सोमवार, १७ ऑगस्ट, २०२६

जगदीश महाराज (झगडीया मढी)


जगदीश महाराज  (झगडीया मढी)
 नर्मदाकाठच्या कविता
***************************
निर्मळ डोळ्यांचा मधुर वाणीचा 
नर्मदा तीरीचा साधू एक ॥१

जरी भला मोठा मांडला पसारा 
नव्हता रे वारा अहंकारा ॥२

पुसे एकेका येऊन कुशल 
आग्रह प्रेमळ शब्दांमध्ये ॥३

जणू जंगलात मधुर रसाचा 
तरू हा फळांचा भरलेला ॥४

जणू वाटेवर वृक्ष चंदनाचा 
शितल छायेचा श्रमल्यांना ॥५

पुत्र नर्मदेचा भेटला मायेचा 
स्पर्श माहेरचा मना झाला ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ .

मन

मन
.****
मनातून मन वजा होत नाही 
आणि जन्म वाही जीवनाला ॥१

धनामागे मन देवद्वारी मन 
शोधे कणकण सुखाचाच ॥२

अस्थिर अभंग मनाचे तरंग 
बदलती रंग क्षणोक्षणी ॥३

कधी विलक्षण पाहून भोगून 
जाते हरपून मन वेडे ॥४

तेच विलोपन शून्य आठवून 
भोगू पाहे क्षण त्याच रीती ॥५

मना न कळते तेव्हा ते नव्हते 
आनंदच होते शब्दातीत ॥६

मना जे कळते मना जे दिसते 
अरे ते नसते शोधलेले ॥७

विक्रांत मनाचे पाहतो नर्तन
अतळ जाणून अस्तित्वास ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, १६ ऑगस्ट, २०२६

विठ्ठल दर्शन आषाढी

विठ्ठल दर्शन (आषाढी)
*****************

पाहिला मी देव उभा विटेवर 
सावळा सुंदर मनोहर

पाहिला ना वेष नच वा मुकुट 
चंदनाचा नीट गंध उभा 

पाहिले न हार नच वा पुजारी 
कमान रुपेरी समोरील 

मुखावर डोळे होते खिळलेले 
शब्द विरलेले मनातील 

आले न मागणे काहीच सांगणे 
एक शून्य गाणे भरलेले 

होते खेचणारे जरी ओढणारे 
पापण्यांची दारे मिटली ना 

युगांची तहान मिटली वाढली 
स्पर्शा न कळली पदावर 

विक्रांता कळेना काय ते घडले 
शब्द न उरले सांगावया

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १५ ऑगस्ट, २०२६

१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास


१५ ऑगस्ट निमित्त -भारत देशास
**************************
हे माझ्या सुंदर देशा 
तुझ्यासाठी मी फारसे काही करू शकलो नाही. 
घरदार संसार पोट यापलीकडे  
जीवनात काही घडलेही नाही 
पण मला समाधान एकाच गोष्टीचे आहे .
तुला लागलेल्या भ्रष्टाचाराच्या कीड्यात 
मी समाविष्ट झालो नाही.

हे माझ्या पवित्र देशा 
तुझ्यासाठी उज्वल अथांग दैदीप्यमान 
असे काही मी करू शकलो नाही. 
कदाचित तेवढी माझी क्षमता नसेलही 
पण नाकासमोरील रेष मी कधीही चुकवली नाही
कुणाचे वाईट केले नाही कुणाचे शापही  घेतले नाही

हे माझ्या महान देशा
ज्याने तुझे यश कीर्ती महिमान वाढेल 
असे काहीही महत्कार्य माझ्या हातून खरेच घडले नाही.
पण माझ्यातील भारतीयत्वाला 
मी कधीही डाग लागू दिला नाही. 

हे माझ्या मंगलमय देशा 
या भूमीत जगणाऱ्या बांधवांचे
दारिद्र्य रोगराई  दुःख
ती आर्थिक सामाजिक विषमता 
मी  किंचितही कमी करू शकलो नाही
पण कष्टणाऱ्या कुठल्याही कामगाराला 
मी कधीही माझ्याहून कमी लेखले नाही .

हे माझ्या अद्वितीय देशा. 
वायव्य उत्तर आणि पश्चिमेकडून 
तुझे तोडले गेलेले  लचके 
यावर कुठलीही मलमपट्टी मला करता आली नाही. 
तुझ्या जखमा भरता आल्या नाही 
पण त्यांचे समर्थन करणाऱ्यांना 
मी कधीही साथ दिली नाही.
अखंड भारताचे स्वप्न माझे कधीही भंगले नाही

हे माझ्या प्राणप्रिय देशा 
परधर्मात जाणाऱ्या बांधवांना 
मी रोखू शकलो नाही 
आणि गेलेल्यांना परतही आणू शकलो नाही.
माझ्या धर्मातील जुनाट कालबाह्य रुढी 
जातीय व्यवस्था यांना बदलूही शकलो नाही.
पण मी कधीही जात मानली नाही 
माणुसकी धर्म सोडला नाही.

हे माझ्या गौरवशाली देशा
मी जाणतो तुझे गत वैभव आणि 
तुझ्यावर ओढवलेली आजची स्थितीही
तू अजूनही संतांच्या महात्म्यांच्या 
अन दृष्ट्या पुरुषांच्या स्वप्नातील भारत झाला नाही.
पण तुझ्या आत्मीक आध्यात्मिक शक्ती वरचा, 
अलौकिक वारश्यावरचा
माझा विश्वास किंचितही कमी झाला नाही.

हे माझ्या जीवलग देशा 
हा देश इथले धर्म ही संस्कृती पुनर्जन्म मानते
अन् या सिद्धांतावर विश्वास असलेला मी 
त्या सर्व शक्तिमान परमेश्वरला  प्रार्थना करतो 

की मला पुन्हा पुन्हा या भूमीतच जन्माला येऊ दे.
सदैव तुझ्या ऋणात राहू दे 
जोवर इथे रामराज्याचा उदय होत नाही 
तोवर तुझ्या यश अन् कीर्ती साठी हा देह झिजू दे 
इवल्याशा खारीगत मला तुझी सेवा करता येऊ दे .
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


कोरे पान

कोरे पान 
********
बोल सखीचे चैत्र चांदणे
नसून शब्दी उगा सांडणे 
गूढ नव्हते गुपित काही 
झऱ्यागत ते मुक्त वाहणे

काही घटना काही घडले .
खोल मानस उलगडणे
अपेक्षेविन खांद्यावरचा 
भार हळू हलका करणे 

शब्द एकेक वेलीवरले 
ओघळूनिया फुल जाहले
अन झेलता तया श्रुतीत
स्वरावाचून गाणे सजले

गमे अचानक आगंतुक
परी प्रतिक्षा मना ठावूक
ग्रीष्ण तापल्या भूमीवरती 
सर मृगाची ये आपसुक

होईल कधी ही वर्षा पुन्हा
अन उमलून येईल रान ?
सरे बोलणे हो पूर्णविराम 
परी उत्कंठीत कोरे पान !

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 



गुरुवार, १३ ऑगस्ट, २०२६

इथे तिथे

इथे तिथे
*******
रे ते गाव माझे होते 
की हे गाव माझे आहे
मज कळेना काहीच
हे भास कशाचे आहे

तिथे खूप यातायात 
होते चालणे उन्हात 
पण स्वीकार मनात 
पाप हे जळते तपात

इथेही आहे चालत
जगण्यासवे वाहत
गमे अवघेच जीणे 
चाले स्वप्नीच्या स्वप्नात

तिथेपण पोट होते 
निद्रे हवे छत होते .
खात्री वाचून पावुल
तरीही  पडत होते

मीच होतो तिथे तोच
माझेपणी मिरवत
काही कळल्यावाचून
उगाच ओझे वाहत

इथे तिथे जगणे हे
दिसते एकच होते 
नच कळे मग सवे
आले काय गेले होते ?

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, १२ ऑगस्ट, २०२६

देवदारी

देवदारी
*****
महापूर देवदारी 
भक्तांचा या आला आला 
पावूनिया पंढरीला
धन्य धन्य आज झाला ॥१

एक एक शिरोमणी 
भावभक्तीत न्हाईला 
एक एक मुखावर 
हर्ष सात्विक दाटला ॥२

धवल गर्दीत त्यांचे 
मनही धवल झाले 
हात टेबलाखालचे 
बुक्का गुलाली रंगले ॥३

कोण खरा कोण खोटा 
प्रश्न मनास पडला 
अशा दुभंग चित्तात 
नाद मृदुंग कुठला ॥४

आले इतुकेच जन 
जर झाले पुण्यवंत 
भ्रष्ट जीवनाचा त्यांच्या 
जर करूनिया अंत ॥५

मुक्ती आणि वैकुंठाचा 
वृथा थांबेल रे शोध 
जन्म सुखावेल सारा
देह पंढरी हा होत ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ११ ऑगस्ट, २०२६

संत सहवास

संत  सहवास   .
*******
संताची संगत शरद चांदणे
अंतरी भिजणे चिंब प्रेमे ॥ १

संताचे बोलणे छाया घनदाट 
शब्द दावी वाट प्रेम भरे ॥२

देवा तुझी प्राप्ती किती रे कठीण 
परि मी पाहिन वाट युगे ॥३

पण खचताच जीवाचा या धीर 
दाटताच नीर नयनात ॥ ४

तयाविन मज नच रे आधार 
मायबाप थोर कृपावंत ॥५

तुझ्या विरहाचे दु:ख मी साहीन
निश्चिंत राहीन तयामुळे ॥ ६

आधार दिलासा सोबत भरोसा 
तमी कवडसा जीवनी ते॥ ७

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

रविवार, ९ ऑगस्ट, २०२६

प्राणप्रिय

प्राणप्रिय
*******
आज माझ्या ओठावरी 
तुझे गाणे नाही जरी 
काळजात पिळ खोल 
वेदनांचे गाव उरी ॥१

बोलावून प्राणप्रिय 
येणे तव झाले नाही 
असूनही ध्यास तुझा 
रूप दिसलेच नाही ॥२

जपुनिया जीवापाड 
निसटले काहीतरी
ठाव तुझे घर जरी
हरवलो रहदारी ॥३

रोज रोज स्वप्न तुझी 
भूल होती जीवावरी 
जाणूनही अप्राप्य तू
डोळे तुझ्या येण्यावरी ॥४

फार फार कधीतरी 
होते दवबिंदू करी 
ओघळले कुण्या क्षणी
येता येता ओठावरी ॥५

मोहजाल त्या कणांचे 
व्यापुनिया मनावरी
अधीर हे जिणे माझे 
सरो तुझ्या दारावरी ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, ८ ऑगस्ट, २०२६

पंढरपूर आषाढीनिमित्त

 
पंढरपूर (आषाढीनिमित्त)
********************
घरोघरी होती दुकानं थाटली 
पंढरी ती झाली मॉल जैसी ॥१
गल्ली बोळातून सामान विकती 
चहावाले किती दारोदारी ॥२
विकती खेळणी प्रसाद फराळ 
अबीर गुलाल कुण्या दारी ॥३
लॉजिंग बोर्डिंग किती घरे झाली 
कुटुंबे धाडली गावाकडे ॥४
जिथे जावे तिथे माणसे भरली 
जागा न उरली मुंगीसही ॥५
दिसली न पशु कुठे न पाखरे 
क्वचित ते कुत्रे एखादे रे ॥६
महाद्वारी खच लोंढे माणसांचे 
भरदिस साचे मध्य रात्री ॥७
नाद विठ्ठलाचा गजर माऊली 
अवघी जागली पंढरी ही ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शुक्रवार, ७ ऑगस्ट, २०२६

दर्शन

दर्शन
*****
आलो तैसा गेलो कळल्या वाचून
घडले दर्शन विठ्ठलाचे ॥१
 वाया न हे जावे क्षण दर्शनाचे
म्हणून डोळ्यांचे द्वार टक्क ॥२
चालणे कुठले कुणी ढकलले 
शरीर वाकले यंत्रवत ॥३
पदासी त्या हात लागले क्षणात 
सर्वस्व तयात ओतले मी ॥४
पुढे चार-पाच पाऊले चाललो 
माघारी वळलो एक वार ॥५
डोळे न भरले शब्द नुमटले 
हात जोडलेले होते फक्त ॥६
काही मिळवणे नव्हते कशात 
खोलवर रिक्त- पण होते ॥७
पुरवली हौस पुन्हा पांडुरंगा 
रहा अंतरंगा व्यापुनिया. ॥८

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ६ ऑगस्ट, २०२६

आषाढीची चंद्रभागा

आषाढीची चंद्रभागा 
***************
आषाढीची रम्य  दिसे चंद्रभागा 
क्षेम पांडुरंगा देत असे

मातीचा हा रंग घेत चंद्रभागा 
वाहतसे गंगा पुण्यदायी 

वाहते न माती ताप या जनांचे 
पाप रे जन्मांचे ओघामध्ये

दुर्गंधी वाचून होते वाळवंट 
आनंदाचे लोट भक्ता मनी

लाख लाख जन सुखात न्हावून 
पुंडलिका भेटून निघालेले

असेच रहावे सदा सर्वकाळ 
सुखाचे आभाळ दाटलेले

उमटे मनात सहज प्रार्थना 
देवा जनार्दना पूर्ण करी

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

झुळूक

झुळूक
******
या प्रार्थना प्रदक्षिणा 
साऱ्याच व्यर्थ आहे
कृष्णाविन कुरुक्षेत्री 
भटकतो पार्थ आहे 

ये आडवी सदैव इथे 
माणसाची जात आहे
नात्यात गुंतलो वृथा 
तरी जगणे वाहत आहे

वेचलेले हरेक फुल  
जपले या मनात आहे 
क्षण सुखाची माळ परि 
आता ओघळत आहे

ना वांछीले सौख्य कधी 
जाणून माझ्यात आहे 
जे होते आणि आहे ते 
जाणले की सरत आहे

नव्हतेच ओझे कश्याचे 
असणे तरंगत आहे
परी दिसली न झुळूक ती 
प्राण जिला शोधत आहे

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

बुधवार, ५ ऑगस्ट, २०२६

व्यापून

व्यापून 
*****
आज तू व्यापून मनास
आषाढीच्या नभागत 
तेच आभाळ स्मृतीचे
घेवून साऱ्या अवकाशात 

डोळे मिटता तुच चित्रात
उघड्या डोळी तूच चित्तात
आज कळेना काय जाहले
उधाण भरले जणू शिडात 

तुझे बोलणे तुझे पाहणे 
ते क्षण झरत्या पाण्यागत
तुझे हसणे तुझे रुसणे 
रुंजी घालतात मनात

किती दिन सरले मिटले
जणू  कालच सारे घडले 
त्या हळुवार बंधनांनी 
जन्म जीवनास ओलांडले 
🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

मंगळवार, ४ ऑगस्ट, २०२६

नर्मदा कृपा


नर्मदा कृपा 
********
नव्हतीच खात्री जराही मजला
परी तू हाताला
धरीलेस ॥
नव्हते ठावुक चालेल की नाही 
धाडस तरीही 
केले काही ॥
होतीच देहाची विकल या दशा 
थकल्या जीर्णश्या
वस्त्रागत ॥
कीर्ती ती कृपेची होती मी ऐकली
साधूनीं गाईली
वारंवारं ॥
होता तेवढाच मजला आधार 
तया जीवावर 
निघालो मी  ॥
नच तू धाडले परत माघारी 
दया दीनावरी 
केली माय ॥
विक्रांत कृतज्ञ तुझा जन्मभर
वाहीलास भार 
सदा माझा ॥ 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

नारळ


नारळ
****
साधू आले साधू गेले 
थोडे करून नारळ ओले 
भिजली शेंडी करवंटी
काहीतरी काम झाले 

पाणी आतले आत रहीले 
वर ओतले सुकून गेले 
म्हणती कुणी पुण्य फळले 
नारळाचे आयुष्य वाढले 

फुटेल नारळ कधीतरी तो
भाजी चटणी होत कशाची 
पाणी ओतल्या साधूची वा 
सजेल थाळी अन्य कुणाची 

विक्रांत पडून रहा पोत्यात 
बघ नारळ केवळ फुटतात 
कधी सुके तर कधी ओले 
अन्य न देवाजीच्या मनात

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

शनिवार, १ ऑगस्ट, २०२६

कोरलेले

कोरलेले
*******
लिहले मनात काही
पुसता सहज येते
ह्र्दयात कोरलेले
मिटता कधी न येते 

असतेच विश्व छोटे 
अदृष्य कधी कधी ते 
आकाश चांदण्याचे हे
कधी विझत नसते

येतात ऋतू किती नि 
वय ओघळून जाते
मन कोवळे क्षितीजी 
विभ्रमात दंग असते

म्हणतात शाप कुणी 
वरदान तेच असते 
असती भाग्यवंत जे
स्वप्न तयास भेटते 

पाहून तयास सुखे
पुन: पुन्हा धन्य व्हावे
क्षण भेटले अमुल्य
उरात सदा जपावे 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


मेट्रन दुर्गा चौधरी निवृत्ती दिनानिमित्त .

मेट्रन दुर्गा चौधरी (निवृत्ती दिनानिमित्त )
*********************"

दुर्गा नाव असलेली 
आणि मेट्रन पदावर बसलेली व्यक्ती 
एवढी शांत सहज आणि 
मनमिळावू असू शकते. 
खरंच वाटत नाही. 
दुर्गा मेट्रन पहिल्या की
शालिनीता नम्रता कर्तव्यपरायनता 
हे सद्गुण प्रत्यक्ष मूर्तीमंत
डोळ्यासमोर उभे आहेत असे वाटायचे.
काही लोकांना सवय असते
आपले अस्तित्व सिद्ध करायचे 
अंडरलाईन करायचे वा बोल्ड करायचे.
मी पणाने सर्वात मध्यावर राहायचे
आणि जर हुकुमाचे पत्ते हातात असेल तर 
मग काही विचारायलाच नको

या साऱ्याहून 
दुर्गा मेट्रन फार वेगळ्या होत्या
याचा अर्थ त्यांनी 
रुग्णालय वाऱ्यावर सोडले नव्हते 
आपल्या कामात कुचराई केली नव्हती .
काही कठोर निर्णय घेतले असतील
कुणी दुखावले गेले असेलही .
पण कठोर निर्णय घेताना 
माणूसकीला तडा लागू नये 
याची त्यांनी काळजी घेतली .

शांत सुस्वाभावी निर्मळ प्रेमळ व्यक्तीला 
उच्च पदावर नेहमीच 
अधिक त्रास सहन करावा लागतो .
कदाचित दैव यांच्या चांगुलपणाची 
परीक्षा घेत असते.
कदाचित सूड ही घेत असते .

या साऱ्या सत्वपरीक्षेतून 
त्या सुखरूप बाहेर पडल्या .
आपले व्यक्तिमत्त्वाला 
आपल्या आंतरिक स्वभावाला गुणधर्माला
 कुठल्याही प्रकारचे ओरखडे 
न पडता निवृत्त झाल्या .
हि खूप आनंदाची आणि कौतुकाची गोष्ट आहे .

त्यांचे उर्वरित आयुष्य 
सुखी समाधानी आनंदी जाईल 
याबद्दल मला तीळमात्र ही शंका नाही .
तरीही परमेश्वरा चरणी 
त्या सदैव आनंदी निरोगी राहू ही प्रार्थना करतो .

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 

गुरुवार, ३० जुलै, २०२६

आधार

आधार
******
देव का रे कोपतो हा
रागावून कुणावरी 
देव का रे धावतो हा
आपल्या त्या कुणासाठी 

देव का रे राखतो हा 
दुजा भाव मुलांसाठी 
जर ऐसे घडे तर
देवपण कश्यासाठी 

माणसांनी भोवतली 
जणू जाळे विणले रे
अडकलो मी म्हणुनी 
पाही त्राही करती रे 

हवा का मनास देव 
त्याचे त्यास नच कळे
प्रश्न चिन्ही अस्तित्व हे
नि तर्क सारे पांगळे 

आणि वाटा लाख इथे 
धावण्यास सैरा वैरा 
अंत हिन प्रवाहाला
नच दिसतो किनारा 

डोळसाचे भान वेडे
अंतरात खिळलेले 
देवपण असो नसो 
आधार ते सोडलेले 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 






मंगळवार, २८ जुलै, २०२६

वारी

वारी
*****
महाद्वारी दाटीवाटी
लाखो भक्त चालतात
आषाढीच्या सोहळ्यात 
धुंद होत नाचतात 

मैलोमैल रांग इथे
तासोंतास लागतात
क्षणभर भेटीसाठी
किती किती श्रमतात

निर्विकार देव पण
उभा स्तब्ध विटेवर 
अन् कर्म चक्र धावे 
तयाच्या त्या गतीवर 

कुणा देव पावतो हा 
असे कुणी म्हणतात 
कुणासाठी धाव घेई  
पुन्हा पुन्हा संकटात 
 
परी दुःख जीवनाचे 
नच दिसे निवळले
त्याच ताप त्रयी दिसे 
जग असे पोळलेले

तया कृपे लाभवंत 
जरी थोडे भाग्यवंत
लाखो लोक मग इथे 
का रे उगा कष्टतात?

काय इथे वारी असे 
थोडाफार विरंगुळा?
दिर्घ श्वास संसाराचा
थोडा होण्यास मोकळा ?

समूहाचे संमोहन ?
असे काय खुळेपण?
परतून घरी येता 
तेच दिसते जीवन

येथ का रे घडते ना 
अमुलाग्र स्थित्यंतर
आला गेला विक्रांत हा 
फक्त भार पायावर 

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ 🕉️ 


जगदीश महाराज (झगडीया मढी)

जगदीश महाराज  (झगडीया मढी)  नर्मदाकाठच्या कविता *************************** निर्मळ डोळ्यांचा मधुर वाणीचा  नर्मदा तीरीचा साधू एक ...