माऊली लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
माऊली लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

गुरुवार, १ जानेवारी, २०२६

आळंदी जाईन

आळंदी जाईन 
**********

अगा मी जाईन आळंदी राहीन 
रोज गं पाहीन ज्ञानदेवा ॥

अगा मी रंगेन संतांना भेटेन 
पायी लोटांगण घेत तया ॥

अगा इंद्रायणी नित्य मी न्हाईन
पुण्याच्या जोडीन महाराशी ॥

अगा ज्ञानदेवी नित्य पारायण
 अन्न हे सेवेन  आत्मयाचे ॥

अगा मी होईन तेथला किंकर
सेवेशी सादर सर्वकाळ ॥

ऐसे ज्ञानदेवा कर माझे आई 
याहून गे काही इच्छा नाही ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ३० डिसेंबर, २०२५

ज्ञानेश्वरी

ज्ञानेश्वरी
******
गीतेच्या मांडवी वेल ज्ञानेश्वरी 
कुसुम कुसरी सजलेली ॥१

एकेक शब्दाच्या अगणित छटा 
वाटेतून वाटा मोक्षाच्या गा ॥२

काव्य कौतुकात रंगता जीवन 
जाते हरवून सहजच ॥३

अर्थाच्या एखाद्या मनस्वी स्पर्शात 
मृत्यूचे संघाट हरवती ॥४

ऐसी दैवीवाणी  होणे पुनरपी 
नाही रे कदापी इये लोकी ॥५

अगा मराठीया इथे जन्मलेल्या 
ओलांडून भाग्या जाऊ नको ॥६

ओवी श्रवणी वा येऊ देत मुखात 
जन्म पै सुखात नांदशील ॥७

नाही रे सांगत विक्रांत मनीचे 
संतांच्या मुखीचे अनुभव हे ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ३ डिसेंबर, २०२५

आळंदीत

आळंदीत
*******
आळंदीस भक्त येती आणि जाती 
देऊळाच्या भिंती साक्षीरूप ॥

भक्तांची मस्तक समाधी शिळेला 
भक्तीचा सोहळा कुणा कळे ॥

कुणा पर्यटन कुणा समाधान
कुणास चैतन्य लाभे तेथे ॥

विक्रांता मिळाले न कळे ते काय 
कळण्या उपाय नाही परी ॥

असो सार्थ व्यर्थ देवा येणे जाणे 
एक वेडे गाणे मनी रुजे ॥

एक मोरपिस स्वप्नांचे साजरे
जीवा स्पर्श करे हळुवार ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, १७ नोव्हेंबर, २०२५

आळंदी जाऊन

आळंदी जाऊन
***********
आळंदी जाऊन होई रे पावन 
जन्माचे कल्याण घडे तिथे ॥१

तया पायरीशी घाली लोटांगण 
भक्तांची चरण धूळ घेत ॥२

राम कृष्ण हरी घोषात रंगून 
देवाला पाहून घे अंतरी ॥३

तया चैतन्याचे चांदणे सुखाचे 
थेंब अमृताचे चाख जरा ॥४

विक्रांत मागणे फार काही नाही 
सदा चित्त पायी राहो देवा ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, २१ ऑक्टोबर, २०२५

ऋणाईत

 ऋणाईत
*********
मज ज्ञानदेवे पदी दिला ठाव 
दावियला गाव आनंदाचा ॥

होतो अडकलो गहन काननी
कळल्यावाचूनी सोडविले ॥

सांगितली रीत संसार धर्माची 
मोक्ष पाटणाची खूण दिली ॥

काम क्रोध मोहे होतो लिबडलो 
शब्दात न्हाईलो दैवी तया ॥

जहाले उजळ मनाचे पदर 
प्रकाश पाझर ओघळला ॥

तयाच्या प्रेमाला नाही अंतपार   
ओघळे अपार कृपा मेघ ॥

जन्म जन्मांचा मी झालो ऋणाईत
दारीचा आश्रीत  सुखनैव॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, २३ जून, २०२५

आळंदीत

आळंदीत
*******
माझ्या आळंदीचा थाट किती वर्णावा शब्दात 
उभे आडवे चैतन्य लोटे सोनेरी लाटात ॥

उभे पदोपदी नम्र दूत वैकुंठ धामीचे 
घेती एकेक वेचून सल भक्तांच्या मनीचे ॥

दृष्य अदृष्य कृपाळ संत मांदियाळी थोर 
तया दृष्टीत वाहतो प्रेम कृपेचा सागर ॥

नाम मोत्यांचे भांडार नच सरते अपार 
शत पिढ्या जोडोनिया घ्यावे इतुके भांगार ॥

माय धन्य धन्य झालो तुझ्या नगरीत आलो 
वारी तुझिया दारीची सुख सुखाचे पातलो ॥

शब्द ज्ञानेश्वर फक्त माझ्या मनात उरावा 
जन्म प्रकाशाचा खांब देहासहित या व्हावा ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ . 

रविवार, १ जून, २०२५

ज्ञानदेव म्हणता

ज्ञानदेव म्हणता
************

मुखे ज्ञानदेव म्हणता म्हणता
 मन झाली वार्ता नसण्याची ॥१

हरवला ध्वनी कैवल्य स्पंदन 
आनंद कंपण उरलेले ॥२

काळवेळ कुणी मारले गाठीला 
अस्तित्व चोरीला गेले काय ॥३

पण भय चिंता नव्हती किंचित 
स्वयंप्रकाशात आत्मतत्व ॥४

विक्रांत सरला स्वर शब्द भाव 
दशा ज्ञानदेव येणे नाव ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, १२ एप्रिल, २०२५

माय

माऊली
*******
चालव माऊली तुझ्या वाटेवर 
जन्म पायावर उभा कर 

रांगलो बहुत घेऊनी आधार 
इथे आजवर काल्पनिक 

भयभीत जिणे चाललो चाकोरी 
दृढ व्यवहारी चिटकून 

कळू कळू येते माझे वेडेपण
झापड लावून चालणे ते 

कानी येते काही मंद तुझी साद
स्वप्न हृदयात उसळते 

पाहू नको अंत तुझ्या लेकराचा 
आक्रोश जीवाचा शांत करी 

करी तडातोडी पायीची ही बेडी 
येवुन तातडी कृपा कर 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

स्वामीभेट

स्वामी भेटी ******** कृपेचे कोवळे चांदणे पडले  स्वामी भेटी आले  अकस्मात  नसे घरदार नसे ध्यानीमनी  भाग्य उठावणी  केली काही  तोच स...