शनिवार, १७ सप्टेंबर, २०१६

माझे शब्द....








माझे शब्द कळोत कुणा
असे मागणे नाही माझे
माझे शब्द रुजोत मना
असे सांगणे नाही माझे

वाहणारे हे शब्द माझे
झऱ्या वाऱ्या मधील गाणे
कळल्याविन क्षितिजाचे
रंगामध्ये उधळून जाणे

होते वहीत कितीक वर्ष
हव्यासावाचून निजलेले
तसेच आता मित्रासंगती
गळा भेटून निवलेले

शब्द उमटले शब्दासाठी
पोटातून या ओठावरती
हवे नकोचा प्रांत सोडून
जगण्या अर्थ देण्यासाठी

मी माझा विक्रांत हा शब्द
पाहतो आता शब्दावाचून
जाणला अन अर्थ वाटतो
ओळी मधल्या जागेमधून

डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://Kavitesathikavita.blogspot.in

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...