********
नव्हतीच खात्री जराही मजला
परी तू हाताला
धरीलेस ॥
नव्हते ठावुक चालेल की नाही
धाडस तरीही
केले काही ॥
होतीच देहाची विकल या दशा
थकल्या जीर्णश्या
वस्त्रागत ॥
कीर्ती ती कृपेची होती मी ऐकली
साधूनीं गाईली
वारंवारं ॥
होता तेवढाच मजला आधार
तया जीवावर
निघालो मी ॥
नच तू धाडले परत माघारी
दया दीनावरी
केली माय ॥
विक्रांत कृतज्ञ तुझा जन्मभर
वाहीलास भार
सदा माझा ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा