ओळख

ओळख

*******

असा चंद्र पुनवेचा 

माझ्या डोळी उतरतो 

एक एक अक्षराला 

नवा साज अन् देतो ॥

काही व्यथा काळजाच्या 

पुन्हा देहापार नेतो 

खोल खोल कातळाचा 

डोह रुपेरीसा होतो ॥

कुठे कुण्या देशी असे 

गीतं माझी सजलेली 

तीच नित्य जुनी मिठी 

काळजात पडलेली ॥

विसरून ओळखीला 

मैत्री नवी जडलेली 

तीच ओल मातीतली 

नभास या व्यापलेली ॥

जरी मनी असे ओढ 

कोस कोस ओलांडली

वाट त्याच दिवसाची 

डोळ्यांमध्ये दाटलेली ॥

घडेल ते काहीतरी 

जरी कळणार नाही 

अंतरात प्रकाशाच्या 

कोसळून शुभ्र सरी ॥

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  

☘☘☘☘ 🕉️ .

कोजागीरी पौर्णीमा

कोजागीरी पौर्णीमा

***************

पौर्णिमेच्या चांदण्यात अवचित आलीस तू

घेऊनिया  गुढ रम्य लावण्याचा आभास तू ॥ १

चांदण्यात भिजलेली मुर्त मर्मरी होतीस तू

मोहाचा डोह गर्दसा मेघ घननीळ झालीस तू ॥२

भांबावलो न स्मरे आज काय ते बोललीस तू 

थांबलीस काळ काही क्षण ते कोरून गेलीस तू ॥

जातांना जरा वळून डोळ्यांत अवखळ हसून 

येत अचानक मिठीत आग युगाची झालीस तू ॥४

छातीवर डोके ठेवून गंध मोगरी प्राणात भरून

दोन निखारे ओठावरती पेरूनिया गेलीस तू ॥५

झालो धुंद असा की मी वेडेपणा प्राणात रुजून

कळल्या वाचून मजलाही गाणी मनी पेरलीस तू ॥

जन्म जरी गेला वाहून हात हातीचा आणि सुटून

गेलो वाहत काळौघी तरीही माझ्यात उरलीस तू ॥ ७

🌾🌾🌾

© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 

https://kavitesathikavita.blogspot.com  .

☘☘☘☘ 🕉️ .