खेडेकर आजी (श्रद्धांजली)
*********************
एक प्रश्न लांबलेला उत्तरात सामावला
घरा दारास वाहिला
एक दीप शांत झाला ॥
खुणा तिच्या कर्तृत्वाच्या
विटेवरी लिहिलेल्या
स्मृती तिच्या कणोकणी
फेर धरुनी राहिल्या ॥
सरते गीत कळते
तेव्हा वय त्रास देते
चांदणे ते नभातले
पण काय शिळे होते ॥
दोन दिस एकाचे ते
करूनिया वर्ष गेले
हे गणित कुणाचे ते
नाही कुणास कळले ॥
अस्तित्व ते आशिषाचे
जरी आता लोप झाले
कणोकणी तेच पण
आशिर्वचनी उरले ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा