उध्वस्त घरं

घरं

******

उध्वस्त मनाच्या भिंती सावरीत 

उभी असतात घरं 

हिशोबी व्यवहारी देण्याघेण्यात 

वावरत असतात घरं 

तुटून पडावं असं वाटत असतं 

पण पडता येत नसतं 

उघड्यावरचं जगणं तसं सोपं नसतं 

करकचून बांधून स्वतःला 

बंदीस्त असतात घरं 

निरुपाय असतो 

कधी तिचा तर कधी त्याचा 

हजारो आक्रोश विरहाचे 

शेकडो पेले प्रतारणेचे 

रिचवत असतात घरं 

सूर जुळत नसतात 

ताल जमत नसतात

गदारोळात वैफल्याच्या 

कान किटत असतात 

तरीही घट्ट लावून खिडक्या 

खितपत राहतात घरं 

अशी थडगी हजारो 

सजत असतात रोज 

चढाव्याच्या चादरीखाली 

मिरवत असतात घरं 

दफन कोण झाला इथे 

कुणा फरक पडत नसतो 

क़ब्रिस्तान ही स्वतःला 

समजत असतात घरं 

🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

संसार

संसार

******

तसाही संसार असतो नासका

परंतु नेटका करावा रे ॥१

सुख संसाराचे चार दिवसाचे 

ओझे वाहायाचे तदनंतर ॥२

येतसे मोहर पडे भूमीवर 

फळे दोन चार देऊनिया ॥३

नवी नवलाई तिला असे अंत 

करावी ना खंत जाताच ती ॥४

पुढे भांडाभांडी होते रुसाफुगी 

तरीही जिंदगी चालायची ॥५

सारे सुख इथे कुणाला मिळाले 

हातात भेटले आकाश फुल ॥६

पाहू गेले तर असतो संसार 

खरेच जुगार हरण्याचा ॥७

पण ती ही खेळी मानता दैवाची 

अवघ्या दुःखाची धार जाते ॥८

हरण्याचे दुःख जिंकण्याचे सुख 

होऊनी कौतुक उरते रे ॥९

असे तोवर तो शेवटचा जागा 

प्रेमाचा धागा धरावा रे ॥१०

अंती देवा हाती प्रारब्धाची गती 

मानुनिया शांती मनी धरी ॥११

अर्थाविना इथे काही न घडते

जग हे चालते शक्ती हाती ॥१२

करून सायास सारे जुळण्याचे

दुःख तुटण्याचे करू नये ॥१३

आणि स्वाभिमान मनात ठेवून 

छळाचे विदांण साहू नये ॥१४

जगण्यावाचून सुंदर आणिक

जगात अधिक नसते काही. ॥१५

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .