वेडे प्रेम

वेडे प्रेम

*****

वेड्या मनास सुचते 

वेडेच एक गाणे 

वेड्या सुरात भरते

वेडेच नवे तराने

वेडात सूर्य हसतो 

येतो धरेस सुंदर 

वेडी भिजून किरणे 

सजते सुंदर अंबर 

वेडात विश्व घडते 

नदी मिळे सागरा

प्रेमाचा अर्थ कळतो 

वेड्या खुळ्या मनाला

वेडाविन प्रेम कसले

प्रेमाविन जिणे कसले 

त्या पहा पतंगा पुसा 

जे क्षणात एका मिटले 

घेवून आग वा उरी

जी आहे युगे थांबली 

सांगेन प्रीती मनातील

ती वंचित कन्याकुमारी 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

सुख म्हणावे

सुख म्हणावे 

*********

सुख म्हणावे कशाला 

दुःख वदावे कशाला

जन्म सरता सरता 

अर्थ शोधावे कशाला

 मन उधळ स्वप्नांचे 

तया जाग सोसवेना 

जग अल्लड रंगाचे 

तया खेळ टाकवेना 

माझ्या मलाच कळेना 

नित्यानित्यतेच्या वेणा

गर्भ सत्याचा हा शून्य 

काही केल्या  प्रसवेना 

सैरभैरसे अस्तित्व

तुला मला का कळेना 

गुण त्रिगुणा ची मूर्ती ..

गुणातीत का होईना 

जन्म अनंत विक्रांत .

आत पोकळ भरला 

आस भ्रांतीही तुझी 

फुगा असावा भरला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

उंटाच्या पाठीवरची काडी

उंटाच्या पाठीवरची काडी

*******************

उंट वाकला होता थकला होता 

तरीही चालत होता 

मग भीमाशंकरच्या जंगलातील

शेवटची काडी 

पडली त्याच्या पाठीवर 

अन् तो कोसळला. 

आम्ही ज्यांना देव मानलं

ज्यांच्यावर विश्वास टाकला 

तो नवसाला पावत नाही 

हे कळत होत पण

पटत नव्हतं आम्हाला

तरीही सहन करत होतो 

ते सारेच 

एक वांझ आशा बाळगून

पण आता तर ते ऐकतही नाही 

खरंच वाटत नाही आम्हाला. 

जे झळाळावे चारित्र्यांने सदगुणांने

न्यायाने इमानदारीने पराक्रमाने 

तेच जेव्हा माखुन गेले चिखलाने

तेव्हा आमचीच  लाज वाटली आम्हाला.

ज्यांनी मिरवावी  

कीर्ती या देशाची या संस्कृतीची 

आणि या धर्माची 

ते फक्त घंटा वाजविण्यातच मग्न राहिले

आणि दानपेटीचा आकार वाढवत राहिले

तेव्हा आमच्या या एका मताची ही 

कीव वाटली आम्हाला

वाटले ते होतील निरपेक्ष निराभिमानी 

लढावू तेजाने तळपणारे

घराचे घरातल्या प्रत्येक माणसाचे 

मुलाचे वृद्धाचे  माऊलीचे कैवारी 

पण ते दिसले गुंडांच्या टोळीत 

तो सामील झाले लुटारूंच्या गर्दीत 

आणि वाटत सुटले

आपल्याच खुशमस्कऱ्याना 

आम्ही त्याच्या ताब्यात दिलेले 

आमचे कष्टाचे डबोले 

लबाडपणे हसत आम्हाला.

आता तर 

आमच्या असण्याची या अस्तित्वाचीही

भीती वाटू लागली आहे आम्हाला.

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मच्छिंद्रनाथ

मच्छिंद्रनाथ

*********

काठावरती तडफडती 

मत्स्य पाहुनी द्रवला जती 

क्षण भंगुर हे जीवन आहे 

आले त्याच्या क्षणात चित्ती 

सुवर्ण क्षण तो मग वेचून 

चालू लागला साधनपथी 

घोर कष्टला तपात दिव्य

 झाला हिमालय नाथपंथी 

आदिनाथ बीज हृदयी होते 

अवधुते त्या प्रेमी सिंचले 

झाड बहु जगी विस्तारले

श्रांता सावली देते जाहले

जातीभेद सारे मिटले

वर्णपंथ एक जाहले 

मानवतेच्या पायावरती 

देऊळ नवे उभे राहिले

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

स्वप्नझाड

स्वप्न झाड

********

तशी तर तू भित्रीच 

पण एक धाडस केलेस

चांदण्याचे एक झाड 

माझ्या दारी लावलेस

झाड तुझे होते की माझे 

मला कधीच कळले नव्हते 

कित्येक रात्री पण मनाचे 

स्वप्न सोनेरी झाले होते

ते जादूचे झाड परंतु सदैव 

तुझ्याच सोबतअसायचे

तू म्हणशील तेव्हा अन् 

लावता लगेच रुजायचे

एक दिवस म्हटलो मी 

राहू दे ना हे असेच सदाचे

म्हटलीस तेव्हा दबकत तू ,

खरेच सांगते हे नाही माझे 

जेव्हा मी स्वप्नी शिरते 

तेव्हाच फक्त ते इकडे येते 

जाग येता पाहते तर 

हे झाड कुठेच कधी नसते

तू स्वप्न अन हे झाडही 

आलात माझ्यामध्ये मोहरून .

पण प्लीज ,

माझ्या या स्वप्नातील स्वप्नात 

जाऊ नकोस मला विसरून

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

शाप

शाप

*****

निसर्गाची बरबादी करणाऱ्या 

करंट्यांच्या 

त्यावर पैसा कमावणाऱ्या 

नालायकांच्या 

पिढ्यानपिढ्या  जातात 

नरकात

एक एक झाडाचा

झाडावर राहणाऱ्या 

प्रत्येक पक्षांचा शाप 

भोवतो त्यांना 

येते मरण 

असे तडफडत 

पाण्या वाचून 

सावली वाचून 

त्या सर्वांना

अन पडतात ते 

धगधगत्या नरकाच्या 

अग्नीकुंडात  

युगोनयुग मेल्याशिवाय 

जिवंत जळत

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

भीक

भीक

******

उंचावले हात दुखू लागतात 

काय बळ नाही माझ्या याचनेत

सवे याचकांच्या धावतो गर्दीत 

कटोरा जपत आणि लपवत

कुणी उंचावर मिटक्या मारतो 

कुणी धुळीत वा उदास बसतो 

उदार दात्याचा पत्ताच लागेना 

भुकेली हावरी गर्दी ही हटेना 

चाचपतो पुन्हा माझा मी कटोरा 

कटोरा नव्हे हा देह जन्मसारा 

तोही दिसे हाती कुणा अज्ञाताच्या 

कोण मागे भीक दारात कुणाच्या

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

जीवन जरा व मृत्यू

जीवन जरा व मृत्यू 

***********

जीवन पथावर चाले म्हातारा

घट्ट चिकटला घरादारा

म्हाताऱ्याला जरी मोह न उरला

लोभही सुटला होता पूरा

परी माझेपण तयास सुटेना  

अन् सोडवेना घट्ट मुठ

थकल्या देहात तेच असे मन 

सुख कण कण वेचणारे 

हा जीर्णत्वाचा शाप जगण्याला

का कुणी दिला कळेच ना

पान पिकूनि का हवे गळाया

वाट पहाया झडण्याची 

तया पडण्याची चिंता नव्हती 

ठावूक होती नश्र्वरता

पटत नव्हते तरीही पिकणे

झिजून मरणे हळूहळू 

नव्हता ययाती तो वा गजनी

तृष्णा भरुनी गेलेला

वदला मग तो मजला हासून

किंचित रेलून काठीवर

जरा जर्जर कुणी न व्हावे 

अलगद पडावे फुल गळून

 

हळूच विझावा  दिवा पेटता

प्रकाश जगता वाटतांना 

नको तडफड नको तगमग 

उगा भगभग तना मना 

क्षण अखेरचा असा की यावा

चंद्रास्त भिडावा पहाटेला 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

अंगणात

अंगणात

******

अंगणात तुझ्या येणार मी नाही

दारात उगाच थांबणार नाही

लाडीगोडी मुळी लावणार नाही 

उगा गुण गाण गाणार ही नाही 

वाटते का तुला रुसलो जरासा 

येईल माघारी टाकत उसासा

बहुदा नसेल तुला तीही पर्वा 

डोंगर दरीत घुमतो पारवा 

तुज का कृपण म्हणू मी उगाच 

कृपा पात्र तुझे दिसे खचाखच 

कदाचित खरी नसेल ही प्रीती 

हव्यासाची स्वार्थी असेल वा वृत्ती 

असेल ते असो तुज काही दिसो 

मिटलेले स्वप्न माझे मज हसो

पण 

अंगणात तुझ्या आता येणे नाही 

दारात धावणे घडणार नाही

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

हौस

हौस

****

रित्या अंतरात रिताच कल्लोळ 

शून्याचा महाल शून्यातच 

त्याच त्या सुखाचा उठे पडसाद 

जीर्ण अवसाद घेऊनिया 

कोसळती उल्का कळल्यावाचून 

जातात जळून क्षणार्धात 

फाटलेले वस्त्र तारा कुंपणात 

फडफडे त्यात महासुख 

जगणे जगाचे निरर्थ वाहणे 

आणिक सरणे एका दिसी  

विक्रांत वाहतो तैसाच जगात 

खेळ हा पाहत क्षणोक्षणी 

परी जगण्याची हौस ही फिटेना 

वेगळा होईना काही केल्या

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

सीताराम चहावाला

सीताराम चहावाला 

***

सीतारामच्या हाताचा 

तो खूप उकळलेला 

काहीसा कडवट घट्ट गोड 

पाच सहा घोटात संपणारा 

चहा पिता पिता 

कितीतरी सकाळ आणि 

संध्याकाळ गेल्या होत्या 

कामाची सुरुवात आणि 

कामाची सांगता झाली होती 

तो चहा सितारामचा चहा 

मला हिमालयाच्या गुहेत 

जरी आणून दिला तरी 

मी ओळखीन इतका तो

जिभेच्या मुळाशी जाऊन बसला होता

पण तो चहा बनवणारा मात्र 

जाऊन बसला आहे 

त्या आदी अंत नसलेल्या शून्यात 

सिताराम ची कौटुंबिक माहिती 

असल्याचे काही कारण नव्हते 

त्याच्या स्वभावाची चिकित्सा 

करायची ही गरज नव्हती 

तरीही प्रेमाने चहा पाजणारा 

आणि पैशाची वाट ही 

न पाहता निघणारा  

लगबगीने चालणारा सिताराम 

डोळ्या पुढे येतो 

तसे तसे वजन जास्त नव्हते 

वय पन्नाशीच्या आसपास असावे 

काटक शरीरयष्टी नेटकी राहणी 

तो अगरवाल हॉस्पिटलच्या 

गेटचा अविभाज्य हिस्सा होता

 

आता एम .टी .आगरवाल मधील 

एक एक चेहरे हरवून जात आहेत 

निवृत्त होत प्रमोशन मिळवत 

दूर जात आहेत 

हळूहळू एक नवीन जग 

तिथे उभे राहत आहे 

एका लाटे  नंतर दुसरी लाट येते

 दुसरी गेली कि तिसरी येते

जीवनाचा हा प्रवाह अनुस्युत आहे 

कदाचित आणखीन दहा-पंधरा वर्षांनी हॉस्पिटलमध्ये गेल्यावर कोणी

ओळखणार सुद्धा नाही .

हा विचार आल्यावर  वाटायचे कदाचित 

त्या गेट मध्ये उभा असलेला सिताराम 

तरी आपल्याला ओळखेन

आनंदाने हाक मारेन अन प्रेमाने चहा पाजेन

आणि पैशासाठी खिशात घातलेला हात 

वरती ही काढू देणार नाही .

पण आता ती ही वेळ येणार नाही 

याची खिन्नता वाटते .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

चित्र

चित्र

*****

तुझ्या डोळ्यावरील 

अर्ध पारदर्शक काचा मधून 

नाही वाचता येत मला तुझे डोळे अजून 

ती तुझी गंभीर आत्ममग्न मुद्रा 

राहते समोर एक प्रश्नचिन्ह होऊन 

तो सूर्य असतो मावळतीच्या क्षितिजावर 

अन् ते स्वर्ण रंग विखुरलेले तुझ्या केसावर 

तरीही येणाऱ्या अंधाराची चाहूल 

असते तुझ्या चेहऱ्यावर 

आणि लाखदा डोळ्यात साठवलेली तुझी भावमुद्रा 

प्रत्येक वेळी ठाव घेते माझ्या हृदयाचा 

तो किनारा तो वारा तसाच आहे अजून 

ती वाळू ती वर्दळ वाहत असते अजून 

पण त्या फ्रेम मध्ये नसतेस आता तू 

आणि पर्याय नसतो मलाही

घेण्याशिवाय डोळे मिटून

तेव्हा ते चित्र  होते पूर्ण

अन  ते  तुझे गूढ गंभीर अस्तित्व

 राहते मला व्यापून

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

आळंदीत . .

आलो आळंदीत 

************

आलो आळंदीत झालो आनंदीत 

देव समाधीत पाहियला 

भारावले तन भारावले मन 

गर्जे कणकण ज्ञानदेव 

जिवलग भेटी हरपले भान 

हृदयात गाणं गुंजो आले 

माऊली माऊली ज्ञानाई माऊली 

अंतरी फुटली मेघमाला 

विक्रांत लेकरू माती मळलेले

परी झेपावले कुशीमध्ये 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

तुझ्यामुळे

तुझ्यामुळे

*********

माझ्या मधले   शब्द कोवळे 

झाले मोकळे    तुझ्यामुळे 

कधी कुठली    फांदी झुकली 

बहरून आली   तुझ्यामुळे 

खोल अंतरी     होत्या गोष्टी 

आल्या ओठी    तुझ्यामुळे 

माझे मी पण    आले उमलून 

जीवन घेऊन    तुझ्यामुळे 

तुज ना कळले   स्पर्श रूजले

अन हे घडले      तुझ्यामुळे

या ओठावर      अजून अंमळ 

होते थरथर      तुझ्यामुळे 

गात्र वीणेत      किंचित कंपण

जीवित अजून   तुझ्यामुळे

तव स्मृती मी    जगतो म्हणूनी

जिवंत अजुनी   तुझ्यामुळे

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

फ्रेम आणि चित्र

फ्रेम आणि चित्र 

************

जेव्हा जेव्हा कानी सखी शब्द येतो 

तेव्हा तेव्हा समोर तुझा चेहरा येतो 

बाकी छान पैकी चालू आहे जिंदगानी 

सुख समृद्धीचा वारा दारी आहे वाहतो 

आकाशात डाव चंद्र चांदण्याचा रंगतो

सडा मधू फुलांचा अन् अंगणात पडतो 

माझ्या वाचून तुझे काही अडत नाही

पुरेपूर मनी मी ही सारे सारे जाणतो 

सोनियाच्या वाटा तुझ्या सूर्य उजळतो

पाखरांचा थवा दारी चिवचिवाट करतो

तक्रार माझी जीवनाकडे मुळीसुद्धा नाही 

सुटल्या सरल्या वाटेला काही अर्थ नसतो

काही फ्रेम चित्रापेक्षा महाग असतात

पण जीव हा नेहमीच चित्रावर जडतो

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

खडतर

खडतर

*****

किती खडतर असे तुझी भक्ती 

पाहूनिया मती कुंठीत ही

 जरी बळ नाही आता माझे ठाई

 तरी झोंबू पाही मिळवाया 

जाणतो मी हीन  दीन दयाघना 

करण्या तुलना काही नाही 

सदा भोगासक्त चित्त इंद्रियात

अभिमानग्रस्त जगतात

 घडले स्मरण तुझे भगवन 

तुझ्याच कृपेनं थोडेफार 

तीच ती पायरी घेई समजवून 

प्रथम मानून दत्तात्रेया

जाणतो चालणे जरी दूरवर

ठेव रे नजर दिनावर

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

गोवा

गोवा

****

शोध सुखाचा गेला  दूरवर

अपार सागर करीत पार 

खूप उसळल्या लाटा लाटावर 

फेस उधळला किनाऱ्यावर 

देह भिजला नखशिखात 

पाणी गेले खारे डोळ्यात 

कुठले बाहेर कुठले आत 

कळले नाही असता वाहत 

माड हसले हसली माती 

मृत शिंपले वाळू वरती 

हा हा हा ची गाज भोवती 

फेर धरून नाचत होती

मी पण माझे स्तब्ध जळात 

हलल्या वाचून होते पाहत 

आणि रक्तीम दूर क्षितिजात 

सूर्य हरवला गर्द धुक्यात 

शोध सुखाचा खोल रुतला 

पाण्यावरती उगा नाचला 

आणि स्मृतीच्या डोहामधला 

जुनाच शिंपला हाती आला 

 🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

धागे

हे धागे

******

हे धागे 

गर्भ रेशमी 

मऊ सुतेरी 

जरतारी

हे धागे 

दिसल्यावाचून

कळल्यावाचून

लपले वस्त्री

हे धागे

आज कालचे 

असे युगांचे

वा स्वप्नांचे

हे धागे 

अंबर झाले 

रे सजलेले 

कुण्या मनी

हे धागे

कुणी तोडले

विरून गेले 

कालगती .

हे धागे 

कळल्या वाचून 

पडले गुंतून 

खोलवरी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

नाना पाटेकर

नाना पाटेकर

**********

नाना, 

जरी पंच्याहत्तर वर्षाचा होतास

 तरी फार लवकर गेलास

अचानक गेलास 

सुपर स्टार होतास 

पण सदैव घरातला वाटलास 

तुझे या मातीतले अस्सल मराठी पण 

तुझ्या बोलण्या चालण्यातून 

वागण्यातून  दिसायचे 

तसे तुला भेटलो सिनेमा 

मुलाखती भाषणातून 

आणि त्या सगळ्यातून 

तू खोलवर मनात

कधी उतरलास कळलेच नाही

तुझ्या साऱ्या भूमिका बघताना

ती अफलातून रंगवलेली व्यक्तिमत्वं पाहताना

तू ते पात्र जगताना दिसायचा 

त्यातील तुझा अजोड अभिनय दिसायचा 

गंम्मत म्हणजे त्या भूमिकेमागील 

नाना पाटेकर माझ्या मनातून 

कधीच पुसला जायचा नाही .

.

फार पूर्वी माझे बाबा नाटकात काम करायचे 

आणि ते नाटक बघायला आम्ही जायचो 

ते भूमिका सुंदर करायचे

पण ते आपले बाबा आहे 

हे आपल्या मनातून कधीच पुसल जायचं नाही 

तसं व्हायचं मला.

आपला नाना पाटेकर ती भूमिका करतोय 

हे जाणवत राहायचं

तसे तर तुझे हजारो लाखो चाहते 

महाराष्ट्रात आणि भारतात आहेत .

त्यातलाच मी एक आहे .

त्यामुळे नानाला जाऊन भेटावं 

त्याची सही वगैरे घ्यावी

आदर व्यक्त करावा 

असं कधी वाटलं नाही 

किंवा गरज भासली नाही .

पण आमच्या भाव विश्वामधील

तू एक आवडतं व्यक्तिमत्व 

होतास आहेस आणि राहणार आहेस

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

वस्त्र

फाटके वस्त्र

*********

आधी देसी भक्ती मग ते दर्शन 

आहे मी जाणून दत्तात्रेया ॥१

परी त्या भक्तीला करसी लायक 

कृपेला कारक तूच देवा ॥२

मळके फडके घेई रे  धुवून 

मालिन्य काढून टाकी माझे ॥३

घडो काही तप कायचे वाचेचे 

आणिक मनाचे तुझ्या कृपे ॥४

जरी ना सुंदर करी तुझ्याजोगे 

पायपोस तागे पायरीचे ॥५

विक्रांत मळले विटले फाटले 

तुजला वाहिले वस्त्र दत्ता ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

भ्रमर-कीटक न्याय

भ्रमर-कीटक न्याय

********

बळे दत्तात्रेय केला मी सोयरा 

जनी मिरवला  भाव उगा ॥१

बळे दत्तात्रेय मनिले दैवत 

रंगलो भक्तीत  नाट्य पूर्ण ॥२

बळे गिरनारी मारील्या चकरा 

पुष्ट अहंकारा केले ऐसे ॥३

भ्रमर-कीटक न्यायाचा सिद्धांत 

धरिला मनात दृढपणे ॥४

जन्म तुझ्यावर ओवाळीला दत्ता .

आता नच सत्ता त्याच्यावर ॥५

विक्रांत पतित तुझ्या पथावर 

येवुनिया धर हात देवा ॥६

नको देह सुख नको इहपर

स्पर्श क्षणभर पूरा मज ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

द्वेष

द्वेष 

****

मुळात माणसे द्वेष का करतात?

द्वेष करणे ही मनाची 

माणसाची गरज आहे का?

हा माणसाच्या मनाचा 

अविभाज्य भाग आहे का?

द्वेष केल्याने नेमकं काय मिळतं?

द्वेष एका कळपाला वाटणारी 

भीती असते का?

द्वेष ही मानसिक स्तरावरील 

हिंसा नसते का?

आणि हिंसा व भीती मधून कधी

सृजनता निर्माण होत असते का?

द्वेष हा वैर आणि मत्सर यांचा 

सख्खा भाऊच आहे, होय ना?

आम्हाला भीती वाटते 

त्यांच्या सामर्थ्याची 

त्यांच्या पैशाची 

किंवा त्यांच्या संख्याबळाची.

कारण आम्हाला माहीत आहे 

या जगाची नीती 

बळी तो कान पिळी 

होय ना?

आमच्या मनात धुमसत असते 

ती कटू भावना

मागे कधीतरी बळी कडून 

दडपले गेल्याची 

वाट्याला आलेल्या निकृष्ट

भूमिकेची

आणि पुन्हा बळीपुढे 

चिरडले जाण्याची भीतीची.

होय ना?

होय ती शक्यता नाकारता येत नाही. 

पण त्यासाठी द्वेष करून 

भीतीत दडून 

मत्सरात उबगून 

राहायची काय गरज आहे. 

आज आमच्यात सामर्थ्य आहे 

एकीचे बळ आहे 

ज्ञानाचे शिक्षणाचे नेत्र आहेत. 

आणि असे मुठभर कट करणारे 

संकुचित लोक तर 

साऱ्याच गटात साऱ्याच कळपात 

साऱ्यात समाजात असतात. 

ते ओढून असतात 

स्वार्थाचं कातड स्वतःच्या डोळ्यावर.

अन् घालतात खतपाणी द्वेषाला.

एवढे जरी समजले तरी पुरे .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

निरोप

निरोप ( विसर्जन)

*****

आलास आता आताच 

अन्  पुन्हा निघालास 

कसे दिवस उलटले

कळले नाही कुणास ॥१

तुझे स्थान हृदयात 

जरी का नित्य असते

स्मरणात तुझ्या सदा 

चित्त पुलकित होते ॥२

पण येतो घरी जेव्हा

विश्व चैतन्यात न्हाते 

आनंदाने घरदार 

अवघे भरून जाते ॥३

पण निघतोस तेव्हा

क्षण येता निरोपाचे

बळे रंगूनिया रंगी

अश्रू लपवी दुःखाचे ॥४

येणे जाणे नित्य जरी

दुःख किती विरहाचे 

प्रेम करे त्यास कळे 

लाघव या रे प्रेमाचे ॥५

सर्जन विसर्जन हा

खेळ असे तुझा साचा 

नटरंगी नायक तू 

आदी अंत या विश्वाचा ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

आधार

आधार

*****

दत्त जिवलग सोयरा धायरा 

झाला या पामरा पाठबळ .१

 त्याने मज धीर आला समरात

संसारी वाहत असताना .२

 घडे देणे घेणे लोक उपचार

 चाले व्यवहार तया कृपे .३

अन्यथा कसले मजलागी ज्ञान

न कळे वर्तन जगताचे .४

दत्त चालविता म्हणून चालतो 

जगती दिसतो संभावित .५

अन्यथा जगतो निरर्थ केवळ

जगण्याचा आळ वाहविता .६

ऐसा वृक्ष थोर केला उपकार

देऊन आधार  पामरा या . ७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

करी पावन

करी रे पावन 

******"

करी रे पावन दत्ता माझे मन 

भक्तीत भिजून  जावू दे रे ॥

आणिक ते नाही मागणे मनात 

राही जीवनात भरूनिया ॥

नको नाव गाव नको धनमान 

अखंड चिंतन तुझे घडो ॥

अगा अत्रिसुता देई ध्यान दान

सगुण निर्गुण मर्जी तुझी  ॥

तव रूप नामी लाभावी उन्मनी

जगाचे सुटूनी खेळणी ही ॥

स्वीकारा स्वीकारा चित्ताची चाकरी

प्रभू गिरनारी योगीराजा ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .