स्पर्श सख्याचा
स्पर्श सुखाचा
मोहरलेल्या
वृक्ष फुलांचा
पाठीवरती
विसावलेला
देह सखीचा
गाडीवरला
नव्हते वारे
नव्हता नाद
जणू निरव
धुंद एकांत
मिटून डोळे
ओठ हसरे
ती वाऱ्यावर
जगणे सारे
विक्रांत प्रभाकर
जेव्हापासून कळले मजला कि जीवनाचे नाव मरणे आहे . डोक्यास बांधून कफ़न मी ,त्या मारेकऱ्यास शोधतो आहे. (अनुवादित)
प्रार्थना ******* जाहले दर्शन तृप्त झाले मन देखीले सगुण परब्रम्ह हास्य मुग्ध मुखी हात उंचावले आशिष भरले प्रेममय परमपवित्र ...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा