पाऊस
*******
घेवून आभाळ डोक्यावरवारा भणाणत येत आहे
घालीत सडा जगभर
रानोमाळ उधळत आहे ॥
चिरपरिचित तरीही नुतन
धून कानी पडत आहे
मातीवरती पाय ओले
झिम्मा फुगडी खेळत आहे ॥
माझ्या मिठीत स्वप्न तुझे
पुन्हा पुन्हा अंकुरत आहे
कणाकणातील गूढ ऊर्जेत
घट सुगंधी फुटत आहे ॥
ते विजेचे नृत्य नव्हे गं
जणू माझेच मनोगत आहे
तुझ्या कुरळ्या केसात गर्द
श्वास होवून उधळत आहे ॥
झरे फुटले कातळातले
साद जीवनास देत आहे
वृक्ष जुना तो पुरातन मी
अश्वस्थासम हिंदोळत आहे ॥
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️ .
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा