शनिवार, २५ मे, २०२४

लायक


लायक
******
नच का लायक तुझ्या मी पदाला 
सांगावे मजला दत्तात्रेया ॥१
अजुनी आत का भाव न जागला 
भेटी न मजला म्हणुनी ती ॥२
उघडे सताड अतृप्तीचे दार 
घुसतो अपार वारा आत ॥३
सरू आले जिणे जन्म आटाअटी 
रितेपण गाठी दिसे पुढे ॥४
झाली पारायणे झाल्या प्रदक्षिणा 
भाकली करुणा किती वेळा ॥५
काय तुझी भक्ती मज ना घडते 
नच काय होते भांडे रिते ॥६
तर मग फुटो पात्र ही अनंता 
ही निरर्थकता नको आता ॥७
असणे नसणे तेही तुझ्या हाती 
करावे विक्रांती काय मग ॥८
बाकी मनातले दत्ता तुज ठाव 
करणे उपाव मर्जी तुझी ॥९
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 


शुक्रवार, २४ मे, २०२४

सरोवर

सरोवर
*******
त्या मोहमयी सरोवराचे जल 
चाखले तुम्ही एक वेळ 
तुम्हाला तिथे पुन्हा यावे वाटणे
आहे अगदी अटळ 
तो स्पर्श शितल मधुर 
ती जीवावर पडणारी भुरळ 
ते तृप्तीची अवीट महूर 
ते निस्पंदतेत जाणारे पळ 
किती विलक्षण असतात 
ती स्वप्नांची मदीर कमळ 
ते पेशी पेशीत उमटणारे कूजन 
ते रोमांचित होणारे तनमन 
आणि हरवून गेलेला काळ वेळ 
खरे तर ते असे सरोवर 
अचानक अनाकलनीयपणे 
सापडणे जीवनाच्या पथावर 
हा मोठा चमत्कारच 
आणि त्या सरोवराचे आमंत्रण 
शुभ्र बाहू पसरून 
आपल्या प्रतिबिंबासह 
आपल्याला घेणे सामावून 
अन अपूर्णतेला जीवनाच्या देणे कारण 
किती विलोभनीय असते .
तरीही ते मोहमयीच आहे
अन सोडून जाणेच आहे 
हे कडवट आणि दुःखद सत्य
व्यापून उरते येता जागृतीच्या काठावर 
मग मधूर सुखाचे स्वप्नाचे ते ठिकाण 
ठेवून हदयात निघतो आपण
ओढत नेते जीवन आपल्याला दूरवर 
त्याच आपल्या धुळीच्या रुळलेल्या
म्हटले तर ठरलेल्या-नियत वाटेवर
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 


गुरुवार, २३ मे, २०२४

अटळ

अटळ
******
दत्ता तुझे येणे आहे रे अटळ 
जरी काळ वेळ ठाव नाही ॥१ 

आगीत कापूर जळणे अटळ 
नसे फार वेळ थांबणे ते ॥२

लागे तुझा नाद सुटणे अटळ 
प्रारब्ध केवळ नाममात्र ॥३

येताच वसंत फुलणे अटळ 
सर्वांगी सुफळ होतो वृक्ष ॥४

भरताच पाणी वाहणे अटळ 
काठोकाठ तळं आत्म तृप्त ॥५

विक्रांत जाणतो दत्त हा कृपाळ
घेईन जवळ निश्चित रे ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २२ मे, २०२४

नाते

नाते
*****

ज्या नात्यात भय नसते
ज्या नात्यात शंका नसते
ज्या नात्यात चिंता नसते
तेच नाते खरे असते .

ज्या नात्यात मागणे नसते
ज्या नात्यात वापरणे नसते
ज्या नात्यात देणे असते
तेच नाते बहरत असते

ज्या नात्यात क्षमा असते
ज्या नात्यात ममता असते
ज्या नात्यात ऋजुताअसते
तेच नाते टिकावु असते

आपण  नाव तयाला देतो
सखी बहिण बंधू म्हणतो
थोरासमोर आदराने झुकतो
ते नाते नावापुरते असते

जेव्हा नाते व्यवहारी होते
सोबत राहणे अपरीहार्य असते 
म्हटलं तर तेही नाते असते 
परंतु ते नाते 'ना' ते असते 

असे नातेही जगावे लागते 
वरवर खोटे हसावे लागते 
स्वतःलाही फसवावे लागते 
नाते ते प्लास्टिकचे फुल असते

क्वचित कुणाला कळते नाते 
क्वचित कुणाला सापडते नाते 
त्यांनी जीवापाड जपावे ते नाते
नातेच जीवनाला अर्थ देत असते

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 









मंगळवार, २१ मे, २०२४

नर्मदातीरी


नर्मदा तीरी
*********
असतील तर असोत सोबती 
नसतील तर नसोत सोबती 
सुटत असता जीवन गाठी 
देह असावा नर्मदे काठी 
असली तर असु देत मुक्ती 
नसली तर नसू देत मुक्ती 
तिच्या प्रेममयी तीरा वरती 
जन्मोजन्मी घडावी वस्ती 
तसे फार नच मागणे मोठे 
कधी जायचे ते ठरले असते 
पण हट्ट धरता आई ऐकते 
नियमालाही मुरड घालते 
रोज रोज ते करी तुण तुणे
रोज रोज मी मागे मागणे 
तुझ्या तीरावर घडो जगणे 
तुझ्या तीरावर देह सुटणे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 


सोमवार, २० मे, २०२४

घेई जगून

घेई जगून
**********
आपण ठरवले तसेच 
जर जीवन झाले असते 
ठोकताळे आराखडे 
पक्के बसले असते 
तर जीवन काय ते 
जीवन उरले असते

असेच व्हावे तसेच काही 
वाटत असते ज्याला त्याला 
पण जे हवे तेच मिळते 
कधी सांगा काय कुणाला 

पाडाचा तो पहिला आंबा 
बहुदा मिळतो कावळ्याला 
अन् पूनवेचे टिपूर चांदणे 
दिवाभिताच्या नशिबाला 

वाटा दिसती वळणे चुकती
पुन्हा मागुती येणे घडते
परतण्यात ती हार नसते
नवे क्षितिज तुझेच असते

 काच तुटते भांडे फुटते 
पुन्हा वितळूनी नवीन होते 
ऋतूचक्रा मधून  फिरते 
जीवन जगण्यासाठीअसते

दुःख वेदना कधी होईल 
जिवलगही सोडून जातील
परी व्यथेची करून चिता 
जळत जिणे असे मूर्खता 

कुठे मधाळ गोडी लागली 
कुठे जहाल शिवी मिळाली 
कुठे मवाळ बोल ऐकली 
कुठे मौनात मिठी फुलली 

क्षण जे येतील वाट्याला 
घेई जगून त्याच क्षणाला
 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १९ मे, २०२४

निळा प्रश्न


निळा प्रश्न
***********
निळी सावली आभाळात 
सांग कुणाची आहे पडते ॥
सूर्य येऊनि चंद्र फुलुनि 
निळी निळाई का न ढळते ॥
पोकळीत या अवकाशाच्या 
अपार पुंज हे तारकांचे ॥
लखलखणारे झगमगणारे 
प्रखर प्रदीप्त नि जळणारे ॥
तरीही तयाला वेढून घेऊन 
शांतपणे जी आहे बसून ॥
ती वाट कुणाची काय पाहते 
ही निळी सावली कुठून येते ॥
निळी सावली पाहता पाहता 
ज्याची असे त्या मनी कल्पिता ॥
हळूहळू मग ती निळी निळाई 
माझ्यात घुसते मज न कळता ॥
मग मी ही माझा नच  उरतो 
निळा इवला कण रे होतो ॥
सुटल्या वाचून प्रश्न विलक्षण 
निळा प्रश्न मीच जातो होऊन ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  .
☘☘☘☘ 🕉️ 

लायक

लायक ****** नच का लायक तुझ्या मी पदाला  सांगावे मजला दत्तात्रेया ॥१ अजुनी आत का भाव न जागला  भेटी न मजला म्हणुनी ती ॥२ उघडे सताड...