नाचणारी मुलगी

एका पायावरती नाचत
लहानगी ती थबकत थबकत
चाले आपुल्या नादात
बे दुने चार बेत्रिक बेत्रिक
बोबड गाणं काही गात
एक वेणी सुटलेली 
केसं हि होती विस्कटली
पाठीवरती दप्तर भरली
शाळा नुकती सुटलेली
होतो तिजला पाहत,हासत
मज पहिले तिने वळत
जरा थांबली ती क्षणभर
अन गोड हसली गालभर
मान आपुली तिरकी करत
अमुल्य स्मित मजला देत
मग पळाली वाऱ्यागत
ते स्मित इतके लोभस होत
कि बालपण मम हृदयात
अलगद उमलले झंकारत
कंपणात स्मृती लहरीच्या
मग मीही गेलो तसाच वाहत
एका पायावरती नाचत
तेच तिचे गाणे म्हणत ,
बे दुने चार बेत्रिक बेत्रिक

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

साहेबाची व्हिजीट

साहेब येणार उद्या दौरयावर
व्हिजिट देणार 
ऑफिसला
काढा जळमट करा झाडलोट
कंपाऊंड गेट
रंगवून घ्या
उचला ढिगारे मातीचे सारे
जुनी अवजारे
लपवा ती
देण्यास सलामी प्यादे युनिफोर्मी
जरी कुचकामी
उभी करा
साबण आणावा संडास रंगवावा
टेबली ठेवावा
पुष्प गुच्छ
नवे पायपोस कपबश्या ग्लास
तत्पर दास
लावा कामी
शेलक्या फायली कामे झालेली 
समोर ठेवली
पाहिजे तया
एकच दिवस सोसायचा त्रास
नंतर उदास
सर्व काही
येतील साहेब जातील साहेब
होतील गायब
पेन्शनात
दरसाली पण येईल फर्मान
करण्या दाटून
सरबराई
जग भित्रयांचे रोजी नि रोटीचे
तयास सत्तेचे
सदा भय

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

भयाकुळ पावूस

सावळ्या लाटा आकाशी बेफान

सडसडते आसूड फुटती धारातून

रानटी वारा धावे पिसाटून

कानात पाशवी भेसूर घोंगावून

वृक्ष कडाडत पडले उन्मळून

हिरव्या वेलीही भरल्या कुंकवान

धुकट काळोख सर्वत्र झिरपून

चिंतेचे सावट दाटले विषण्ण

काळीज फाटे विजा चमकून

कापरे देहात मेघ गडाडून

पक्षांची घरटी मातीत पसरून

शोधती निवारा कुठे फडफडून  

गोठ्यात गुरे निश्चल थबकून  

भयाची सावली सर्वत्र दाटून

दार अंगण जलमय होवून

वाहते घरदार वाटते चमकून  

पडवीच्या पत्र्याचे तांडव वादन

शब्द रवात गेले हरवून

कुण्या घराचा पत्राही उडून

पडे कडाडत अंगणी येवून

ठिबकू लागली कौल कुठून

भांड्यांनी घर गेले भरून  

कधी सांजावले आले नाकळून

सर्वांगाचे मग होऊन कान

उरे कानोसा भये थिजून

देवा विठोबा वाचव यातून

हतबल शरण चिंतीत मन

विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

तडजोड

एक हात उशीखाली
एक पाय लोडावरी
येत ऐकू श्वास जरी
योजनांची होती दूरी

तडजोड करुनिया
मन होते थकलेले
मानलेल्या सुखापायी
अर्धे वय वाया गेले

जसा तिने सांभाळला
तसा त्याने फुलवला
एका वेड्या हट्टापायी
ऋतू सारा वाया गेला

उद्या येता पुन्हा जाग
पुन्हा डबा करायचा
त्याने त्याच्या चाकरीचा
तोच रस्ता चालायचा

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

समजा मी,मी नसतो

समजा मी,मी नसतो

तर मग मी कोण असतो ?

अर्थात तरीही मी मीच असतो

पण आता जो मी आहे  

तो मी मुळीच नसतो

म्हणजे जो मी, मी ला ओळखतो

तो मी तर मीच असतो

पण ज्याला मी ओळखतो

तो मी तेव्हा वेगळा असतो

त्या वेगळेपणात जेव्हा मी

मीपणे मीहून वेगळा असतो

त्या मी ला हि मीचा प्रश्न पडतो

तेव्हा जो मी मी ला शोधतो

त्या मी लाही मी नच मिळतो

कारण मी चे कळणे न कळणे

मी पणावर अवलंबून नसते

विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/

लग्नापूर्वीचा सल्ला

मने जुळल्याविना यारो
लग्न कधी करू नका
यात आपल्या आईबापांचे
मुळीसुद्धा ऐकू नका

घर गाडी बंगला त्याचा
भला थोरला असू द्या
वागणे बोलणे दिसणे
कितीही मनी भरू द्या

वर्ष दोन वर्षात त्याचा
सारा रंग उडून जाईल
आज हवा हवासा संग
मग नको नकोसा होईल

उणेदूणे काढता काढता
दिवस जातील उलटून
जीवनपुष्प सुगंधित 
जाईल अकाली सुकून

ग्रंथ गाणी कविता काही
जागा फिरणे खाणे काही
नाटक सिनेमा मित्र वा
झूलॉजीतील किडेबिडेही

असे काही सूर जुळावे
जीवनगाणे एक व्हावे
रंगा मध्ये रंग मिळावे
इंद्रधनुष्य सदा फुलावे

विक्रांत प्रभाकर             
http://kavitesathikavita.blogspot.in/

बेरंग

तिची तार तुटलेली

त्याचा स्वर फाटलेला

आरतीत होता त्यांच्या

रंग सारा विटलेला

होते माहित तरीही

तिने कानाडोळा केला

खोबऱ्यात मोदकांच्या

नारळ तो खवटला

काय दिले देवराया

पूजा अर्चा करुनिया

गळयामध्ये बांधियले

मज आग्या वेताळाच्या

तोही म्हणे का रे बाबा

हीच हडळ भेटली

ऐशीकैशी माझ्या गळा

दोर फासाची लावली

आधी कर रे सुटका

करू जय मग तुझा

कसे काय करायचे

प्रश्न सोडव तू तुझा

विक्रांत प्रभाकर              

http://kavitesathikavita.blogspot.in/