पुनवेच्या राती
सागरा भरती
उरात दाटली
उधाण मस्ती
रोमरोमी या
ओसंडे प्रीती
व्याकूळ काया
तुझ्याच साठी
चांद भारल्या
सागरा काठी
उरावी फक्त
तुझीच मिठी
विक्रांत प्रभाकर
जेव्हापासून कळले मजला कि जीवनाचे नाव मरणे आहे . डोक्यास बांधून कफ़न मी ,त्या मारेकऱ्यास शोधतो आहे. (अनुवादित)
तुकडा आयुष्याचा ************* हा तुकडा आयुष्याचा टेकला आभाळाला अन् धुरळा मातीचा प्रकाशाचा झोत झाला जरी भाग्य मातीचे सदा अस...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा