उपाधी
*****"
जडू नये कधी ज्ञानाची उपाधी अभिमान नदी बुडू नये
भार पुस्तकांचा घेवू नये माथा
तेच शब्द वृथा बोलणारा
आत्म विस्मरण हेचि रे अज्ञान
गाठी एक शून्य बांधलेले
जरी व्हावे वाटे काकडा पेटता
पथ हा धुंडता अंधारात
परि ते कौतुक जातसे जळून
वाटाडया वाचून आडरानी
करी सोडवण तुझी तू यातून .
आपल्या आपण समजून
उगा नको शोधू व्यर्थ रानोमाळ
गळ्यातील माळ विसरून
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा