पुन्हा पाऊस

पुन्हा पाऊस

**********

रात्रंदिन पडणाऱ्या धारात 

आभाळ येते दाटून घुमसून

अन सांजवेळ जाते निसटून 

पडद्यामधली पडद्यामागून 

रंग कुठे उधळत नाहीत 

पक्षी आवाज करत नाहीत 

काळोखच येतो जणू 

चादरीवर चादर ओढत 

तोच आवाज रिप रिपणारा

पानावर टपटपणारा

पागोळ्या अवतीभोवती 

रव आत जणू घुसणारा 

होते सकाळ तशीच दुपार 

अन् उदास संध्याकाळ

ओल तनाला ओल मनाला

ओला वारा करतो वावर 

काळ दुमडतो उगा ढगात 

केविलवाणा घड्याळ पाहत 

जीवनाची नाव चालते 

संथ हलके हलके वाहत

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ 

पाऊस

पाऊस

*******

घेवून आभाळ डोक्यावर

वारा भणाणत येत आहे

घालीत सडा जगभर 

रानोमाळ उधळत आहे ॥

चिरपरिचित तरीही नुतन

धून कानी पडत आहे 

मातीवरती पाय ओले 

झिम्मा फुगडी खेळत आहे ॥

माझ्या मिठीत स्वप्न तुझे 

पुन्हा पुन्हा अंकुरत आहे 

कणाकणातील  गूढ ऊर्जेत 

घट सुगंधी फुटत आहे ॥

ते विजेचे नृत्य नव्हे गं 

जणू माझेच मनोगत आहे 

तुझ्या कुरळ्या केसात गर्द

श्वास होवून उधळत आहे ॥

झरे फुटले कातळातले

साद जीवनास देत आहे 

वृक्ष जुना तो पुरातन मी

अश्वस्थासम हिंदोळत आहे ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

पाहताना पाऊस

 

पाहतांना पाऊस

**************

पाहतांना पाऊस मी 

पाऊस होऊन जातो 

जगतो थेंब थेंब ते 

भान हरवून जातो 

ते आभाळ दाटताच

डोळ्यात स्वप्न जागते 

तनमना गोंजारून 

मजला कुशीत घेते 

मी होतो रे तृण पाते 

मी होतो झाड वडाचे 

मी होतो इवले ओढे 

वा पात्र महानदीचे 

ते पाणी खाचरातले 

किवा घरात शिरले 

भेदून छत्री इवली 

देहास बिलगलेले 

त्या हृदयाशी धरतो

मी पाऊस गाणी गातो

मंडुकोपनिषद जणू  

एक नवे आळवतो

ते जगणे त्या क्षणाचे

त्या नाव सुख असते 

सांगीतल्या विन कुणी

जीवास माझ्या कळते

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com 

☘☘☘☘☘