शनिवार, २४ सप्टेंबर, २०१६

येवो वावटळ तुझे








मज जाणवतो देवा
तुझ्या मुलुखाचा वारा
ध्वज उरात भगवा
फडफडतो भरारा

काही जाणवते जुने
रंग रूप तया नाही
मन निर्वात होताच
स्पर्श जाणवत राही

गाव सापडेल कधी
मज जरी ठाव नसे
वाट आतली तिथली
मज खुणावत असे

सारे सोडले मागुती
प्रियजनांची मागणी
प्राण घेतले हातात
देह जावू दे वाहुनी

येवो वावटळ तुझे
घर बेचिराख व्हावे
हीच प्रार्थना मनात
माझे अस्तिव हरावे

डॉ विक्रांत प्रभाकर तिकोने
http://Kavitesathikavita.blogspot.in


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

प्रार्थना

प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन  देखीले सगुण  परब्रम्ह  हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले  आशिष भरले  प्रेममय  परमपवित्र ...