सुख म्हणावे

सुख म्हणावे 

*********

सुख म्हणावे कशाला 

दुःख वदावे कशाला

जन्म सरता सरता 

अर्थ शोधावे कशाला

 मन उधळ स्वप्नांचे 

तया जाग सोसवेना 

जग अल्लड रंगाचे 

तया खेळ टाकवेना 

माझ्या मलाच कळेना 

नित्यानित्यतेच्या वेणा

गर्भ सत्याचा हा शून्य 

काही केल्या  प्रसवेना 

सैरभैरसे अस्तित्व

तुला मला का कळेना 

गुण त्रिगुणा ची मूर्ती ..

गुणातीत का होईना 

जन्म अनंत विक्रांत .

आत पोकळ भरला 

आस भ्रांतीही तुझी 

फुगा असावा भरला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

गणित

गणित

*****

गणित या जगताचे

नाही कुणास सुटत 

सारे आकडे अस्थिर

नाही कुणास कळत

जगी कुणी फुशारतो

पुण्य राही मिरवत 

दिसे तो ही सापडला 

पापाच्या रे तावडीत

दिसे केले पाप ज्यांनी

ते ही सुखी जगतात 

मग पाप काय असे

सारे  घोर गोंधळात

इथे सदैव दिसते

पापपुण्याची मिसळ

पुण्य होते व्यर्थ सारे

आणिक पाप उजळ 

पाप पुण्य ठरवले 

नीती नियमी कोंडले 

पाप लागते कुणाला 

काय कोणी रे पाहिले

सत्य अहिंसा आचार 

कुणी मारतात रेषा 

परद्रव्य निंदा दारा 

कुणा कठीण परीक्षा 

धर्म कर्मात कुणाच्या 

लाखो गरीब ते मेले

हाती घेऊन ते झेंडे 

देश लुटत राहिले 

दान देऊन गरीबी 

कुणी पोसत राहिले 

अन्नछत्र सदावर्त 

कुठे लंगर चालले 

आगा गरीबा वाचून

पुण्य घटणार कसे 

दान उपकार सेवा 

धर्म बाटणार कसे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

तेच तेच मागणे

तेच तेच मागणे

***********

तेच तेच मागणे रे पुन्हा त्याच देवालयी

अरे कशा जात नाही या भिकारड्या सवयी 

धन देई यश देई गाई गुरे बळ देही 

मागण्यात भय थोर नसे भरवसा काही

देतो देव घेतो काय तेही नीट ठाव नाही 

सजलेल्या दुकानात भक्त गिऱ्हाईक होई

धनामना पलीकडे दिव्यत्वाचा शोध काही 

मान्य जीवा असतेच अतृप्ततेची जाण ही 

तीच ती रे प्रार्थना तीच असे आराधना 

धरूनिया तिला सवे जगावे रे या जीवना 

बाकी सारा व्यवहार भय व्यथा कारभार 

पांघरुनी भक्ती कंथा मन शोधते आधार 

बदलती देश तसे देव ही बदलतात 

आधार भय चिंतेचे तसेच ते राहतात

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

मन

मन

.****

मनातून मन वजा होत नाही 

आणि जन्म वाही जीवनाला ॥१

धनामागे मन देवद्वारी मन 

शोधे कणकण सुखाचाच ॥२

अस्थिर अभंग मनाचे तरंग 

बदलती रंग क्षणोक्षणी ॥३

कधी विलक्षण पाहून भोगून 

जाते हरपून मन वेडे ॥४

तेच विलोपन शून्य आठवून 

भोगू पाहे क्षण त्याच रीती ॥५

मना न कळते तेव्हा ते नव्हते 

आनंदच होते शब्दातीत ॥६

तेव्हा जे कळते मना जे दिसते 

अरे ते नसते शोधलेले ॥७

विक्रांत मनाचे पाहतो नर्तन

अतळ जाणून अस्तित्वास ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

वर्दी आणि प्रजा

वर्दीआणि प्रजा 

************

डरपोक प्रजा घाबरे वर्दीला 

साहेबी काठीला अजूनही ॥

अजूनही माथी गोरा तो साहेब 

करतो रुबाब बुटातला ॥

कोठडीची भीती हर एक मनात 

तयाच्या ताब्यात कायदा रे ॥

होता मर्जी खप्पा काय करतील 

कसे धरतील कोणा ठाव ॥

राहा रे लांब तयाच्या पासून 

पडो ना चुकून गाठ त्यांची ॥

जणू साडेसाती तया तावडीत 

ते नच सोडतात शनीसही ॥

एकच ती भाषा तया ऐकू येते 

अन चालवते तेच मंत्र ॥

किती फोडा टाहोआणि मारा हाका

जातात रे फुका तया विन ॥

जन मनातील चित्र हे दाहक 

सेवक भक्षक कळेचि ना ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मावळणे

मावळणे

*****

मावळणे मनाचे या मनास पटत नाही 

रंग पश्चिमेचे मंद उरी उतरत नाही 

वाटा डोळ्यातल्या त्या डोळ्यास भेटत नाही

अन् भटकणे खुळे थांबता थांबत नाही 

ती सांज सागरतीरी मुळीच सरत नाही 

चित्र गोठलेले जुने आकाश पुसत नाही 

सारेच चांदणे नभीचे नभ उधळत नाही

अन कोसळत्या उल्के त्या नाव असत नाही 

व्यवहार जगाचे या जगास सुटत नाही

मूल्य हृदयाचे अन कोणास कळत नाही 

होते येरझार तरी जाणीव सुटत नाही 

आस असण्याची अन् मिटता मिटत नाही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

यत्न

यत्न

*****

येतात तुझी पत्रे किती 

पण निरोप कळत नाही 

दिसतात शब्द कितीतरी 

पण अर्थ कळत नाही ॥

रे  तुझा खेळ अवघड

तू मला सापडत नाही 

ऐकुन तुझ्या हाका धावतो 

तू कधीच दिसत नाही ॥

मी विचारले दिशांना तर

त्यांना अस्तित्वच नाही 

मी विचारले काळाला तर 

तो सदैव हाच क्षण पाही ॥

मी गेलो विचारत त्यांना 

जे बहुदा भेटले तुला

पण ते गढून शून्यात

होते विसरले या जगाला ॥

धरल्या सोडल्याविन मग

असण्यातच राहिलो बसून

कळले की उजळतात दिशा 

कुठल्याही यत्ना वाचून ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

जाणे

जाणे

*****

तुझे आकाशाचे नाते 

तुज कळत का नाही 

तुझे धरित्रीचे मूळ 

तुज दिसत का नाही ॥

नादी लागून वाऱ्याच्या 

भरकटतो सारखा 

जग घालून जन्माला 

का रे त्यात तू परका ॥

लाख सवंगडी तरी 

जन्म विराण एकटा 

हात सोडवून दूर 

नेती प्रवाहाच्या वाटा ॥

जन्मा आधीचा एकांत 

गुज सांगतो कानात 

झाले खेळणे बहुत 

येणे परत घरात ॥

रंग अवधूत तोच

वाट पाहतो शून्यात 

गजबजाट जगाचा 

आता हरपो वाऱ्यात ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

साधने

साधन 

******

भजता भजता भजन हरावे 

स्पंदन उरावे भजनाचे ॥१

स्मरता स्मरता स्मरण नुरावे 

एकटे उरावे शून्यामाजी ॥२

नाचता नाचता नर्तन ठाकावे 

तद्रूपची व्हावे झंकाराशी ॥३

लिहता लिहता लिहणे थांबावे 

अर्थ उमटावे कैवल्याचे ॥४

गाता गातांना रे गायन थांबावे 

श्वासात उरावे सूर फक्त ॥५

ऐसिया अवघ्या कृतींचा शेवट 

ईश्वरा निकट थबकावा ॥६

तर ती साधने प्रीतीची भक्तीची 

देवाच्या प्राप्तीची खरोखर ॥७

अन्यथा बाजारी मिळतेच मोल 

परी ते रे फोल सर्वार्थाने ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

सूत्र

सूत्र

*****

देऊन सूत्र जीवनाची सारी तुझ्या हातात 

आता मी रे निवांत आहे वाहत श्वासात

जगणे चालू आहे नि धावणेही चालू आहे

यशापयश दोघांचा सहज स्वीकार आहे

सुख पांघरून झाले दुःख टाळून भोगले 

मार्ग मज जीवनाचे सारे कळून चुकले 

सिंधूसंगम येताच प्रवाह ही संथ होतो 

धावण्या वाहवण्याचा आवेग ही ओसरतो

आहे त्याच्या सोबत एक  होणे सागरात 

शरणागती सहज ही येते कणाकणात 

तुझी लाट भरतीची धाडेन मला उलट  

ओढ ओहोटीची किंवा नेईल खोल खेचत

मला कुठे पर्वा त्याची मी तुझ्यामध्ये नांदत

क्षण क्षण कण कण आहे केवळ जगत 

मीपण कुठले आता तुच तुझ्यात खेळत

सुखाची जगावरती सतत वर्षा करत 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ . 

म्हातारपण

म्हातारपण

********

स्वीकारून आपले म्हातारपण 

उतरावी आपण आपली उतरण .

आधी चढ मग उतार

हा जगताचा आहे नियम 

सूर्य सुद्धा त्याला अपवाद नाही

सांज होतात बुडून जाई

पाय थकलेले असतात 

सांधे गंजलेले असतात 

त्रास तर होणारच .

तोही सोसायचा असतो .

उरलेला मार्ग पार करायचा असतो

रस्ता तर रडत कुरकुरत ही 

पार करता येतो 

हसत खेळत गप्पा मारत ही

पार करता येतो .

कधी  कुठला मुक्काम शेवटचा

कुणालाही माहित नसतो

किती उरलेत श्वास कुणाचे 

कुणीही जाणत नसतो

पण त्याची पर्वा का करावी

दौलत या क्षणाची का न लुटावी

गाथा गीता ज्ञानेश्वरी भागवत 

नाही तुम्हाला आवडत 

तरी नाही हरकत 

मित्र-मैत्रिणी निसर्ग पुस्तक 

यात राहावेसे वाटते रंगत 

अहो अध्यात्मही काही  

वेगळे नाही सांगत

ज्यात निर्भळ आनंद वाटतो 

ज्यात निर्मळ आनंद जन्मतो 

तेच फक्त करा

कारण आनंद हीच जीवनाची 

खरीखुरी अभिव्यक्ती असते

चढणे उतरणे संपणे ही तर 

कालचक्राची अपरिहार्यता असते .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ 

आकाश

 आकाश

********

आकाश  पसरलेले 

गर्द निळे  अथांग गहन  

अंत नसलेले 

कधीचे कुणाचे कशाचे

होवून प्रश्न न सुटलेले

अन मी !

एक बुडबुडा साक्षीचा 

होऊन डोळा प्रकाशाचा 

उंच फेकला गेला गोळा 

कुण्या अज्ञात आयुष्याचा 

न जाणता कसला कशाचा 

म्हटले तर होतो .

म्हटले तर नव्हतो 

पण माझ्यावाचून 

दुजा कोण असतो 

जगताला 

जाणणारा 

आणि

जन्म देणारा

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

भाग्य

भाग्य 

*****

रांगोळीच्या ठिपक्या गत 

अस्तित्व असते आपले 

रांगोळी चा भाग होणे 

कर्तव्य असते आपले

रांगोळीत ठिपक्यांच्या 

असतात ही ठिपके 

आणि नसतात ही ठिपके 

ठिपक्या शिवाय रांगोळी 

होतच नाही कधी

पण होताच रंग भरुनी 

ठिपके उरतच नाही कधी 

या विश्वाच्या दारातील 

या महारांगोळीत 

मिसळून 

पुसले जाणे अस्तित्व 

हे आपले भाग्य आहे 

त्याहून मोठे भाग्य 

आपले ठिपका असणे 

या स्वीकारात आहे 

ते ओळखण्यात आहे 

त्यातून येणाऱ्या 

कृतज्ञता अन विनम्रतेच्या 

उदयात आहे .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

उनाड कविता

उनाड कविता

**********

काही उनाड कविता 

येतात माझ्या मनात 

पण मी लिहीत नाही 

बांधून त्या अक्षरात 

येतात अशा धावत 

जातात उगा पळत

सभोवती पदरव 

त्यांचे राहती गुंजत 

सांगा कसे तरंगाना

जावे शब्दात गुंफत 

किणकिणती नुपुरे  

रेखाटावी अक्षरात

त्यांच्या त्या येण्यास कधी 

नसे धरबंध काही 

काळवेळ ताळमेळ 

कधीच बघत नाही 

त्या कधी उगवतात 

गंभीर चर्चा सत्रात 

तणतणत्या बॉसच्या 

डोक्यावरती नाचत 

त्या कधी हुंदडतात 

भर गर्दी बाजारात 

गाडीवर कधी कुठे 

जात असता वेगात 

त्या उनाड असतात 

त्या धमाल करतात 

त्या कधी सतावतात 

त्या कधी हसवतात 

कधी कधी पण खोल 

आत घेऊन जातात 

अन मनास एकटे

तिथे सोडून देतात 

जगणे उनाड होते 

मरणे सुटून जाते 

आकाशाचा तुकडाच

जीवन होऊन जाते 

***********

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

उजेड अंधार

उजेड अंधार

**********

उजेडाची वाट

पाहे का अंधार 

अस्तित्वा आधार

सापेक्ष जो ॥१॥

शोधतो उजेड 

काय अंधाराला 

अर्थ कळायला 

प्रकाशाचा ॥२॥

उजेड अभाव 

असे का अंधार 

अथवा अंधार 

स्वयंपूर्ण ॥३॥

म्हणे असतात 

अंधाराचे लोट 

दाट घनदाट 

विश्वव्यापी ॥४॥

कृष्णमेघ काही 

कृष्ण विवरही

अनंत प्रवाही 

महाकाळी ॥५॥

चक्षू पिंजऱ्यात 

विक्रांत जगणे

असे का जाणणे 

पार काही ॥६॥

*****

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https:// kavitesathikavita.blogspot.com 

कलीत

कलीत.

*****

मातल्या कलित
भरलेले पापी 

संसारी या सोपी 

मुक्ती नसे॥

दांभिके मलिन 

केला धर्माचार

अवनी आचार 

बुडविला ॥

पडले ग्लानीत 

सारे संभावित 

धर्मज्ञ पतित 

धना साठी ॥

मजला आधार 

तुझिया भक्तीचा

संत वचनाचा

फक्त येथे॥

विक्रांत कलीच्या 

विळख्यात जरी

तूच त्याला तारी 

सदा दत्ता ॥

डॉक्टर विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

तोच तो ब्राह्मण

तोच तो ब्राह्मण
************

ब्रह्म जाणतो जो
तोच तो ब्राह्मण
बाकी तुम्ही आम्ही
सारे ते समान ॥

आम्हाला बुद्ध ही
गमतो ब्राह्मण
आम्हाला तैसाची
महाविर जैन ॥

चोखा तुका नाम्या
अवघे ब्राह्मण
स्वरूपी राहिले
स्वरूप होऊन ॥

तयाच्या हातात
ब्रम्ह दीप्तीमान
तयाच्या प्रकाशी
चालतात जन ॥

पाप  योनीची ती
जुनाट कल्पना
म्हणो कुणी किती
न पटते मना

जन्माने नसते
कुणीच महान
वैश्य कृषी क्षत्रि
पोटाची साधन

नवनाथे स्पष्ट
सांगितली खूण
तेच ते मानतो
विक्रांत म्हणून 

**
डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.in

अवस्था

अवस्था
**
निळ्या जलावर नील नभाचे 
चित्र आता उमटत नाही 
हिरव्या कच्च झाडाना त्या 
स्वप्न पाखरांचे पडत नाही 

नसलेल्या त्या प्रियतमाची 
मन वाटही पाहत नाही
आता जगणे वाऱ्यावरती 
कुणासाठीच अडत नाही 

आधाराचे खांबही नव्हते 
छपराविना मी रडत नाही 
जळून गेली स्वप्न अवघी 
देही दुःख पण सलत नाही  

सुख कशाचे दुःख कुणाला
नित्य काहीच दिसत नाही 
विक्रांत नाणे उंच उडविले
काटा छापा पडत नाही 

ही न समाधी साम्यावस्था 
माझे मलाच कळत नाही
आकाशाची स्वप्न आकारा
काही केल्या पडत नाही

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
 http://kavitesathikavita.blogspot.in

रुजलेले बीज

केव्हढाआकांत 
केव्हढा गोंगाट
चालला जगात
माझ्यामुळे

सुख नाही जगी
सांगतात संत
तरीही गाळात
पाकाल मी

जया जिथे जन्म
तया तिथे जीणे
वावगे वाहणे
अन्य कुठे ?

आहे इथे देव
आणिक दानव
होवून मानव
स्वस्थ राहि  

जरी मन नाही
मजा आहे खरी
तरिही धरीत्री
भांडावली

अकार उकार
मकार साचार
सृष्टीचा व्यापार
अहर्निश

विक्रांत गोंगाटी
क्षीण कुजबुज
रुजलेले बीज
अंतरात

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
======

कधी मी दत्ताचा

कधी मी दत्ताचा
********

कधी मी दत्ताचा
कधी मी स्वतःचा
होऊनी जगाचा
भटकतो ॥

कधी मी शक्तीचा
कधी स्वरूपाचा
पांथस्थ वाटेचा
देवाचिया ॥

कधी मी रूपाचा
कधी अरूपाचा
आसक्त जगाचा
भासतोचि ॥

कधी सौंदर्याचा
कधी वैराग्याचा
साधक शब्दांचा
लीन होतो ॥

अवघे उदात्त
घुसे काळजात
ओढावतो त्यात
आपोआप ॥

जग म्हणू देत
अस्थिर विक्रांत
परि जगण्यात
दत्त आहे॥
.
डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com