सोमवार, २९ एप्रिल, २०१३

तुरुंग



आता तुरुंगही मज

हा रम्य गमू लागला

अंधकार घनदाट

देहात मुरु लागला .

गज झालो मीच आता

दगडात चिणलेला  

साखळ्याचा आवाज  

जीवा रिझवू लागला

विक्रांत प्रभाकर
 http://kavitesathikavita.blogspot.in/


२ टिप्पण्या:

माणूस म्हणून

माणूस म्हणून ****** माझ्या जीवीचे जिव्हार  गेले किती जरी दूर  जीव तुटे तयासाठी  याद येता हूर हूर रक्त माझेच तयात गुणसूत्रांची रा...