मंगळवार, २१ फेब्रुवारी, २०१७

वादळ



  वादळ

वादळ त्या उरातले
मज हलवून गेले
आकाश खिन्न भरले
आज हरवून गेले

उलट प्रवास माझा
जरा थांबवून गेले
देहात पेटले दुख
याद विसरून गेले

ते दार बंद चिनले
हळू उघडून गेले
बीज एक त्या सुखाचे
मनी रुजवून गेले

मी अनंत आभारांनी
आज मोहरून आले
जे बंदिस्त खोल होते
गीत उमलून आले

डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोने





कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

सर

सर **** कधी ओघळेल प्रभू प्रेम सर  मनी झरझर तृषार्थ या  ॥ कधी ओलावेल मृतिका चित्तीची  रुजेल भक्तीची बी बियाणे ॥ कधी विरूढेल ज्ञान...