मंगळवार, ११ ऑक्टोबर, २०१६

तीन ज्ञानी






तीन ज्ञानी
गेले मठात
शब्द घेवून
काही ओठात |
मिटले डोळे
शिरले मौनात
नाद उमटे
मन हृदयात |
झांजा वाजती
खणखणखण
डफ बोलतो
दणदणदण |
अलख अलख
वदल्यावाचून
शब्द येतात  
हृदयी कुठून |
मेघ भारले   
वेधून घेती
चैतन्याच्या   
लाटा फुटती  |
भावभोळा
अर्थ जाणतो
समर्पणाला
साद घालतो |
निरंजनाच्या
पाठी पोटी
उरा उरी अन
झाल्या भेटी |

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

येथे
लेबल: , ,

४ टिप्पण्या:

याची सदस्यत्व घ्या: टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...

  • दत्ता येई रे
    दत्ता येई रे ******** दत्ता येई रे भक्ती देई रे  मज नेई रे तुझ्या गावा ॥१ धन नको रे मान नको रे  शान नको रे जगतात ॥२ तुला पहावे ह...
  • तुझे डोळे
    तुझे डोळे ***** तुझे डोळे चांदण्यांचे बावरल्या हरीणीचे दूर कुठे अडकल्या गायीच्या गं दावणीचे . तुझे डोळे नवाईचे घनदाट...
  • भय
    भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...
  • मरण
    झाकलिया घटीचा दिवा । नेणिजे काय झाला केधवा । यारीती जो पांडवा । देह ठेवी ...ज्ञानेश्वरी मरण ***** असे हवे रे सुंदर मरण   ज्यात ओघळून  जाईल ज...
  • अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे भावार्थ
    अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे  भावार्थ ******************************** अधिक देखणे तरी निरंजन पाहणे योगीराज विनविणे मना आले वो माय...
  • महफ़िल
    महफ़िल  ******* यारों के दिलदारों के टीकट आ रहे हैं ।   महफ़िलों के रंग अब सूने हो रहे हैं । तुम किस सुबह का इंतजार कर रहे हो...
  • नर्मदेच्या काठावर
    नर्मदेच्या तीरावर  ************ रस्त्याच्या घड्याळावर पायाचे काटे चालतात अंतर हीच वेळ असते असा प्रवास चाले सतत  कधी भेटतो तीर सु...
  • काय असे ते
    काय असे ते ********* देहात वाहते मी पणे नांदते  तुजला कळते रे काय असे ते ॥ भ्रमात जगते मोहात फसते  मिटून ही जाते रे काय असे ते ॥...
  • ज्ञानदेव म्हणता
    ज्ञानदेव म्हणता ************ मुखे ज्ञानदेव म्हणता म्हणता  मन झाली वार्ता नसण्याची ॥१ हरवला ध्वनी कैवल्य स्पंदन  आनंद कंपण उरलेले...
  • खेळ
    खेळ .**** दुःख दबकत्या चाली  येते निजलेल्या घरी  व्यथा अंधार काजळी  जाग साकळते डोळी ॥१ होती सांज सजलेली  धुंद गंधाने व्यापली  मं...