गुरुवार, २ ऑक्टोबर, २०२५

माई

माई
****
माझ्या व्याकूळ प्राणात 
फक्त तुझे गीत आहे 
बोलाव ग आता तरी 
प्रेम तुझी रीत आहे 

आलो होतो एकदा मी 
धाडलेस तू माघारी 
ती व्यथा नकाराची नि 
शिक्का असे माथ्यावरी

इथे यश अपयश 
असे काही नसे जरी 
आल्या विन प्राप्त घडी 
काही होत नाही परी 

कालातीत तू कालौघी 
माझी सरू आली वारी
म्हणूनिया माई माझे
हुरहूर दाटे उरी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .



कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...