मंगळवार, ११ ऑक्टोबर, २०१६

तीन ज्ञानी






तीन ज्ञानी
गेले मठात
शब्द घेवून
काही ओठात |
मिटले डोळे
शिरले मौनात
नाद उमटे
मन हृदयात |
झांजा वाजती
खणखणखण
डफ बोलतो
दणदणदण |
अलख अलख
वदल्यावाचून
शब्द येतात  
हृदयी कुठून |
मेघ भारले   
वेधून घेती
चैतन्याच्या   
लाटा फुटती  |
भावभोळा
अर्थ जाणतो
समर्पणाला
साद घालतो |
निरंजनाच्या
पाठी पोटी
उरा उरी अन
झाल्या भेटी |

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

४ टिप्पण्या:

आधार

आधार ****** देव का रे कोपतो हा रागावून कुणावरी  देव का रे धावतो हा आपल्या त्या कुणासाठी  देव का रे राखतो हा  दुजा भाव मुलांसाठी ...