*****************
सावळा सुंदर मनोहर
पाहिला ना वेष नच वा मुकुट
चंदनाचा नीट गंध उभा
पाहिले न हार नच वा पुजारी
कमान रुपेरी समोरील
मुखावर डोळे होते खिळलेले
शब्द विरलेले मनातील
आले न मागणे काहीच सांगणे
एक शून्य गाणे भरलेले
होते खेचणारे जरी ओढणारे
पापण्यांची दारे मिटली ना
युगांची तहान मिटली वाढली
स्पर्शा न कळली पदावर
विक्रांता कळेना काय ते घडले
शब्द न उरले सांगावया
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा