मंगळवार, १३ सप्टेंबर, २०१६

कारणाविना





कळले ते जगता यावे
हीच प्रार्थना जीवना
पाहता पहाता माझे मला
तुला पाहता यावे जीवना  

खोलवर आत आत
पुन्हा एकदा उतरतांना
जाणीवेला बळ येवू दे
पावूल पुढे पडतांना

उतरलेले ओझे अन
मिटलेल्या चिंताना
पुन्हा वाव न मिळावा   
स्मृतीच्या अंगणा  

निवळवा डोह हळूहळू
झरा नवा फुटतांना
अन मग मी वाहत जावे
कुठल्याही कारणाविना 


डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://Kavitesathikavita.blogspot.in

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

धुनी

धुनी ***** माय नर्मदा प्रवाही गेला ओंडका वाहत किती पार केली गावे किती ओलांडले घाट  जल गेले हरपून  नील रत्न सागरात परी राहिला ओंड...