सोमवार, १ सप्टेंबर, २०१४

मेलेल्या वाटेला







आज मेलेल्या वाटेला
थोडे जावुनिया आलो
चार पावुले विषारी
जरा चालुनिया आलो

रक्त शिंपले तरीही
नच उगवले काही
न ये डोळ्या मध्ये पाणी
खाचा करुनिया आलो

प्राण जपावे कशाला
अर्थ नसे जगण्याला
उगा कुठेतरी पण
जीव टांगुनिया आलो 

माझा उसवला श्वास
ठोके मोजतो अजून
लाल धमन्यात मीच 
मृत्यू टोचुनिया आलो

विक्रांत प्रभाकर
 

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

कोरलेले

कोरलेले लिहले मनात काही पुसता सहज येते ह्र्दयात कोरलेले मिटता कधी न येते  असतेच विश्व छोटे  अदृष्य कधी कधी ते  आकाश चांदण्याचे ह...