चवथीची चंद्रकोर
**************
उशिराच येते क्षितिजावर हलकेच जाते पार ती चवथीची चंद्रकोर लावूनीया जीवास घोर
आधीच रूप इवले सावुली ओढून बसते
भरता भरता डोळीयात धूसरसे होवून जाते
ती येतसे तेव्हा निळुलेआकाश होते साजरे
प्राणात रस तरुवेलींच्या जीवन जाते उधाणले
ती तिची खोड परी वाट पाहत ठेवायची
हलकेच स्पर्शातून रात्र पुलकित करायची
मिटणाऱ्या डोळ्यात हळू निज पांघरून जायची
अनंत स्वप्ने वेगवेगळी गात्रात गीत फुंकायची
येवूनिया दान पदरात जरी देते अपूर्णत्वाची
पण पालवते उराशी आस एक पूर्णत्वाची
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे
https://kavitesathikavita.blogspot.com
☘☘☘☘ 🕉️
