देवदारी

देवदारी

*****

महापूर देवदारी 

भक्तांचा या आला आला 

पावूनिया पंढरीला

धन्य धन्य आज झाला ॥१

एक एक शिरोमणी 

भावभक्तीत न्हाईला 

एक एक मुखावर 

हर्ष सात्विक दाटला ॥२

धवल गर्दीत त्यांचे 

मनही धवल झाले 

हात टेबलाखालचे 

बुक्का गुलाली रंगले ॥३

कोण खरा कोण खोटा 

प्रश्न मनास पडला 

अशा दुभंग चित्तात 

नाद मृदुंग कुठला ॥४

आले इतुकेच जन 

जर झाले पुण्यवंत 

भ्रष्ट जीवनाचा त्यांच्या 

जर करूनिया अंत ॥५

मुक्ती आणि वैकुंठाचा 

वृथा थांबेल रे शोध 

जन्म सुखावेल सारा

देह पंढरी हा होत ॥६

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

पंढरपूर आषाढीनिमित्त

 

पंढरपूर (आषाढीनिमित्त)

********************

घरोघरी होती दुकानं थाटली 

पंढरी ती झाली मॉल जैसी ॥१

गल्ली बोळातून सामान विकती 

चहावाले किती दारोदारी ॥२

विकती खेळणी प्रसाद फराळ 

अबीर गुलाल कुण्या दारी ॥३

लॉजिंग बोर्डिंग किती घरे झाली 

कुटुंबे धाडली गावाकडे ॥४

जिथे जावे तिथे माणसे भरली 

जागा न उरली मुंगीसही ॥५

दिसली न पशु कुठे न पाखरे 

क्वचित ते कुत्रे एखादे रे ॥६

महाद्वारी खच लोंढे माणसांचे 

भरदिस साचे मध्य रात्री ॥७

नाद विठ्ठलाचा गजर माऊली 

अवघी जागली पंढरी ही ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

दर्शन

दर्शन

*****

आलो तैसा गेलो कळल्या वाचून

घडले दर्शन विठ्ठलाचे ॥१

 वाया न हे जावे क्षण दर्शनाचे

म्हणून डोळ्यांचे द्वार टक्क ॥२

चालणे कुठले कुणी ढकलले 

शरीर वाकले यंत्रवत ॥३

पदासी त्या हात लागले क्षणात 

सर्वस्व तयात ओतले मी ॥४

पुढे चार-पाच पाऊले चाललो 

माघारी वळलो एक वार ॥५

डोळे न भरले शब्द नुमटले 

हात जोडलेले होते फक्त ॥६

काही मिळवणे नव्हते कशात 

खोलवर रिक्त- पण होते ॥७

पुरवली हौस पुन्हा पांडुरंगा 

रहा अंतरंगा व्यापुनिया. ॥८

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

आषाढीची चंद्रभागा

आषाढीची चंद्रभागा 

***************

आषाढीची रम्य  दिसे चंद्रभागा 

क्षेम पांडुरंगा देत असे

मातीचा हा रंग घेत चंद्रभागा 

वाहतसे गंगा पुण्यदायी 

वाहते न माती ताप या जनांचे 

पाप रे जन्मांचे ओघामध्ये

दुर्गंधी वाचून होते वाळवंट 

आनंदाचे लोट भक्ता मनी

लाख लाख जन सुखात न्हावून 

पुंडलिका भेटून निघालेले

असेच रहावे सदा सर्वकाळ 

सुखाचे आभाळ दाटलेले

उमटे मनात सहज प्रार्थना 

देवा जनार्दना पूर्ण करी

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

वारी

वारी

*****

महाद्वारी दाटीवाटी

लाखो भक्त चालतात

आषाढीच्या सोहळ्यात 

धुंद होत नाचतात 

मैलोमैल रांग इथे

तासोंतास लागतात

क्षणभर भेटीसाठी

किती किती श्रमतात

निर्विकार देव पण

उभा स्तब्ध विटेवर 

अन् कर्म चक्र धावे 

तयाच्या त्या गतीवर 

कुणा देव पावतो हा 

असे कुणी म्हणतात 

कुणासाठी धाव घेई  

पुन्हा पुन्हा संकटात 

 

परी दुःख जीवनाचे 

नच दिसे निवळले

त्याच ताप त्रयी दिसे 

जग असे पोळलेले

तया कृपे लाभवंत 

जरी थोडे भाग्यवंत

लाखो लोक मग इथे 

का रे उगा कष्टतात?

काय इथे वारी असे 

थोडाफार विरंगुळा?

दिर्घ श्वास संसाराचा

थोडा होण्यास मोकळा ?

समूहाचे संमोहन ?

असे काय खुळेपण?

परतून घरी येता 

तेच दिसते जीवन

येथ का रे घडते ना 

अमुलाग्र स्थित्यंतर

आला गेला विक्रांत हा 

फक्त भार पायावर 

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

पाहिली पंढरी

पाहिली पंढरी

***********

पाहिले सुंदर रूप विठोबाचे 

दिठी अमृताचे पान केले ॥१

पाहिली पंढरी भक्त मांदियाळी 

जीवाला भेटली जिवलग ॥२

रम्य चंद्रभागा पाहिली मी अगा 

हृदय तरंगा उधाण ये ॥३

पायरी नाम्याची स्मृती चोखोबाची 

मूर्त पुंडलिकाची पाहियली ॥४

पाहिला अपार भावाचा सागर 

जल कणभर झालो तिथे ॥५

काय सांगू मात तया दर्शनाची 

तृप्ती या मनाची नच होई ॥६

आगा विठुराया वाटे तुझ्या पाया 

विक्रांत ही काया सरो जावी ॥७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

पदस्पर्श

पदस्पर्श

*******

तुझ्या पायावरी ठेवीला मी माथा 

अजूनही खरे न वाटते या चित्ता

रुजुनिया स्पर्श हुळहुळे भाल

 स्तब्ध झाले मन यंत्रवत चाल 

अगा त्या पदात स्पर्श ज्ञानदेव 

 तुकाराम एकनाथ नामदेव 

आणिक कित्येक संत भागवत 

अनंत भाविक कोटी कोटी भक्त

जुळलो तयांशी एकतान होत

सुख दाटूनिया आले अंतरात

साऱ्या पंढरीत झालो भाग्यवंत

 लोटली रे युगे एका त्या क्षणात

विक्रांत कृतार्थ भेटली पावुले 

पंढरीचे सुख मज कळू आले

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

दर्शन हेळा मात्रे

दर्शन हेळा मात्रे

************

पायावरी माथा होता

माथेकरी कुठे होता 

क्षण काळ हरवला 

क्षण सर्वव्यापी होता ॥

युगे युगे म्हणतात 

हरवले ते क्षणात 

ओळख की अनोळख 

विचारता कुठे होता ॥

मनपण हरवले 

देहाचेही भान गेले 

जणू शून्य साठवले 

जरी पाठी धक्का होता ॥

सावळीच मूर्ती परी 

कोंदाटली आभा होती 

कुणा ठाव काय इथे 

स्पर्श परिसाचा होता ॥

काही देही कोसळले 

काही चित्ती उमटले 

एक मिती उघडून 

कुणी तो हसत होता ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .