पुनवेच्या राती
सागरा भरती
उरात दाटली
उधाण मस्ती
रोमरोमी या
ओसंडे प्रीती
व्याकूळ काया
तुझ्याच साठी
चांद भारल्या
सागरा काठी
उरावी फक्त
तुझीच मिठी
विक्रांत प्रभाकर
जेव्हापासून कळले मजला कि जीवनाचे नाव मरणे आहे . डोक्यास बांधून कफ़न मी ,त्या मारेकऱ्यास शोधतो आहे. (अनुवादित)
जगदीश महाराज (झगडीया मढी) नर्मदाकाठच्या कविता *************************** निर्मळ डोळ्यांचा मधुर वाणीचा नर्मदा तीरीचा साधू एक ...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा