रविवार, ३१ ऑगस्ट, २०२५

स्मृति

स्मृती
***
तुझ्या स्मृतीचे तुषार 
खिळलेल्या मनावर
कोरड्या ऋतूत साऱ्या 
हिरवळ देहावर ॥१
आकाशाचे वैर जरी 
वाहते प्रारब्ध शिरी 
मोजून सुख एकेक
ठेवले भरुनी उरी ॥२
जरी अट्टाहास नाही 
पुन्हा चिंब भिजायचा 
भरुनिया घेतला मी 
स्पर्श तुझ्या असण्याचा ॥३
अस्तित्वा ठाऊक नाही 
मुळे किती खोलवर 
त्याही पलीकडे कुठे 
जीव धावे अनावर ॥४
नसणेही तुझे होते 
असणे हे माझ्यासाठी 
पानोपानी चित्र तुझे 
दिठिविना देखे दिठी ॥५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, ३० ऑगस्ट, २०२५

देव्हाऱ्यात

देव्हाऱ्यात
*******
देव्हाऱ्यात किती रुप ती सगुण  
ठेवली मांडुन आवडीने ॥१

लंगडा श्रीकृष्ण वाघावरी देवी 
उपदेश देई दत्तात्रेय ॥ २

गोड गणपती देव पशुपती 
माता सरस्वती सुंदरशी ॥ ३

गुरुदेव स्वामी ज्ञानदेव साई 
कुलदेवीआई गजानन ॥ ४

खेळता रंगता भरले अंगण 
भरे ना रे मन काय करू॥ ५

शेजघरातून आई बोलावते 
जावे न वाटते यातून परी ॥ ६

याद देई सांज सरू आला खेळ 
निजायाची वेळ निराकारी ॥ ७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, २९ ऑगस्ट, २०२५

चित्र काढणे

चित्र काढणे
*********"
तू आणि मी काढलेली चित्र 
फाटतात विटतात हरवून जातात 
अस्तित्वाचा अंशही मागे न ठेवता 
कधी कधी तर त्यांना 
चार डोळ्यांचे दर्शनही घडत नाही 
तेवढी भाग्यवान अन मौल्यवान नसतात ती 
पिकासो व्हिन्सेंटगॉग लिओनार्दो मायकल इंजीलो  सारखी मिलियन डॉलर होणारी 
किंवा रविवर्मा अमृता जेमिनी हुस्सेन
दलाल आबालाल वा मांढरेच्या चित्रांसारखी 
अंतर्बाह्य सुखवणारी वा हादरविणारी.

तशी आपली चित्रकला संपली
त्या चपट्या रंगाच्या डब्यात क्रेयानच्या खडूत
व कॅमलिनच्या ट्यूबच्या खोक्यात
तरीही ते रेघोट्या मारणे चालूच राहते 
कधी वहीच्या पाठीमागे 
कधी कागदाच्या तुकड्यावर 
कधी फाईलीच्या माथ्यावर 
कधी चक्क कोऱ्या कागदावर कॅनवासवर 
खरंतर त्या चित्राला काहीच महत्त्व नसते 
महत्त्व असते ते चित्र काढण्याला 
कारण चित्र काढतच नसतो आपण ..
चित्र काढले जात असते ते एक घडणे असते. 
डूइंग चा अंत होतो तिथे
अन हॅपनिंगचा प्रांत सुरू होतो 
आणि हॅपेनिंग मध्ये नसते मन 
म्हणून नसतात भावना नसतो काळ 
असलास तर असतो वर्तमान केवळ 
बोटात हातात डोळ्यात एकवटलेला 
तरीही शरीर नसलेला 

तेव्हा ती उत्स्फूर्तता सृजनता भेटते आपल्याला .
ते चित्त लहान शिशूचे न शोधता
 पुन्हा गवसते आपल्याला 
आनंदाचा एक झरा घेरून राहतो जीवनाला. 
ते चित्र काढणे एखादी
कविता लिहिण्यासारखे असते 
पदर पसरून प्राजक्ताच्या झाडाखाली उभे राहणे 
आणि फक्त ती  फुल झेलणे 
ती मनात पडणारी शब्द फुले
त्यांनाअलगद अक्षरात मांडणे 
तिथे ही ते वाट पाहणे थांबणे
किती अप्रतिम दुर्लभ विलक्षण असते 
ते ही एक चित्र काढणेच असते 
कारण ते ही हॅपनिंग असते
(त्यामुळे कवी चित्र काढू लागला 
किंवा चित्रकार कविता लिहू लागला 
तर मला फारसे नवल वाटत नाही.)
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

गुरुवार, २८ ऑगस्ट, २०२५

बंद दार

बंद दार
****
कधी दारे होतात बंद 
खूप दिवस न उघडल्या गेल्याने 
बिजागऱ्या गंजून
तर कधी केली जातात बंद 
हेतू पुरस्पर जाणून बुजून
कडी कोयंडा घालून 
दिलेली साद ऐकूनही न ऐकून 

दार लावले गेले किंवा लागले गेले 
तरी त्याला फारसा अर्थ नसतो 
दार बंद झाले की तेथे 
घुटमळू नये पुन्हा कधी 
मग भले तिथे होणार नाही 
कधी तुमचा अपमान
दिले जाणार नाही 
कधी तुम्हाला हाकलून 

पण  बंद दार असते 
स्वरूप नकाराचे 
टाळलेल्या स्वागताचे 
अन् स्वाभिमानाला 
ताटकळत ठेवण्यासारखी 
दुखरी ठेच लागत नसते कधी 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, २७ ऑगस्ट, २०२५

बाप्पाशी गप्पा

बाप्पाशी गप्पा 
************
मी न मागताही तू झालास 
माझ्यासाठी सुखकर्ता 
झोळी भरून गेली तुझ्या कृपेने 
मी न सांगताही तू नेलीस 
विघ्ने माझी होत विघ्नहर्ता
टळल्या आडवाटा अन् आडवळवणे
आणि ती दु:ख 
ती येणारच होती स्वाभाविकपणे 
सांभाळलेस त्यात मला
पाठीशी राहून खंबीरपणे

तशी तर तुझी सेवा
फार अशी नच झाली माझ्याकडून
 कधी अथर्वशीर्ष कधी संकटमोचक स्तोत्र 
तर कधी धरत सोडत केले चतुर्थी व्रत
कधी अष्टविनायकांचे दर्शन
तेही घेतलेस तू मान्य करून 

पण एक सांगू बाप्पा 
आता बाहेर काढ मला 
या सुखदुःखाच्या मिरवणुकीतून 
खूप गुलाल उधळला खूप नाचलो खेळलो 
गर्दीत धावलो पडलो मन भरले आता 
जीवनाचे सार कळले 
खरंतर तूच शिकवले सारे
आता तुझ्या त्या आदी रूपात 
ओमकारात मला विसावू दे मला .
त्या तीन मात्रांच्या पलीकडे असलेली 
तुझी गूढ अविट शब्दातीत स्वरातीत 
अर्धमात्रा तिथे  घेऊन चल मला

देवा तूच शिकवलेस मला 
की तू प्रयत्न साध्य नाहीस 
प्रार्थना साध्य आहेस 
तू पुरुषार्थ प्राप्त नाहीस 
समर्पण बाध्य आहेस 
ही शरणागती हे समर्पण 
ते ही येते तुझ्याच कृपेने उमलून
ते आले की नाही माहित नाही मला
जर अजूनही असेल त्रुटी त्यात 
तर उणे ते पुरे करून घे आता 
रूपातून अरूपात अन
अंधारातून प्रकाशात ने मला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, २५ ऑगस्ट, २०२५

संसार

संसार
******
तसाही संसार असतो नासका
परंतु नेटका करावा रे ॥१

सुख संसाराचे चार दिवसाचे 
ओझे वाहायाचे तदनंतर ॥२

येतसे मोहर पडे भूमीवर 
फळे दोन चार देऊनिया ॥३

नवी नवलाई तिला असे अंत 
करावी ना खंत जाताच ती ॥४

पुढे भांडाभांडी होते रुसाफुगी 
तरीही जिंदगी चालायची ॥५

सारे सुख इथे कुणाला मिळाले 
हातात भेटले आकाश फुल ॥६

पाहू गेले तर असतो संसार 
खरेच जुगार हरण्याचा ॥७

पण ती ही खेळी मानता दैवाची 
अवघ्या दुःखाची धार जाते ॥८

हरण्याचे दुःख जिंकण्याचे सुख 
होऊनी कौतुक उरते रे ॥९

असे तोवर तो शेवटचा जागा 
प्रेमाचा धागा धरावा रे ॥१०

अंती देवा हाती प्रारब्धाची गती 
मानुनिया शांती मनी धरी ॥११

अर्थाविना इथे काही न घडते
जग हे चालते शक्ती हाती ॥१२

करून सायास सारे जुळण्याचे
दुःख तुटण्याचे करू नये ॥१३

आणि स्वाभिमान मनात ठेवून 
छळाचे विदांण साहू नये ॥१४

जगण्यावाचून सुंदर आणिक
जगात अधिक नसते काही. ॥१५

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, २४ ऑगस्ट, २०२५

कारण

कारण
******
तुझ्या पंखाखाली प्रीतीचा उबारा 
मिळतो आम्हाला दत्तात्रेया ॥१

वादळाची भीती मुळी ना वाटते 
टोचती ना काटे कोटराची ॥२

हालतात फांद्या वृक्ष गदगदा 
सांभाळाती सदा पंख तुझे ॥३

पाहतो आकाश तुवा पेललेले 
देही झेललेले ऊन पाणी ॥४

पाहतो कौतुक आमुच्या भाग्याचे
तुझिया प्रेमाचे अहेतूक ॥५

भरवसी दाना लागताच भूक 
सावलीचे सुख देसी सदा ॥६

दावसी आकाश आम्हा वेळोवेळी 
मारण्या भरारी बळ देसी ॥७

धन्य आम्हा देवे आपुलेसे केले 
कारण मिळाले जगण्याला ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

करता करता पुण्य

करता करता पुण्य ( विंडो पिरियड)
(आज OPD मध्ये एक बच्चू आले होते त्याला रक्त दिल्यामुळे HIV झाला होता.)
†*************

भले केले रक्त दिले कोणाचे ते प्राण वाचले 
भले केले रक्त दिले काही पुण्य गाठी आले 

वाटले काही चुकांचे रे परिमार्जन झाले 
एक दिसी अचानक पण कळूनिया आले 

रक्तात एचआयव्हीचे विषाणू सापडले 
आधी नव्हते मग आले अरे ऐसे कैसे झाले 

वदले डॉक्टर त्यास विंडो पिरियड म्हणती 
पहिले तीन महिणे कुणा नच ते कळती

तर मग मी उगाच रक्त दिले पाप केले 
करता करता पुण्य पाप कसे गाठी आले

ते रक्त गेले असेल कुण्या देही बालकाच्या
खुडून पडतील गा पाकळ्या त्या जीवनाच्या

ते रक्त गेले असेल कुण्या देही तरुणाच्या 
झाल्या असतील चिंध्या तया भाव विश्वाच्या

ते रक्त गेले असेल कुण्या देही त्या प्रौढांच्या 
कोसळल्या असतील विटा साऱ्याच घराच्या

तर मग मी उगाच रक्त दिले पाप केले 
करता करता पुण्य पाप कसे गाठी आले

ठेवले असेल असुरक्षित शरीर संबंध 
घेतले असेल नशेचे कुठले तरी औषध

तर रक्तदाते मित्रांनो ही काळजी घ्या हो
विंडो पिरियड मध्ये रक्तदान ते टाळा हो .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


शुक्रवार, २२ ऑगस्ट, २०२५

कथा विजयाची .


कथा विजयाची .
************
जीवन कधी असते उभे
हातात घेऊन शस्त्र धारदार
एक घाव भरण्याआधीच 
होतो दुसरा तीव्र वार ॥

शत्रु समोर नसतो कधी 
नीट कळत नाही हत्यार 
कारण कळत नाही कधी 
तरी करावा लागतो स्वीकार ॥

धन जाते आणिक पतही
आपलेही मग परके होतात 
कधी मानले होते जीवलग 
मित्र तेही पाठ फिरवतात ॥

मन होऊन जाते विदीर्ण 
आक्रोश उमटतो अस्तित्वावर
पण ती उर्मी जगण्याची
साहते सारे होत झुंजार ॥

अर्धी नीज अर्धी भाकर 
कष्टाला नुरतो सुमार 
यत्नदेव तो देहामधला 
प्राक्तनाच्या नेतो पार ॥

थकतो शत्रू अनामिक तो
सोडून देतो मग सारे घात 
विद्ध तरीही विजयी जीवन 
ध्वजा उभारते उंच नभात ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, २० ऑगस्ट, २०२५

Reel, रिल

Reel/रिल
*********
एका मागे एक रील धावतात 
मना धरतात आवळून ॥१
कळण्याआधीच थांबण्याआधीच 
नेती ओढतच लागोलाग ॥२
यात गुंतूनिया काही नच मिळे
अपव्यय वेळे घडतसे ॥३
काही घडताच मन जाणू पाही 
गर्दी त्यात होई आपणही ॥४
असे कुतूहल जरी याचे मूळ 
रक्षणा केवळ अंगभूत ॥५
अथवा स्त्रवते मेंदू इंडोफिन 
थोडे एड्रलीन हवे देहा ॥६
अवघा यांत्रिक चाले रसायनिक 
खेळ भावनिक बाजाराचा ॥७
यातून सुटका करूनिया घेणे 
म्हणजे जगणे स्वातंत्र्यात ॥८
तर मग यंत्र हाती जे मायिक 
झाले जे कायिक अंग एक ॥९
कामाव्यतिरिक्त दूर त्या सारावे 
पहाणे टाळावे डोकावून ॥१०
बंधन आखून घेई रे बांधून 
तरीच होईन कार्य काही ॥११
अन्यथा फेकून देई तू रे याला 
वन्ही लाकडाला एक सवे ॥१२
विक्रांत व्यसन जहाले करून 
सोडले पाहून त्याची  ॥१३
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, १९ ऑगस्ट, २०२५

श्रावणाची गाणी

श्रावणाची गाणी 
***************"
तू श्रावणाची होत गाणी 
येतोस माझ्या मनी 
ही रात्र अष्टमीची 
भरलेल्या काळ्या ढगांची 
नेहमीच घालते मला भूल 
लाखो मनात दाटणारी 
तुझ्या स्मृतीची सघन ऊर्जा 
पोहोचते खोलवर माझ्या अणूरेणुत 
अणूरेणूत असलेल्या अनंत पोकळीत
 मग ती पोकळी जाते भरून 
तुझ्या ऊर्जेनी 
चैतन्याचे एक निळे निळे गगन 
अवतरत असते त्यातून 
ज्यात तूच असतोस अंतर्बाह्य भरून 
हे कृष्ण हे गोपाळ हे नंदनंदन 
हळूहळू ही नामावली ही 
होत जाते क्षीण क्षीण
उरते फक्त एक गुंजन 
कुणी तिला म्हणते बासुरीची धून 
कुणी म्हणते प्राणाचे होणारे स्पंदन 
तर कोणी म्हणते अनाहत श्रवण 
कुठलीही मीमांसा न करता 
त्या धूनी मध्ये मी जातो हरवून 
अवघे देहभान हरपून 
अन तू प्रगट होत असतोस 
श्रावणाचे गाणे होऊन
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, १८ ऑगस्ट, २०२५

अजूनही

अजूनही
*******
मी जातो अजून त्या तुझ्या वस्ती जवळून 
ते घर ती झाडी वृक्ष बोलावतात मला खुणावून 
मीही दाखवतो ओळख त्यांना कधी थोडेसे हसून 
तर कधी गर्दीत मिसळून जातो हळूच टाळून 
पण या साऱ्या बाहेरच्या हुलकावण्या
त्याला काहीच अर्थ नसतो हे असतो मी जाणून
कारण मला तू दिसत असतेस अगदी वेशीपासून
तिथे उभी असलेली सजून धजून 
कदाचित तुला माहीत नसेल तुझे हे मला दिसणे 
अन अगदी चार पावलावरून निघून जाणे 
या महानगरात कुणाचे भेटणे आणि दुरावणे 
किती साहजिक असते नाही 
खरंतर या महासागरात आपल्याला इथे
आपल्या खेरीज कोणीच ओळखतही नसते 
तरीही तुझी ओळख अजून का पुसत नाही
ते मला अजूनही कळत नाही 
पुसल्यावर गडद होणाऱ्या अदृश्य अक्षरासारखी
 उमटत असतेस तू माझ्या अस्तित्वावर पुन:पुन्हा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

रविवार, १७ ऑगस्ट, २०२५

कृष्ण कळणे


कृष्ण कळणे
**********
कृष्ण कुणालाच कळला नाही 
कधीच कळला नाही 
कृष्ण कळला म्हणायची 
कुणाची हिंमतच होत नाही .
जस जसे कृष्णाला कळू पाहते मन 
जस जसे कृष्णाला न्याहाळू लागते मन 
स्तिमित स्तब्ध होते अन 
मौनात जावू लागते मन 
अथांग सागराच्या मध्यावर जाणे 
अन् त्या सागराला पाहणे असते ते
कणभर अस्तित्वाला घेवून 
अथांग शून्यात  हरवणे असते ते
तिथे दडपून जाते छाती  
कंप सुटतो सर्वांगाला
ही भीती केवळ अर्जुनाची नसते 
कृष्ण जाणवू लागल्यावर 
वाटणारी प्रत्येकाचीच भीती असते ती
ती भीती असते अज्ञाताची 
ती भीती असते अज्ञानाची 
ती भीती असते संपण्याची  
मग मागे उरते ते फक्त मौन. 
आणि त्या मौनात दाटलेली शरणागती 
तरीही कृष्ण कळत नाही 
कारण कृष्ण कळणे शक्यच नसते. 
पण मग या जाणीवेचा उद्गम 
घेऊन जातो अहंकाराला शून्यात
तेव्हा क्षणभर भास होतो
मनाला कृष्ण रुपाचा  
कणभर गंध येतो 
अस्तित्वाला कृष्ण रुपाचा
तेवढेही खूप असते या देहाला मनाला
आणि या जन्माला !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, १६ ऑगस्ट, २०२५

पुत्रशोक



पुत्रशोक 
( डॉ. हरेश मंगलानी सरांच्या मुलाच्या, डॉ. रौनकच्या आकस्मक निधनाने उमटलेली  व्यथा)
*******
मुलाचे पार्थिव खांद्यावर वाहणे 
यासारखे दुःख नाही 
कुणाच्या जीवनात
आणि या जगात 
मुलाचे मरण असते बापाचे मरण
कारण बापच जिवंत राहतो 
आपल्या मुलाच्या रूपाने 
तो अनुस्युत प्रवाह जीवनाचा
ती अमरता गुणसूत्रांची 
ती अखंडता परंपरेची 
देशाची मातीची आणि मनाची 
खंडित होते एका टोकावर कायमचीच

भग्न होते एक मूर्ती 
आपल्या हाताने आपणच निर्माण केलेली सांभाळलेली जपलेली सजवलेली 
वर्षांनुवर्षे खपून तिच्यात प्राण भरलेली
कुठल्या तरी अप्रिय घटनेने
अनपेक्षित आघाताने अपघाताने 

भंग पावते एक स्वप्न 
सर्वात सुंदर स्वप्न 
संसार वेलीला येऊ घातलेल्या
नव्या बहराचे नव्या ऋतूंचे
प्राणप्रिय पुत्राच्या भरभराटीचे

ही निर्दयता कुणाची 
प्रारब्धाची काळात्म्याची का नियतीची
कळत नाही कणालाच 
जन्म जीवन मरणाचे असह्य ओझे
अधिकच जड वाटू लागते 
अन् खूपच रग लागते मनाला .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शुक्रवार, १५ ऑगस्ट, २०२५

लक्ष्य

लक्ष्य
*****
माझी प्रकाशाची हाव 
तुझ्या दारी घेई धाव 
असे पतंग इवला 
देई तव पदी ठाव 

गर्द काळोख भोवती 
जन्म खुणा न दिसती 
आला किरण लोचनी 
तूच दिशा तूच वस्ती 

असे जगत अंधार 
किती शिकारी भोवती 
पथ सुकर बिकट 
भय नसे माझ्या चित्ती 

जया दिसतो किरणा 
तया घेतसे ओढून 
तुझ्या असीम कृपेचे 
दत्ता मिळे वरदान 

तुज भेटण्या उत्सुक 
कणकण देहातील
चिंता नुमटे किंचित 
जरी ठाव न अंतर

मनी सुखाचे गुंजन 
मज कळे निजस्थान 
सुख कळण्यात थोर 
लक्ष्य अवधूत चिंतन

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

बुधवार, १३ ऑगस्ट, २०२५

दुर्लभ

दुर्लभ
*****
तुझी भक्ती दत्ता असे रे दुर्लभ 
मोतीयाचा गर्भ शिंपी जैसा ॥१
ज्याची कुळवाडी असे देवभक्ती 
सदाचार वृत्ती सर्वकाळ ॥२
ज्याचे मायबाप लीन तुझ्या ठायी 
पिकून पुण्याई फळे तिथे ॥३
जया अंतरात विरक्तीचे बीज 
जन्मा आलो लाज वाटे जया ॥४
तेच तुझे भक्त तुझे पदी रत 
असती मागत प्रेम फक्त ॥५
जया नको धन नको मानपान 
केवळ व्यसन तुझेच ते ॥६
तयाला प्रसाद तुझी या भक्तीचा 
देतोस तू साचा चोखाळून ॥७
मज त्या पदीचा करी रे किंकर 
सुखाचा सागर पावेल मी॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मंगळवार, १२ ऑगस्ट, २०२५

फुंकर

फुंकर 
******
माझिया प्राणात घाल रे फुंकर
विझव अवघा लागलेला जाळ 

मग मी जगेन होऊन निवांत 
तुझ्या सावलीत दत्ता दिनरात 

सगुण निर्गुण नको साक्षात्कार 
साधू गुरु बुवा नको चमत्कार 

जगावे जगणे जैसा की निर्झर 
निर्मळ सुख ते दाटून अपार 

नसावी मनात सुखाची हवाव
दुःखाने घडावी नच धावाधाव 

आले जे सामोरे जगणे घडावे
तुझ्या फुंकरीचे सुख न सरावे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

सोमवार, ११ ऑगस्ट, २०२५

वरदान

वरदान
******
उगा उगाच पथात पाऊस पडुन गेला 
थकल्या जीवा तजेला क्षणात देऊन गेला 
 
मागेपुढे होता दग्ध रखरखाट सारा 
व्याकुळले प्राण तप्त शितल करून गेला 

घनमेघ दाटले तो गारवा हवासा होता 
ती गाठ जरी क्षणाची हृदयी कोरून गेला 

भिजले जरी न ओठ तृष्णा तशीच व्याकुळ 
हलकेच तुषारांनी पुष्प सजवून गेला 

नव्हतेच इंद्रधनु रंगीत स्वप्न त्यात 
गंध मातीचाच मुग्ध मनात पेरून गेला

नव्हतेच मागितले ओघळून गीत झाला
वरदान जीवनाला जणू की देऊन गेला
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .


 

रविवार, १० ऑगस्ट, २०२५

नर्मदामाय

नर्मदामाय
*********
माझे येणे तुझ्या दारी 
घडेल गं कधी माय
मनातील आस माझ्या
पुर्णत्वा जाईल काय ॥

तुझे जळ खळखळ 
मधू रव नादमय
शिरातून सुरावेल 
कधी होत गीत गेय॥

स्मृती तप केले बहु 
पावलात ओढ आता 
आहे किंवा नाही बळ 
कशाला ग मला चिंता ॥

हळुवार काढ बेड्या 
पायात या रुतलेल्या 
तनमन मुक्त कर
लहरीत आंदोळल्या ॥

चालव गे हळूहळू
लहरीत आळूमाळू 
खडे काटे उन पाणी
दावूनिया नको टाळू॥

पडू दे गं हवा तर
तुझाच हा  देह आहे
तुझी माती होण्याहून 
थोर काय भाग्य आहे ॥

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

शनिवार, ९ ऑगस्ट, २०२५

रक्षा बंधन

रक्षा बंधन 
*********
रक्षिलेस तू सर्वदा 
दूर धाडूनी आपदा 
काचली गाठ तरीही 
तोडला न कधी धागा 

थोर माझी ही पुण्याई 
म्हणून दारी आलो गा 
सारी ही तुझीच लीला 
कृपासिंधु तू श्रीपादा

तूच बंधू  हितकारी 
जन्मोजन्मी पाठीराखा 
तूच खेळगडी गोड
जीवलग प्रिय सखा

काय मागू तुला आता 
जीव प्राण ओवाळला
मिसळूनी ज्योत जावी
ज्योतीत तुझ्या कृपाळा

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ८ ऑगस्ट, २०२५

संतसंग

संतसंग
****
संतालागी संत सदा ओळखती 
बांधुनिया घेती पदरात ॥१

मागील जन्माचे पुण्य येते फळा 
जळ येते जळा गंगेचिया ॥२

आम्ही लोभी भक्त अर्थाच्या शोधात 
राहतो मागत काही बाही ॥३

परी कधीकाळी संतांचे वचन 
होऊन किरण पडे डोळा ॥४

दीपतात डोळे अर्थ काही कळे 
परी खेळ खेळे तोच मन ॥५

तरी कणकण दिव्य क्षण क्षण 
घेतो रे वेचून येथे काही ॥६

कुठल्या जन्मात फळेन हे पुण्य 
होऊनिया धन्य  जाइन मी ॥७
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ७ ऑगस्ट, २०२५

भटकलो

भटकलो
*******
जरी भटकलो बहु भटकलो 
तुझ्या दारी आलो दत्तात्रेया ॥१

नको मोकलूस आता रे या दीना 
ठाव दे चरणा एक वेळ ॥२

नवस सायास व्रत उद्यापन 
झाली पारायण किती एक ॥३ .

तुज भेटण्यास बहुत शिणलो 
आणि अडकलो अडमार्गी ॥४

अगा मी पामर गती नाही मती 
गेलो अधोगती म्हणुनिया ॥५

परी तू दयाळ कृपेचा सागर 
गुणदोष सार दुर माझे ॥६

करी गा स्वीकार घेई पदावर 
नको येरझार व्यर्थ आता ॥७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

एआरटी सेंटरला काम सुरू केले तेव्हा.

एआरटी सेंटरला काम सुरू केले तेव्हा. 
****************************

मी पाहत आहे 
अनेक शापित राजकुमार आणि राजकुमारी 
न केलेल्या गुन्ह्याची शिक्षा भोगत असलेली 
न केल्या पापाची परतफेड करत असलेली 

त्यांच्या चेहऱ्यावर असते प्रसन्न प्रफुल्ल हास्य
पौर्णिमेच्या चांदण्याचे कवडसे पाझरणारे
किलबिलत सभोवती स्वर्ग निर्माण करणारे

मी पाहत आहे .
पालक चुकलेले सावरलेले पथावर आलेले
काळजाच्या तुकड्याला हातावर सांभाळणारे
तेच दिव्य मातृत्व अन् पितृत्व अंगात बाणलेले

या महानगरातील अपार कष्टात हरवून गेलेले
तरीही स्वप्न सोनियाची लेकरात पाहणारे
साधी सरळ झुंजार कळीकाळाशी भिडलेले

मी पाहत आहे 
मलाच त्यांच्यामध्ये वावरताना बोलतांना 
विस्मय चकित असा त्यांचा लढा पाहतांना 
किती शिकवतो आहे अजून मला तू जीवना

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 







मंगळवार, ५ ऑगस्ट, २०२५

तुझ्यासाठी

तुझ्यासाठी 
*******""
तुझ्यासाठी माझे येणे
तुझ्यासाठी माझे गाणे
बाकी मला मुळी नाही
जगताशी देणे घेणे

मानेवरी ओझे तुझ्या
ओठ कुलूपात बंद
भूमीवर खिळलेल्या
डोळियात परी बंड .

जरी तुझ्या वर वर 
रिवाजात हालचाली 
परी मज कळू येते
गूढ तुझी देहबोली

बोलण्यात शब्द जरी
शब्दात बोलणे नाही
पाहण्यात तटस्थता
सलगीचा आव नाही 

तरी मज दिसतात 
धुक्यातील चित्र काही 
ओझरत्या कटाक्षात 
बहरती दिशा दाही

तुझे हसू टिपूनिया
जातो पुन्हा दूर देशी .
परी येणे ठरलेले 
भिजलेल्या एका दिसी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

सोमवार, ४ ऑगस्ट, २०२५

आस्थेचा दिवटा

आस्थेचा दिवटा
************
तुजला आवडे खुळा भक्तीभाव 
तयाचा अभाव माझ्याकडे ॥१

देवा मी वाचले ग्रंथ ते अपार 
तत्वज्ञानी थोर वारंवार ॥२

देवा मी ऐकले प्रवचने फार 
तार्किक आधार लाभलेले ॥३

खुरटली भक्ती जगती आसक्ती 
अशी काही वृत्ती आहे जरी ॥४

परी मी आस्थेचा घेऊनी दिवटा
धुंडीतसे वाटा तुझ्या देवा ॥५

येईल रे कधी तुझिया गावात 
अथवा मार्गात पडेलही  ॥६

पडलो जर मी ठेव उचलून 
मागील पुसून सर्व काही ॥७

बस इतुकाच मजला वर दे
वाटेत राहू दे  तुझ्या सदा ॥८


🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ३ ऑगस्ट, २०२५

दोस्त

दोस्त
******
दोस्त जितने भी है 
उतने हमे काफी है
एक चांद एक सुरज 
दुनिया के लिए काफी है 
हमे क्या मतलब है 
सितारे तो अनगिनत है 
जो अंधियारा दूर करे 
बस वही अपने हमदर्द है
***"
डॉ.विक्रांत तिकोणे 
मैत्री दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

नाटक

नाटक
*****
कैसे या मनाला स्थिर मी करावे 
नामी गुंतवावे कळेची ना ॥१

कैसे या मनाला ध्यानी बसवावे 
स्वरूपी भरावे कळेची ना ॥२

किती या मनाला नित्य समजावे 
बोधी ठसवावे जमेची ना ॥३

मनोबोध झाला दासबोध झाला 
ज्ञानदेवी याला नित्य नेले ॥४

संतांचे अभंग चरित्र पावन 
नेऊनिया स्नान घडविले ॥५

परी त्यात करी रसाचे ते पान 
वरवर छान रमतसे ॥६

दत्ता अवधूता शरणागतीचे
नाटक हे याचे दिसे मज ॥७

नाटक सुटेना छंद ही मिटेना 
छळे रीतेपणा अंतरीचा ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, २ ऑगस्ट, २०२५

चवथीची चंद्रकोर

चवथीची चंद्रकोर
**************
उशिराच येते क्षितिजावर हलकेच जाते पार 
ती चवथीची चंद्रकोर लावूनीया जीवास घोर 

आधीच रूप  इवले सावुली ओढून बसते
भरता भरता डोळीयात धूसरसे होवून जाते

ती येतसे तेव्हा निळुलेआकाश होते साजरे 
प्राणात रस तरुवेलींच्या जीवन जाते उधाणले 

ती तिची खोड परी वाट पाहत ठेवायची 
हलकेच स्पर्शातून रात्र पुलकित करायची 

मिटणाऱ्या डोळ्यात हळू निज पांघरून जायची 
अनंत स्वप्ने वेगवेगळी गात्रात गीत फुंकायची

येवूनिया दान पदरात जरी देते अपूर्णत्वाची
पण पालवते उराशी आस एक पूर्णत्वाची 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 





शुक्रवार, १ ऑगस्ट, २०२५

दत्त दत्त

व्याप्त दत्त
*********"
वाजते मनात झांज दत्त दत्त 
लय पावलात होती दत्त दत्त

वारा सभोवत गुंजे दत्त दत्त 
वृक्ष झुडूपात  साद दत्त दत्त

सूक्ष्म परिमळ देहाला स्पर्शत 
पुलिकात शब्द होतो दत्त दत्त 

रुतुनिया खडे इवले पायात 
हसून सांगती म्हण दत्त दत्त 

जय गिरनारी वदणारे भक्त 
भारलेले धुके दव दत्त दत्त 

दिव्य तारकात दूर क्षितिजात 
उंच गगनात व्याप्त दत्त दत्त

हरपले मन दत्त रूप होत
अवघे जगत केवळ श्री दत्त
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

स्वामीभेट

स्वामी भेटी ******** कृपेचे कोवळे चांदणे पडले  स्वामी भेटी आले  अकस्मात  नसे घरदार नसे ध्यानीमनी  भाग्य उठावणी  केली काही  तोच स...