रविवार, ७ एप्रिल, २०१३

गॅलरीत वेणीफणी


गॅलरीत वेणीफणी
करीत ती उभी होती
किणकिणत्या कंगणी
संगीत शिल्पच होती

मान करुनी तिरकी
बाजूस झुकुनी थोडी
कृष्णमेघ खांद्यावरी
जणू पौर्णिमाच होती

ओढाळ लाटा कुरूळ्या
शुभ्र सागर किनारी
झेलत होत्या इवले
सूर्य किरण सोनेरी

देत हलका झटका 
दाराकडे ती वळता
वीज झळाळे नभात
मेघ पांगता पांगता

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

माणूस म्हणून

माणूस म्हणून ****** माझ्या जीवीचे जिव्हार  गेले किती जरी दूर  जीव तुटे तयासाठी  याद येता हूर हूर रक्त माझेच तयात गुणसूत्रांची रा...