सर

सर

****

कधी ओघळेल प्रभू प्रेम सर 

मनी झरझर तृषार्थ या  ॥

कधी ओलावेल मृतिका चित्तीची 

रुजेल भक्तीची बी बियाणे ॥

कधी विरूढेल ज्ञानाची पालवी 

भक्तीत लाघवी नटलेली ॥

कधी हे फळेल आत्मज्ञान उरी 

कृतार्थ कुसरी सजेल मी ॥

कधी मी पाहीन तुझे प्रेम सुख 

सुखराशी हाक ऐक माझी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

डुकरांच्या गल्लीतून

डुकरांच्या गल्लीतून

****************

डुकरांच्या गल्लीतून असे येणे जाणे घरी 

मग चावणारच डुक्कर कुणा कधीतरी 

काळी पांढरी हिरवी निळी कधी तर

चक्क बहुरंगी असतात बरं हि डुकरं

पण काही लोक असतात फारच हुशार 

ठाऊक असते त्यांना कसे व्हायचे पसार 

काही लोक इथे अनुभवाने शिकतात 

तर काही चतूर वरिष्ठांकडून धडे घेतात

कारण काठी बाळगणे आणि उगारणे

हे असते उगाचंच संकट ओढवून घेणे

डुकरांना आवडते जे बळे तरी देत जावे 

आणि आपण आपले नामानिराळे राहावे 

तुम्ही डुकरांना कधीच सुधारू शकत नाही

राग उद्देग हताशा त्यांना कधीच दिसत नाही

क्वचित एखादे डुक्कर सापडतेही हातात 

मारल्यासारखं त्याला तिथली लोक करतात

पण डुक्कर पुन्हा मुकाट सुटणार असते

आणि डूरक्या मारत मागे धावणार असते

डुकराच्या गल्लीतून जाणे तुम्हाला भाग आहे

अन चावणे हा त्याचा भूत भविष्यकाळ आहे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

*******

माई तुझी कृपा अनंत अपार 

चाले पायावर देह माझा ॥

अगा हे चालणे असे तुझे देणे 

अन्य न मागणे मज काही ॥

चालती हे जन किती भराभर 

पाय करकर वाजवत ॥

तयांचे चालणे रोजचे जगणे 

सहज कापणे अंतर ते ॥

देह हा दुर्बळ वेदनांचे घर 

नेलेस तू पार कृपा तुझी ॥

याहून गं मोठा नसे चमत्कार 

वाहिलास भार सवे माझा ॥

अशक्य ते शक्य केलेस तु माय 

जाणतो मी भाग्य माझे इथे ॥

विक्रांत पुण्याचा जाहला प्रवाह 

विसावाला देह तीरी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

माझी नर्मदा परिक्रमा

माझी  नर्मदा परिक्रमा 

*****************

दिनांक 8 फेब्रुवारी 26 ते 27 जून 26 अशी 140 दिवसांची  परिक्रमा नर्मदा मैयेने पूर्ण करून घेतली त्यापैकी 135 दिवस चालणे झाले .2013 मध्ये राहिलेल्या अर्धवट परिक्रमेचे शल्य मनातून निघून गेले .मुळात ही परिक्रमा म्हणजे एक तप आहे हे माहीत असल्यामुळे  अडचणी त्रास होणार हे माहीत होते आणि तो झालाही .अर्थात त्याचा स्वीकार असल्यामुळे तो सुसह्यही झाला .

भर उन्हाळ्यातील परिक्रमा हे एक वेगळेच तप होते . गर्दी ओसरली होती , सोबतीला  फार कमी परिक्रमावासी होते त्यामुळे एक निवांतपणा लाभला होता.अर्थात बरेच आश्रमही बंदही झाले होते त्यामुळे काही ठिकाणी अडचणीला सामोरे जावे लागले .पण एका वेगळ्या आणि विलक्षण जगाला सामोरे जाताना मिळालेले अनुभव हे अवर्णनीय आहेत .वेळेचे, वयाचे तसेच शारीरिक बळाचे बंधन असल्याने तसेच पावसाळ्याच्या अगोदर कार्यक्रमा पूर्ण करायचे ठरवल्याने सारीच तीर्थक्षेत्रे, साराच किनारा, सारे घाट पाहता आली नाहीत . कधी वेगळ्या वाटा घेतल्याने काही विलक्षण व्यक्तींना भेटण्याचा योग जुळून आला नाही.पण जे काही दिसले, भेटले, गवसले त्याबाबत मी समाधानी आहे.

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे.

कृपा तुझी

कृपा तुझी

******

ज्ञानदेवी वृत्ती 

झाली तदाकार 

जगाचा विसर पडोनिया 

आनंद सागरी 

आनंदाची लाट 

होवून परत जावे जैसे 

चालो आता खेळ 

जन्म मरणाचा

भाव भक्ती साचा अबाधित 

अगा माझे माय 

सदा ऐसे करी 

तुझिया पदरी निजो वृत्ती 

 

सुखाचे आभाळी 

सुखाचा अंकुर

झाला तरुवर कृपा तुझी

विक्रांत हे बीज 

आडवाटेवरी 

गेले खोलवरी जीवनाच्या 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

परिक्रमा

परिक्रमा

*******

गावा गावात फिरत आहे 

अन्नक्षेत्री जेवत आहे

अन् अर्थ या जीवनाचा 

माईकडे मागत आहे 

प्रचंड पाणी प्रवाहाचे 

नितळ निळे कुठे तर

गढूळ मातकट कुठे 

तसे पाहणे घडत आहे 

कधी ती दऱ्या मधून 

कधी घाटातून वाहत आहे

निशब्द एकांत गूढ किनारी 

डोळ्यातून ओघळत आहे

मी तिला शोधत आहे 

ती मला पारखत आहे 

कळत नाही मला की

काय कसे घडत आहे 

देह घर हे वेदनांचे 

पुढे पुढे रेटत आहे 

उघडेल दार कृपेचे

श्रद्धा दृढ होत आहे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

दिगंबर आजबे

स्व . दिगंबर आजबे

***********

दिगंबर उर्फ डिगा आजबे जामखेड मधील सातवी आठवीच्या वर्गात माझ्याबरोबर शिकत होता . दत्ता आणि डिगा सख्खे भाऊ होते आणि माझ्याच वर्गात होते .दत्ता मोठा होता तर ' डिगा लहान होता तसे घरची परिस्थिती चांगल्या असल्यामुळे ते व्यवस्थित राहत होते . त्यांचे वडील शेती करीत तसेच माझ्या त्यावेळीच्या माहितीनुसार क्लब ही चालवीत असत .

गावातील मोजक्या गाड्यांमध्ये त्यांच्याकडे लुना होती ( मी एकदा चालवली होती) 

त्याला अभ्यासात मुळीच गती नव्हती पण पास मात्र व्हायचा .

संपूर्ण शालेय जीवनात मारामारीचे प्रसंग दोन-तीनच, त्यातील दिगा बरोबर झालेली मारामारी मला चांगली आठवते . त्याचे कारण आठवत नाही पण शाळा सुटल्यावर आमची दोघांची मारामारी झाली होती तसा मी शारीरिक बलाने त्याच्यापेक्षा वरचढ होतो पण त्याची आक्रमकता जबरदस्त होती

मी फक्त डिफेन्स करत होतो आणि शेवटी तो हतबल झाल्यावर आमची मारामारी संपली . बाकीच्या मित्रांबरोबर आणखीन थोडे पुढे गेल्यानंतर काही कळायच्या आत त्या गर्दीमध्ये अचानक तो मागून आला आणि माझ्या पाठीवर पट्टीचा एक जबरदस्त वार करून पळून गेला . मी फक्त चकितच झालो होतो , काय झाले मला मुळी कळतच नव्हते . पण मी त्याचा पाठलाग केला नाही . तसा तो मित्र नव्हता पण दत्ताचा भाऊ म्हणून जवळचा होता . कारण दत्ता खूपच प्रेमळ आणि जीवाला जीव देणारा मित्र होता .

पुढे जामखेड सोडल्यानंतर मी  एकदा जामखेडला गेलो होतो त्यावेळेला त्याला मुद्दाम भेटलो होतो  तेव्हा तो पानाची टपरी चालवत होता . त्याने मला प्रेमाने पान ऑफर केले होते पण मी तेव्हा पान खात नसल्यामुळे नाही म्हटले  . बस हीच त्याची माझी शेवटची भेट . आज  राजू निमोनकर चा फोन आल्यामुळे कळले की त्याला हार्ट अटॅक घेऊन त्याचा मृत्यू झाला आहे . वाईट वाटले .

देहावरचे वळ मिटतात 

पण वळाची स्मृती काही मिटत नाही 

अगदी निरुपद्रक असली तरीही .

वैर भावना नसली तरीही .

परमेश्वर त्याला सद्गती देवो .

विक्रांत प्रभालर तिकोणे