रविवार, ९ नोव्हेंबर, २०१४

कबीर १ --अवधूता मी तर












अवधूता मी तर आहे युगायुगांचा योगी

आल्यागेल्या मिटल्या वाचून शब्द अनाहत भोगी  

सारे जगत सगेसोयरे सारे जगत हे जत्रा

सारे माझ्यात मी सर्वात तरीही केवळ एकटा

मी सिध्द समाधी मीच मौनी मी अन मी बोले

रूप स्वरूप अरुपी दावून मीच मजशी खेळे

म्हणे कबीर साधू बंधू रे ऐक नाही कुठली इच्छा

कुटीत माझ्या मीच डोले खेळे सहज स्वेच्छा



अनुवाद विक्रांत प्रभाकर

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता )

कृपा (नर्मदाकाठ च्या कविता ) ******* माई तुझी कृपा अनंत अपार  चाले पायावर देह माझा ॥ अगा हे चालणे असे तुझे देणे  अन्य न मागणे मज...