मंगेशसाठी

मंगेशसाठी

(वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा.)

*********

एक पक्षी व्हावे वाटते

मला कधी मंगेश साठी 

पण कावळा चिमणी नको 

दुर्मिळ थोडा रंगा साठी

मित्रांचा मित्र तसा तो 

पण जिवलग पक्ष्यासाठी 

नाव कुठलेही सांगो तो 

हो म्हणावे दोस्ती साठी 

कधी काही राहतात भेटी 

मैत्रीच्या ना बसतात गाठी 

रुखरुखं ती ही मिटून जाईल 

होवून पक्षी त्याच्यासाठी 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

मैत्री

मैत्री

****

दुरावणे मैत्रीचा अंत नसतोच कधी 

हरवणे मैत्रीचा धर्म नसतोच कधी ॥

पार्टी एक निमित्त असते भेटण्याला

पार्टीविना अर्थ नसे काय कधी मैत्रीला ॥

सेंड ऑफ मुळीच  माहीत नसतात मैत्रीला 

येतीजाती निरोप असे ठावुक असते मैत्रीला ॥

गाठीभेटीविना वर्ष कधी महिने जातात

स्वल्पविरामा त्या कधी कुणी का घाबरतात ॥

जिथे थांबते तिथूनच कॅसेट पुढे सुरू होते 

मैत्रीचंही त्याहून वेगळे असे काहीच नसते ॥

एकदा सजली कि खरी मैत्री अमरवेल होते 

आणि फळाफुलावाचून फक्त स्नेहावर जगते ॥

अन् स्नेह संपला तरच मैत्रीचा अंत होतो 

तोवर तो एक चिरकालीन धुंद वसंत असतो ॥

आदरयुक्त मैत्री कधी भक्तीयुक्त मैत्री असते 

प्रीतीयुक्त मैत्री कधी खोल कधी उथळ वाटते ॥

पण मैत्रीचे सारेच रंग तरल तलम असतात

अनुबंध हेच रे जीवनाचे खरे तरंग असतात ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

अमूल्य

अमूल्य 

*****

हजारो लाखोंच्या या शहरात 

रोज भेटणाऱ्या अफाट समूहात 

सगळेच आपले नसतात 

फार कमी जिवलग होतात 

अन् जवळ येतात 

नात्या वाचून एक नाते 

तयाशी हळुवार जुळून येते 

कधी सहकारी कधी सहध्यायी 

कधी वरिष्ठ तर कधी कनिष्ठ 

कधी वैचारिक मतभेदांचे पहाड फोडून 

तर कधी सामाजिक उतरंडीच्या

सीमा रेषा तोडून ते प्रिय होतात

 ते जे जोडणारे सूत्र असते 

त्याला सामाजिक आर्थिक भावनिक 

कंगोरे असतातही आणि नसतातही

पण ते केवळ मैत्रीचे नाते असते 

कधीकधी वाढते फोफावते दृढ होते

तर कधी सुकते, कोमजते हरवून जाते 

अमरत्वाचे वरदान तर इथे 

कुठल्याच वृक्षाला नसते

पण जीवनाच्या अंगणात 

पडणारे प्राजक्ताचे हे सडे   

जीवनात अपार आनंदाचा 

सुगंध पसरवतात.

त्याला मूल्य नसते कुठलेच .

अन करताही येत नाही कुणाला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ . 

मैत्री पलीकडची मैत्री

मैत्री पलीकडची मैत्री

*****************

मैत्री पलीकडची मैत्री असते 

कधी कधी कुणाची 

त्या मैत्रीला खरंतर शब्द नसतात 

मैत्री शिवाय

म्हणूनच तिला म्हणावे लागते मैत्री 

व्यवहाराच्या कुठल्याही व्याख्येत 

न बसणारी ती मैत्री 

जगाला अन रूढीला सहजच 

मान्य नसणारी ती मैत्री 

स्त्री आणि पुरुषाची जीवश्च कंठश्च मैत्री 

त्यात देह सुखाची अभिलाषा नसते 

स्वामित्वाची अपेक्षा नसते

एकमेकांची मुले पती-पत्नीचा आदर करणारी

आपल्या भाव विश्वात सामावून घेणारी

सुखदुःख वाटणारी जिव्हाळा बाळगणारी 

अकृत्रिम असते ती मैत्री 

पण अशी मैत्री खुपु लागते जगाच्या डोळ्यात 

संशयाच्या शेकडो नजरा येऊन डसू लागतात 

मग उभे राहते भीतीचे सावट 

भीती घरटे मोडायची निरर्थक बदनामीची 

आणि मग ती मैत्री  

एक व्यवहारिक निर्णय घेते

अन एकमेकांना दूर सारते

हृदयात तीच आस्था व प्रेम बाळगचेही ठरवते

पण खरं तर ती मैत्री मग मैत्री उरत नाही 

कारण भीतीची लागण होताच 

असुरक्षितेची हवा लागतात 

ती मृत होते

कुणी म्हणेल हे तर प्रेमच आहे 

प्लुटोनिक प्रेम म्हणा हवे तर 

स्त्री पुरुषात दुसरे काय होते ?

पण सारेच खरेखुरे मित्र 

एकमेकांशी कशाने जोडलेले असतात ?

दारू मौज मस्ती गप्पा टप्पा

असतीलही मैत्रीच्या काही उथळ बाबी

 पण मैत्रीतील ही आत्मियता उत्कटता 

सुंदरता प्लुटोनिकच नसते का ?

प्लुटोची सौंदर्याची परिभाषा 

वेगळी काय आहे?

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ -

मैत्रीत

मैत्रीत

******

मैत्रीत नसतो कधी मानापमान 

मैत्रीत नसते कधी असूया वगैरे 

मैत्रीचे मंत्र असतात अरे वा, छान रे 

क्या बात है, बढीया शाबास रे ॥१

मैत्रीचे पाहणे असते आनंदाने 

जसे पाहतो आपण नदीचे वाहणे

पुनवेला पडलेले शुभ्र चांदणे 

निर्व्याज विमुक्त झऱ्याचे खळाळणे ॥२

अन्यथा जगण्यात काय असते 

पोटासाठी धावणे व कुटुंब जगवणे 

परंतु  स्वतःसाठी घडते जगणे 

जेव्हा होते प्रिय मित्रास भेटणे ॥३ .

देवाणघेवाण होते खोल गुपितांची

सांत्वन होतें  कोसळल्या दुःखाचे 

कधी शब्दावीन कधी शब्द त्याचे

करती विसर्जित  क्षोभ या मनाचे ॥४

मैत्री सारखे वरदान या जगात

क्वचितच असेल कुठले दुसरे

क्षीरसागरी घोर योगनिद्रेत 

प्रभूस पडलेले स्वप्न वा साजरे ॥५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 

बोलणे

बोलणे

******

काय बोलले जाते ते खरंच महत्त्वाचे नसते 

कोण सोबत बोलते तेच महत्त्वाचे असते .

बोलणे तर कुठल्याही अवांतर विषयांवर होते

कितीही अन कुठलेही विषयांतर घडू शकते 

घटना सांगितल्या जातात प्रसंग वर्णिले जातात

टेबल खुर्ची मिरचीमसाला काहीही बोललेजातात 

विषयात आपण नसतो शब्दातही आपण नसतो 

शब्द उमटल्या मनाच्या सहवासात आपणअसतो 

आणि ते मन असते मैत्री प्रदान करणारे 

आपल्या अस्तित्वातील अनेक शून्य भरणारे 

ते बोल असतात स्थैर्य आणि धैर्य देणारे 

जीवनाच्या माळरानावर आपुलकीची उब देणारे 

आणि तो काळ असतो निर्विवादपणे दुःख वर्जीत 

आपण जगत असतो आपल्या मोहरल्या अस्तित्वात 

मैत्रीचे सौख्याचे प्रेमाचे असे झाड जीवनात उगवते 

भावनांच्या वैभवाने बहरते ही खरंच जीवनाची कृपा असते

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 

मित्र

मैत्री

*****

मित्र टिकवायचे असतात 

मित्र जपायचे असतात 

कारण मित्र हेआपली 

प्रतिबिंब असतात 

आरशा वाचून पडलेली

मित्र हे आपली स्वप्न असतात 

निद्रे वाचून दिसणारी

तिथे आपणच आपल्याशी बोलतो 

आपणच आपल्याला ऐकतो 

दिशा ठरवतो मार्ग बदलतो 

आपल्या ध्वनी नादाचा 

प्रतिध्वनी मित्र असतो .

पण कधी कधी 

आपल्या त्या मित्राचे 

मित्रही वेगळे होवू लागतात

तेव्हा ते मित्रही

वेगळे वाटू लागतात

वेगळे वागू लागतात

वेगळ्या रस्त्याने जाऊ लागतात 

अन वेगळी गाणी गाऊ लागतात 

त्याला काही इलाज नसतो 

सारीच फळे एकाच झाडाची 

किती दिवस सोबत राहतात 

तरीही आपण असतो 

शतशः त्यांचे ऋणी 

त्या ओघळत्या सोनेरी क्षणी 

जीवन सुंदर केलेले असते त्यांनी 

तेच मित्र अन  ती मैत्री सदैव राहावे ही 

इच्छा असते मनात अन असावी ही 

पण अट्टाहासने होत नसते काहीही 

कारण आज उगवला 

मित्र जरी तोच असला

तरी तो दिवस तोच नसतो 

जरी तेवढाच सुंदर असला

तरी तसाच नसतो 

जेव्हा मित्र सोबत असतो 

तेव्हा तो त्या दिवसाचे सार्थक करतो 

तो दिवस ग्रेटच असतो

कारण आपण आपल्या सोबत असतो

 पण तो जातो 

त्यानंतर तो चंद्र ही आपलाच असतो 

रात्रही आपली असते 

ते ग्रह तारका आपली असतात 

नदी वृक्ष आपलीच असतात 

मित्र होऊन आपल्याला रिझवतात 

सदैव सोबत करत असतात 

त्या वृक्षाची कुरणाची नदीची क्षितिजाची 

आपली मैत्री ही तशीच उत्कट असते 

तेही जीवनाचे गाणे असते .

कारण मैत्री ही मित्राहूनही मोठी असते .

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘ .

मित्र मृत्यू

मित्र मृत्यू 

********

कालपर्यंत शेजारी बसलेला 

मित्र साथीदार कलीग 

आज जेव्हा होतो फोटो हार घातलेला 

 क्षणिकतेची शून्य अवकळा 

येथे आपल्या मनाला 

त्याची मिश्किल प्रेमळ नजर 

उमटत असते पारदर्शी 

पण अस्पर्श काचेतून

मनात साठले त्याचे शब्द

ऐकू येत असतात 

फक्त आपल्याला आपल्या आतून 

असंख्य स्मृती चित्रांची

मालिका उलगडत असते

निरंतर एक एका मागून

येण्या जाण्याचे सनातन  सत्य 

माहित असते मनाला 

माहीत असते की कढ दुःखाचा 

विसरून सामोरे जायचे जगण्याला 

शोक सभेतील भंते सांगत होते 

जगणे तोवरच असते 

जोवर कारण असते जगण्याला 

हे कारण अकारणाचे अकालनीय कोडे 

उलगडत नव्हते मनाला 

शेवटी तत्त्वज्ञान म्हणजे तरी काय 

मलम लावणेच असते शोकाकुल मनाला 

तुटलेल्या नात्याच्या विद्ध दशा

हातात घेऊन बसलेले प्रियजन 

सुखदुःखात साथीदार असलेले मित्रगण 

जगणार असतात एक पोकळी घेऊन 

जी असते गिळून 

अनंत सुखाच्या प्रेमाच्या 

आनंदाच्या संभावनांना

फुलं तर सारीच पडतात 

फळही गळून पडतात 

पण कुणाचे अकाली ओघळणे 

विद्ध करते मनाला कारण

त्या मित्रासोबत 

आपणही असतो 

खाली ओघळत 

त्याच्यातला अंश होत.

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

मैत्री

मैत्री

**:**

मैत्री एक झाड असते 

काही न मागणारे 

भरभरून देणारे 

जीवनाच्या वाटेवर 

सहजच भेटलेले 

व्यापार तडजोड 

स्वार्थावाचून

आपलेसे झालेले 

मैत्री हे आभाळ असते 

आषाढात दाटलेले 

साद घालताच मैत्रीने 

सर्वस्व देणारे 

अस्तित्व ते काय आपले

सत्वही समर्पित करणारे 

मैत्री हे चांदणे असते 

जणू की शरदातले 

अल्हादक मनोहर 

हवेहवेसे वाटणारे 

क्लेश दुःख ताण 

शोषून घेणारे 

मैत्री हे ऊन असते 

तप्त सुवर्ण  गोजिरे 

सर्वदा बळ देणारे 

जीवनाच्या प्रत्येक वळणावर 

सदा साथ देणारे 

प्रत्येक खड्डा प्रत्येक अडथळा 

अचूकपणे दाखवणारे 

नवनव्या स्वप्नांच्या

क्षितिजाकडे नेणारे 

मैत्री सांजही असते 

कट्ट्यावर भेटणारी 

हातात हात घालून 

गप्पागोष्टी करणारी 

खूपणाऱ्या वेदना 

अंतरंग उलगडणारी 

अन आपल्या मूर्खपणाला

जगजाहीर करणारी 

हसणारी हसवणारी 

डोळा पाणी आणणारी

खरं सांगायचे तर 

मैत्री हे वरदान असते 

एकाकी न रमते

असे म्हणणाऱ्या 

सर्वात्मकाने दिलेले 

ज्याला मित्र भेटती 

निखळ अन नितळशी 

मधुर मैत्री लाभते 

तेच या जगी भाग्यवान असती

खरोखर तेच भाग्यवान असती

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘.

मैत्र

मैत्र

****

तुझ्या डोळ्यातले भाव 

मज कळत नाही 

गीत हिरव्या पानाचे 

कधी लहरत नाही ॥

वारा उधान पंखात 

नभ खुणावते काही 

पाय रोवले फांदीत 

का ग सुटत नाही ॥

जग नसते कुणाचे 

नाही आजचे उद्याचे 

शीड भरल्या वाचून 

नाव चालत नाही ॥

मी न नावाडी खलाशी 

सवे तुझ्या ग प्रवासी 

मैत्र क्षणाचे मनाचे 

वाट मोडत नाही ॥

रंग पुसून सुखाचे 

जरा हास खळाळत

क्षण वाहती काळाचे 

कधी थांबत नाही .॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘

मित्र भेटी

मित्र भेटी

********

कारण काही नसते 

तरी भटकत येतो

उगाचच काही गप्पा 

नि गोष्टी करून जातो

मित्रांना भेटायला का 

कारण काही लागते 

जीवलग दिसायला 

गरज कसली असते

खरतर नात्यातले

इथे कोणीच नसते 

देणे घेणे व्यवहारी

काही काहीच नसते

सुख दुःख तयासवे

काही वाटली जातात

मनातील भार काही

सल निघून जातात

ते ऋण त्यांचे हवेसे

कधी फिटत नसते

दिवसोंदिवस मनी

सदा वाढावे वाटते 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘☘.

अजित चिंतामणि

अजित चिंतामणि

*******************

विचारलेच जर देवाने

पुन्हा मला

कोणकोणते मित्र पुन्हा

हवेत तुला

तर फार मोठी होणार नाही

ती यादी

पण त्यात तुझे नाव असेल

वरती अगदी

तीस वर्ष झाली असतील

शेवटचे  भेटून

पण हा धागा मैत्रीचा आहे

अजून टिकून

एक निरपेक्ष निर्व्याज नाते

ह्रदय भरुन

अगदी भेटिचीही अपेक्षा

ठेवल्या वाचून

अंतकरणातुन उमटणार्‍या

त्या शुभेच्छानी

आपण आहोत एकमेकाना  

घट्ट बांधूनी

अन राहू असेच कायमचे

मित्र म्हणून

आयु आरोग्य लाभो तुला

सदा भरभरून

डॉ,  विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

https://kavitesathikavita.blogspot.in

डॉ .माडी शेट्टी ( श्रद्धांजली )

डॉ .माडी शेट्टी ( श्रद्धांजली )

*************

चिमटीत धरून विल्स

ओढायचा कधी तो  

अन् दु:ख अनामिक

फुंकायचा कधी तो .

कधी असे वागणे की

वाटायचा बेछूट तो

कधी बोल ऐसे की

जीवी जाई खोल तो

चालणे तंद्रित असे    

की तरंगे हवेत तो

कामात घुसे  खोल

पण कामात नसे तो

हेल काही दक्षिणेचे

कोरुन ओठात  तो

सहजी आव सर्वज्ञेचा  

असे क्षणी आणत तो  

तीस वर्ष पाहून ही

नव्हताच माहित तो  

अपना होस्टेल मधील  

शेजारी जरी माझा तो

वेगळेच जगणे त्याचे

वेगळेच दु:ख होते

वेगळेच वागणे अन

मरण हि वेगळे होते

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in

दत्ता मित्र दे रे

मित्र दे रे ***** संवाद साधून  घेई समजून  व्यर्थ व्यवधान  सुटे मग ॥ सुटे अभिमान  शंकेचे कारण  मैत्रीचे मरण होई जेणे॥ देई रे हसून घेई रे हसून  उघडी बोलून  कथा व्यथा ॥ होताच अवघे  मित्र जिवलग आनंदाची बाग  जग होय ॥ दिल्याविना काही  मिळत ते नाही  कर्माची ही पाही रित असे ॥ विक्रांत मैत्रीला  सदैव भुकेला  सांगतो दत्ताला  मित्र दे रे ॥ © डॉ..विक्रांत प्रभाकर तिकोणे http://kavitesathikavita.blogspot.in

सेंड ऑफ टु अॅन

सेंड ऑफ  टू अॅन

**************

कर तो कुछ ना सके 

हम आप के लिए 

मुठ्ठीभर आसमान भी 

न दे सके 

हम आप के लिए  l

अब तो बस 

आँखों में लेकर खड़े हैं ,

कुछ दुआएं 

हम आप के लिये l

ये दोस्त ,

खुश राहो सदा 

यही अारजू करते रहेंगे 

हम आप के लिए l

हर एक चौकटपर

मन्नते हजार 

उस आस्मा वालेसे 

मांगते रहेंगे 

हम आपके लिए l

यु तो गुजर जायेंगी

 यह आवारा जिंदगी 

यादों में फिर भी

कुछ लफ्ज 

लिखते रहेंगे 

हम आप के लिए l

© डॉ..विक्रांत प्रभाकर तिकोणे

http://kavitesathikavita.blogspot.in