मंगळवार, २१ फेब्रुवारी, २०१७

वादळ



  वादळ

वादळ त्या उरातले
मज हलवून गेले
आकाश खिन्न भरले
आज हरवून गेले

उलट प्रवास माझा
जरा थांबवून गेले
देहात पेटले दुख
याद विसरून गेले

ते दार बंद चिनले
हळू उघडून गेले
बीज एक त्या सुखाचे
मनी रुजवून गेले

मी अनंत आभारांनी
आज मोहरून आले
जे बंदिस्त खोल होते
गीत उमलून आले

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोने





कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

नर्मदेच्या काठावर

नर्मदेच्या तीरावर  ************ रस्त्याच्या घड्याळावर पायाचे काटे चालतात अंतर हीच वेळ असते असा प्रवास चाले सतत  कधी भेटतो तीर सु...