकोणे सर (सेवापूर्ती दिना निमित्त )


संजय तिकोणे सर ( सेवापूर्ती दिना निमित्त )
***********************

तिकोणे सर म्हणजे माझा लहान भाऊ संजय !
 संजयला आम्ही भावंडं  संजू म्हणतो . . 
आम्ही चार भावंड त्यामध्ये ,
माझा नंबर दुसरा तर संजय चा तिसरा आहे .
त्याच्यात माझ्यामध्ये जेमतेम 
दोन वर्षाचे अंतर 
त्यामुळे लहानपणापासूनच 
आम्ही एकमेकांचे हक्काचे खेळगडी होतो 
आमच्या शालेय जीवनात 
आम्ही अनेकमेकां सोबत 
भरपूर खेळलो ,खूप मस्ती केली ,
हिंडलो फिरलो भटकलो

 पुढे त्याचा ग्रुप माझा ग्रुप 
थोडाफार वेगळा झाला तरी पण 
गल्लीतील क्रिकेटचा 
तो माझा कायमचा पार्टनर होता

आता त्याच्या स्कूलच्या 
शेवटच्या दिवशी 
तुमच्या सरांना अभ्यासाचा कंटाळा होता 
हे सांगणे बरे नाही 
तो खरे तर बुद्धीमान होता.
पण त्याचे मन पुस्तकात रमत नसे हे खरे .
बाहेरची जग त्याला जास्त आवडायचे 
बाहेरच्या उलाढाली मित्रमंडळी 
लोक व्यवहारात त्याला जास्त मजा यायची .
त्याशिवाय घरातील आईची कामे 
तो मन लावून करायचा .
 खरंतर माझ्यापेक्षा 
तोच आईचा जास्त लाडका होता . 
तो आईच्या मदतीला सदैव हजर असे
विशेषतः बाहेरची कामे करणे . 
बाजारतून वस्तू आणणे .
जिनसा गोळा करून देणे 
व इतरही छोटी मोठी कामे 
तो आनंदाने करत असे. 
याशिवाय घरातील इलेक्ट्रिसिटीची कामे 
वां मेकॅनिकल वर्क यात 
त्याला खूपच रस होता 
थोडक्यात तो आईचा 
एकदम गृहकर्तव्यदक्ष मुलगा  होता 
पुढे त्याचा  हा गुणधर्म  पती आणि पिता 
या भूमिका निभावतांना अधोरेखित झाला .
त्याचा या  स्वभावाचा 
मला मात्र एक तोटा  झाला  
तो म्हणजे म्हणजे
"संजू भाऊ किती काम करतात ते बघा 
नाहीतर तुम्ही."
असे टोमणे तर मला त्याच्या वहिनी कडून 
आयुष्यभर झेलावे लागले आहेत .
कारण मी पुस्तकी किडा 
व मला बाहेरच्या जगाचा
 विलक्षण कंटाळा होता 
आणि त्याला आवड होती
   
 तो ही अजून तसाच आहे 
आणि मीही अजून तसाच आहे 

पण त्याच्यात असलेली प्रचंड एनर्जी 
उत्साह कष्टाळूपणा हे खूप कौतुकास्पद आहे 
(खरं तर आमच्या आईचा गुणधर्म 
त्याच्यात उतरला आहे) 
तो कधी थकत कसा नाही? 
त्याला कंटाळा कसा येत नाही?
याचे मला सदैव नवल वाटते

तसेच त्याचा नोकरीमधील कामसुपणा 
प्रामाणिकपणा , शिस्त, नियमितता 
सगळ्यांना मदत करण्याचा स्वभाव 
आणि सर्व विद्यार्थांना  
समदृष्टीने पाहण्याची प्रेममय तटस्थता 
हे गुण मला माहित आहेत .
त्याच्या मुळात हळव्या स्वभावामुळे 
त्याला रागही पटकन येतो . 
पण त्या रागा पाठीमागे 
काळजी प्रेम करूणा हितैषूवृती असते .

एकंदरी या नोकरीत त्याने 
प्रचंड धावपळ केली .खूप प्रवास केला .
 विद्यार्थ्यांना शिकवताना पूर्ण योगदान दिले
घर संसार सांभाळताना  
मुलींचे शिक्षण ही व्यवस्थित पार पाडले .
या त्याच्या प्रवासात  
त्याच्या सहधर्मचारणीचा 
सौ सुकेशनिचा तेवढाच मोठा हिस्सा आहे 
हे मान्य करावेच लागेल

त्याच्या खूप आठवणी 
अनेक घटना प्रसंग 
माझ्याकडे खच्चून भरल्या आहेत 
माझ्या बालपणाचे चित्र
 त्याच्याशिवाय अपुरे आहे .

त्याने मला व मी त्याला कधी 
आय लव यू ब्रो किंवा 
आय डू केअर अबाउट यु 
असे म्हटले नसेल 
एकमेकांना ग्रीटिंग वा ग्रीटिंग कार्ड दिली नसेल
 पण एकमेकांविषयीचे 
प्रेम काळजी सदिच्छा जिव्हाळा .
आम्ही सदैव हृदयात जपला . 
आमच्या पिढीची ही पद्धत आहे . 
ती तशीच राहील .

त्याला निवृत्ती दिवसानिमित्त 
पुढील आयुष्यासाठी खूप खूप शुभेच्छा 
तो सदैव सुखी समाधानी आनंदी आणि
 निरोगी राहावा
हीच परमेश्वराच्या चरणी प्रार्थना .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

वस्त्र

फाटके वस्त्र ********* आधी देसी भक्ती मग ते दर्शन  आहे मी जाणून दत्तात्रेया ॥१ परी त्या भक्तीला करसी लायक  कृपेला कारक तूच देवा ...