देई बा दत्ता

देई बा दत्ता 

*****

प्रेम ना सुटावे कधीच मनीचे 

ध्यान ना मिटावे कधीच उरीचे

पद मिळो मज कधी सन्मानाचे

घोट कधी कडू वा अपमानाचे

कश्याकशात या गुंतल्या वाचून 

स्मरण असावे तुझिया रूपाचे

जे काही असेल माझिया भल्याचे

तुझ्या पथावर दृढ चालण्याचे

देई बा दत्ता केवळ तेवढे 

सुटू दे जगाचे पाश हे फुकाचे

मागतो विक्रांत सारखे मागणे 

तुजला दयाळा कौतुक प्रेमाचे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

हरवला दत्त

हरवला दत्त

***

हरवला दत्त इथल्या गर्दीत

निघाला शोधीत निवाऱ्याला ॥१

पावलोपावली लागतात ठेचा 

पथ माणसांचा हरवला ॥२

घुसमटे श्वास सोनियाच्या धुरी

क्रूर वाटमारी जागो जागी ॥३

कोटी प्रार्थनाचा चाले गलबला 

स्वर थकलेला हर एक ॥४

तारावे कुणाला मारावे कुणाला

हात थबकला करुणेने ॥५

जगून मरणे मरून सुटणे 

घट्ट तरी जिणे लोंबकळे ॥६

कर्म दरिद्रयाची रेषा या शहरा ?

काय देवा झाला निरुपाय .? ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

ज्ञानेश्वरी

ज्ञानेश्वरी

******

गीतेच्या मांडवी वेल ज्ञानेश्वरी 

कुसुम कुसरी सजलेली ॥१

एकेक शब्दाच्या अगणित छटा 

वाटेतून वाटा मोक्षाच्या गा ॥२

काव्य कौतुकात रंगता जीवन 

जाते हरवून सहजच ॥३

अर्थाच्या एखाद्या मनस्वी स्पर्शात 

मृत्यूचे संघाट हरवती ॥४

ऐसी दैवीवाणी  होणे पुनरपी 

नाही रे कदापी इये लोकी ॥५

अगा मराठीया इथे जन्मलेल्या 

ओलांडून भाग्या जाऊ नको ॥६

ओवी श्रवणी वा येऊ देत मुखात 

जन्म पै सुखात नांदशील ॥७

नाही रे सांगत विक्रांत मनीचे 

संतांच्या मुखीचे अनुभव हे ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

ज्ञानदेवी

पथिक

*****

देवा मी पथिक तुझ्या अक्षरांचा  

चालतो सुखाचा महामार्ग ॥ .

शब्द रस काव्य मनी सुखावलो 

चिंब रे भिजलो भक्ती भावे ॥

श्रवणे वचने पठने मनने 

सुखाचे चांदणे भोगीयले ॥

कळले वाटते परी न कळते 

मन भांबावते ठाई ठाई ॥

कळल्या वाचून तरीही कळते 

अन हरवते माझे पण ॥

एकेका ओवीत जन्म ओलांडला 

अन पार केला मृत्यू फेरा ॥

एक ओवी तुझी हा ही जन्म माझा 

अर्थ आयुष्याचा कळू आला  ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

इंद्रायणी तीर

इंद्रायणी तीर

************

कृपेस कारण इंद्रायणी तीर 

वाहते अपार माय माझी ॥

सुंदर साजरा दोन्ही तीरी घाट 

मिरवितो वाट कैवल्याची ॥

जरा उंचावर सवे सिद्धेश्वर 

बैसले ज्ञानेश्वर महाराज ॥

सातशे वर्षाच्या प्रवाह पावन

भाव भक्ती लोण जगी वाटे ॥

अगा उद्धरले कोटी कोटी जीव 

सजीव निर्जीव इये तीरी ॥

जन्मोजन्मी केले असे पुण्य काही 

म्हणून वाट ही सापडली ॥

माय ज्ञानदेव बाप ज्ञानदेव 

कृपेचे लाघव  डोईवरी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

वीणेकरी

वीणेकरी

*******

अपार भरल्या गर्दीत राउळी 

उभा वीणेकरी नाद लयी ॥

कुणी पायावरी ठेवीतसे माथा 

कुणी काढे वाटा बाजूने तो ॥

त्यास मोजमाप नव्हते कुणाचे 

नाव विठोबाचे मुखी फक्त ॥

मज गमे चित्त तेच विणेकरी 

विचारी विकारी गर्दीतले ॥

तैसा तया ठायी देता मी तो नाद

सरले संवाद  विसंवादी ॥

झंकारली वीणा लयी गेले मन 

गर्दीत संपूर्ण निरंजन ॥

विचारी राहून विचारा वाचून 

उगवून मौन शांत झालो ॥

कृपा ज्ञानदेवी भरून राहिली 

विक्रांत हरली सुधबुध ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

कृपा कल्लोळ

कृपा कल्लोळ 

*******

काय माझी गती अन् काय मती 

तुज दयानिधी भेटू शके

काय माझी श्रद्धा काय ते साधन 

तुज बोलावून घेऊ शके 

अवघा देहाचा भटक्या मनाचा 

वाहिला जगाचा भार मनी 

संसारी राबलो प्रपंची गुंतलो 

जरी दारी आलो देवा तुझ्या 

जाणतो मी न्यून माझे हे अपार 

कृपेचा सागर परी तू रे

घडते घडणे अवघे तुझ्याने 

म्हणून मागणे मनी ये रे 

कृपेचा कल्लोळी भिजव मजला 

प्रवास उरला पूर्ण करी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

दत्त कृपा

दत्त कृपा

*******

क्षणा क्षणाच्या कृपेत 

दत्त भेटतो भक्तांना 

अन कळल्या वाचून 

दत्त जपतो जीवांना 

नको करूस अपेक्षा 

मूर्त दिसण्या साजरी 

दिव्य दर्शन दुर्लभ 

योगी शिणले कपारी 

चाले संसार सुलभ 

मनी नांदे समाधान

घडे व्रत पूजा अर्चा 

ही तो कृपेचीच खूण 

येती सुखदुःख वाट्या 

घडे प्रारब्ध भोगणे 

दत्त नेई रे त्यातून 

करी सहज साहणे 

दत्त भक्तांस घडते 

दत्त छायेत जगणे 

अन् पोळल्या वाचून 

होते संसारी चालणे 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

प्रतिक्षा

प्रतिक्षा

******

उपाधित रमलेले 

माझे येणे आणि जाणे

भाळावरी श्रीपादाने

लिहिले ते काय जाणे  

बोलावून घेई पदी

देवा हेचि रे मागणे 

डोळ्यांमध्ये उमटावे 

नभातले निळे गाणे

तूच सदोदित देतो 

स्वप्न मज जगण्याचे 

रिते जागेपण परि 

वाहू किती दिवसांचे 

तीच व्यथा तीच क्षुधा 

जन्मोजन्मी दाटलेली 

डोळीयांची नेत्रपाती 

प्रतिक्षेत आटलेली

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

देई भक्ती मन

देई भक्त मन

******

जयघोष तुझा दत्ता

गुणगान मी करीन

जीवाचे हे लिंबलोण 

तुजवरी ओवाळीन ॥१

देहाची या कुरवंडी

तुजलागी रे करीन 

निर्मळ करून मन

देवा नैवेद्य अर्पिन ॥२

अहं मम सरो माझे 

फक्त तुझेपण राहो 

सर्वस्वाची राख माझ्या

तुझी रे विभूती होवो ॥३

मांडीयेला कल्लोळ मी  

देवा तुझ्या दारावरी 

धाव धाव दयाघना 

पाव मज आता तरी ॥४

 

नको मज मोठेपण

देई खुळे भक्त मन

तुझ्या पदी विसावून 

जग जावे हरवून ॥५

 🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .