शुक्रवार, ६ जून, २०१४

सहज सकाळी सखी






सहज सकाळी सखी
पुनरपि येताच तू
बहरूनी वृक्षावरी
पुन्हा आले नवे ऋतु
दाटुनी गर्द  मेघांनी
आकाश लागले झरू
दु:ख मिटुनी पाखरे
मनी लागले उतरू
तुझे हास्य कणोकणी
देही लागे वीज नाचू
आनंदाने एक गीत
शब्द लागतात रचू  

विक्रांत प्रभाकर
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...