भय
***
किर्र निर्मनुष्य अश्या
जयंती माता जंगलात
मऊ मातीत उमटलेली ताजी व्याघ्र पावुले
अन् एकटेपणी
चाललेली माझी परिक्रमा .
विशिष्ट जागी झाडीत
येणारा गडद मूत्र दर्प .
मनात डोकावून पाहिले
भय नव्हतेही आणि होतेही
भय नव्हते कारण
मैयेवर असलेली अपार श्रद्धा
भय होते कारण
ती शरीर संवरक्षक नैसर्गिक प्रेरणा
आणि फिसोलोजीकल यंत्रणा
ती काम करत होती.
वाचले होते म्हणून
मोबाईल वर मोठ्या आवाजात
विष्णू सहस्त्र नाम लावले
काही ही लावले तरी चालले असते.
कारण वाघाला फक्त आवाज कळतो
व तो मनुष्य टाळतो .
सोबत मोठ्याने नर्मदा हर चा घोष सुरू केला.
एका तासाने झाडी थोडी विरळ झाली
समजा समोर आलेच असते ते राजे
तर काय करू शकलो असतो.
पळू तर शकतच नव्हतो.
कदाचित ओरडलो असतो .
कदाचित खिळून गेलो असतो.
कदाचित मरून गेलो असतो .
पण सगळ्यात सुंदर काय असेल तर
स्वतः त उगवलेले भय
भयात न भिजता पाहणे.
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
