चित्र
*****
अर्ध पारदर्शक काचा मधून
नाही वाचता येत मला तुझे डोळे अजून
ती तुझी गंभीर आत्ममग्न मुद्रा
राहते समोर एक प्रश्नचिन्ह होऊन
तो सूर्य असतो मावळतीच्या क्षितिजावर
अन् ते स्वर्ण रंग विखुरलेले तुझ्या केसावर
तरीही येणाऱ्या अंधाराची चाहूल
असते तुझ्या चेहऱ्यावर
आणि लाखदा डोळ्यात साठवलेली तुझी भावमुद्रा
प्रत्येक वेळी ठाव घेते माझ्या हृदयाचा
तो किनारा तो वारा तसाच आहे अजून
ती वाळू ती वर्दळ वाहत असते अजून
पण त्या फ्रेम मध्ये नसतेस आता तू
आणि पर्याय नसतो मलाही
घेण्याशिवाय डोळे मिटून
तेव्हा ते चित्र होते पूर्ण
अन ते तुझे गूढ गंभीर अस्तित्व
राहते मला व्यापून
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा