रंग
***
( आसावरीताई काकडे )
यात जीवा गुंतवूनी
एक निर्मळ आयुष्य
जगली ती मनस्विनी
खिडकीतील इवली
तीच फुले आणि पाने
वा टीचभर आकाशी
सजून आले चांदणे
या साऱ्यातून तिजला
ये जीवनार्थ कळून
तिचे गाणे जीवनाचे
गेले जीवन भारून
शब्दा पल्याड तिजला
दिसे भाव कोंदाटले
अन् संवेदन जीवाचे
व्यक्त होण्या आतुरले
ती सजग सहजता
नात्याविन आत्मीयता
हृदयाला जुळलेली
होती ती भाव सरिता
गाता गाता गाणे जरी
गेले मध्येच संपून
झरता झरता मेघ
गेले वादळ घेवून
ते झंकार त्या शब्दाचे
सदैव मनी राहील
मैत्र जीवी जागलेले
गंध स्मृतीचा वाहील
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
