भोंदू

भोंदू   

*****

माजलेले भोंदू फुकट खावून 

येतात धावून अंगावरी  ॥ १      

मारतात काठी चिमटा डोक्यात 

नच पाहतात माय बहिणी ॥२

डोळ्यात अंगार गांज्याच्या नशेचे

तोंडात शिव्यांचे महामंत्र ॥३

सोडे घरदार बायका नि पोरं 

परी अहंकार सुटेचिना ॥४

अगा बांडगुळ लागली देशाला 

देवाला धर्माला निरर्थक ॥५

काय या मुढांना देव भेटणार 

आत्मा कळणार कधीकाळी ॥६

बावळट जन जातात धावून 

राहती पडून पायावरी ॥७

उधळती धन ऐश्या वळुवरी 

घेती शिंगावरी तयास जी ॥८

शेंदराची पुटे जैशी मूर्तीवर 

तैशी ज्ञानावर धूळ इथे ॥९

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

सुखाचे कोडींग

सुखाचे कोडींग

***************

त्याच त्या सुखाच्या दीर्घ वर्तुळात 

धावत असे जग दुःखांना टाळत.

त्याच पुन्हा देवतांना नमन करत 

तेच फुले गंध दीप अक्षता वाहत 

तेच तेच सुख नव्या काळ वेष्टनात 

मजेने  पुन्हा पुन्हा राही चघळत

गोडीला जीभ कधीच विटत नाही

स्पर्श रूप गंध देह कवळत राही

सुखाचेही कोडींग दुःखाचेही कोडींग

कळे जरी सारे तरी उतरते ना झिंग 

फिरत फिरत चाक हळूहळू झिजते

झिंगुनिया अंती त्याच वर्तुळात संपते 

तीच त्रिज्या तोच व्यास परिघ सुटत नाही, 

सुटल्याविना केंद्र आकाश मिळत नाही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

दुरावा

दुरावा

******

माझिया मनाचे स्वप्न चांदण्याचे 

तुझिया मनाला कसे कळायचे

माझिया जीवाचे वेड सुमनाचे 

तुझिया पायाशी कसे घालायचे 

गूढ  कृष्णडोह असे चित्त तुझे 

मजलागी कसे बरे दिसायचे 

तना मनाचे हे बंधन काळाचे 

चाकोरीत नित्य त्याच फिरायचे 

होतो कासावीस पुन्हा पुन्हा जीव 

आसासून घेतो तुझ्याकडे धाव 

एकवार तुझी होवुनिया भेट   

मिटुनिया जावी दुराव्याची खंत

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️

दरवळ

दरवळ 

*******

शब्द काही दिलेस मला 

तू रांगोळीत रंग भरतांना 

अन् स्वप्न नव्या जगण्याचे

तम प्रकाशी विरघळतांना ॥

थरथरले मृदू ओठ तुझे 

श्वासात वादळ वाहतांना

हरवलो मी माझ्यातून 

जीवलग तुझा होतांना ॥

तुझ्या हाताची घट्ट वीण 

माझ्या हातात असतांना 

म्हणत होते मन मजला 

अरे भास तर हा नाही ना ॥

भेटलीस तू सखये अशी 

नभी वादळ आंदोळतांना 

अद्भुतरंगी स्तिमित क्षितिज .

सागर हळूच सांभाळताना ॥

क्षणा क्षणांच्या मधु आठवणी

एकटाच कधी मी स्मरतांना 

तुझाच गंध दरवळे भोवती

कणकण माझा मिटतांना ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

छद्मदास

छद्मदास

******

धूर्त पाहतात जातीचे ते टक्के 

मोजतात शिक्के मतांचेच ॥१

फुटूनिया राहो फुटलेले गट 

पडलेले तट समाजात ॥२

मनोमनी आग राहो पेटलेली 

उगाच लागली द्वेषापोटी ॥३

एका हाती लाठी देऊन या मोठी 

फोड ते म्हणती दुसऱ्यास ॥४

भेदांच्या भिंतीत मरे माणुसकी 

तसे तुम्हा बाकी ठाव सारे  ॥५

कळपी सामील शोधती सुरक्षा 

धरतात आशा शहाणेही ॥६

घडवून गट इथे नवनवे 

बांधुनिया थवे माणसांचे ॥७

 राज्ये करतात कुटील मनाचे

 होऊन जगाचे छद्मदास ॥८

विक्रांत उघड्या डोळ्यांनी पाहतो 

अंतरी जळतो उद्वेगाने ॥९

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

वसुबारस निमित्त

वसुबारस निमित्त 

***************

एक एक वासराला 

घट्ट जीवाशी धरावे 

कालवडी जगवून 

नच गोऱ्ह्यास मारावे 

तर तुम्हासाठी खरा

सण वसूबारस हा

नाहीतर नरकात 

जागा ठरलेली पहा 

घोटभर दुधासाठी

एक जीव मारतांना 

दूर जंगलात तया 

आई विना सोडतांना 

का काळजात तुमच्या

दया उपजत नाही 

लेक तुमचे लेकरू 

त्यात का दिसत नाही 

याच गोवंशाने तुम्हा

जगवले वर्ष लाखो

येताच यंत्र हातात 

दूर त्या का फेकता हो 

संपेन हे यंत्र युग 

भविष्यात ठरलेले 

आपादील निसर्ग हा 

देणे त्याचे  लुटलेले 

हेच पशू धन तुझ्या

येईल पुन्हा कामास रे

सांभाळून त्यास ठेव

हे कृतघ्न माणसा रे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

 

सहज गाठ पडता

सहज गाठ पडता

*********

सहज पुन्हा एकदा गाठ पडे पथावर 

ते तसेच हास्य मुग्ध पसरले जगावर 

तशीच तू चांदण्याचे शुभ्र आकाश ल्यायली 

डोळीयात प्रकाशाचे मंद किरण दाटली 

तेच ते गारुड जुने पुन्हा माझ्या मनावर 

हरवला काळ वेळ पडे साराच विसर 

होती स्वरात तुझ्याही तीच ओढाळ आर्तता 

हरवला होतास कुठे प्रश्न ओठी थरथरता 

जगण्याने जीवनाला होते कुठे भिरकावले 

अन कुण्या झुळूकीने पुन्हा तिथेच आणले 

खेळ असे हा कुणाचा नाहीच जरी कळले 

पण भेटीत या तुझ्या लक्ष दीप उजळले

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️