बुधवार, २७ सप्टेंबर, २०२३

कळ

कळ
*****
दत्ता काळजाची कळ  
माझ्या मिटत नाही रे 
तुज पाहण्याची ओढ 
बघ सरत नाही रे ॥ १

जरी सरू सरू आली 
माझी मांडलेली कथा 
तुज भेटल्या वाचून 
नच मिटणार कदा ॥ २

तुझा स्पर्श जीवनाला  
सांग होणार तो कधी
सार्थकता जगण्याची
चित्ती भरणार कधी ॥ ३

आता उमटत नाही 
शब्द हरवले सारे 
घेई समजून माझे 
तूच खुळे हे इशारे ॥५

व्हावा विक्रांत निशब्द 
महा शून्यात तुझिया
उगा उठला तरंग ।
जावा जाणून विलया ॥६

🌾🌾🌾
© डॉ.विक्रांत प्रभाकर तिकोणे 
https://kavitesathikavita.blogspot.com  
☘☘☘☘ .

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

भय

भय *** किर्र निर्मनुष्य अश्या  जयंती माता जंगलात  मऊ मातीत उमटलेली  ताजी व्याघ्र पावुले  अन् एकटेपणी  चाललेली माझी परिक्रमा . वि...