गुरुवार, १३ नोव्हेंबर, २०१४

पाय उचलत नव्हता माझा






पाय उचलत नव्हता माझा
तिला सोयर सुतक नव्हते
उठता उठता पुन्हा बसलो
खरच तिला कळत नव्हते ?

मी कुणाशी बोलत होतो
नीट मला उमजत नव्हते
जडावला का जीव तिच्यावर
कोड सुटता सुटत नव्हते

माझे जगणे द्विधा वाहणे
पाणी संथही होत नव्हते
तिच्या डोळ्यातील दर्यामध्ये
माझे मजला सापडत नव्हते

कसे समजावू आता तिला
शब्दही मज मिळत नव्हते
कवितेचे एकही पान अन
मनातून उघडत नव्हते

किती बोललो कुणास ठावूक
बहुदा तिलाही वळत नव्हते
मजशी बोलता ना नक्की
प्रश्न कानावर पडत होते

विक्रांत प्रभाकर

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

मनशून्य

शून्य **** मनाच्या गाभारी प्रगटले शून्य  जन्म प्रश्नचिन्ह पांघरले ॥१ मोडले पडले इमले बांधले  स्वर्गावरी गेले स्वप्न वेडे ॥२ वात ...