जन्म जीवन मरण
***************
लाखो स्वप्न मोडतात चहुकडे विखुरतात तुटूनिया फांदी फांदी वृक्ष पुन्हा फुलतात
मुळे खोल घुसतात माती पुन्हा धरतात
जीवनाची ओल जीवा हिरवी स्वप्नं देतात
पुन्हा पुन्हा वाढणे आणि पुन्हा पडणे
आघातांच्या वेदनांनी रान सारे जागवणे
हा प्रवाह अविरत घडे जीवाच्या ठाई
पराधीन वाटते कधी सुटकेचा मार्ग नाही
पण मरण अंत कधी नसतोच जीवनाचा
नि जन्म ही सुरुवात भ्रम असतो दृष्टीचा
या साऱ्या दिसण्याला अर्थ गूढ एक असतो
झेलतांना वार सगळे जन्म अवघा कळतो
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा