जेव्हापासून कळले मजला कि जीवनाचे नाव मरणे आहे . डोक्यास बांधून कफ़न मी ,त्या मारेकऱ्यास शोधतो आहे. (अनुवादित)
बुधवार, ३१ डिसेंबर, २०२५
काळ
काळ
*****
आला काळ गेला काळतरीही कुठे न गेला काळ
काय कुणा सापडला तो
आकड्यामध्ये मोजून साल
स्मरणा मध्ये साठतो काळ
मरणा मध्ये गोठतो काळ
स्मरणा मरणा ओलांडून
फक्त क्षणात असतो काळ
म्हटले तर असतो काळ
म्हटले तर नसतो काळ
तरीही जीर्ण तनु मधून
हलकेच डोकावतो काळ
स्वप्न सुखाचे असतो काळ
स्वप्न उद्याचे रचतो काळ
जगण्याला या जीवनाला
अर्थ नवा देत असतो काळ
अर्थासाठी परि पसरले
हात तेवढे पाहतो काळ
हेच घडावे घडणे मित्रा
होऊन वर्ष सांगतो काळ
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मंगळवार, ३० डिसेंबर, २०२५
ज्ञानेश्वरी
ज्ञानेश्वरी
******
गीतेच्या मांडवी वेल ज्ञानेश्वरी कुसुम कुसरी सजलेली ॥१
एकेक शब्दाच्या अगणित छटा
वाटेतून वाटा मोक्षाच्या गा ॥२
काव्य कौतुकात रंगता जीवन
जाते हरवून सहजच ॥३
अर्थाच्या एखाद्या मनस्वी स्पर्शात
मृत्यूचे संघाट हरवती ॥४
ऐसी दैवीवाणी होणे पुनरपी
नाही रे कदापी इये लोकी ॥५
अगा मराठीया इथे जन्मलेल्या
ओलांडून भाग्या जाऊ नको ॥६
ओवी श्रवणी वा येऊ देत मुखात
जन्म पै सुखात नांदशील ॥७
नाही रे सांगत विक्रांत मनीचे
संतांच्या मुखीचे अनुभव हे ॥८
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
रविवार, २८ डिसेंबर, २०२५
मंगेशसाठी
मंगेशसाठी
(वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा.)
*********
मला कधी मंगेश साठी
पण कावळा चिमणी नको
दुर्मिळ थोडा रंगा साठी
मित्रांचा मित्र तसा तो
पण जिवलग पक्ष्यासाठी
नाव कुठलेही सांगो तो
हो म्हणावे दोस्ती साठी
कधी काही राहतात भेटी
मैत्रीच्या ना बसतात गाठी
रुखरुखं ती ही मिटून जाईल
होवून पक्षी त्याच्यासाठी
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मैत्री
मैत्री
****
दुरावणे मैत्रीचा अंत नसतोच कधी हरवणे मैत्रीचा धर्म नसतोच कधी ॥
पार्टी एक निमित्त असते भेटण्याला
पार्टीविना अर्थ नसे काय कधी मैत्रीला ॥
सेंड ऑफ मुळीच माहीत नसतात मैत्रीला
येतीजाती निरोप असे ठावुक असते मैत्रीला ॥
गाठीभेटीविना वर्ष कधी महिने जातात
स्वल्पविरामा त्या कधी कुणी का घाबरतात ॥
जिथे थांबते तिथूनच कॅसेट पुढे सुरू होते
मैत्रीचंही त्याहून वेगळे असे काहीच नसते ॥
एकदा सजली कि खरी मैत्री अमरवेल होते
आणि फळाफुलावाचून फक्त स्नेहावर जगते ॥
अन् स्नेह संपला तरच मैत्रीचा अंत होतो
तोवर तो एक चिरकालीन धुंद वसंत असतो ॥
आदरयुक्त मैत्री कधी भक्तीयुक्त मैत्री असते
प्रीतीयुक्त मैत्री कधी खोल कधी उथळ वाटते ॥
पण मैत्रीचे सारेच रंग तरल तलम असतात
अनुबंध हेच रे जीवनाचे खरे तरंग असतात ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शनिवार, २७ डिसेंबर, २०२५
ज्ञानदेवी
पथिक
*****
देवा मी पथिक तुझ्या अक्षरांचा
चालतो सुखाचा महामार्ग ॥ .
शब्द रस काव्य मनी सुखावलो
चिंब रे भिजलो भक्ती भावे ॥
श्रवणे वचने पठने मनने
सुखाचे चांदणे भोगीयले ॥
कळले वाटते परी न कळते
मन भांबावते ठाई ठाई ॥
कळल्या वाचून तरीही कळते
अन हरवते माझे पण ॥
एकेका ओवीत जन्म ओलांडला
अन पार केला मृत्यू फेरा ॥
एक ओवी तुझी हा ही जन्म माझा
अर्थ आयुष्याचा कळू आला ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
गुरुवार, २५ डिसेंबर, २०२५
मागणे
मागणे
****
घडू दे शेवट आता प्रवासाचा दिस अखेरचा गोड करी ॥१
नाही बुद्धिमान नाही धनवान
जगलो लहान सामान्यसा ॥२
नाही कीर्तीवंत नाही यशोवंत
परी अंगणात तुझ्या झालो ॥३
पावलो ती सुखे लागती जीवना
भोगले दुःखांना सवे काही ॥४
जैसी जन चार जगती जीवनी
भिन्न रे त्याहूनी नच नाही ॥५
उतलो मातलो नाहीच वाहणी
अवघी करणी देवा तुझी ॥६
देवा सुखरूप आणले जगात
नेई रे परत तैसाची तू ॥७
परी नेण्याआधी एकच विनंती
देवा देई भेटी एक वेळ ॥८
पाहता पाहता तुझिया रूपाला
मिटू दे हा डोळा अखेरचा ll९
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
बुधवार, २४ डिसेंबर, २०२५
चैतन्य डोह
चैतन्याच्या डोही
*************
तुझ्या चैतन्याच्या डोही हरवलो भरून पावलो ज्ञानदेवा ॥१
जैसे माहेराशी येता अवसरी
माया न आवरी माऊलीची ॥२
काय अन किती देऊ लेकराला
तैसे या जीवाला जोजारले ॥३
माय केले नाही फार येणे जाणे
फक्त तुझे गाणे आळविले ॥४
अंतरीची तार जडली तुझ्याशी
भेटला मजशी कृपा राशी ॥५
राहू दे प्रेमात तुझ्या रात्रंदिन
एवढे मागणं तुज लागी ॥६
रहा हृदयात डोळ्यांच्या डोळ्यात
विक्रांत तुझ्यात घे सामावून ॥७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मंगळवार, २३ डिसेंबर, २०२५
झाड तोडणारा X लावणारा
झाड तोडणारा X लावणारा
*********************
करतो आटापिटा .
कोणी झाडे तोडण्यास
करतो आटापिटा
जरी एकाच वास्तूचे
असतात खांब ते
एक हाले गदगदा
एक खोलवर रूते
सावरत्या खांबा पण
बळ मजल्याचे नाही
हालणारा खांब अन
फौज आणतसे भारी
लाऊनिया झाडे इथे
पदरात काय पडे
रिते होऊनीया खिसे
वर हेलपाटे पडे
तोडूनिया झाड पण
खिसे होती खुळखुळे
मिळतात निमित्त ते
रेटतात बळेबळे
वरच्याचे हिशोब ही
वेगळेच काहीतरी
भलावण शब्दी अन
धूर्तपणा दूरवर
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
सोमवार, २२ डिसेंबर, २०२५
इंद्रायणी
इंद्रायणी प्रवाह
***********
पलीकडे पारावर जात होती धुतली धुणी
अलीकडे घाटावर न्हाते कोणी साबणानी
किती अवहेलना ही डोळीयात आले पाणी
धर्म पाणियाचा माई नेत होती निभावूनी
धर्म पाळत होते कोणी फेकूनिया तीत नाणी
कोणासही काही काही वाटत नव्हते मनी
तीरावर बाजारात दानधर्मी मग्न कुणी
आठवली माई रूपे ती पापताप नाशनी
गंगा यमुना नर्मदा पण तीच ती कहाणी
सरू दे गं अज्ञान हे धर्म येऊ दे कळूनी
एक एक तरंगात जगा दिसू दे चांदणी
इतकेच मागणे मी घेत होतो तिज मागूनी
आणि वळताच मागे कोणी हसे खळाळूनी
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कृतज्ञता
आकाश
*******
त्या तुमच्या आकाशात असते सदैव स्वागत
गरुडाचे पारव्याचे अन्
इवल्याश्या चिमणीचे ही
तुम्ही नाकारत नाही
लहान सहान चिलट आणि
रस्त्यावरून उडालेली धूळही
तुमचे आकाश उभे असते
शांत निराकार स्तब्ध
गिळून हजार वादळ
उलगडून लाखो
उदय आणि अस्त
जरी ते हसते खेळते रंग बदलते
पण कुणाच्या येण्याने खुलत नाही
कुणाच्या जाण्याने खंत करत नाही
त्या तुमच्या आकाशाची आकांक्षा
धरून असते येणारे प्रत्येक मन
प्रत्येकाला मारायची असते
एक गगन भरारी
आणि जरी तुमची कृपा असते
आकाशातील लहरीगत
देत प्रत्येकाला साथ आणि
होत सांभाळणारा हात
पण प्रत्येकाचे पंख वेगळे असतात
सामर्थ्य वेगळे असते.
तिथे असतो तुमचाही निरुपाय
त्यामुळे दोन झेपात खाली पडणारे
अन् त्या आकाशावर रुसणारे आम्ही
त्यांचावरही तुमची करुणा कृपा अन क्षमा
बरसायची कधीच थांबत नाही
हे कागदाचे छोटे विमान
आज आले तुमच्या प्रांगणात
होत वाऱ्यावर विराजमान
गेले भोगून इवलेसे उड्डाण
आले पाहून इवलेसे स्वप्न
या इवल्याशा स्पर्शाबद्दल
ही कृतज्ञता .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शनिवार, २० डिसेंबर, २०२५
इंद्रायणी तीर
इंद्रायणी तीर
************
कृपेस कारण इंद्रायणी तीर वाहते अपार माय माझी ॥
सुंदर साजरा दोन्ही तीरी घाट
मिरवितो वाट कैवल्याची ॥
जरा उंचावर सवे सिद्धेश्वर
बैसले ज्ञानेश्वर महाराज ॥
सातशे वर्षाच्या प्रवाह पावन
भाव भक्ती लोण जगी वाटे ॥
अगा उद्धरले कोटी कोटी जीव
सजीव निर्जीव इये तीरी ॥
जन्मोजन्मी केले असे पुण्य काही
म्हणून वाट ही सापडली ॥
माय ज्ञानदेव बाप ज्ञानदेव
कृपेचे लाघव डोईवरी ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
गुरुवार, १८ डिसेंबर, २०२५
कृपा
कृपा
****
कृपा तुझी कोवळीसी हलकेच बरसली चांदण्याची वेल जणू आकाशात पसरली
कृपा तुझी गवसली हृदयात विसावली
डोळीच्या कडेवर रेख झाली ओली ओली
कृपा तुझी साजरीच ओठावर नादावली
यमुनेच्या जळागत देही प्रीत उधानली
कृपा तुझी घनघोर नभातून ओघळली
आषाढाचे अनावर गाणे गात गात आली
कृपा तुझी सागराची मज कळेचिना खोली
पुरे पुरे म्हणूनिया लाट येते लाटेवरी
कृपा तुझी सोनियाची शिशीरातील उन्हाची
तनमन उजळत्या भव्य दिव्य प्रकाशाची
कृपा तुझी कणोंकणी व्यापूनिया मला राही
कृपा तुझी क्षणोक्षणी प्रेमाचे रे गीत गाई
कृपेविन तुझ्या मुळी जगता आधार नाही
कळे तेव्हा डोळ्यातून प्रेम माझे उगा वाही
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
बुधवार, १७ डिसेंबर, २०२५
सुखाचा डोह
सुख डोह
********
पाय मी पहावे माझ्या माऊलीचे सुख आळंदीचे घ्यावे सदा ॥
मनी ज्ञानदेव सदैव चिंतावे
गुणगान गावे वारंवार ॥
अरूपाचे रूप शब्दात वेचावे
हृदयी धरावे सर्वकाळ ॥
माऊली गजर डोळ्यात पाझर
हृदी अनिवार वेडे व्हावे ॥
कोणी म्हणून खुळा कोणी वाया गेला
आळंदी धुळीला माथी घ्यावे ॥
इथल्या सुखाचे सुख वर्णवेना
शब्द उमटेना मुखातून ॥
सुखाच्या डोहात सुख थेंब झालो
सांगण्या उरलो मात बळे ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मंगळवार, १६ डिसेंबर, २०२५
रूप ज्ञानदेव
रूप ज्ञानदेव
*********
रूप ज्ञानदेव घेऊनिया आले आळंदी बैसले पांडुरंग ॥
देवभक्त रूपे करतो सोहळा
द्वैताचा आगळा प्रेममय
देव स्वतःलाच भजतो प्रेमाने
लीलेत रमणे आवडे त्या
प्रेमभक्तीविना निर्गुण एकटे
रिकामटेकडे अर्थहीन
द्वैत अद्वैती हा घडताच खेळ
विश्व चळवळ गोड चाले
अगा पांडुरंगी दिसे ज्ञानदेव
अन्य नाही भाव विक्रांती या
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
सोमवार, १५ डिसेंबर, २०२५
वीणेकरी
वीणेकरी
*******
अपार भरल्या गर्दीत राउळी उभा वीणेकरी नाद लयी ॥
कुणी पायावरी ठेवीतसे माथा
कुणी काढे वाटा बाजूने तो ॥
त्यास मोजमाप नव्हते कुणाचे
नाव विठोबाचे मुखी फक्त ॥
मज गमे चित्त तेच विणेकरी
विचारी विकारी गर्दीतले ॥
तैसा तया ठायी देता मी तो नाद
सरले संवाद विसंवादी ॥
झंकारली वीणा लयी गेले मन
गर्दीत संपूर्ण निरंजन ॥
विचारी राहून विचारा वाचून
उगवून मौन शांत झालो ॥
कृपा ज्ञानदेवी भरून राहिली
विक्रांत हरली सुधबुध ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
रविवार, १४ डिसेंबर, २०२५
महफ़िल
*******
यारों के दिलदारों के टीकट आ रहे हैं ।
महफ़िलों के रंग अब सूने हो रहे हैं ।
तुम किस सुबह का इंतजार कर रहे हो?
चार पाँच पल बचे हैं मुफ्त गँवा रहे हो।
सोने से पहले, विक्रांत! थोड़ा-सा जाग लो।
वह चाँदनी ढूँढो अंदर और उसे गले लगा लो।
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शनिवार, १३ डिसेंबर, २०२५
कृपा कल्लोळ
कृपा कल्लोळ
*******
काय माझी गती अन् काय मती तुज दयानिधी भेटू शके
काय माझी श्रद्धा काय ते साधन
तुज बोलावून घेऊ शके
अवघा देहाचा भटक्या मनाचा
वाहिला जगाचा भार मनी
संसारी राबलो प्रपंची गुंतलो
जरी दारी आलो देवा तुझ्या
जाणतो मी न्यून माझे हे अपार
कृपेचा सागर परी तू रे
घडते घडणे अवघे तुझ्याने
म्हणून मागणे मनी ये रे
कृपेचा कल्लोळी भिजव मजला
प्रवास उरला पूर्ण करी
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शुक्रवार, १२ डिसेंबर, २०२५
वृक्ष वंश उच्छेद
वृक्ष वंश उच्छेद
*********
जळताच झाड मन विद्ध होते तोडताच झाड मन कळवळते
एकेक झाडात लक्षावधी जीव
राहतात प्रेमाने करुनिया गाव
किती ते कीटक आणि पक्षीगण
घरटे कुणाचे रे विश्रांतीचे क्षण
जीवन रसाचे गीत मंद मौन
खोडात वाहते एक संजीवन
कुणाशी ना वैर आप पर भाव
खोलवर ओल दाता त्याचे नाव
का रे बाबा वैर करशी तयाशी
नको रे होऊस उगा पाप राशी
खांडववन शापे पार्थ वंश गेला
सवे यादवाचा सर्व नाश झाला
इतका समोर आहे रे इतिहास
जागा होई मित्रा पालट दिवस
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
गुरुवार, ११ डिसेंबर, २०२५
दारी आलो
दारी आलो
*******
केली खटपट आणि दारी आलो तुजला भेटलो कृपा तुझी
जरी अट्टाहास देवा माझा वेडा
अदृश्याचा खोडा होता मागे
किती अडकलो कितीदा थांबलो
थकुनिया गेलो तनमने
काय देवा तुझी असेही परीक्षा
किंवा काही शिक्षा कळेचिना
कळेना उत्तीर्ण किंवा अनुत्तीर्ण
कळल्या वाचून रमलो मी
पास नापासची चिंता नसे मला
परी तुझी शाळा बुडू नये
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
बुधवार, १० डिसेंबर, २०२५
दत्त पथ दावतो
पथ दावतो
********
दत्त पथ दावतो संकटात धावतो
आणुनि सुखरूप
अंगणात सोडतो
दत्त चित्त चोरतो
भवताप हारतो
बंधमुक्त जीवनाचे
स्वप्न मला दावतो
दत्त मनी नांदतो
गीती अर्थ होतो
माझ्यातून तोच तो
बोध मला सांगतो
दत्त पाश तोडतो
दत्त मैत्र जोडतो
माझे पण हरवून
विश्व सारे होतो
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
झाडे मरतात .
झाडे मरतात
**********
असे कसे हे रे असे कसे
जिकडे तिकडे
भरतात खिसे .
तोडता भरती खिसे
लावता भरती खिसे
खिशात पैशाचे
जणू की झाड असे .
काल होता तो
गुटगुटीत कर
आज आला तो
नवा टी शर्ट कर .
नाव रूप वेगळे
तंत्र यंत्र आगळे
तेच परी ते रे
कर्तृत्व असे काळे .
कधी हातात हात
कधी फुल हातात
असो कुणीही पण
बिचारी झाडे मरतात .
झाडास नाही पक्ष
झाडास नाही रक्षक
हिरवे मांस जणू ते
सारेच इथे भक्षक.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मंगळवार, ९ डिसेंबर, २०२५
महातेजा
महातेजा
********
माझ्या जीवलगा प्रिय ज्ञानराया येऊ दे रे दया तुज माझी ॥१
देई गा भरून फाटकी ही झोळी
प्रकाशाचा भाळी टिळा लावी ॥२
करी कळवळा येई गा अंतरा
चैतन्य दातारा पूर्ण करी ॥३
जगलो जगणे काळाच्या वाहणी
रितेपणी मनी खंतावलो ॥४
नाम ध्यान जीवी बहुत ठेविले
परि ना भरले पात्र माझे ॥५
सरले गा यत्न देहाचे मनाचे
कैसे कैवल्याचे दान पावू ॥६
तुझिया वाचून कुठले चरण
धरेना हे मन काही केल्या ॥७
गुरु तूच माझा सद्गुरु जीवाचा
तुझिया प्रीतीचा लोभ जीवी ॥८
आता महातेजा करी उणे पुरे
जवळी घे रे लेकरा या ॥९
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
रविवार, ७ डिसेंबर, २०२५
आळंदी निवासी
आळंदी निवासी
************
आळंदी निवासी तुम्ही भक्त थोरसंतांचे माहेर झाला असे ॥१
काय वाणू तुम्हा जन भाग्यशाली
जणू निवडली रत्ने थोर ॥२
बहु केले असे पुण्य खरोखर
चैतन्य सागर घर तुम्हा ॥३
करावे साधन नच वा करावे
घेत हेलकावे शुद्ध व्हावे ॥४
जन्मांतरी तुम्ही केली असे सेवा
म्हणूनिया ठेवा ऐसा मिळे ॥५
जणू चार कोस दिव्य तेज स्तंभ
जयाचा आरंभ अवकाशी ॥६
तयाच्या लहरी नांदता कौतुके
नच काही तुके भाग्यासी या ॥ ७
विक्रांत सुखाने घेतो तिथे धाव
चैतन्य हवाव पुरेनाच ॥ ८
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
वृक्ष शोक
वृक्ष शोक
********
प्रत्येक झाड वाचलं पाहिजे .जंगलापासून गावापर्यंत .
गावापासून गल्लीपर्यंत
गल्लीपासून कुंडीपर्यंत .
प्रत्येकाला कळलं पाहिजे .
शहरासाठी झाड मेली
बिल्डिंग साठी झाड मेली
धरणा साठी झाड मेली .
चार झाड लावली त्यांनी
हजार झाडे तोडली ज्यांनी
झाडांसहित स्वतःचाही
वंश उच्छेद केला त्यांनी
प्रत्येकाला हे उमजलं पाहिजे
देवासाठी झाड मरू नये
साधूसाठी झाड मरू नये
धूर्त मंत्र्यांचं कुणी ऐकू नये
झाडाच्या मरणात जग मरतं
झाडाच्या रडण्यात विश्व रडतं
एक एक पुत्रासाठी, वृक्षासाठी
या धरित्रीचं काळीज तुटतं
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शनिवार, ६ डिसेंबर, २०२५
निळा
निळा
****
तुम्ही स्वीकारलेला निळा रंग
खरेच दूरस्थ नाही मला
तो रंग आकाशाचा
कुठलेही बंधन नसलेला
तेजस्वी सुखद ऊर्जा भरलेला
तो रंग आहे माझाही
माझ्यात खोलवर रुजलेला
हृदयात मुरलेला
चिदाकाशात पसरलेला
गर्द निळूला
अन् त्याच वेळी
मी धन्यवाद देतो तुम्हाला
की तुम्ही नाही स्वीकारला
तुंबलेल्या शेवाळाचा हिरवा रंग
अन्यथा या पुण्यभूमीत
हाहाकार असता माजला
तसे तर तुमच्या कुठल्याही निर्णयाची
चिकित्सा करण्याची
लायकी नाही माझी
तुम्ही हिमालय
मी गावची टेकडी ही नाही
कधी कधी मला वाटते
तुम्ही स्थापन केला आहे
एक नवा धर्म
कुठलाही विधी विधान नसलेला
कर्मकांड नसलेला
कुठलेही replacement नसलेला
केवळ माणसाला मानणारा
ज्ञान तेजात चमकणारा
जो डोकावतो तुमच्या संविधानात
तुमच्या भाषणात पुस्तकात
खरेच कुठल्याही प्रेषिता पेक्षा तुम्ही
कणभरही कमी नव्हता .
आजच्या या स्मृती दिनी अन्
तुमच्या प्रत्येक स्मृती दिनी
माझ्या सर्व संस्काराचे
आवरण बाजूला ठेवून
मी वंदन करतो तुम्हाला
पुन्हा पुन्हा
अन् एक प्रार्थना उमटते मनातून
त्या नील रंगाचा अर्थ कळू दे सर्वांना .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शुक्रवार, ५ डिसेंबर, २०२५
आळंदीत २
आळंदी २
********
जाहले दर्शन ज्ञानदेव भेट पाझर डोळ्यात भरू आला ॥
जडावली वाचा उगा झाले मन
ओझे मण मण पाऊलात ॥
दर्शनाच्या ओघी पिंडीवर धार
तैसा क्षणभर विसावलो ॥
विझल्या वाचून मनाची तहान
आलो बारीतून बाहेर ही ॥
आला परि देह पंच महाभुते
मिठी नच सुटे अंतरीची ॥
कोटी कोटी स्पर्श तिथे विसावले
मजला भेटले कडाडून ॥
स्पर्शांच्या सांगाती संताना भेटलो
अगा मी पातलो महासुख ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
गुरुवार, ४ डिसेंबर, २०२५
नाशिक वृक्ष तोडी निमित्त
वृक्ष तोडी निमित्त
**************
महाजन येन गतः स पंथाःनको जावूस तू रे कधी वृथा
असे म्हणण्याची वेळ आलीय
देवा, आत्म परीक्षेची वेळ आलीय
इरेला पेटलेला राजकारणी
करतो सदैव स्व पक्षाची हानी
झाडे तोडू जाता आरेत अरेरावीने
शाप भोगले ते आठवा आठवणीने
पुन्हा तसाच गुन्हा करू नको मित्रा
झाडाहून साधू मोठा नसतो मित्रा
झाडा सारखा साधू नसतोच दुसरा
हिशोब वृक्षवधात दिसतोय मला दुसरा
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
दत्त कृपा
दत्त कृपा
*******
क्षणा क्षणाच्या कृपेत दत्त भेटतो भक्तांना
अन कळल्या वाचून
दत्त जपतो जीवांना
नको करूस अपेक्षा
मूर्त दिसण्या साजरी
दिव्य दर्शन दुर्लभ
योगी शिणले कपारी
चाले संसार सुलभ
मनी नांदे समाधान
घडे व्रत पूजा अर्चा
ही तो कृपेचीच खूण
येती सुखदुःख वाट्या
घडे प्रारब्ध भोगणे
दत्त नेई रे त्यातून
करी सहज साहणे
दत्त भक्तांस घडते
दत्त छायेत जगणे
अन् पोळल्या वाचून
होते संसारी चालणे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
बुधवार, ३ डिसेंबर, २०२५
आळंदीत
आळंदीत
*******
आळंदीस भक्त येती आणि जाती
देऊळाच्या भिंती साक्षीरूप ॥
भक्तांची मस्तक समाधी शिळेला
भक्तीचा सोहळा कुणा कळे ॥
कुणा पर्यटन कुणा समाधान
कुणास चैतन्य लाभे तेथे ॥
विक्रांता मिळाले न कळे ते काय
कळण्या उपाय नाही परी ॥
असो सार्थ व्यर्थ देवा येणे जाणे
एक वेडे गाणे मनी रुजे ॥
एक मोरपिस स्वप्नांचे साजरे
जीवा स्पर्श करे हळुवार ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मंगळवार, २ डिसेंबर, २०२५
निजज्ञान
निजज्ञान
********
घोकून मंत्र वेदामधले काय कुणी तो होतो संत रेटून पंथ जाहिरातीत काय कुणी तो होतो महंत
अगा हे तर यंत्र चालते मेंदू दुसरे काय असते
मंद कधी जे रे कुणाचे तर कुणाचे तीक्ष्ण असते
कुणी शिकवतो गुप्तविद्या घेऊनिया ते धन
आणि निराश परमार्थी जातो विश्वास हरवून
कुणी चालतो रानी वनी त्या घरदार सोडूनी
कुणी होतो जन्म बंदी संस्थेत कुण्या अडकूनी
इतुके कसे असते अवघड घडणे रे निजज्ञान
जन्म हरवतो काठावरती नच घडते ते स्नान
दिशा हरवती वाटा मोडती सापडते ना दार
तिमीरातल्या या सुखाला मग सरावतो संसार
जया जे हवे तेच मिळते आणि जीवन फळते
या उक्तीतील खोच मग हळूच मजला कळते
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
रविवार, २३ नोव्हेंबर, २०२५
सुख
सुख
****
हजारो भक्तांच्या लांबवर रांगा भावभक्ती दंगा अनावर ॥१
ज्याला त्याला होते जायचे रे पुढे
दामटती घोडे आपुले ते ॥२
आस दर्शनाची जरी की डोळ्यात
लक्ष घड्याळात जाते तरी ॥३
परतीची गाडी हवी धरायला
जाणे मुक्कामाला ठरलेल्या ॥४
थोडी घुसाघुस थोडी रेटारेटी
आणि दमदाटी मान्य मनी ॥५
देवाचिये द्वारी ओळ ओठावरी
भाव तो जिव्हारी धरूनिया ॥६
क्षण दर्शनाने विसावतो जीव
धन्यतेचा भाव मुखावर ॥७
विक्रांता तयाचे वाटते कौतुक
देवा देई सुख मज तैसे ॥८
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
शनिवार, २२ नोव्हेंबर, २०२५
यत्न
यत्न
*****
येतात तुझी पत्रे किती पण निरोप कळत नाही
दिसतात शब्द कितीतरी
पण अर्थ कळत नाही ॥
रे तुझा खेळ अवघड
तू मला सापडत नाही
ऐकुन तुझ्या हाका धावतो
तू कधीच दिसत नाही ॥
मी विचारले दिशांना तर
त्यांना अस्तित्वच नाही
मी विचारले काळाला तर
तो सदैव हाच क्षण पाही ॥
मी गेलो विचारत त्यांना
जे बहुदा भेटले तुला
पण ते गढून शून्यात
होते विसरले या जगाला ॥
धरल्या सोडल्याविन मग
असण्यातच राहिलो बसून
कळले की उजळतात दिशा
कुठल्याही यत्ना वाचून ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
शुक्रवार, २१ नोव्हेंबर, २०२५
प्रतिक्षा
प्रतिक्षा
******
उपाधित रमलेले
माझे येणे आणि जाणे
भाळावरी श्रीपादाने
लिहिले ते काय जाणे
बोलावून घेई पदी
देवा हेचि रे मागणे
डोळ्यांमध्ये उमटावे
नभातले निळे गाणे
तूच सदोदित देतो
स्वप्न मज जगण्याचे
रिते जागेपण परि
वाहू किती दिवसांचे
तीच व्यथा तीच क्षुधा
जन्मोजन्मी दाटलेली
डोळीयांची नेत्रपाती
प्रतिक्षेत आटलेली
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
गुरुवार, २० नोव्हेंबर, २०२५
कत्तलखाना
कत्तलखाना
********
पक्षी खुराडी जगती पक्षी खुराडी मरती
पक्षी होऊनिया मांस
फक्त जन्मा येथे येती
पशु जिवंत प्रथिने
धान्य खाऊन टनानी
आणि दूर कोठे मुले
ती मरतात भुकेनी
दुःख दारुण तयांचे
जगती नरक जिणे
यंत्री कटोनिया माना
जणू मरती सुखाने
ही वेदना त्या जीवांची
पेशी, पेशीत वसते
तो शाप ते भोगणे ही
वाट शोधीत रे येते
ती दवा प्रतिजैविके
सूड घेतात तयांचा
बघ होईल तयानी
निर्वंश रे मनुष्याचा
तळतळात जीवांचा
घनदाट कोंडलेला
थांबा करा पश्चाताप
हाच उ:शाप रे याला
असे हातात उ:शाप
जे जाणती त्यास फळे
पोट करुनी कबर
जगे त्यास तेच मिळे
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
My daughter
My daughter poem
---------------------
In the morning I left home
when you are sleeping
wandering in your lovely dreams
with gentle smile on your face
I feel like to kiss you
but then you will awake
You will not allow me to go
And I will not able go
but then I have to go.
To earn ,to make you strong confident self sufficient
in this unpredictable world
I leave without making
any sound of my feet and door.
At work my hands are working
my knowledge is being used
my skill is operating over machine
but my heart is always here
with you for you
slowly very slowly time lapse
And duty get over
I reached at home
At gate I call you
I find you running towards me
your eyes are shining like crystal
your speed is like thunder
You jump on me and hug me
like Spindling air
all my pain my worries disappear
The spring of love is flows in me
I get filled with energy & happiness
And all my world The atmosphere around me get charged.
you are my breath and my life is for you my dear.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
kavitesathikavita.
☘☘☘☘ 🕉️
बुधवार, १९ नोव्हेंबर, २०२५
आजी (श्रद्धांजली)
खेडेकर आजी (श्रद्धांजली)
*********************
एक प्रश्न लांबलेला उत्तरात सामावला
घरा दारास वाहिला
एक दीप शांत झाला ॥
खुणा तिच्या कर्तृत्वाच्या
विटेवरी लिहिलेल्या
स्मृती तिच्या कणोकणी
फेर धरुनी राहिल्या ॥
सरते गीत कळते
तेव्हा वय त्रास देते
चांदणे ते नभातले
पण काय शिळे होते ॥
दोन दिस एकाचे ते
करूनिया वर्ष गेले
हे गणित कुणाचे ते
नाही कुणास कळले ॥
अस्तित्व ते आशिषाचे
जरी आता लोप झाले
कणोकणी तेच पण
आशिर्वचनी उरले ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
मंगळवार, १८ नोव्हेंबर, २०२५
ज्ञानदेव
ज्ञानदेव माझा
*********
प्राणाचा या प्राण माझा ज्ञानदेव प्रभू गुरुदेव कृपाळूवा ॥१
जीवाची पालक माऊली प्रेमळ
प्रेमच केवळ मूर्त रूप ॥२
तयाच्या बोधात जगतो वाढतो
अंगणी खेळतो सुखाने मी ॥३
कधी भटकतो आणि परततो
सदा स्वागता तो उभा दारी ॥४
चुकतो माकतो कधी वाहवतो
तोचि सांभाळतो धाव घेत ॥५
पुन्हा पुन्हा सांगे अर्थ जीवनाचा
मार्ग जगण्याचा नीट मज ॥६
विक्रांते पायाशी घेतला विसावा
नको नाव गावा धाडू आता. ॥७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
सोमवार, १७ नोव्हेंबर, २०२५
आळंदी जाऊन
आळंदी जाऊन
***********
आळंदी जाऊन होई रे पावन जन्माचे कल्याण घडे तिथे ॥१
तया पायरीशी घाली लोटांगण
भक्तांची चरण धूळ घेत ॥२
राम कृष्ण हरी घोषात रंगून
देवाला पाहून घे अंतरी ॥३
तया चैतन्याचे चांदणे सुखाचे
थेंब अमृताचे चाख जरा ॥४
विक्रांत मागणे फार काही नाही
सदा चित्त पायी राहो देवा ॥५
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
रविवार, १६ नोव्हेंबर, २०२५
पसारा
पसारा
******
म्हणतो जाईल मी हा सोडूनिया पसारा पण काय भोवताली जमेल नवा पसारा
या फांद्या जीवनाच्या का जीवनास आटोपेना
व्यापूनिया आसमंत दिसतो सर्व पसारा
जी हवी ती दिशा या वृक्षास सापडेना
अडवतो प्रकाशास घनदाट तो पसारा
हाती न येती चांदणे पसरून दोन्ही करा
जे भेटते न कधी ते असते काय पसारा
ओझे हवे पणाचे हे उपजे कुण्या मातीत
उगवून मातीतून जातो मातीत पसारा
जो उधळतो फुले तो असे काय फुलांचा
तो रंगही जीवनाचा होतोच ना पसारा
होतोच जन्म शेवटी हा कोपऱ्यात पसारा
विचारतो कुणी काय कुठे गेला रे पसारा
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
शुक्रवार, १४ नोव्हेंबर, २०२५
जाणे
जाणे
*****
तुझे आकाशाचे नाते तुज कळत का नाही
तुझे धरित्रीचे मूळ
तुज दिसत का नाही ॥
नादी लागून वाऱ्याच्या
भरकटतो सारखा
जग घालून जन्माला
का रे त्यात तू परका ॥
लाख सवंगडी तरी
जन्म विराण एकटा
हात सोडवून दूर
नेती प्रवाहाच्या वाटा ॥
जन्मा आधीचा एकांत
गुज सांगतो कानात
झाले खेळणे बहुत
येणे परत घरात ॥
रंग अवधूत तोच
वाट पाहतो शून्यात
गजबजाट जगाचा
आता हरपो वाऱ्यात ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
गुरुवार, १३ नोव्हेंबर, २०२५
काय असे ते
काय असे ते
*********
देहात वाहते मी पणे नांदते तुजला कळते रे काय असे ते ॥
भ्रमात जगते मोहात फसते
मिटून ही जाते रे काय असे ते ॥
दुःखाच्या डोहात आशेच्या लाटात
स्वतःला शोधते रे काय असते ते ॥
कळल्या वाचून जीवन चालते
तयाला पाहते रे काय असे ते ॥
जळल्या वाचून ज्योत जी पेटते
तयात जळते रे काय असे ते ॥
विक्रांत शोधतो सर्वत्र धावतो
निवांत राहतो रे काय असते ते ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
बुधवार, १२ नोव्हेंबर, २०२५
जगत
जगत
******
माझिया मनात घडो तुझा वास सरो जड भास जगताचा ॥
माझिया कानात पडो तुझे शब्द
नको व्यर्थ वाद जगताचे ॥ .
माझिया स्मरणी राहा निरंतर
घडू दे वावर मग जगी ॥
अगा हे जगत मनाचे वर्तुळ
घडावा समूळ नाश याचा ॥
विक्रांत फिरला जगी भवंडला
तुज कळवळा येवो दत्ता ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
रविवार, ९ नोव्हेंबर, २०२५
किन्नर(अनुवाद)
किन्नर(अनुवाद)
*****
कुणी म्हणतात
ते आळशी असतात पुरुषागत
अथवा शोषित स्त्रीयांगत
आरसा पाहून हरखून जातात
पण जिवलग मरताच ते
दु:खात डूबतात
अन डोळ्यात त्यांच्या चमकतात
तीच सुखाचे आसवे प्रेम मिळताच
दिलदार असतात ते
अन व्यवहारीही
किन्नर वेगळे असतात
असे कुणी म्हणतात
पण लुटारू तर
त्यांनाही ठार मारतात
.
(कवि ब्रज श्रीवास्तव)
अनुवादक डॉ. विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
याची सदस्यत्व घ्या:
पोस्ट (Atom)
-
वसुबारस निमित्त *************** एक एक वासराला घट्ट जीवाशी धरावे कालवडी जगवून नच गोऱ्ह्यास मारावे तर तुम्हासाठी खरा सण वसूबा...
-
छद्मदास ****** धूर्त पाहतात जातीचे ते टक्के मोजतात शिक्के मतांचेच ॥१ फुटूनिया राहो फुटलेले गट पडलेले तट समाजात ॥२ मनोमनी आग रा...
-
सहज गाठ पडता ********* सहज पुन्हा एकदा गाठ पडे पथावर ते तसेच हास्य मुग्ध पसरले जगावर तशीच तू चांदण्याचे शुभ्र आकाश ल्यायली डो...
-
मन आवरेना ********** विचाराचे मन मनची विचार सातत्य आधार मागतसे ॥१ गुंतवते मन हरेक वस्तूत सुखात दु:खात सदोदित ॥२ मन पाहू जाता हा...
-
स्वप्न ****** तुझ्या पथावर राहावे पडून जगणे सोडून उरलेले ॥ तुझिया नामाचा ऐकावा गजर उघडावे दार अंतरीचे ॥ तूच एक चित्ती असावा भर...
-
उंटाच्या पाठीवरची काडी ******************* उंट वाकला होता थकला होता तरीही चालत होता मग भीमाशंकरच्या जंगलातील शेवटची काडी पडली...
-
सुख म्हणावे ********* सुख म्हणावे कशाला दुःख वदावे कशाला जन्म सरता सरता अर्थ शोधावे कशाला मन उधळ स्वप्नांचे तया जाग सोसवेना...
-
दरवळ ******* शब्द काही दिलेस मला तू रांगोळीत रंग भरतांना अन् स्वप्न नव्या जगण्याचे तम प्रकाशी विरघळतांना ॥ थरथरले मृदू ओठ तु...
-
अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
-
आकाश फुल ******** आकाशाचे फुल असे तू खाली का पडणार नाही गंध सुगंध देऊन जगाला हाती का लागणार नाही मन माझे बघ आशाळभूत तुजला ...

