वृक्ष

वृक्ष

***"

 साऱ्या वाटा देहातून होत्या मनी उतरत 

 शून्यातून एक एक  तारा होता उगवत

हरवले श्वास तरी  प्राण होते झंकारत 

स्पंदनात चैतन्याच्या गूढ गीत उतरत .

भान होते भानावर नि जीव फक्त पाहत

एक वाट अगम्यशी कुणीतरी चालवत 

असे भास विलक्षण जागोजागी पडलेले 

महापूरी शब्द ओले तरी ओठ तहानले .

असणेच जड होते जणू मार्गी अडलेले 

आणि तेच निरुपाय प्रतीक्षेत थांबलेले 

थिजलेली वेळ तरी काळ पुढे चाललेला

अन् वृक्ष वठलेला मातीसाठी आसुसला

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .