कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

*******

माई तुझी कृपा अनंत अपार 

चाले पायावर देह माझा ॥

अगा हे चालणे असे तुझे देणे 

अन्य न मागणे मज काही ॥

चालती हे जन किती भराभर 

पाय करकर वाजवत ॥

तयांचे चालणे रोजचे जगणे 

सहज कापणे अंतर ते ॥

देह हा दुर्बळ वेदनांचे घर 

नेलेस तू पार कृपा तुझी ॥

याहून गं मोठा नसे चमत्कार 

वाहिलास भार सवे माझा ॥

अशक्य ते शक्य केलेस तु माय 

जाणतो मी भाग्य माझे इथे ॥

विक्रांत पुण्याचा जाहला प्रवाह 

विसावाला देह तीरी तुझ्या ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

माझी नर्मदा परिक्रमा

माझी  नर्मदा परिक्रमा 

*****************

दिनांक 8 फेब्रुवारी 26 ते 27 जून 26 अशी 140 दिवसांची  परिक्रमा नर्मदा मैयेने पूर्ण करून घेतली त्यापैकी 135 दिवस चालणे झाले .2013 मध्ये राहिलेल्या अर्धवट परिक्रमेचे शल्य मनातून निघून गेले .मुळात ही परिक्रमा म्हणजे एक तप आहे हे माहीत असल्यामुळे  अडचणी त्रास होणार हे माहीत होते आणि तो झालाही .अर्थात त्याचा स्वीकार असल्यामुळे तो सुसह्यही झाला .

भर उन्हाळ्यातील परिक्रमा हे एक वेगळेच तप होते . गर्दी ओसरली होती , सोबतीला  फार कमी परिक्रमावासी होते त्यामुळे एक निवांतपणा लाभला होता.अर्थात बरेच आश्रमही बंदही झाले होते त्यामुळे काही ठिकाणी अडचणीला सामोरे जावे लागले .पण एका वेगळ्या आणि विलक्षण जगाला सामोरे जाताना मिळालेले अनुभव हे अवर्णनीय आहेत .वेळेचे, वयाचे तसेच शारीरिक बळाचे बंधन असल्याने तसेच पावसाळ्याच्या अगोदर कार्यक्रमा पूर्ण करायचे ठरवल्याने सारीच तीर्थक्षेत्रे, साराच किनारा, सारे घाट पाहता आली नाहीत . कधी वेगळ्या वाटा घेतल्याने काही विलक्षण व्यक्तींना भेटण्याचा योग जुळून आला नाही.पण जे काही दिसले, भेटले, गवसले त्याबाबत मी समाधानी आहे.

विक्रांत प्रभाकर तिकोणे.

परिक्रमा

परिक्रमा

*******

गावा गावात फिरत आहे 

अन्नक्षेत्री जेवत आहे

अन् अर्थ या जीवनाचा 

माईकडे मागत आहे 

प्रचंड पाणी प्रवाहाचे 

नितळ निळे कुठे तर

गढूळ मातकट कुठे 

तसे पाहणे घडत आहे 

कधी ती दऱ्या मधून 

कधी घाटातून वाहत आहे

निशब्द एकांत गूढ किनारी 

डोळ्यातून ओघळत आहे

मी तिला शोधत आहे 

ती मला पारखत आहे 

कळत नाही मला की

काय कसे घडत आहे 

देह घर हे वेदनांचे 

पुढे पुढे रेटत आहे 

उघडेल दार कृपेचे

श्रद्धा दृढ होत आहे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

नर्मदेच्या काठावर

नर्मदेच्या तीरावर 

************

रस्त्याच्या घड्याळावर

पायाचे काटे चालतात

अंतर हीच वेळ असते

असा प्रवास चाले सतत 

कधी भेटतो तीर सुंदरसा 

पण बहुदा पथ डांबरट 

कधी पायवाटा वेड्या 

तर कधी शहरे  तिरसट 

अवेळी का रे परिक्रमा 

सूर्य पुसे आग ओकत 

आक्रसल्या सावल्यांचे

वृक्ष आश्चर्याने पाहतात

होणारच कष्ट देहास

मन चिडे कधी त्रासात 

पण जाणतो मीअंतरात 

अरे मी स्वप्न आहे जगत.

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

माई

माई

****

माझ्या व्याकूळ प्राणात 

फक्त तुझे गीत आहे 

बोलाव ग आता तरी 

प्रेम तुझी रीत आहे 

आलो होतो एकदा मी 

धाडलेस तू माघारी 

ती व्यथा नकाराची नि 

शिक्का असे माथ्यावरी

इथे यश अपयश 

असे काही नसे जरी 

आल्या विन प्राप्त घडी 

काही होत नाही परी 

कालातीत तू कालौघी 

माझी सरू आली वारी

म्हणूनिया माई माझे

हुरहूर दाटे उरी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

नर्मदामाय

नर्मदामाय

*********

माझे येणे तुझ्या दारी 

घडेल गं कधी माय

मनातील आस माझ्या

पुर्णत्वा जाईल काय ॥

तुझे जळ खळखळ 

मधू रव नादमय

शिरातून सुरावेल 

कधी होत गीत गेय॥

स्मृती तप केले बहु 

पावलात ओढ आता 

आहे किंवा नाही बळ 

कशाला ग मला चिंता ॥

हळुवार काढ बेड्या 

पायात या रुतलेल्या 

तनमन मुक्त कर

लहरीत आंदोळल्या ॥

चालव गे हळूहळू

लहरीत आळूमाळू 

खडे काटे उन पाणी

दावूनिया नको टाळू॥

पडू दे गं हवा तर

तुझाच हा  देह आहे

तुझी माती होण्याहून 

थोर काय भाग्य आहे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

वेध

वेध

****

क्षणात एका नसतो आपण 

जेव्हा सरते ठरले जीवन ॥१

कधी कुणाला कळल्या वाचून 

दिवा जातसे तमी हरवून ॥२

या असण्याला अर्थ असावा

अन् जाण्याला शोक नसावा ॥३

कधी न थांबतो काळ चालला 

जन्म मृत्यू गाठीत अडकला ॥४

जगी दिसे हा खेळ चालला 

कळल्या वाचून अर्थ बुडाला ॥५

काय पुन्हा ते असेल जन्मणे

ठाव जरी ना तरीही मानणे ॥६

 प्रश्न उरीचे सुटल्या वाचून

कुणी फिरे उगाच वणवण ॥७

मिटले पदरव जिथे प्रश्नांचे

वेध लागले मज त्या तीराचे ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ ..

नर्मदा माईस (लळे)

नर्मदा माई (पुरवी ग लळे)

*********

माई सुख माझे मजला दिसते

कुठे जायचे ते गंतव्य कळते ॥१

तुझिया किनारी जन्म हा सरावा 

ठसा मी पणाचा पुसूनिया जावा ॥२

तुझिया संनिधी देह हा पडावा 

कण कण माझा तुझा अंश व्हावा ॥३

हळू हळू सारे इथले सुटावे 

पाश मी बांधले पिळ ही तुटावे ॥४

म्हणतात साधू सारे तू ऐकते 

मनातील आस सदा पुरविते ॥५

तव तीरी यावे तव रूप व्हावे 

तुझ्यासाठी जन्म पुन: पुन्हा घ्यावे ॥६

इतुके मागणे मागतो कृपाळे 

माय लेकराचे पुरवी ग लळे ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️