अशोक कोकणे श्रद्धांजली
***********
महाड मधील आमचे घरमालक कोकणे,
भाई अन् ताई यांना असलेली पाच मुले,विजय दिलीप अशोक प्रदीप आणि राजू
पाच मुले काय पाच रत्नच होती .
प्रत्येक जण , स्वयंभू
दुसऱ्याची छाप नसलेला .
ते सारे आमच्याहून ६ ते १५ वर्ष मोठी होते
जणू आमचे आदर्शच अनेक बाबतीत
अभ्यासातील सिंसेरिटी मी राजू कडून घेतली
स्वभावातील मोकळेपणा मैत्री भावना
ही मी अशोक कडून घेतले
तर व्रात्यपणा खोडकरपणाचे धडे
मी प्रदीपकडून घेतले
त्यापैकी विजयचा संबंध लहानपणी आला नाही
तो भेटला ते ठाण्याला राहायला आल्यावर.
दिलीप फार अगोदर गेला
त्याला बहुदा हृदयाचा आजार असावा
काही वर्षांपूर्वी विजय गेला.
आणि आज कळले अशोक ही गेला .
खरतर आता आताच अशोकने
सत्तरी पार केली होती .
अन् तो खूप फिट होता.
अशोकचे व्यक्तिमत्त्व खूप लाघवी होते .
मध्यम बांधा ,कुरळे केस ,खास खर्जातला आवाज ,
मधाळ ,मोकळे ,हसतमुख बोलणे
स्वरात आर्जव प्रेम असलेले
जणू शहाळंच वाटीत अलगद काढलेले
माझं वय लहान असल्याने त्याचाशी
तसा वैयक्तिक मैत्री किंवा स्नेह
वाट्याला नाही आला.
पण एक मैत्र मनात सहजच रुजले होते
महाडला कित्येक वर्ष जाणे झाले नाही .
पण जोवर महाडमध्ये
अशोक कोकणे आहे तोवर
महाडचे दार सदैव उघडे आहे असे वाटत होते .
कोकणे यांच्या पुढच्या पिढ्या
आता तिथे नांदत आहेत, सुखाने नांदतील
कोकणे यांच्या त्या लांब रुंद घरात
एक प्रचंड सकारात्मक ऊर्जा वास करत आहे .
कोकणे आजी आजोबा ताई भाई
अन त्यांची ही पाच मुले .
एक गोकुळ होते .
तसा तर आयुष्यातील सव्वाचार वर्ष
हा काळ तसा फारसा मोठा नाही
पण लहानपणातील
वाढत्या उमजत्या वयासाठी
तो फार मोठा टप्पा होता.
अशोकला आयुष्यात पुन्हा भेटणे
झाले असते की नाही माहीत नाही.
पण त्याच्या जाण्याने काही तरी
आतून तुटल्याची भावना उमटते
अस्वस्थ करून जाते .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा